[eisers] , uit [plaats] , eisers
(gemachtigde: [gemachtigde 1] ),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Veere, het college
(gemachtigden: [gemachtigde 2] en [gemachtigde 3] ).
Inleiding
In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eisers tegen het niet-ontvankelijk verklaren van hun bezwaren gericht tegen het verlengen van de termijnen waarbinnen op hun handhavingsverzoeken beslist dient te worden.
Bij besluit van 20 september 2022 heeft het college de beslistermijn van een aantal door eisers ingediende handhavingsverzoeken verlengd. Eisers hebben hiertegen bezwaar gemaakt. Met het bestreden besluit van 7 maart 2023 is het bezwaarschrift van eisers niet-ontvankelijk verklaard.
De rechtbank heeft het beroep op 5 oktober 2023 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eisers en de gemachtigden van het college.
Wat zijn de feiten?
2. Eisers hebben het college op 20 juli 2022, 22 juli 2022, 25 juli 2022, 27 juli 2022, 1 augustus 2022, 2 augustus 2022 en 8 augustus 2022 schriftelijk verzocht om handhavend op te treden bij een groot aantal panden binnen de gemeente Veere die volgens eisers in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan en/of de Huisvestingsverordening tweede woningen 2019 en/of de Huisvestingswet worden gebruikt.
3. Bij besluit van 20 september 2022 heeft het college de beslistermijnen op deze handhavingsverzoeken verlengd tot 1 juli 2023
4. Eisers hebben hiertegen bezwaar gemaakt.
5. Met het bestreden besluit van 7 maart 2023 heeft het college het bezwaarschrift van eisers niet-ontvankelijk verklaard.
Beoordeling door de rechtbank
6. De rechtbank beoordeelt of het college terecht het bezwaar van eisers niet-ontvankelijk heeft verklaard.
7. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
8. Een besluit waarbij de termijn om te beslissen op een verzoek om handhaving wordt verlengd, zoals hier aan de orde, is een beslissing die ziet op de procedure ter voorbereiding van een besluit. Op grond van artikel 6:3 van de Algemene wet bestuursrecht is een dergelijke beslissing niet vatbaar voor bezwaar of beroep, tenzij deze beslissing de belanghebbende los van het voor te bereiden besluit rechtstreeks in zijn belang treft.
9. Daarvan is in het voorliggende geval naar het oordeel van de rechtbank geen sprake. Het belang van eisers bij het besluit om de beslistermijn te verlengen kan niet los worden gezien van hun belang bij de inhoudelijke beslissing(en) op de door hun ingediende handhavingsverzoek(en). In hetgeen eisers hebben aangevoerd ziet de rechtbank geen aanleiding om aan te nemen dat in hun geval een uitzondering op de regel zou moeten worden gemaakt.
Conclusie en gevolgen
Het beroep is ongegrond. Eisers krijgen daarom het griffierrecht niet terug. Zij krijgen ook geen vergoeding van hun proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. Broeders, rechter, in aanwezigheid van drs. A. Lemaire, griffier, op 27 oktober 2023 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.