Rechtbank Rotterdam
Team familie
Zaaknummer / rekestnummer: C/10/710556 / FA RK 25-8930
Beschikking van 24 februari 2026 over (wijziging) voorlopige voorzieningen
in de zaak van:
[naam man] , hierna: de man,
wonende te [woonplaats 1] ,
advocaat mr. J.B. de Bree te Etten-Leur,
t e g e n
[naam vrouw] , hierna: de vrouw,
wonende te [woonplaats 2] ,
advocaat mr. C.N.M. Schep te Oud-Beijerland.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
het verzoekschrift met bijlagen van de man, ingekomen op 21 november 2025;
het verweerschrift met bijlagen, ingekomen op 30 januari 2026.
De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 10 februari 2026. Daarbij zijn verschenen:
de man, bijgestaan door zijn advocaat;
de vrouw, bijgestaan door haar advocaat.
2. De vaststaande feiten
Partijen zijn op 12 mei 2014 met elkaar gehuwd.
De minderjarige kinderen van partijen zijn:
[minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2014 te [geboorteplaats] ;
[minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2017 te [geboorteplaats] .
Bij beschikking van 14 februari 2025 van de rechtbank Rotterdam is, zonder mondelinge behandeling, de onderlinge regeling die partijen hebben getroffen opgenomen, te weten:
- de vrouw is bij uitsluiting van de man gerechtigd tot het gebruik van de echtelijke
woning (inclusief de zich daarin bevindende inboedel) aan [adres]
, met het bevel dat de man die woning moet verlaten en deze niet verder
meer mag betreden, behoudens met voorafgaande instemming van de vrouw. Deze
voorziening kan ten uitvoer worden gelegd met behulp van de sterke arm van
politie en justitie;
- de minderjarigen worden aan de vrouw toevertrouwd, met bevel tot afgifte van de
minderjarigen aan de vrouw, als deze nog niet in de macht van de vrouw zijn. Deze
voorziening kan ten uitvoer worden gelegd met behulp van de sterke arm van
politie en justitie;
- de minderjarigen verblijven in het kader van de voorlopige regeling van de
verdeling van de zorg- en opvoedingstaken bij de man van maandag uit school tot
woensdag naar school;
- de man voldoet met ingang van 1 januari 2025 aan de vrouw als bijdrage in de
kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarigen € 350,- per maand per
kind, bij vooruitbetaling te voldoen.
De man is op 26 mei 2025 vader geworden van een dochter.
De vrouw heeft inmiddels een verzoek tot echtscheiding gedaan. Deze procedure is
bij de rechtbank bekend onder zaak-/rekestnummer: C/10/689585 / FA RK 24-8589.
3. De beoordeling
De man verzoekt de beschikking van de rechtbank van 14 februari 2025 te wijzigen voor wat betreft de kinderalimentatie en primair te bepalen dat de man met ingang van de in deze zaak te wijzen beschikking een bedrag van € 16,67 per maand kind aan de vrouw dient bij te dragen in de kosten van de verzorging en opvoeding van de kinderen, dan wel
subsidiair € 131,00 per maand per kind. De man legt aan zijn verzoek ten grondslag dat sprake is van gewijzigde omstandigheden, omdat hij op 26 mei 2025 vader is geworden van een derde kind ( [naam] Imani Weij) en zijn draagkracht daarom dient te worden verdeeld over drie kinderen. Volgens de man dient een herberekening plaats te vinden.
De vrouw voert gemotiveerd verweer en verzoekt het verzoek van de man af te wijzen.
Op grond van artikel 824 lid 2 Rv kan een beschikking houdende voorlopige voorzieningen als bedoeld in artikel 822 Rv, op verzoek van de echtgenoten of van één van hen door de rechtbank worden gewijzigd of ingetrokken, indien de omstandigheden na de dagtekening van de beschikking in zodanige mate zijn gewijzigd of indien bij het geven van die beschikking in zodanige mate van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan, dat, alle betrokken belangen in aanmerking genomen, de voorziening niet in stand kan blijven.
De procedure tot het treffen en wijzigen van een voorlopige voorziening is bedoeld om een ordemaatregel te treffen. In verband met dit bijzondere karakter heeft de wetgever bepaald dat slechts in uitzonderlijke omstandigheden een eerder getroffen voorlopige voorziening kan worden gewijzigd. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat het bij wijziging van een voorlopige voorziening moet gaan om evidente, zeer sprekende gevallen en dat de wetgever een eventuele wijzigingsmogelijkheid aan een streng criterium heeft willen binden. Daarmee wordt onder meer voorkomen dat sprake is van een verkapt hoger beroep. De wetgever heeft met het opnemen van de zinsneden “in zodanige mate” en “alle betrokken belangen in aanmerking genomen” tot uitdrukking gebracht dat niet iedere wijziging in omstandigheden en niet iedere onjuistheid of onvolledigheid van gegevens waarvan de rechtbank is uitgegaan, tot een wijziging of intrekking kan leiden. Dit betekent dus dat strenge eisen gelden ten aanzien van de stelplicht van de partij die om wijziging verzoekt. Concreet heeft de rechtbank zich in deze zaak afgevraagd hoe een eventuele wijziging van de overeengekomen kinderbijdrage een jaar later, aan de minderjarige dochters van partijen uitgelegd kan worden.
De rechtbank is van oordeel dat het niet aan de minderjarigen uit te leggen is en zal het verzoek van de man afwijzen.
De man heeft de afspraak over de door hem te betalen kinderbijdrage met de vrouw, voorafgaand aan de beschikking van 14 februari 2025, gemaakt in de wetenschap dat de geboorte van zijn derde kind ongeveer drie maanden later aanstaande was. Dat het altijd maar afwachten is of een kindje levensvatbaar is, zoals door de man naar voren gebracht, doet daar niet aan af. De rechtbank stelt dan ook vast dat de man zich er van bewust moet zijn geweest dat de geboorte van [naam] gevolgen zou kunnen hebben voor zijn financiële draagkracht. Toch heeft de man gemeend, wellicht op basis van toekomstgerichte aannames, dat hij financieel in staat was om deze afspraak met de vrouw te kunnen maken. De rechtbank is van oordeel dit in beginsel voor risico van de man komt, net als de aanname dat een afspraak mogelijk maar kort zou duren. Afspraken op basis van aannames, worden als regel niet gewijzigd als de aannames niet uitkomen. Daarvoor had de man meer moeten stellen.
Daarnaast lijkt de man aan te voeren dat partijen bij het maken van de afspraak zijn uitgegaan van onjuiste en onvolledige gegevens. Volgens de man zijn bij het maken van de afspraken de inkomens van partijen in 2022 in aanmerking genomen, terwijl partijen in 2024 uit elkaar zijn gegaan. De man heeft echter zijn stelling niet verder onderbouwd terwijl dit wel van hem verwacht had mogen worden. Voor ondernemers is het niet ongebruikelijk dat naar oudere gegevens gekeken wordt, zeker in het kader van een voorlopige voorzieningen procedure als de cijfers vaak nog niet klaar zijn. Waarbij het overigens aan partijen is om zoveel mogelijk inzicht te geven in de opbrengsten en kosten, kort voorafgaand aan de vaststelling door de rechter dan wel de afspraak. Waarom de man niet naar de opbrengsten en kosten heeft gekeken in 2023 en een deel van 2024 is door de man niet eens naar voren gebracht.
Voorts voert de man aan op dit moment geen of weinig inkomsten te hebben, omdat hij met de delicatessenwinkel, die bestond tijdens het huwelijk, is gestopt om na een grondige herinrichting van de winkel te starten met een lunchroom/ijssalon. Daarbij merkt de man op dat de herinrichting van de winkel met giften wordt gefinancierd. De reden om te stoppen met de delicatessenwinkel is volgens de man dat hij in de winterperiode geen verdiensten heeft in de delicatessenwinkel, waardoor hij genoodzaakt is om in de winterperiode te werken als oproepkracht voor een minimum inkomen. Op dit moment werkt de man drie dagen per week als oproepkracht, naast het opstarten van zijn nieuwe zaak en de zorg voor de minderjarigen van maandag uit school tot woensdag naar school. De man heeft verder nog aangevoerd dat zijn vermogen in de woning van partijen vastzit en dat de door hem te betalen dubbele woonlasten niet (meer) zijn op te brengen in combinatie met de kinderbijdrage. Volgens de man moet de woning daarom zo snel mogelijk worden verkocht maar de vrouw houdt dit tegen, aldus de man. Ook hierin leest de rechtbank een aanname namelijk dat de woning snel verkocht had kunnen worden. Het is de vraag of ook deze aanname juist is.
De man heeft zijn huidige financiële positie enkel inzichtelijk gemaakt met twee A4’tjes: enerzijds een inkomensverklaring van 24 september 2025, opgesteld door zijn boekhouder waaruit zijn inkomsten uit loondienst, PGB en winst uit onderneming blijken in 2022, 2023, 2024 en de eerste helft van 2025 en anderzijds een loonstrook van november 2025. Voor een ingrijpende wijziging van de eerder overeengekomen voorlopige kinderbijdrage is dit naar het oordeel van de rechtbank volstrekt onvoldoende. Deze cijfers waren ten tijde van het maken van de afspraken ook al grotendeels bekend.
De rechtbank acht wel aannemelijk dat de man moeite heeft om zijn financiële verplichtingen na te komen. Echter, dat geldt ook voor de vrouw: zij is direct na de relatiebreuk noodgedwongen elders gaan werken en dient, als ouder aan wie de minderjarigen voorlopig zijn toevertrouwd, alle kosten voor de minderjarigen te voldoen met uitzondering van de verblijfskosten (lees: boterhammen) als de minderjarigen bij de man zijn. De vrouw heeft zich genoodzaakt gezien het LBIO in te schakelen om de inmiddels ontstane achterstand te incasseren.
Zoals uit het wettelijk kader blijkt, dient de rechtbank niet alleen te kijken naar het belang van de man maar dienen alle betrokken belangen in aanmerking te worden genomen. De rechtbank is van oordeel dat zolang de man niet de beschikking heeft over zijn aandeel in het vermogen van de gezamenlijke woning, waarin de vrouw en minderjarigen nog altijd wonen, van hem, gelet op de overeengekomen kinderalimentatie, andere keuzes hadden mogen worden verwacht, zoals bijvoorbeeld fulltime in loondienst te gaan werken tegen het hoogst mogelijke uurtarief en, net als vrouw, de tering naar de nering te zetten. Het is de keuze van de man om een groot deel van zijn tijd te besteden aan de verbouwing van zijn eigen onderneming waarvan nog onduidelijk is of hij daarmee voldoende inkomsten kan generen. De man had er, zolang de woning nog niet is verkocht, gelet op het belang van zijn twee oudste dochters, voor moeten kiezen om zich tot het uiterste in te spannen om zijn afspraak na te komen. Daarvan is de rechtbank niet gebleken.
Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat niet is gebleken van omstandigheden die in zodanige mate zijn gewijzigd of dat bij het geven van de beschikking van 14 februari 2025 in zodanige mate van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan, dat, alle betrokken belangen in aanmerking genomen, de voorziening niet in stand kan blijven. Het verzoek van de man zal daarom worden afgewezen.
Proceskosten
Gelet op de aard van de procedure bepaalt de rechtbank dat elk van de partijen de eigen kosten draagt.
4. De beslissing
De rechtbank:
wijst af het verzoek van de man;
compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.
Deze beschikking is gegeven door mr. S.L. Raphael, (kinder)rechter, en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van C. Naujoks, griffier, op 24 februari 2026.