ECLI:NL:RBZWB:2025:9324, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 24-12-2025, 11490834 \ CV EXPL 25-282 (E)

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 12 februari 2025 en het daarin genoemde processtuk

- de e-mailberichten van 8 augustus 2025 met bijlagen en 12 augustus 2025 van Microptik

- de producties 7 en 8 ontvangen van [persoon] op 12 augustus 2025.

Op 19 augustus 2025 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Beide partijen hebben daarbij spreekaantekeningen/pleitnotities overgelegd en voorgedragen. Door de griffier zijn aantekeningen gemaakt.

Na het sluiten van de mondelinge behandeling is vonnis bepaald.

2. De feiten

[persoon] heeft op 31 juli 2024 twee machines geleverd aan Microptik. [persoon] heeft daarvoor een factuur voor een bedrag van € 12.368,14 opgemaakt. Microptik heeft op 8 oktober 2024 een van de machines teruggestuurd.

Microptik heeft op 13 september 2024 een bedrag van € 2.000,00 betaald aan [persoon] met daarbij als omschrijving: ‘aanbetaling voor te verrichte werken. Facturatie volgt.’.

[persoon] heeft op 31 oktober 2024 een dagvaarding betekend aan Microptik. [persoon] vordert in die dagvaarding de veroordeling van Microptik tot betaling van € 10.368,14 wegens hoofdsom, te vermeerderen met wettelijke handelsrente vanaf 30 augustus 2024, € 878,68 wegens buitengerechtelijke incassokosten en de veroordeling van Microptik in de proceskosten.

Bij vonnis van 27 november 2024 met zaaknummer 11416006 / CV EXPL 24-3943 is Microptik bij verstek veroordeeld tot betaling van de vorderingen.

Microptik heeft op 13 december 2024 een verzetdagvaarding betekend aan [persoon] .

3. Het geschil

Microptik vordert bij verzetdagvaarding het volgende:

“1. Het verstekvonnis van 27 november 2024 te vernietigen met daarbij behorende vordering.

2. De vordering van gedaagde af te wijzen wegens gebrek aan juridische grondslag.

3. Gedaagde te veroordelen in de proceskosten wegens onrechtmatige daad en het veroorzaken van onnodige schade aan eiser. Er is alleen NDA getekend tussen partijen, waarvan geen opdracht is gegeven tot het uitvoeren of produceren van producten. De kosten voor deze onrechtmatige daad is € 10.800. Eiser blijft bij het standpunt dat de vordering van gedaagde juridisch ongegrond is.”

Microptik heeft daartoe – samengevat en naar de kantonrechter begrijpt – het volgende aangevoerd. [persoon] heeft onrechtmatig gehandeld, omdat hij zonder rechtsgeldige overeenkomst een factuur heeft verstuurd en geen bewijs heeft geleverd dat Microptik een opdracht heeft gegeven aan [persoon] . Microptik heeft hierdoor reputatieschade en financiële schade geleden. Microptik heeft gedwaald. Indien een overeenkomst tot stand zou zijn gekomen is deze vernietigbaar. [persoon] heeft essentiële informatie zoals de kostenraming en voorwaarden, niet tijdig verstrekt, waardoor Microptik geen geïnformeerde beslissing kon nemen. [persoon] heeft Microptik misleid. [persoon] heeft bewust een factuur verzonden terwijl er geen overeenkomst was gesloten. [persoon] heeft Microptik hiermee financieel willen benadelen. Het handelen van [persoon] brengt schade toe aan de zakelijke relaties en de reputatie van Microptik. [persoon] handelt in strijd met de redelijkheid en billijkheid. [persoon] houdt zonder deugdelijke onderbouwing ten onrechte vast aan een verstekvonnis, terwijl [persoon] geen bewijs van een overeenkomst heeft geleverd.

[persoon] heeft verweer gevoerd dat – voor zover van belang – hierna in de beoordeling aan de orde komt.

4. De beoordeling

Aangezien de vordering in conventie en de vordering in reconventie nauw met elkaar samenhangen, zal de kantonrechter deze hierna gezamenlijk behandelen.

Overeenkomst tussen partijen

Microptik heeft aan [persoon] de opdracht gegeven om twee onderdelen te vervaardigen. Dat blijkt onder andere uit productie 7 die is overgelegd door [persoon] . Dit betreft een e-mailbericht van 13 juni 2024 waarin [persoon] een aantal opmerkingen en vragen heeft opgenomen. Microptik heeft daarin op een aantal vragen/opmerkingen gereageerd. [persoon] deelt onder andere het volgende mede: “Graag zouden we die 2 onderdelen maken echter er is wat voorbereiding nodig en er moeten speciale freesjes besteld en gemaakt worden en programmeren.”. Ook deelt [persoon] het volgende mede: “Een eerst zou ons ruim een week kosten.”. Microptik antwoordt daarop als volgt: “Zoals eerder medegedeeld. Het is een lang termijn traject. Als je er een gemaakt hebt is de andere makkelijker.”. Uit productie 8, overgelegd door [persoon] , blijkt verder dat Microptik onderdelen heeft gebracht om de twee onderdelen te kunnen vervaardigen en dat Microptik op 22 juli 2024 via Signal naar de status van de productie heeft gevraagd. Vervolgens heeft Microptik de twee onderdelen op 31 juli 2024 opgehaald, de factuur in ontvangst genomen en op een latere datum een gedeelte van de factuur betaald. Een van de twee onderdelen heeft Microptik naar haar klant verstuurd. Gelet op het voorgaande staat vast dat tussen partijen een overeenkomst is gesloten, waarop [persoon] zijn vordering baseert. De stelling van Microptik dat [persoon] onrechtmatig heeft gehandeld en dat Microptik hierdoor schade heeft geleden wordt om die reden niet gevolgd.

Dwaling

Microptik heeft niet gedwaald. Uit productie 7, overgelegd door [persoon] , blijkt verder dat Microptik op de hoogte is gesteld van het uurloon van [persoon] . [persoon] heeft als productie 8 een verklaring van zijn zoon overgelegd. Hierin wordt gesteld dat [persoon] tijdens de digitale vergadering op 13 juni 2024 heeft medegedeeld dat een onderdeel ongeveer € 4.500,00 kost om te maken. Daarna heeft Microptik nog medegedeeld dat er ook nog 13 vlakken per bakje geslepen moesten worden, waardoor meer werk diende te worden verricht. Microptik heeft dit niet onderbouwd betwist. Hieruit wordt opgemaakt dat partijen geen vaste prijs zijn overeengekomen voor de opdracht. In dat geval is op grond van artikel 7:752 BW de opdrachtgever een redelijke prijs verschuldigd. Uit de factuur blijkt dat het maken van de twee onderdelen € 9.180,00 aan arbeidsuren, € 370,00 aan materiaal en € 671,60 voor de frezen heeft gekost, exclusief btw. Gelet op de gemaakte kostenraming op 13 juni 2024 en dat Microptik op de hoogte was van het uurloon, wordt dit een redelijke prijs geacht voor de twee geleverde onderdelen. Daarnaast betwist Microptik de juistheid van de factuur niet inhoudelijk. Microptik heeft namelijk op 31 juli 2024 bij het ophalen van de twee onderdelen niet geprotesteerd tegen de factuur en op 15 september 2024 een bedrag van € 2.000,00 betaald. Microptik heeft verder aangevoerd dat [persoon] niet tijdig de voorwaarden heeft verstrekt. Microptik onderbouwt echter niet om welke reden zij daardoor geen goede voorstelling van de overeenkomst had. Niet is gebleken dat [persoon] onjuiste informatie zou hebben verstrekt. Ook heeft Microptik niet nader onderbouwd dat zij bij een juiste voorstelling van zaken de overeenkomst niet zou hebben gesloten. Dat betekent dat de overeenkomst op deze grond niet vernietigbaar is.

Misleiding en redelijkheid en billijkheid

Vast is komen te staan dat tussen partijen een overeenkomst is gesloten. Het beroep op dwaling slaagt niet. Daarmee komt de grondslag van de stelling dat [persoon] Microptik heeft misleid, dan wel dat [persoon] in strijd met de redelijkheid en billijkheid heeft gehandeld te vervallen. De vordering is gelet hierop niet toewijsbaar.

Wat verder is aangevoerd door Microptik

Hetgeen Microptik verder nog heeft aangevoerd is onvoldoende onderbouwd om tot de conclusie te komen dat het verzet gegrond is. Hetzelfde geldt voor de vordering in reconventie. Dat betekent dat het verzet ongegrond zal worden verklaard en dat het (verstek)vonnis van 27 november 2024 zal worden bekrachtigd. De vordering in reconventie wordt afgewezen.

Proceskosten

Microptik is in conventie en in reconventie in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. [persoon] is op de mondelinge behandeling van 19 augustus 2025 in persoon zonder gemachtigde verschenen. Op 6 februari 2023 heeft het Landelijk Overleg Vakinhoud Civiel en Kanton (LOVCK) aanbevolen dat indien een gedaagde op een zitting verschijnt een forfaitair bedrag van € 50,00 aan reis-, verblijf- en verletkosten wordt toegekend. De kantonrechter ziet gelet hierop aanleiding Microptik te veroordelen tot het betalen van € 50,00 aan proceskosten van [persoon] .

5. De beslissing

verklaart het verzet ongegrond,

bekrachtigt het door de kantonrechter op 27 november 2024 onder zaaknummer 11416006 / CV EXPL 24-3943 gewezen verstekvonnis,

in reconventie

wijst de vordering af,

in conventie en in reconventie

veroordeelt Microptik in de proceskosten, aan de zijde van [persoon] tot vandaag vastgesteld op € 50,00.

Dit vonnis is gewezen door mr. Kool en in het openbaar uitgesproken op 24 december 2025.