2. De verzoeken
De vrouw verzoekt, samengevat:
- het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning door haar;
- toevertrouwing van de kinderen aan haar;
- vaststelling van een door de man te betalen bijdrage in de kosten van de kinderen van € 250,= per maand per kind met ingang van 1 oktober 2025.
De man verzoekt, samengevat:
- het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning door hem;
- vaststelling van een zorgregeling.
3. De beoordeling
Toevertrouwing van de kinderen
De vrouw verzoekt om toevertrouwing van de kinderen aan haar. De man stemt met dit verzoek in.
De rechtbank wijst het verzoek van de vrouw als onweersproken en op de wet gegrond toe, temeer nu niet is gebleken dat het belang van de kinderen zich tegen toewijzing verzet.
Uitsluitend gebruik van de woning
De vrouw verzoekt te bepalen dat zij bij uitsluiting gerechtigd is tot het gebruik van de echtelijke woning en de tot deze woning behorende inboedel, met bevel aan de man deze woning te verlaten en niet verder te betreden. Zij geeft aan dat de echtelijke woning de vertrouwde omgeving is van de kinderen.
De man verzoekt om te bepalen dat hij bij uitsluiting gerechtigd is tot het gebruik van de echtelijke woning, omdat hij op dit moment geen vervangende woonruimte heeft.
De rechtbank betrekt in haar beoordeling dat het voor de vrouw moeilijker zal zijn om andere, geschikte woonruimte te vinden vanwege de zorg voor drie kinderen. Daarnaast ontvangt de vrouw een uitkering op grond van de participatiewet, zodat ook haar financiële situatie het bemoeilijkt om alternatieve woonruimte te vinden. Het bovenstaande leidt ertoe dat het verzoek van de vrouw zal worden toegewezen. Het verzoek van de man wijst de rechtbank af.
Zorgregeling
De man verzoekt om vaststelling van een zorgregeling, waarbij de kinderen in de ene week van vrijdagmiddag 17.00 uur tot zondagmiddag 17.00 uur bij hem zijn en hij in de andere week op zaterdag van 10.00 uur tot 14.30 uur ook contact met hen heeft. Op dit moment zijn er geen vaste afspraken over de zorgregeling en hij mist de kinderen.
De vrouw stemt ermee in dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] om het weekend van vrijdagmiddag 17.00 uur tot zondagmiddag 17.00 uur bij de man zijn, mits hij met de kinderen bij zijn familie in [plaats] verblijft. De vrouw maakt bezwaar tegen het verzoek om de kinderen in de andere week op zaterdag van 10.00 uur tot 14.30 uur bij de man te laten zijn, omdat zij op die manier zelf geen enkel volledig weekend met de kinderen heeft. Voor [minderjarige 3] geldt dat het niet in haar belang is om voor een langere periode bij de vrouw weg te zijn, omdat [minderjarige 3] nog borstvoeding krijgt.
[minderjarige 1] en [minderjarige 2]
Op de zitting is gebleken dat partijen het er over eens zijn dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] eenmaal per veertien dagen van vrijdagmiddag 17.00 uur tot zondagmiddag 17.00 uur bij de man zullen zijn. De man heeft toegezegd dat hij tijdens dit weekend met de kinderen bij zijn familie in [plaats] zal verblijven, zolang hij nog geen geschikte eigen woonruimte heeft.
Voor wat betreft het andere weekend overweegt de rechtbank dat het in het belang van de kinderen is om hun vader op wekelijkse basis te zien. Aan de andere kant moet rekening worden gehouden met het belang van de vrouw om ook een volledig weekend met de kinderen door te kunnen brengen. De rechtbank zal dan ook bepalen dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] in het andere weekend contact zullen hebben met hun vader op vrijdag van 10.00 uur tot 14.30 uur, waarbij de man met de kinderen in de regio [woonplaats] iets zal ondernemen.
[minderjarige 3]
Voor [minderjarige 3] geldt dat zij nog een erg jong meisje is van één jaar oud. Vast staat dat de vrouw meermaals per dag borstvoeding geeft en [minderjarige 3] nog geen flesvoeding gewend is. Deze omstandigheden maken dat de rechtbank het niet in het belang van [minderjarige 3] vindt om voor meerdere dagen gescheiden te zijn van haar moeder. Daarentegen is het voor [minderjarige 3] wel belangrijk om wekelijks contact te hebben met haar vader. Het bovenstaande leidt ertoe dat de rechtbank zal bepalen dat [minderjarige 3] in het weekend dat de man met de andere kinderen in de omgeving van [woonplaats] iets onderneemt ook mee zal gaan. Voor het overige zal de man kort contact hebben met [minderjarige 3] op de momenten dat hij [minderjarige 1] en [minderjarige 2] komt ophalen voor een weekend bij hem in [plaats] en hen ook weer terug brengt naar de vrouw.
De rechtbank benadrukt dat het gaat om een tijdelijke zorgregeling tussen de man en de kinderen. In de hoofdzaak zullen partijen verder met elkaar in overleg moeten gaan om te proberen tot afspraken te komen over de invulling van de zorgregeling voor de langere termijn.
Kinderalimentatie
De vrouw verzoekt om vaststelling van een bijdrage in de kosten van de kinderen van € 250,= per maand per kind met ingang van 1 oktober 2025. De man voert gemotiveerd verweer.
Bij het bepalen van de behoefte aan kinderalimentatie en de financiële draagkracht om die te voldoen, hanteert de rechtbank de uitgangspunten, zoals deze zijn opgenomen in de aanbevelingen van de Expertgroep Alimentatie.
Vanuit praktisch oogpunt zal de rechtbank in het kader van deze voorlopige voorziening, zonder de behoefte precies uit te rekenen, eerst de draagkracht van de man beoordelen. De vrouw ontvangt een bijstandsuitkering en heeft geen draagkracht.
De man stelt zich op het standpunt dat hij geen ruimte heeft om een bijdrage voor de kinderen te voldoen. Zijn arbeidsovereenkomst zal niet worden verlengd en eindigt per
1 januari 2026. Daarnaast heeft hij slechts beperkte inkomsten als taxichauffeur vanuit zijn eigen onderneming.
De vrouw voert verweer en stelt dat de man heeft nagelaten voldoende inzage te geven in zijn financiële situatie. Op de zitting heeft de vrouw toegelicht dat bij gebrek aan wetenschap rekening moet worden gehouden met het op de loonstrook over oktober 2025 genoemde cumulatief loon en het fiscale inkomen uit onderneming, zoals blijkt uit de ingediende prognose. Dit leidt tot een draagkracht van € 726,= per maand.
De rechtbank overweegt als volgt. In het kader van een procedure tot het treffen van voorlopige voorzieningen wordt zoveel als mogelijk aangesloten bij de feitelijke situatie van partijen. Als productie 4 heeft de man een brief ingediend van zijn werkgever. In deze brief staat dat de arbeidsovereenkomst eindigt op 1 januari 2026. Op de zitting heeft de man toegelicht dat hij op dit moment ziek is en dat niet de verwachting is dat zijn werkgever hem nog een ander contract zal aanbieden. Verder is de werkgever gestopt met het betalen van het loon van de man, omdat de man zich niet zou hebben gehouden aan de verplichtingen uit hoofde van zijn re-integratietraject. De man is bezig om in verband met deze loonopschorting juridische bijstand in te schakelen. Gelet op het bovenstaande staat naar het oordeel van de rechtbank voldoende vast dat de man met ingang van 1 januari 2026 geen inkomen uit arbeid meer zal hebben. Daarnaast blijkt uit de ingediende prognose dat de winst uit onderneming van de man minimaal is, te weten € 1.021,= bruto per jaar. Dit bedrag is ook niet betwist.
Rekening houdend met bovengenoemde omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat aan de man op dit moment een minimale draagkracht kan worden toegedicht van € 50,= per maand. De rechtbank zal dan ook bepalen dat de man met dit bedrag moet bijdragen in de kosten van de kinderen.
De rechtbank ziet aanleiding om de ingangsdatum voor de te betalen kinderalimentatie te bepalen op de datum van deze beschikking.
4. De beslissing
De rechtbank
bepaalt dat aan de vrouw worden toevertrouwd de minderjarigen
1. [minderjarige 1] , geboren op [geboortedag 1] 2022 in [woonplaats] ;
2. [minderjarige 2] , geboren op [geboortedag 2] 2023 in [woonplaats] , en
3. [minderjarige 3] , geboren op [geboortedag 3] 2024 in [woonplaats] ;
bepaalt dat de vrouw bij uitsluiting gerechtigd is tot het gebruik van de echtelijke woning, daarbij inbegrepen de inboedelgoederen, gelegen aan [adres] te [woonplaats] , en beveelt de man die woning te verlaten en deze verder niet te betreden;
bepaalt dat de man in het kader van een voorlopige zorgregeling gerechtigd is tot het hebben van contact met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] :
- eenmaal per veertien dagen van vrijdagmiddag 17.00 uur tot zondagmiddag 17.00 uur, waarbij de man de kinderen bij de vrouw ophaalt en hen naar haar terugbrengt, met inachtneming van rechtsoverweging 3.8;
- in de andere week op vrijdag van 10.00 uur tot 14.30 uur, waarbij hij met de kinderen in de regio [woonplaats] iets onderneemt;
bepaalt dat de man in het kader van de zorgregeling gerechtigd is tot het hebben van contact met [minderjarige 3] op vrijdagochtend van 10.00 uur tot 14.30 uur in de week dat de man met de andere kinderen in de regio van [woonplaats] iets onderneemt;
bepaalt dat de man met ingang van de datum van deze beschikking aan de vrouw een bijdrage in de kosten van de kinderen moet betalen van € 50,= (vijftig euro) per maand, voor de toekomst bij vooruitbetaling te voldoen;
wijst af het meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mr. Pulskens, en, in tegenwoordigheid van
mr. Hurkmans, griffier, in het openbaar uitgesproken op 26 november 2025.