ECLI:NL:RBROT:2026:15040

1. Tenlastelegging

De officier van justitie beschuldigt de verdachte van – samengevat – het mishandelen, bedreigen en in hulpeloze toestand achterlaten van zijn echtgenote [slachtoffer 1] en van het haar dwingen te ondergaan dat hij vernederende foto’s van haar maakte. Verder beschuldigt de officier van justitie de verdachte van het mishandelen van zijn stiefdochter [slachtoffer 2]. De feiten waarvan de verdachte wordt beschuldigd zouden allemaal hebben plaatsgevonden in de periode van 1 januari 2022 tot en met 26 maart 2024.

2. Bewijs / Vrijspraak

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte moet worden veroordeeld voor de feiten 1, 2, 3 en 5 en dat de verdachte moet worden vrijgesproken van feit 4.

Conclusie van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit voor alle feiten.

Oordeel van de rechtbank

Vrijspraak feit 4 (het in hulpeloze toestand brengen en/of achterlaten van zijn echtgenote)

De beschuldiging is niet bewezen. De verdachte wordt daarvan dus vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen, zodat de rechtbank dit niet verder zal motiveren.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zijn echtgenote [slachtoffer 1] heeft mishandeld, haar heeft bedreigd en haar heeft gedwongen te ondergaan dat hij vernederende foto’s van haar maakte. Ook is bewezen dat de verdachte zijn stiefdochter [slachtoffer 2] heeft mishandeld. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.7.

De bewezenverklaring van de feiten 1, 2, 3 en 5 is gebaseerd op de in bijlage 2 opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering feit 1 (mishandeling van echtgenote [slachtoffer 1])

De aangeefster heeft verklaard dat haar man, de verdachte, haar op 25 maart 2024 heeft mishandeld door hard in haar polsen en armen te knijpen. Deze verklaring wordt ondersteund door de verklaring van de verbalisanten en het deskundigenverslag van de FARR-arts over het waargenomen letsel op haar armen. De verdachte heeft erkend dat hij de aangeefster bij de armen heeft vastgepakt. De rechtbank gaat voorbij aan de lezing van de verdachte dat hij dit deed uit zelfverdediging. Dit door de verdachte geschetste alternatieve scenario vindt geen steun in het procesdossier.

De aangeefster heeft verder in haar verhoren verklaard dat de verdachte haar tijdens hun huwelijk structureel heeft mishandeld door haar te slaan, te schoppen, te duwen, bij de keel te grijpen en hard in het gezicht te knijpen. Deze verklaring wordt op essentiële punten ondersteund door de verklaring van haar zoon [naam 1]. [naam 1] heeft namelijk uit eigen waarneming verklaard dat zijn stiefvader (de verdachte) zijn moeder regelmatig sloeg op haar hele lichaam en haar hard bij de keel vastpakte. Bovendien bevinden zich foto’s in het dossier waarop te zien is dat de aangeefster met een hand bij haar mond wordt vastgepakt. Zij heeft hierover verklaard dat dit haar pijn deed. De verdachte heeft ter zitting verklaard dat zijn hand te zien is op deze foto’s. Gelet op het voorgaande heeft de rechtbank geen reden om te twijfelen aan de juistheid van de verklaring van de aangeefster. Daarom kan de mishandeling wettig en overtuigend worden bewezen. In het dossier bevindt zich geen steunbewijs voor het verwijt dat het geweld van de verdachte zich tegen de voet van de aangeefster zou hebben gericht. Daarom wordt de verdachte van dit laatste gedachtestreepje vrijgesproken.

Bewijsmotivering feit 2 (mishandeling van stiefdochter [slachtoffer 2])

De verklaring van [slachtoffer 1], dat de verdachte haar dochter [slachtoffer 2] ook heeft mishandeld, wordt op belangrijke punten ondersteund door de verklaring van haar zoon [naam 1]. Daarnaast heeft de FARR-arts bij [slachtoffer 2] een blauwe plek geconstateerd, die volgens [slachtoffer 1] en [naam 1] is veroorzaakt doordat de verdachte [slachtoffer 2] heeft geknepen. De rechtbank acht op basis van deze bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte ook zijn stiefdochter [slachtoffer 2] heeft mishandeld in dezelfde periode als waarin hij zijn echtgenote heeft mishandeld.

Bewijsmotivering feit 3 (bedreiging van [slachtoffer 1])

De verklaring van de aangeefster [slachtoffer 1], dat de verdachte haar heeft bedreigd door tijdens het videobellen een begraafplaats aan haar te tonen en daarbij de dreigende woorden ‘Dit is voor jou’ uit te spreken, wordt ondersteund door de verklaring van haar zoon [naam 1]. Ook de verdachte verklaart dat hij tijdens het videobellen een begraafplaats aan aangeefster heeft laten zien, al ontkent hij de daarbij geuite bedreiging. Nu ook [naam 1] gedetailleerd verklaart een bedreiging te hebben gehoord, acht de rechtbank feit 3 wettig en overtuigend bewezen.

Bewijsmotivering feit 5 ([slachtoffer 1] dwingen om te dulden dat verdachte vernederende foto’s van haar maakte)

Vaststaat dat zich foto’s van de aangeefster [slachtoffer 1] in het dossier bevinden, waarop zij in haar gezicht wordt geknepen en waarop er een doek over haar hoofd wordt getrokken. De verdachte heeft verklaard dat hij deze foto’s heeft gemaakt en dat zijn eigen hand op de foto’s is te zien. Hij heeft ontkend dat hij de aangeefster tot iets heeft gedwongen. Volgens de verdachte was dit een spelletje tussen hen, waarbij zij aan het lachen waren en zij ook hém vastpakte. De rechtbank heeft op de terechtzitting één van de foto’s getoond en heeft hierop waargenomen dat de aangeefster niet lacht op de foto en dat hierop ook geen spelelement voor haar is te zien. Aangeefster heeft verklaard dat het maken van foto’s niet vrijwillig was, zij zich heel zielig voelde en dat het knijpen bij haar mond haar pijn deed. De rechtbank oordeelt op basis van de verklaringen van de aangeefster en de eigen waarneming dat de verdachte vernederende foto’s van aangeefster heeft gemaakt terwijl zij dit niet wilde. De verdachte heeft hierbij geweld gebruikt door haar in het gezicht te knijpen en een doek over haar hoofd te trekken. Feit 5 kan daarom wettig en overtuigend bewezen worden.

Volledige bewezenverklaring

Bewezen is dat:

Feit 1

hij in de periode van 1 januari 2022 tot en met 26 maart 2024 te Rotterdam,

zijn echtgenote, [slachtoffer 1],

heeft mishandeld door die [slachtoffer 1] meermalen

- op/tegen het lichaam te slaan en te schoppen en

- ( met kracht) tegen het lichaam te duwen en aan het lichaam te trekken en

- in het gezicht en het lichaam te knijpen, althans (hardhandig) vast te pakken en

- bij de keel te grijpen en de keel dicht te knijpen;

Feit 2

hij in de periode van 1 januari 2022 tot en met 26 maart 2024 te Rotterdam,

een kind dat hij verzorgde of opvoedde als behorend tot zijn gezin, te weten [slachtoffer 2]

, geboren op [geboortedatum 2] 2015,

heeft mishandeld door die [slachtoffer 2]

- op/tegen het lichaam te slaan en

- in het lichaam te knijpen, althans (hardhandig) vast te pakken en

- bij haar nek vast te pakken en vervolgens op te tillen;

Feit 3

hij in de periode van 1 januari 2022 tot en met 26 maart 2024 te Rotterdam,

[slachtoffer 1] heeft bedreigd

met enig misdrijf tegen het leven gericht

door die [slachtoffer 1] te videobellen en vervolgens een begraafplaats te laten zien en daarbij dreigend de woorden toe te voegen: “Dit is voor jou” en/of ‘Dit is jouw toekomst”;

Feit 5

hij in de periode van 1 januari 2022 tot en met 26 maart 2024 te Rotterdam,

een ander, te weten [slachtoffer 1],

door geweld gericht tegen die [slachtoffer 1]

wederrechtelijk heeft gedwongen iets te dulden, te weten te dulden dat hij vernederende foto's van die [slachtoffer 1] maakte, door

- haar in het gezicht te knijpen en een (hoofd)doek over haar hoofd te trekken en

- ( vervolgens) foto's van haar te maken.

3. Kwalificatie en strafbaarheid

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

Feit 1: mishandeling, begaan tegen zijn echtgenote, meermalen gepleegd;

Feit 2: mishandeling, begaan tegen een kind dat hij verzorgt of opvoedt als behorend tot zijn gezin, meermalen gepleegd;

Feit 3: bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht;

Feit 5: een ander door geweld gericht tegen die ander, wederrechtelijk dwingen iets te dulden, meermalen gepleegd.

Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte

De feiten en de verdachte zijn strafbaar.

4. Straf

Eis van de officier van justitie

De verdachte moet voor de feiten 1, 2, 3 en 5 worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 122 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 40 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met als bijzondere voorwaarden een contactverbod voor [slachtoffer 1] en haar twee kinderen en een locatieverbod voor hun woning.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf van langere duur dan de reeds ondergane voorlopige hechtenis aan de verdachte op te leggen. Verder is verzocht om rekening te houden met de duur van de procedure, het ontbreken van een vastgestelde psychische stoornis, het ontbreken van een pathologisch verhoogd recidiverisico en het ontbreken van een behandelindicatie.

Oordeel van de rechtbank

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan vier strafbare feiten in de sfeer van huiselijk geweld. Hij heeft, gedurende een periode van ruim twee jaar, zijn echtgenote [slachtoffer 1] en zijn stiefdochter [slachtoffer 2] meerdere malen mishandeld. Ook heeft hij zijn echtgenote met de dood bedreigd en op een gewelddadige manier vernederende foto’s van haar gemaakt. Hij heeft hiermee inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de slachtoffers en pijn en angst bij hen veroorzaakt. Het geweld heeft met name in de woning plaatsgevonden, wat bij uitstek de plek is waar een moeder en haar kinderen zich veilig moeten kunnen voelen. Namens het [slachtoffer 1] is ter terechtzitting een slachtofferverklaring voorgelezen, waaruit blijkt dat zij en haar twee kinderen nog dagelijks de negatieve gevolgen van het handelen van de verdachte ondervinden. De verdachte heeft op de terechtzitting geen enkele verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 4 september 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Rapport van de deskundige

In het pro Justitia rapport van 6 maart 2025, opgesteld door [naam 2], psycholoog, staat het volgende. De onderzochte is niet lijdende aan een psychische stoornis en/of verstandelijke handicap. Er wordt geadviseerd om het tenlastegelegde – indien bewezen – volledig toe te rekenen aan de verdachte. De onderzoeker ziet geen aanleiding om te denken dat er sprake is van een pathologisch verhoogd risico op recidive en ziet geen gronden voor begeleiding en/of behandeling in een strafrechtelijk kader.

Op basis van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte geen sprake is van een psychische stoornis. De feiten worden daarom volledig aan hem toegerekend.

Overige persoonlijke omstandigheden

De verdachte heeft op de terechtzitting verklaard dat hij inmiddels hertrouwd is en dat zijn nieuwe partner zwanger is en is uitgerekend in oktober 2026. De verdediging heeft een zwangerschapsverklaring en een brief van de nieuwe partner overgelegd. De nieuwe partner heeft in deze brief benoemd dat zij van de verdachte afhankelijk is voor financiële, emotionele en praktische steun, en hem aan haar zijde nodig heeft als hun baby geboren wordt.

Oplegging straf

Straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een taakstraf in combinatie met een gevangenisstraf passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd.

De rechtbank legt aan de verdachte een taakstraf op van 90 uur.

Verder wordt conform de eis van de officier van justitie een gevangenisstraf van 122 dagen opgelegd. De rechtbank beslist daarvan 70 dagen voorwaardelijk op te leggen, gelet op het volgende.

Het onvoorwaardelijk deel van de gevangenisstraf is gelijk aan de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. De rechtbank acht het, gezien het tijdsverloop en de huidige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, niet passend om de verdachte terug naar de gevangenis te sturen, zoals door de officier van justitie is gevorderd.

De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt. De rechtbank verbindt aan de voorwaardelijke straf de bijzondere voorwaarden: een contactverbod met aangeefster [aangeefster]en haar kinderen [slachtoffer 2] en [naam 1] en een locatieverbod voor hun woning. De bijzondere voorwaarden zijn noodzakelijk om de kans op herhaling van het plegen van nieuwe strafbare feiten te verkleinen.

5. Wettelijke voorschriften

De oplegging van deze straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 57, 284, 285, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht.

6. Beslissingen

De rechtbank:

- de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maakt;

1. dat de verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met:

- [slachtoffer 1], geboren op [geboortedatum 3] 1987;

- [slachtoffer 2], geboren op [geboortedatum 2] 2015;

- [naam 1] (roepnaam [naam 1]), geboren op [geboortedatum 4] 2012;

2. dat de verdachte gedurende de proeftijd zich niet begeeft in de Buitenhofstraat te Rotterdam;

- op/tegen het lichaam te slaan en/of te schoppen en/of

- ( met kracht) tegen het lichaam te duwen en/of aan het lichaam te trekken en/of

- in het gezicht en/of het lichaam te knijpen, althans (hardhandig) vast te pakken

en/of

- bij de keel te grijpen en/of de keel dicht te knijpen en/of

- op de voet te trappen en/of de voet dubbel te vouwen;

- op/tegen het lichaam te slaan en/of

- in het lichaam te knijpen, althans (hardhandig) vast te pakken en/of

- bij haar nek vast te pakken en/of vervolgens op te tillen;

- die [slachtoffer 1] (terwijl zij in een rolstoel zit en/of slecht ter been is) naar het bos en/of

de haven te rijden en/of haar daar af te zetten en/of vervolgens weg te rijden en/of

- de traplift halverwege stop te zetten terwijl die [slachtoffer 1] daar op zit en/of vervolgens

weg te gaan;

- haar in het gezicht te knijpen en/of een (hoofd)doek over haar hoofd te trekken

en/of

- ( vervolgens) foto's en/of video's van haar te maken.