ECLI:NL:RBROT:2026:4046

1. Ontstaan en loop van de procedure

Bij besluit van 11 maart 2026 heeft verweerder een huisverbod opgelegd aan verzoekster (hierna: het bestreden besluit).

Bij brief van 13 maart 2026 heeft verzoekster beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Tevens heeft verzoekster de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Verweerder heeft op 16 maart 2026 een verweerschrift ingediend.

Verzoekster heeft bij bericht van 16 maart 2026 haar beroepsgronden aangevuld.

De oudste minderjarige is in de gelegenheid gesteld zijn mening kenbaar te maken.

Hij heeft hier geen gebruik van gemaakt.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 17 maart 2026. Aanwezig waren:

- verzoekster en haar gemachtigde;

- verweerder, vertegenwoordigd door mr. E.A. van der Lugt;

- Veilig Thuis, vertegenwoordigd door [naam 2].

2. Beslissing

De voorzieningenrechter:

- wijst het verzoek om voorlopige voorziening toe, in die zin dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit worden geschorst totdat de rechtbank uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak (de beroepsprocedure);

- veroordeelt verweerder in de proceskosten tot een bedrag van € 1.868,-.

3. Overwegingen

De rechtbank neemt de relevante wettelijke bepalingen op in de bijlage.

Bij het bestreden besluit heeft verweerder aan verzoekster een huisverbod opgelegd voor de duur van tien dagen op grond van de Wet tijdelijk huisverbod (hierna: Wth). Verweerder heeft hieraan ten grondslag gelegd dat de aanwezigheid van verzoekster in de woning van achterblijvers (een vermoeden van) een ernstig en onmiddellijk gevaar (hierna: het gevaar) oplevert voor de veiligheid van één of meer personen die met hem in de woning wonen.

Het verzoek strekt ertoe de rechtsgevolgen van het bestreden besluit te schorsen voor de resterende duur van het bestreden besluit, met veroordeling van verweerder in de door verzoekster gemaakte (proces)kosten.

De spoedeisendheid van het verzoek van verzoekster is gelegen in de aard van de rechtsgevolgen, nu het bestreden besluit ertoe strekt dat verzoekster haar woning niet in mag en geen contact mag hebben met haar kinderen. Verzoekster is dan ook ontvankelijk in haar verzoek.

De voorzieningenrechter zal het verzoek toewijzen. Nader onderzoek in de bodemprocedure (het beroep) is aangewezen De voorzieningenrechter komt tot dat oordeel gelet op het volgende.

Hoewel verzoekster ontkent enige vorm van geweld naar haar kinderen te hebben gebruikt of daarmee te hebben gedreigd, erkent verzoekster dat zij verbaal ruzie heeft gehad met achterblijver. Dit is gelegen in het beëindigen van de relatie. Verzoekster betwist dat sprake zou zijn geweest van geweld en betwist dat van de ruzie een gevaar uitging dat een huisverbod rechtvaardigt.

Uit het besprokene ter zitting en uit de stellingen van verweerder volgt dat het besluit om aan verzoekster een huisverbod op te leggen, grotendeels is gebaseerd op het advies van de politie naar aanleiding van de verklaring van achterblijver dat verzoekster dreigde de kinderen iets aan te doen. De vertaling van een geluidsopname is daarbij van doorslaggevend belang geweest. Uit het proces-verbaal van bevindingen van 10 maart 2026, bijlage 6a bij de door verweerder overgelegde stukken, blijkt dat achterblijver aan een agent van politie een geluidsfragment heeft laten horen.

In het proces-verbaal is opgenomen:

“Ik, [verbalisant], ben de taal Papiaments machtig. Ik ben samen met de Surinaamse taal en door privé vrienden, de Papiaments taal machtig geworden. Ik hoorde dat [naam 1], verklaarden dat hij een filmpje had gemaakt, waarop te horen is dat [verzoekster] zegt dat zij de kinderen van het leven “kan” beroven. Het is een kort filmpje waarop uit vertaling te horen is. “Ik heb die kinderen leven gegeven, dus ik kan het ook van ze afpakken.” “Ik kan de moeder.” “Ik kan het wel.”

Verzoekster betwist de inhoud van de vertaling. Zij heeft verteld dat zij nooit heeft gezegd “Ik heb die kinderen leven gegeven, dus ik kan het ook van ze afpakken.”. In het door verzoekster overgelegde verslag van verhoor van verzoekster door de politie is hierover het volgende opgenomen:

“V: Vraag verbalisant A: Antwoord verdachte O: Opmerking verbalisant

(…)

“V: Uw partner/man geeft ook aan dat jij het leven van uw kinderen zou willen ontnemen. Wat kan je daarover verklaren?A: Nee meneer, ik ben er al eentje kwijt. V: Daar is mogelijk een filmpje van. Een politiemedewerker heeft hier kort naar geluisterd ter plaatse. Hij verteld dat er het volgende gezegd zou worden: "Ik heb die kinderen leven gegeven, dus ik kan het ook van ze afpakken. Ik ben de moeder, ik kan het wel." Wat kan je daarover verklaren?A: Nee dat is niet waar. Ik heb wel gezegd dat het mijn kinderen zijn. Maar de rest heb ik echt niet gezegd.

Ik kook gewoon nu van binnen. Ik weet nu gewoon wat mijn man aan het doen is. Hij is alles aan het omdraaien nu. Hij heeft vroeger al gezegd dat hij alle kinderen mee gaat nemen, zelfs de as van mijn overleden dochter. Ik word hier gewoon emotioneel van. Ik ben zo niet als ouder. Ik heb alle hulp aangenomen en daar wilde ik mee aan de slag. Ik heb geen problemen met mijn kinderen. Ik heb hulp nodig om met mijn partner op 1 lijn te komen.

O: Mogelijk dat een tolk het filmpje/uitspraken nog gaat vertalen als dat nodig is.”

Verzoekster heeft voorts verklaard dat zij in 2022 haar dochter is verloren. Daarom heeft verzoekster hulp gehad en heeft ongeveer een week vrijwillig in een kliniek verbleven. Vervolgens heeft zij met hulp van een psycholoog geprobeerd dit een plek te geven. Verzoekster vertelt voorts dat zij achterblijver een ultimatum heeft gegeven om de woning te verlaten omdat verzoekster de relatie wilde beëindigen. Daarop zou achterblijver hebben gezegd dat hij de kinderen en de as van de overleden dochter meeneemt. Verzoekster stelt gezegd te hebben dat de kinderen bij haar blijven. Verzoekster betwist gemotiveerd de door de verbalisant gemaakte vertaling en betwist de juistheid daarvan.

Hoewel de voorzieningenrechter uitgaat van de juistheid van door een verbalisant genoteerde verklaringen in een proces-verbaal, heeft verzoekster in redelijkheid doen twijfelen over de inhoud van de door de verbalisant gegeven vertaling. Het proces-verbaal van 10 maart 2026 bevat een voorbehoud ten aanzien van de vertalingskwaliteiten van de verbalisant. Ook de verbalisant die het verhoor later bij verzoekster heeft afgenomen, maakt een voorbehoud door te overwegen dat het geluidsfragment mogelijk nog vertaald gaat worden, indien dat nodig is. Het geluidsfragment is uiteindelijk niet (meer) door een beëdigd tolk vertaald.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat het beroep van verzoekster een redelijke kans van slagen heeft. Het besluit van verweerder is op voornoemd punt niet voldoende gemotiveerd. Ook heeft verweerder onvoldoende gemotiveerd dat haar besluit is gebaseerd op de uitkomsten van het door de hulpofficier opgestelde Risicotaxatie-instrument Huiselijk Geweld (RIHG) en daarmee dus niet op de uitkomsten van het door het Crisis Interventie Team (CIT) opgemaakte RIHG waaruit een negatief advies volgde. De toelichting ter zitting dat verweerder dit niet hoeft te vermelden maar niet heeft willen weggehouden en daarom overlegt, is niet voldoende.

Tijdens de zitting heeft de vertegenwoordiger van Veilig Thuis verteld dat de ochtend van de zitting een systeemgesprek heeft plaatsgevonden. Verzoekster staat open voor intensieve hulpverlening. De vertegenwoordiger heeft de overtuiging gekregen dat verzoekster daaraan daadwerkelijk zal meewerken. Verzoekster zal de relatie met achterblijver beëindigen. Hij mag zolang nog noodzakelijk in het huis van verzoekster blijven wonen, dat groot genoeg is om elkaar te ontwijken. Hierover heeft verzoekster duidelijke ideeën besproken met Veilig Thuis. Verzoekster en achterblijver zien in wat het probleem is en wat moet gebeuren. Achterblijver heeft geen antwoorden kunnen geven hoe het verder moet.

Gelet op het vorenstaande maakt verweerder voorlopig niet aannemelijk dat sprake was van een ernstig vermoeden van gevaar als bedoeld in de Wth en dat het huisverbod in redelijkheid aan verzoekster is opgelegd. De voorzieningenrechter zal de rechtsgevolgen van het bestreden besluit schorsen en verweerder veroordelen in de proceskosten van de voorlopige voorzieningenprocedure. Deze kosten stelt de voorzieningenrechter op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op totaal 2 punten met een waarde per punt van € 934,- en wegingsfactor 1. De proceskostenveroordeling is daarom € 1.868,-. Omdat aan verzoekster een toevoeging is verleend, moet het bedrag van de kosten worden betaald aan de rechtsbijstandverlener.

Nader onderzoek kan naar het oordeel van de voorzieningenrechter redelijkerwijs bijdragen aan de beoordeling van de zaak. De voorzieningenrechter doet daarom niet onmiddellijk uitspraak in de beroepszaak.

De behandeling van het beroep wordt aangehouden en verweerder dient binnen twee weken het filmpje met het betreffende geluidsfragment, de datum van het filmpje, de beëdigde vertaling en het transcript van de tekst in te brengen in de beroepsprocedure met reg.nr. C/10/716394 / FA RK 26-2055. Verzoekster krijgt vervolgens de gelegenheid hierop te reageren.

Aldus gedaan door mr. S. Wierink, voorzieningenrechter, tevens kinderrechter, en door deze en mr. E. van Alebeek-Baars, griffier, ondertekend.

De griffier: De voorzieningenrechter:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak, voor zover die ziet op het beroep, kan binnen zes weken na de dag van verzending van dit proces-verbaal hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Afschrift verzonden op:

Bijlage

Wettelijk kader

Algemene wet bestuursrecht (Awb)

Op grond van artikel 3:46 van de Awb moet een besluit berusten op een deugdelijke motivering.

Op grond van artikel 3:47, eerste lid van de Awb wordt de motivering vermeld bij de bekendmaking van het besluit. Op grond van het derde lid verstrekt het bestuursorgaan de motivering binnen een week na de bekendmaking van het besluit als de motivering in verband met de vereiste spoed niet aanstonds bij de bekendmaking van het besluit kan worden vermeld.

Op grond van artikel 3:50 van de Awb wordt, indien het bestuursorgaan een besluit neemt dat afwijkt van een met het oog daarop krachtens wettelijk voorschrift uitgebracht advies, zulks met de redenen voor de afwijking in de motivering vermeld.

Op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb, voor zover hier van belang, kan, als tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is in de hoofdzaak op verzoek een voorlopige voorziening treffen als onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.

Op grond van artikel 8:86, eerste lid, van de Awb kan, als het verzoek om voorlopige voorziening wordt gedaan als beroep bij de rechtbank is ingesteld en de voorzieningenrechter van oordeel is dat na de zitting, bedoeld in artikel 8:83, eerste lid, van de Awb, verder onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak, hij onmiddellijk uitspraak doen in de hoofdzaak.

Wet tijdelijk huisverbod (Wth)

Op grond van artikel 2, vierde lid, van de Wth bevat het huisverbod in ieder geval een omschrijving van de plaats en de duur waarvoor het geldt, de feiten en omstandigheden die aanleiding hebben gegeven tot het opleggen van het huisverbod en de namen van de personen ten aanzien van wie het verbod om contact op te nemen geldt.

Op grond van artikel 9, eerste lid, van de Wth kan de burgemeester een huisverbod verlengen tot ten hoogste vier weken nadat het is opgelegd indien de dreiging van het gevaar, of het ernstige vermoeden daarvan, zich voortzet. De artikelen 2, vierde lid, en 6 tot en met 8 zijn van overeenkomstige toepassing.