ECLI:NL:RBROT:2026:15037

Verzoekster heeft op 7 augustus 2026, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet ingediend om één schuldeiser, te weten:

De beschermingsbewindvoerder heeft voorafgaand aan de zitting, op 9 oktober 2026, de rechtbank aanvullende stukken toegezonden.

[weigerende schuldeiser] heeft voorafgaand aan de zitting, op 21 oktober 2026, een verweerschrift toegezonden.

Ter zitting van 22 oktober 2026 zijn verschenen en gehoord:

De uitspraak is bepaald op heden.

Verzoekster heeft volgens het ingediende verzoekschrift twee preferente schuldeisers met twee vorderingen en dertien concurrente schuldeisers met negentien vorderingen. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 78.804,39 van verzoekster te vorderen.

Verzoekster heeft bij brief van 15 januari 2026 een schuldregeling aangeboden aan haar schuldeisers, inhoudende een betaling van 20,5% aan de preferente schuldeisers en 10,25% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. De schuldenlast bedroeg op dat moment € 90.640,15. Uit de 285-verklaring bij het verzoekschrift van 7 augustus 2026 blijkt dat het percentage op dit moment 22,48% voor de preferente schuldeisers bedraagt en 11,24% voor de concurrente schuldeisers.

Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De aangeboden regeling is gebaseerd op de afloscapaciteit die verzoekster heeft. Verzoekster werkt circa 24 tot 29 uur per week als coördinerend begeleider in de gehandicaptenzorg en heeft een arbeidscontract voor (on)bepaalde tijd. In september 2026 heeft er een arbeidsdeskundigonderzoek plaatsgevonden omdat er sprake is van ziekte bij verzoekster. De bedrijfsarts acht verzoekster niet duurzaam belastbaar voor haar eigen werk. Verzoekster is samen met haar werkgever de mogelijkheden aan het onderzoeken voor een andere passende functie. De aangeboden regeling voorziet in uitkering van een prognosepercentage. Dat betekent dat de afloscapaciteit eventueel nog hoger of nog lager zal kunnen uitvallen.

Verzoekster heeft zich op het standpunt gesteld dat zij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan haar schuldeisers aan te bieden. Verzoekster heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en haar vaste lasten worden inmiddels door haar beschermingsbewindvoerder voldaan.

Veertien schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. [weigerende schuldeiser] stemt hier niet mee in. Hij heeft een vordering van € 8.425,90 op verzoekster, welke 10,7% van de totale schuldenlast beloopt.

[weigerende schuldeiser] heeft te kennen gegeven niet akkoord te gaan met het aanbod. [weigerende schuldeiser] heeft een vordering op verzoekster uit hoofde van aanneming van werk die door de ex-partner van verzoekster is aangegaan. [weigerende schuldeiser] heeft een geldbedrag betaald voor werkzaamheden die zouden worden uitgevoerd maar dat is niet gebeurd. [weigerende schuldeiser] heeft een procedure aanhangig gemaakt bij de kantonrechter van de rechtbank Rotterdam om zijn vordering te kunnen innen. De kantonrechter heeft de ex-partner, met wie verzoekster eerder in gemeenschap van goederen was gehuwd, veroordeeld om het verschuldigde bedrag volledig te betalen. [weigerende schuldeiser] stelt zich op het standpunt dat hij geen reden heeft om akkoord te gaan met het aangeboden voorstel vanwege het vonnis van de kantonrechter. Verder stelt [weigerende schuldeiser] het aangeboden bedrag te laag te vinden. Het aanbod zou niet in verhouding staan met de totale schuldvordering. Ook ontvangt hij op dit moment € 50,00 per maand van verzoekster door middel van een betalingsregeling en ziet hij daarom geen reden om met het aanbod in te stemmen. Hij stelt meerdere malen coulant te zijn geweest tegenover verzoekster. Ter zitting heeft [weigerende schuldeiser] zijn weigering gehandhaafd.

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van [weigerende schuldeiser] bij zijn weigering vast.

De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of [weigerende schuldeiser] in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat hij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoekster of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.

De rechtbank stelt allereerst vast dat de vordering van [weigerende schuldeiser] een aandeel vormt in de totale schuldenlast van 10,7%.

Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk veertien van de vijftien schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan.

De rechtbank stelt ook vast dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten Sociale Dienst Drechtsteden. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd.

De rechtbank is van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoekster in staat moet worden geacht. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat verzoekster beschikt over een parttime baan, op basis van een arbeidsovereenkomst voor (on)bepaalde tijd, waarbij zij onregelmatigheidstoeslag ontvangt. Daarnaast ontvangt zij nog een aanvullende WW-uitkering. Gebleken is dat verzoekster door de bedrijfsarts niet duurzaam belastbaar wordt geacht voor haar eigen werk. Zij is samen met haar werkgever aan het zoeken naar passend werk. Met dit belastbaarheidsonderzoek heeft verzoekster voldoende aannemelijk gemaakt dat zij door gezondheidsklachten wordt beperkt in het uitvoeren van (fulltime) betaalde arbeid. Door schuldhulpverlening is ter zitting verklaard dat aan alle waarborgen, die ervoor moeten zorgen dat verzoekster het maximale ten behoeve van haar schuldeisers zal afdragen, is voldaan. Verzoekster staat onder beschermingsbewind. Het ontstaan van nieuwe schulden ligt niet in de rede.

Naar verwachting zal de uitwerking van het voorstel een gunstiger resultaat hebben voor de schuldeisers dan in de situatie dat de schuldsaneringsregeling op verzoekster van toepassing zou zijn, zoals subsidiair verzocht. Immers, de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal aanzienlijke kosten met zich brengen, bestaande uit salaris voor de bewindvoerder en griffierecht, die in mindering komen op hetgeen verzoekster zou kunnen afdragen in de schuldsaneringsregeling. Dat betekent dat toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldeisers minder zou opleveren dan bij het akkoord wordt aangeboden.

Op grond van het voorgaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat de belangen van verzoekster die vanuit een stabiele situatie haar schuldenproblematiek wil oplossen en van de overige schuldeisers die hebben ingestemd met het aanbod, zwaarder wegen dan die van [weigerende schuldeiser] , die geweigerd heeft in te stemmen.

Het verzoek om [weigerende schuldeiser] te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom toegewezen.

[weigerende schuldeiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoekster niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil.

De rechtbank stelt vast dat er thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoekster zal kunnen voortgaan met het betalen van haar schulden en dat zij niet verkeert in de toestand dat zij heeft opgehouden te betalen zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.

De rechtbank:

Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. Snel-van den Hout, rechter, en in aanwezigheid van