ECLI:NL:RBROT:2026:13666

Verzoekster heeft op 29 juli 2026, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a lid 1 Faillissementswet ingediend om een één schuldeiser, te weten:

Capabel heeft voorafgaand aan de zitting een verweerschrift ingediend.

De behandeling van dit verzoek is bepaald op 22 september 2026. Ter zitting van 22 september 2026 zijn verschenen en gehoord:

De schuldeiser is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.

De uitspraak is bepaald op vandaag.

Verzoekster heeft volgens het ingediende verzoekschrift twaalf schuldeisers, waarvan één preferente en elf concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 21.317,52 van verzoekster te vorderen. Verzoekster heeft bij brief van 9 april 2026 een schuldregeling aangeboden aan haar schuldeisers, inhoudende een betaling van 0% aan de preferente schuldeisers en 0% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting.

Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoekster is gebaseerd op haar uitkering op grond van de Participatiewet (PW). De verwachting is dat verzoekster gedurende het traject betaald werk zal krijgen, daarom voorziet de aangeboden regeling in uitkering van een prognosepercentage. Dat betekent dat de afloscapaciteit eventueel nog hoger zal kunnen uitvallen. Verzoekster heeft zich op het standpunt gesteld dat zij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan haar schuldeisers aan te bieden. De vaste lasten van verzoekster worden sinds februari 2026 door de budgetbeheerder voldaan.

Elf schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Capabel stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 2.129,13 op verzoekster.

In de contacten met schuldhulpverlening heeft Capabel te kennen gegeven het aangeboden bedrag te laag te vinden. Capabel zou enkel akkoord kunnen gaan met een voorstel boven de 10%. Capabel heeft ook een verweerschrift ingediend waarin zij de rechtbank vraagt het verzoek af te wijzen. Capabel is van mening dat er geen sprake is van een redelijk voorstel. Gezien de jonge leeftijd van verzoekster en de verwachting dat zij weer betaald werk zal krijgen, is het niet redelijk om van Capabel te verwachten dat zij de vordering die zij op verzoekster heeft en welke niet wordt betwist nu volledig kwijt te schelden.

Hoewel behoorlijk opgeroepen, heeft Capabel geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunten ter zitting verder toe te lichten.

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Capabel bij haar weigering vast.

De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Capabel in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoekster of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.

De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe als volgt.

Vooropgesteld wordt dat de vordering van Capabel een aandeel vormt van 10% van de totale schuldenlast. Gelet daarop zal niet snel kunnen worden geoordeeld dat Capabel in redelijkheid niet kon weigeren om met de schuldregeling in te stemmen.

De rechtbank is van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoekster in staat moet worden geacht. Bovendien is niet aangetoond dat verzoekster zich tot het uiterste heeft ingespannen om het maximaal haalbare voor haar schuldeisers te bewerkstelligen. Het aanbod betreft een prognoseaanbod gebaseerd op de inkomsten uit hoofde van een PW-uitkering. De verwachting is dat verzoekster gedurende het traject betaald werk zal krijgen. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is voldoende duidelijk geworden dat verzoekster geen ontheffing van de sollicitatieplicht heeft en dus in staat is om (minimaal) 36 uur per week te werken. Toch heeft verzoekster niet (aantoonbaar) gesolliciteerd naar dienstbetrekkingen.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de belangen van Capabel als weigerende schuldeiser zwaarder wegen dan die van verzoekster of de overige schuldeisers. Het verzoek om Capabel te bevelen in te stemmen met de door verzoekster aangeboden schuldregeling wordt daarom afgewezen.

De rechtbank zal bij afzonderlijke beslissing op het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling beslissen.

De rechtbank:

- wijst af het verzoek om een gedwongen schuldregeling te bevelen.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Vroom rechter, en in aanwezigheid van Z. da Luz Almeida, griffier, in het openbaar uitgesproken op 1 oktober 2026.