ECLI:NL:RBROT:2026:15208

1. De zaak in het kort

De man en de vrouw zijn gehuwd geweest. Zij hebben diverse procedures gevoerd naar aanleiding van de verdeling van het huwelijksvermogen. De man vordert in deze procedure dat hem verlof wordt verleend om een arbitraal vonnis ten uitvoer te leggen en dat de vrouw wordt veroordeeld om mee te werken aan de overdracht van een bedrijfspand. De vrouw vordert dat de man wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag uit hoofde van de verdeling van een levensverzekeringspolis. De voorzieningenrechter wijst de vorderingen van de man deels toe en de vorderingen van de vrouw af.

2. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 28 september 2026 met producties 1 tot en met 8,- de conclusie van antwoord tevens eis in reconventie met producties 1 tot en met 8,

- de akte overlegging producties van de man met producties 9 en 10,- de mondelinge behandeling van 20 oktober 2026,- de pleitnota van de man.

3. De feiten

De man en de vrouw zijn getrouwd geweest. De man en de vrouw hebben een tandartspraktijk geëxploiteerd via een maatschap, waarvan zij beiden maat waren. De maatschap is op 31 juli 2019 ontbonden. De echtscheiding is uitgesproken bij beschikking van 24 maart 2020 (hierna: de beschikking). De beschikking is ingeschreven in de registers op 19 mei 2020. In de beschikking staat:

“3.5.15. (…) Partijen zijn het eens met dat de levensverzekering bij ASR die is gekoppeld aan de hypothecaire aflossing zal worden toegedeeld aan de man tegen een waarde van

€ 130.760 en onder verrekening van de helft van die waarde met de vrouw. De rechtbank

beslist dienovereenkomstig. (…)

Naast de gemeenschap van goederen bestaat er dus een eenvoudige gemeenschap

bestaande uit het afgescheiden vermogen van de ontbonden maatschap. (…) In totaal gaat het om de navolgende bestanddelen:

- het bedrijfspand [straatnaam] te [locatie] (…)

De rechtbank zal dan ook beslissen dat de man, als diegene die de activa van de maatschap overneemt en de onderneming in de vorm van een eenmanszaak voortzet, de helft van de waarde dient te voldaan aan de vrouw. (…)

4. De beslissing(…)

De rechtbank (…):

gelast de wijze van verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap zoals

weergegeven onder de rechtsoverwegingen 3.5.14 en 3.5.15; (…)

gelast de wijze van verdeling van de eenvoudige gemeenschap zoals weergegeven

onder de rechtsoverwegingen 3.5.16 tot en met 3.5.21”

De man heeft de helft van de waarde van de ASR polis voor een bedrag van

€ 65.380,- niet voldaan aan de vrouw.

Het bedrijfspand [straatnaam] te [locatie] (hierna: het bedrijfspand) is na de beschikking niet toebedeeld aan de man, vanwege een geschil over de waardering van diverse posten in het kader van de verdeling van de door de ontbinding van de maatschap ontstane eenvoudige gemeenschap (hierna: de verdeling van de maatschap). In een arbitraal (eind)vonnis van 30 januari 2026 (hierna: het arbitrale vonnis) staat het volgende ten aanzien van de verdeling van de maatschap:

“Conclusie

De conclusie is dat de man in verband met het voortzetten van de maatschap het

volgende bedrag aan de vrouw moet voldoen: (...) € 102.718,41, De man heeft echter aan de vrouw al betaald € 122.500,- en dus (€ 122.500,- minus € 102.718,41 maakt) € 19.781,59 te veel. Arbiters zullen de vrouw veroordelen dit bedrag aan de man te betalen. (…)

9. De beslissing

veroordelen de vrouw om binnen veertien dagen na dagtekening van dit vonnis een

bedrag van € 19.781,59 aan de man te voldoen, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf de veertiende dag na dagtekening van dit vonnis tot de dag der algehele voldoening (…)”

De vrouw heeft niet voldaan aan het arbitrale vonnis en heeft bij brief van 17 april 2026 het voorstel gedaan om het verschuldigde bedrag te verrekenen met de vordering van de vrouw uit hoofde van de verdeling van de ASR polis. De man heeft daar niet mee ingestemd.

De man heeft [Notaris] (hierna: de notaris) verzocht een akte van verdeling op te maken voor de verdeling van het bedrijfspand. De notaris heeft meerdere versies van de conceptakte doen toekomen aan partijen. De vrouw heeft bij e-mail van 28 juli 2026 aan de notaris gemeld dat zij enkel bereid was een akte van verdeling en levering te ondertekenen, als deze uitsluitend betrekking had op de overdracht van het bedrijfspand. Er is geen uitvoering gegeven aan het ondertekenen van de (concept)akte.

4. Het geschil

De man vordert - samengevat – dat de voorzieningenrechter bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis:

1. het scheidsrechtelijk vonnis van 30 januari 2026 van een exequatur voorziet

2. primair bepaalt dat dit vonnis in de plaats zal treden van de handtekening en instemmende wilsverklaring van de vrouw aan de overdracht van het bedrijfspand volgens de door de notaris opgemaakte akte van verdeling en subsidiair de vrouw veroordeelt haar medewerking daaraan te verlenen op straffe van verbeurte van een dwangsom,

3. de vrouw veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 7.081,40 aan notariskosten

4. de vrouw veroordeelt in de kosten van deze procedure.

De vrouw voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van de man, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van de man in de kosten van deze procedure.

in reconventie

De vrouw vordert - samengevat – dat de voorzieningenrechter bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis:

1. de man veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 65.380,- uit hoofde van de verdeling van de polis van ASR te vermeerderen met de wettelijke rente per 19 mei 2020,

2. de man veroordeelt in de kosten van deze procedure.

De man voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van de vrouw, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van de vrouw in de kosten van deze procedure.

5. De beoordeling

De vorderingen in conventie en in reconventie worden vanwege hun samenhang gezamenlijk behandeld.

Toetsingskader

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. Voor toewijzing is nodig dat de man daarbij een spoedeisend belang heeft. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

Met betrekking tot een voorziening in kort geding, bestaande uit een veroordeling tot betaling van een geldsom, is terughoudendheid op zijn plaats. De voorzieningenrechter zal daarbij niet alleen moeten onderzoeken of het bestaan van een vordering van de eiser op de gedaagde voldoende aannemelijk is, maar ook of daarnaast sprake is van feiten en omstandigheden die meebrengen dat uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening is vereist. In de afweging van de belangen van partijen moet de voorzieningenrechter mede betrekken de vraag naar - kort gezegd - het risico van onmogelijkheid van terugbetaling mocht de bodemrechter anders beslissen.

Verlof tot tenuitvoerlegging wordt verleend

De man vordert dat het arbitrale vonnis wordt voorzien van een exequatur. De voorzieningenrechter begrijpt hier dat de man verzoekt om verlof voor de tenuitvoerlegging van een arbitraal vonnis zoals bedoeld in artikelen 1062 e.v. Rv. De vrouw heeft geen verweer gevoerd tegen verlening van het verlof tot tenuitvoerlegging op zichzelf, maar aangevoerd dat zij een vordering heeft op de man, op grond waarvan de vordering van de man zoals die blijkt uit het arbitrale vonnis teniet zou gaan (of zijn gegaan) als gevolg van verrekening. Dit staat aan verlening van het verlof echter niet in de weg. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van enige weigeringsgrond zoals bedoeld in artikel 1063 Rv.

Een verzoek tot verlof voor de tenuitvoerlegging van een (in Nederland) gewezen arbitraal vonnis dient te geschieden bij verzoekschrift. Gelet op de omstandigheid dat reeds hoor en wederhoor heeft plaatsgevonden ten aanzien van de vordering en de omstandigheid dat bij toepassing van de zogenoemde spoorwissel van artikel 69 Rv geen nadere formaliteiten benodigd zijn voor behandeling van het verzoek zal de voorzieningenrechter het verzoek toewijzen zonder daaraan voorafgaand herstelbevel te geven. Dit vonnis moet in zoverre mede als een beschikking worden aangemerkt.

De vrouw moet medewerking verlenen aan ondertekenen akte van verdeling

Het is niet in geschil dat de vrouw verplicht is haar medewerking te verlenen aan de toebedeling van het bedrijfspand aan de man. De vrouw voert aan dat zij daartoe bereid is, maar dat de door de notaris opgemaakte akte ook andere onderwerpen regelt ten aanzien van de afwikkeling van de maatschap, en dat zij daarom niet gehouden kan worden tot ondertekening van die akte.

De vrouw heeft, zo begrijpt de voorzieningenrechter, met name aangevoerd dat de door de man overgelegde conceptakte niet voldoet aan hetgeen waartoe zij is veroordeeld in de beschikking of het arbitraal vonnis, omdat de slotbepalingen onder M2 en M3 zijn toegevoegd. Gelet op de omstandigheid dat duidelijk is dat er thans nog niet over de gehele linie finale kwijting over en weer wordt verleend acht de voorzieningenrechter opname van die bepalingen in deze akte op dit moment niet noodzakelijk en ook niet opportuun. Die bepalingen dienen te worden geschrapt en de vrouw dient haar medewerking dan te verlenen. De voorzieningenrechter zal de vordering toewijzen op de wijze als vermeld in de beslissing.

Geen veroordeling betaling notariskosten

De man voert aan dat de vrouw de door de man gemaakte notariskosten dient te vergoeden, omdat zij weigerachtig is gebleven de akte van verdeling te ondertekenen. De vrouw betwist dat zij gehouden is deze kosten te vergoeden.

Dit is een zelfstandige vordering tot schadevergoeding, die getoetst wordt aan de norm voor toewijzing van een geldvordering in kort geding. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van feiten en omstandigheden die uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening vereisen. Gelet daarop wordt de vordering van de man wordt afgewezen bij gebrek aan spoedeisend belang.

De man wordt niet veroordeeld tot betaling

De vrouw voert aan dat de man haar een bedrag moet betalen voor de toebedeling van de polis bij ASR. De man voert aan dat partijen in een eerder stadium via hun advocaten zijn overeengekomen dat alle vorderingen die zij over en weer hebben in het kader van de verdeling van het privévermogen worden afgerekend nadat daarover definitief is geoordeeld door de rechter. Volgens de vrouw is een dergelijke afspraak niet gemaakt.

De voorzieningenrechter acht het aannemelijk, mede gelet op de vele procedures tussen partijen, dat partijen een dergelijke afspraak via hun advocaten hebben gemaakt. De advocaat van de man is reeds veel langer bij de zaak betrokken dan die van de vrouw, wat kan verklaren dat deze laatste die afspraak niet kent. Daarbij komt dat dit geen ongebruikelijke afspraak is in dergelijke gevallen. De omstandigheid dat er geen beslag is gelegd voor de vordering tot verdeling van de ASR polis wijst ook op het bestaan van een dergelijke afspraak. Gelet daarop wordt deze vordering afgewezen.

Proceskosten

In procedures tussen ex-partners is het uitgangspunt dat de proceskosten worden gecompenseerd. Voor afwijking van dat uitgangspunt bestaat geen aanleiding. Dat betekent dat partijen, zowel in conventie als in reconventie, de eigen proceskosten moeten dragen.

6. De beslissing

verleent verlof tot tenuitvoerlegging van het arbitraal vonnis van 30 januari 2026, op 17 februari 2026 gedeponeerd bij de Rechtbank Rotterdam onder nummer 26.2,

veroordeelt de vrouw om medewerking te verlenen aan de overdracht van het bedrijfspand aan de [straatnaam] te [locatie] en daartoe de akte van verdeling van de notaris met de inhoud van de conceptakte zoals overgelegd als productie 7 bij dagvaarding te ondertekenen, mits daaruit de bepalingen M2 en M3 zijn geschrapt, en bepaalt dat indien de vrouw die medewerking weigert dit vonnis in de plaats treedt van haar handtekening en instemmende wilsverklaring,

compenseert de kosten van de procedure in conventie tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af,

in reconventie

wijst de vorderingen van de vrouw af,

compenseert de kosten van de procedure in reconventie tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.F.G.T. Hofmeijer-Rutten en in het openbaar uitgesproken op 30 oktober 2026.

4049 / 106