RECHTBANK ROTTERDAM
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres
Samenvatting
Bestuursrecht
zaaknummer: ROT 24/11202
(gemachtigde: mr. G.H. Amstelveen),
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, het UWV
(gemachtigde: mr. C. Nobel).
1. Deze uitspraak gaat over een betalingsregeling van een terugvordering van een uitkering op grond van de Ziektewet (ZW). De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het UWV de bezwaren van eiseres tegen de terugvordering van haar ZW-uitkering terecht niet bij de heroverweging van de betalingsregeling heeft betrokken. Het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2.
Met het primaire besluit van 15 mei 2024 heeft het UWV bepaald dat eiseres maandelijks € 100,- moet betalen vanwege een terugvordering van € 10.711,80. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2024 op het bezwaar van eiseres is het UWV bij dat besluit gebleven. Hiertegen heeft eiseres beroep ingesteld.
Het UWV heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Eiseres heeft nadere stukken ingediend. Het UWV heeft hierop gereageerd met een aanvullend verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 7 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres en de gemachtigden van partijen.
Totstandkoming van het bestreden besluit
3. Eiseres ontving vanaf 19 december 2022 een ZW-uitkering omdat zij ziek was als gevolg van haar zwangerschap. Vervolgens ontving eiseres op 11 november 2023 een uitkering op grond van de Wet Arbeid en Zorg (WAZO). Het UWV heeft op 17 november 2023 beslist dat eiseres met ingang van 6 augustus 2023 in aanmerking wordt gebracht voor een WAZO-uitkering, waarmee haar recht op een ZW-uitkering per diezelfde datum is komen te vervallen. Als gevolg hiervan heeft het UWV eiseres met de beslissing van 22 november 2023 medegedeeld dat zij over de periode van 7 augustus 2023 tot en met 19 november 2023 ten onrechte een ZW-uitkering heeft ontvangen. Met de beslissing van 27 november 2023 heeft het UWV beslist dat eiseres het te veel ontvangen bedrag aan ZW-uitkering moet terugbetalen.
4. Met het primaire besluit heeft het UWV een betalingsregeling vastgesteld. Eiseres moet nog € 10.711,80 terugbetalen. Het UWV heeft bepaald dat eiseres maandelijks € 100,- moet terug te betalen om te voldoen aan de terugvordering.
5. Met het bestreden besluit heeft het UWV het primaire besluit in stand gelaten. Aan het bestreden besluit heeft het UWV ten grondslag gelegd dat eiseres geen bezwaar heeft gemaakt tegen de beslissingen van 22 november 2023 en 27 november 2023. Daarmee zijn de beslissingen volgens het UWV in rechte vast komen te staan, waardoor het UWV de terugvordering niet heroverweegt.
Standpunt eiseres
6. In beroep voert eiseres aan dat het UWV bij terugvorderingsbesluiten gehouden is een belangenafweging te maken en dat de bestuursrechter ook in een latere fase kan toetsen of de uitvoering van het bestreden besluit in het concrete geval rechtmatig en evenredig is. Eiseres voert aan dat het UWV niet is nagegaan of er aanleiding is om de vordering te matigen of af te zien van (verdere) terugvordering. Zeker nu de onverschuldigde betaling volgens eiseres in belangrijke mate gekomen is door de administratieve samenloop van uitkeringen, waar zij nu de dupe van geworden is. Eiseres stelt dat zij geen onjuiste informatie heeft verstrekt of invloed heeft gehad op de wijze waarop deze uitkeringen administratief zijn verwerkt. Het volledig terugvorderen van de ZW-uitkering zonder verrekening is volgens eiseres in strijd met het evenredigheidsbeginsel. Verder voert eiseres aan dat er dringende redenen zijn om af te zien van terugvordering.
Beoordeling door de rechtbank
7. In wat eiseres heeft aangevoerd ziet de rechtbank geen aanleiding om de terugvordering van de ZW-uitkering van eiseres mee te nemen in de beoordeling in beroep. Eiseres wordt niet gevolgd in haar niet onderbouwde stelling dat zij wel bezwaar heeft gemaakt tegen het besluit van 17 november 2023, waarin het UWV de ZW-uitkering van eiseres heeft beëindigd, welk bezwaar het UWV niet zou hebben ontvangen. Eiseres heeft verder onvoldoende onderbouwd dat zij het terugvorderingsbesluit van 22 november 2023 nooit heeft ontvangen en pas bekend werd met de terugvordering naar aanleiding van het primaire besluit van 15 mei 2024. De rechtbank acht dit ook niet aannemelijk, omdat eiseres heeft bevestigd dat zij voorafgaand aan het primaire besluit al bekend was met het terugvorderingsbedrag. Zo stelt zij zelf dat zij een aantal keren telefonisch contact opnam met het UWV nadat het bedrag op haar rekening was gestort, waarbij vervolgens verteld zou zijn dat dit geld echt voor eiseres was. Overigens heeft het UWV tijdens de zitting nog toegelicht dat deze contacten niet terug zijn gevonden in het Klant Contact Centrum. Daarnaast blijkt uit het dossier dat eiseres eerder al met het UWV een betalingsregeling heeft afgesproken en tussen 1 februari 2024 en 3 april 2024 aflossingen heeft gedaan in het kader van deze betalingsregeling. Eiseres heeft dit niet betwist. De enkele stelling dat eiseres niet wist waar de betalingsregeling voor bedoeld was, is onvoldoende om tot een ander oordeel te komen.
8. Gelet op het voorgaande is niet gebleken dat eiseres bezwaar heeft gemaakt tegen het besluit van het UWV over de terugvordering van de ZW-uitkering van 22 november 2023. Dit besluit heeft daardoor formele rechtskracht gekregen en is onherroepelijk geworden. Dit betekent dat de terugvordering van de ZW-uitkering van eiseres vast staat en dat het UWV de bezwaren van eiseres tegen de terugvordering terecht niet bij de beoordeling in het bestreden besluit heeft betrokken.
9. Nu de terugvordering van de ZW-uitkering in rechte vast staat, beoordeelt de rechtbank in deze procedure alleen de betalingsregeling. De rechtbank stelt vast dat het beroepschrift geen zelfstandige gronden bevat die zich richten tegen de betalingsregeling. Ook de door eiseres aangevoerde omstandigheden in het kader van de dringende redenen zien enkel op het terugvorderingsbesluit. Tot slot is ook niet gebleken dat sprake zou zijn van een onevenredig besluit.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Zoethout, rechter, in aanwezigheid van mr. T.T. Nguyen, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 2 oktober 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.