RECHTBANK ROTTERDAM
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 september 2026 in de zaak tussen
[eiser], uit [woonplaats], eiser
de korpschef
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: ROT 25/2963
(gemachtigde: mr. M.P. Harten),
en
(gemachtigde: [gemachtigde]).
Procesverloop
1. Met het bestreden besluit van 4 april 2024 heeft de korpschef geweigerd inzage te geven in eisers politiegegevens in het Schengen Informatiesysteem II (SIS II).
Eiser heeft rechtstreeks beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De korpschef heeft een verweerschrift ingediend. Daarbij heeft de korpschef met een beroep op artikel 8:29, eerste lid van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) stukken aan de rechtbank verzonden. Eiser heeft toestemming aan de rechtbank gegeven om kennis te nemen van die stukken.
2. De rechtbank heeft het beroep op 10 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: een kantoorgenoot van de gemachtigde van eiser, mr. E. Paydas, de gemachtigde van de korpschef vergezeld door [persoon A].
Beoordeling door de rechtbank
3. Vanwege een openstaand Europees aanhoudingsbevel is eiser in 2023 door de Franse politie in Lille aangehouden. Volgens eiser liggen gegevens uit de Nederlandse Criminele inlichtingen registers hieraan ten grondslag. Eiser heeft daarom op 25 maart 2024 een inzageverzoek op grond van artikel 25 van de Wet politiegegevens (Wpg) ingediend waarbij specifiek is verzocht om inzage in zijn gegevens in de SIS II.
4. Eiser kan zich niet in het bestreden besluit vinden en voert aan dat de korpschef onvoldoende heeft gemotiveerd waarom inzage in zijn politiegegevens is geweigerd.
5. Gegevens die zijn verwerkt in het kader van de uitoefening van de politietaak moeten worden aangemerkt als politiegegevens als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder a, van de Wpg. Uit artikel 25 van de Wpg volgt dat degene op wie een politiegegeven betrekking heeft in beginsel een recht op kennisneming van die gegevens heeft.
6. Het recht op kennisneming van de politiegegevens is geen absoluut recht. Uit artikel 27, eerste lid, van de Wpg volgt dat een verzoek om kennisneming van politiegegevens wordt afgewezen voor zover dit een noodzakelijke en evenredige maatregel is vanwege de in die bepaling vermelde belangen.
Eén van deze belangen is het vermijden van nadelige gevolgen voor de voorkoming, de opsporing, het onderzoek en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen. Aan een weigering op grond van artikel 27, eerste lid, van de Wpg moet een belangenafweging ten grondslag liggen.
7. De korpschef stelt dat hij voor het inzicht in zijn afwegingen beperkt is vanwege het vertrouwelijke karakter van de informatie. Met de onder geheimhouding overgelegde stukken heeft hij de rechtbank nader geïnformeerd over de belangenafweging die is gemaakt en heef hij zijn besluit voorzien van een nadere motivering. Omdat eiser de rechtbank toestemming heeft gegeven om deze met toepassing van artikel 8:29 Awb overgelegde stukken in haar oordeel te betrekken, heeft de rechtbank deze stukken ingezien. Uit de behandeling ter zitting volgt dat partijen het erover eens zijn dat zij als geschil aan de rechtbank voorleggen of de onder geheimhouding toegezonden motivering het bestreden besluit kan dragen. Dat is het geval. De informatie die de korpschef heeft verstrekt maakt duidelijk dat hij het verzoek terecht heeft afgewezen en dat die afwijzing dus noodzakelijk en evenredig was, ondanks het belang van eiser om zijn recht op inzage te kunnen uitoefenen.
8. Zoals tijdens de behandeling ter zitting besproken behoeven overige beroepsgronden zoals het niet vermelden van de afwijzingsgrond, een zelfstandige beoordeling op grond van artikel 8 EVRM en het inzien van gegevens in het CIE-register, geen bespreking meer.
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Klomp, rechter, in aanwezigheid van mr. L. Meijer, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 23 september 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.