Rechtbank Rotterdam Zittingsplaats Dordrecht
Meervoudige kamer strafzaken
Parketnummer: 10-133833-25
Datum zitting en uitspraak: 5 oktober 2026
Tegenspraak
Verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1973 in [geboorteplaats] ( [geboorteland] ),
ingeschreven op het adres [adres 1] , [postcode] [plaatsnaam] .
Advocaat van de verdachte: mr. M.J. Lamers
Officier van justitie: mr. N.A. van Manen
Kern van het vonnis
Bewezen is dat de verdachte op 25 december 2024 in Dordrecht samen met anderen heeft ingebroken in een woning en daarbij goederen uit de woning heeft weggenomen. De verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 240 uur te vervangen door 4 maanden hechtenis. Daarnaast legt de rechtbank de verdachte een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf op voor de duur van 3 maanden met daaraan gekoppeld een proeftijd van 2 jaar.
1. Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij – samengevat – op 25 december 2024 samen met anderen een woninginbraak heeft gepleegd.
De volledige tenlastelegging (hierna beschuldiging) houdt in dat:
hij op of omstreeks 25 december 2024 te Dordrecht
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
in een woning aan de [adres 2] , alwaar verdachte zich buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevond,
een horloge en/of een afstandsbediening, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of inklimming.
2. Bewijs
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld voor het ten laste gelegde feit.
Conclusie van de verdediging
De verdediging heeft zich ten aanzien van het feit gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Oordeel van de rechtbank
Bewezenverklaring en bewijsmiddelen
Bewezen is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van diefstal in een woning met braak. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.2.
De bewezenverklaring is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen.
1. Proces-verbaal van de politie, aangifte van [slachtoffer]
Ik doe aangifte van inbraak in de woning van mij en mijn man, gelegen aan de [adres 2] . Op 25 december 2024 gingen wij samen naar Apeldoorn voor een overnachting van twee nachten. Op donderdag 26 december 2024 berichtte mijn buurvrouw mij dat er ingebroken was in mijn woning. Op vrijdag 27 december 2024 kwamen mijn man en ik thuis. Ik zag (vermoedelijk) braaksporen aan het keukenraam en de ruit was gebarsten. Ik zag dat de klink van het raam aan de achterzijde van de woning ook beschadigd was en in het hor zat een gat. Ik zag dat er een plank van de schutting in de tuin lag, die eerder nog op de schutting zat. Mijn man zag dat de schuifpui aan de achterzijde van de woning beschadigd was. Deze stond voor ongeveer 1 centimeter open en het slot in de schuifdeur is ook beschadigd. Door de hele woning stonden kastdeuren en lades open en er lagen veel spullen op de grond. Ik zag in de kastenkamer op de eerste etage dat de horlogeboks van mijn man op de strijkplank open stond. Mijn man zag dat er een goud horloge weg was uit de horlogeboks. Op zaterdag 28 december 2024 zag ik dat de afstandsbediening van de garage weg was.
2. Verklaring van de verdachte
Het klopt dat ik daar op 25 december 2024 samen met anderen was voor een woninginbraak. Ik ben in de woning geweest, ook op de eerste etage.
Volledige bewezenverklaring
Bewezen is dat:
hij op 25 december 2024 te Dordrecht tezamen en in vereniging met anderen
in een woning aan de [adres 2] , alwaar verdachte zich buiten weten of tegen de wil
van de rechthebbende bevond, een horloge en een afstandsbediening, die geheel of ten dele aan [slachtoffer] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededaders zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft door middel van braak.
3. Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:
diefstal in een woning door iemand die zich aldaar buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevindt, terwijl deze diefstal vergezeld gaat van de in artikel 311, eerste lid, onder 4º en 5º, van het Wetboek van Strafrecht vermelde omstandigheden.
Strafbaarheid van het feit en van de verdachte
Het feit en de verdachte zijn strafbaar.
4. Straffen
Eis van de officier van justitie
De verdachte moet voor het ten laste gelegde feit worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 7 maanden.
Standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt de rechtbank om de verdachte een taakstraf op te leggen van een aanzienlijke duur. Een taakstraf van tussen de 150 en 240 uur is passend. Daarnaast kan als stok achter de deur een geheel voorwaardelijke straf worden opgelegd. De verdediging verzoekt er rekening mee te houden dat artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) van toepassing is en dat een gevangenisstraf van langer dan twee maanden ertoe zou leiden dat de verdachte zijn woning en inkomen weer verliest.
Oordeel van de rechtbank
Ernst en omstandigheden van het feit
De verdachte heeft zich – samen met anderen – schuldig gemaakt aan een woninginbraak. Een woninginbraak heeft een grote impact op het gevoel van veiligheid, ook als de bewoners niet thuis zijn. De verdachte heeft met zijn handelen geen enkel respect getoond voor de eigendommen en de persoonlijke levenssfeer van de bewoners. Ook voor de buurt en de maatschappij brengt een woninginbraak gevoelens van angst en onveiligheid teweeg.
Persoon en persoonlijke omstandigheden
Strafblad
Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 4 september 2026 blijkt dat de verdachte vele keren eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus in beginsel tot een hogere straf. Tegelijkertijd is de verdachte op 26 juni 2025 door deze rechtbank (niet onherroepelijk) veroordeeld tot een gevangenisstraf van 7 maanden, waarvan 2 maanden voorwaardelijk, voor onder meer een poging woninginbraak gepleegd op 28 december 2024, dus drie dagen na het in deze zaak bewezen feit. Dit maakt artikel 63 Sr van toepassing, zoals dat artikel luidde vóór 1 juli 2026. De rechtbank houdt hier rekening mee.
Overige persoonlijke omstandigheden
De verdachte heeft na een hele lange tijd een woning gekregen en hij heeft nu een uitkering waar hij van kan leven.
Oplegging straf
Straf De oriëntatiepunten van het LOVS vermelden voor een woninginbraak een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De verdachte heeft in het verleden ook meerdere malen een onvoorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd gekregen. Dit heeft hem er kennelijk niet van weerhouden (steeds) opnieuw een woninginbraak te plegen. De verdachte heeft hierover verklaard dat zijn persoonlijke omstandigheden hem hiertoe brachten, maar dat die omstandigheden nu (eindelijk) anders zijn. Mede gelet op artikel 63 (oud) Sr en de veroordeling van 26 juni 2025, ziet de rechtbank hierin aanleiding een taakstraf aan de verdachte op te leggen voor de maximale duur van 240 uur. Daarnaast is een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden passend en geboden. De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt, aangezien zijn woning en inkomen dan alsnog op het spel komen te staan.
5. Wettelijke voorschriften
De oplegging van deze straffen is gebaseerd op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 63 (oud) en 311 van het Wetboek van Strafrecht.
6. Beslissingen
De rechtbank:
Bewezenverklaring
verklaart bewezen dat de verdachte het feit, zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;
Kwalificatie en strafbaarheid
stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert het in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feit;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straffen
Taakstraf
veroordeelt de verdachte tot een taakstraf van 240 (tweehonderdveertig) uur, waarbij de reclassering bepaalt uit welke werkzaamheden deze taakstraf zal bestaan;
beveelt dat, voor het geval de verdachte de taakstraf niet (goed) verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 4 (vier) maanden;
Gevangenisstraf
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 3 (drie) maanden;
Voorwaardelijk strafdeel
bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders beslist;
verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaar, waarbij tot tenuitvoerlegging van het voorwaardelijke gedeelte van de straf kan worden beslist als de verdachte de onderstaande voorwaarde niet naleeft;
stelt als algemene voorwaarde dat:
- de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maakt.