RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 oktober 2022 in de zaak tussen
[naam eiser] , te [plaatsnaam 1] , eiser
Het dagelijks bestuur van de Uitvoeringsorganisatie Baanbrekers, verweerder.
Zittingsplaats Breda
Bestuursrecht
zaaknummer: BRE 22/2086 PW
gemachtigde: mr. R.C. van den Berg,
en
Procesverloop
Eiser heeft op 11 april 2022 digitaal beroep ingesteld tegen het besluit van
14 maart 2022 (bestreden besluit) van Baanbrekers over de niet-ontvankelijkverklaring van eisers bezwaar tegen de intrekking en terugvordering van eisers uitkering op grond van de Participatiewet.
Baanbrekers heeft een verweerschrift ingediend.
Het beroep is besproken op de zitting van de rechtbank op 22 september 2022.
Hierbij waren aanwezig eiser en zijn gemachtigde.
Baanbrekers is niet verschenen.
Overwegingen
Feiten:
1. Eiser ontving van Baanbrekers een bijstandsuitkering.
In het besluit van 19 juni 2015 (primair besluit I) heeft Baanbrekers besloten eisers bijstandsuitkering over de periode (met onderbrekingen) van 20 april 1996 tot en met 2 juli 2013 in te trekken, omdat er sprake is van schending van de inlichtingenplicht.
In het besluit van 22 juni 2015 (primair besluit II) heeft Baanbrekers besloten de ten onrechte verstrekte bijstandsuitkering van eiser terug te vorderen.
Op 14 december 2021 heeft eiser bezwaar gemaakt tegen de primaire besluiten. Baanbrekers heeft het bezwaarschrift op diezelfde dag ontvangen.
Baanbrekers heeft bij beslissing op bezwaar van 14 maart 2022 het bezwaar van eiser niet-ontvankelijk verklaard vanwege een onverschoonbare overschrijding van de bezwaartermijn.
Geschil:
2. Het gaat in deze procedure om de vraag of Baanbrekers het bezwaar van eiser terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.
Standpunt eiser:
3. Eiser voert primair aan dat er sprake is van schending van de hoorplicht. Er is een hoorzitting toegezegd en vervolgens is daarop terug gekomen en heeft de Commissie alleen Baanbrekers gehoord. Dit is niet alleen in strijd met artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), maar ook in strijd met het recht op een eerlijk proces, hoor en wederhoor. Secundair voert eiser aan dat hij niet eerder op de hoogte heeft kunnen zijn van de primaire besluiten omdat eiser was geremigreerd naar Turkije. Van een bestuursorgaan mag verwacht worden in gesprek te gaan met een burger in plaats van te stellen dat hij destijds, toen hij remigreerde, een adreswijziging had behoren door te geven. Het staat vast dat Baanbrekers op 19 juni 2015 wist dat eiser al in 2014 was geremigreerd. Eiser stelt dan ook dat Baanbrekers niet op het standpunt heeft kunnen stellen dat het voor risico van eiser komt dat hij niet bekend was met de besluiten. Baanbrekers wist bij voorbaat dat eiser geen kennis heeft kunnen nemen van de primaire besluiten.
Baanbrekers voert aan dat eiser geen adres heeft doorgegeven toen hij ging remigreren naar Turkije terwijl hij wist dat er een onderzoek liep naar het recht op bijstand. Eiser heeft daarmee een risico genomen dat hij niet op de hoogte kon worden gesteld van eventuele besluitvorming. Baanbrekers heeft de primaire besluiten verstuurd naar het laatst bekende adres van eiser en hiermee voldaan aan de bekendmakingsverplichting. Het gevolg dat de besluitvorming eiser kennelijk niet heeft bereikt dient dan ook voor zijn eigen risico te blijven.
Wettelijk kader:
4. Het wettelijk kader is opgenomen in de bijlage bij deze uitspraak.
Beoordeling:
Schending hoorplicht
Uit de stukken in het dossier blijkt dat eiser binnen de door Baanbrekers gestelde termijn heeft aangegeven zijn bezwaarschrift graag mondeling toe te willen lichten en dat de Adviescommissie Bezwaarschriften heeft afgezien van het houden van een hoorzitting voor eiser. Nu Baanbrekers eiser niet heeft gehoord is het besluit in strijd met artikel 7:2 van de Awb genomen.
De rechtbank is van oordeel dat eiser deze grond terecht heeft voorgedragen maar dat hij door het gebrek niet in zijn belangen is geschaad. Eiser heeft ter zitting bevestigd dat hij zijn standpunten in deze beroepsprocedure alsnog volledig naar voren heeft kunnen brengen. De rechtbank zal voormeld gebrek dan ook met toepassing van artikel 6:22 van de Awb passeren, nu aannemelijk is dat eiser daardoor niet is benadeeld.
Termijnoverschrijding
Volgens vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep heeft het bestuursorgaan aan zijn bekendmakingsverplichting als bedoeld in artikel 3:41 van de Awb voldaan als een besluit wordt verzonden naar het laatst bekende adres van betrokkene, ook als dit niet meer het juiste adres van betrokkene is en betrokkene heeft nagelaten het bestuursorgaan van de adreswijziging op de hoogte te stellen.
De rechtbank stelt vast dat de primaire besluiten op 19 juni 2015 en 22 juni 2015 zijn verzonden aan eiser op het adres [adres] 5 te ( [postcode] ) [plaatsnaam 2] . Tussen partijen is niet in geschil is dat eiser zich al op 9 december 2014 heeft laten uitschrijven van het adres in [plaatsnaam 2] en vervolgens naar Turkije is geremigreerd. Ter zitting heeft eiser verklaard dat hij heeft nagelaten Baanbrekers een adreswijziging te sturen. Baanbrekers heeft dan ook aan zijn bekendmakingsverplichting voldaan door de besluiten te sturen aan het bij hen laatst bekende adres van eiser. Met die verzending zijn de besluiten op de juiste wijze bekend gemaakt.
Daarmee is gegeven dat de bezwaartermijnen zijn aangevangen op respectievelijk
20 juni 2015 en 23 juni 2015 en zijn geëindigd op respectievelijk 31 juli 2015 en
3 augustus 2015. Tussen partijen is niet in geschil dat het bezwaarschrift op 14 december 2021 door Baanbrekers is ontvangen. Het bezwaarschrift is daarmee niet tijdig ingediend.
De bezwaartermijn is een fatale wettelijke termijn waarvan niet kan worden afgeweken. Alleen als de termijnoverschrijding verschoonbaar is in verband met zeer bijzondere omstandigheden waardoor de termijnoverschrijding gerechtvaardigd wordt, kan niet-ontvankelijkverklaring achterwege blijven.
De rechtbank ziet in de door eiser aangevoerde redenen geen aanleiding om de termijnoverschrijding verschoonbaar te achten. Daartoe overweegt de rechtbank dat het op de weg van eiser ligt om bij een verhuizing instanties als Baanbrekers van een adreswijziging op de hoogte te brengen, zodat hij op reguliere wijze post kan ontvangen en tijdig een bezwaarschrift kan indienen. Dit geldt temeer nu eiser ervan op de hoogte was dat bij Baanbrekers een onderzoek liep naar het recht op bijstand. Dat eiser dit heeft nagelaten, dient dan ook voor zijn rekening en risico te blijven. Er is dan ook geen sprake van een situatie als bedoeld in artikel 6:11 van de Awb die in de weg zou staan aan niet-ontvankelijkverklaring.
De rechtbank heeft zich beraden over eisers vraag ter zitting om bij Baanbrekers nadere stukken op te vragen met betrekking tot de huidige stand van zaken van de terugvordering van eisers uitkering. De rechtbank heeft besloten daar van af te zien en zich een oordeel te vormen op basis van de inhoud van de overgelegde stukken in het dossier.
Conclusie:
6. De rechtbank is van oordeel dat Baanbrekers de bezwaren van eiser terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Het beroep van eiser dient dan ook ongegrond te worden verklaard.
7. Wel ziet de rechtbank in het hoorgebrek en toepassing van artikel 6:22 Awb, zoals besproken in r.o. 5.1, aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Deze wordt op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt vastgesteld: € 1518,00 voor de kosten in beroep (1 punt voor het beroepschrift en 1 punt voor de zitting, met een waarde per punt van € 759,00 en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van
B.C. van Sprundel-Thelosen, griffier, op 18 oktober 2022 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Wat kunt u doen als u het niet eens bent met deze uitspraak?
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.
Wettelijk kader
Algemene wet bestuursrecht (Awb)
Ingevolge artikel 6:7 van de Awb bedraagt de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift zes weken.
Ingevolge artikel 6:8, eerste lid, van de Awb vangt deze termijn aan met ingang van de dag na die waarop het besluit op de voorgeschreven wijze is bekendgemaakt.
Ingevolge artikel 6:9, eerste lid, van de Awb is een bezwaarschrift tijdig ingediend indien het voor het einde van de termijn is ontvangen.
Ingevolge artikel 6:11 van de Awb blijft, ten aanzien van een na afloop van de termijn ingediend bezwaar- of beroepschrift, niet-ontvankelijkverklaring op grond daarvan achterwege, indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest.
Op grond van artikel 7:2, eerste lid, van de Awb stelt een bestuursorgaan, voordat het op het bezwaar beslist, de belanghebbende in de gelegenheid te worden gehoord.
Artikel 6:22 van de Awb bepaalt dat een besluit waartegen bezwaar is gemaakt of beroep is ingesteld, ondanks schending van een geschreven of ongeschreven rechtsregel of algemeen rechtsbeginsel, door het orgaan dat op het bezwaar of beroep beslist in stand kan worden gelaten indien aannemelijk is dat de belanghebbenden daardoor niet zijn benadeeld.