ECLI:NL:RBZWB:2025:9522, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17-12-2025, 11838271 CV EXPL 25-2654 (E)

1. De zaak in het kort

2. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding- de conclusie van antwoord- de conclusie van repliek, tevens inhoudende een vermeerdering van eis- de conclusie van dupliek, tevens inhoudende een bezwaar tegen de vermeerdering van eis.

Ten slotte is vonnis bepaald.

3. De feiten

In mei 2024 is [eiser] (ongevraagd) telefonisch benaderd door een medewerker van Milieubewust Nederland B.V. (hierna: Milieubewust Nederland). Het betrof een acquisitie voor de aanschaf van een thuisbatterij inclusief installatie bij Solaar.

Op 28 mei 2024 heeft [eiser] een offerte ontvangen van Milieubewust Nederland voor de aankoop en installatie van de thuisbatterij “Dyness 17,7 KW 3 fase Hybride Omvormer” voor de prijs van € 14.145,00. [eiser] heeft deze offerte geaccepteerd.

Op 16 juni 2024 heeft Solaar de thuisbatterij bij [eiser] geïnstalleerd. Daarbij is een app meegeleverd: de S-Miles monitoring app.

Op 17 juni 2024 heeft [eiser] via Whatsapp contact opgenomen met Solaar. In het whatsappgesprek vraagt [eiser] aan Solaar of het kan zijn dat er een andere modus gekozen moet worden om de accu te laten functioneren voor handelen op de energiemarkt. [naam] , een medewerker van de backoffice van Solaar, reageert daarop: ”Ik zou voor de eerste kiezen die functioneert het best.” Ook zegt [naam] in dit gesprek dat de software in de batterij ervoor zorgt dat er wordt verkocht met gunstige marktprijzen.

Op 19 juni 2024 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan Solaar waarin hij haar laat weten dat hij problemen ervaart met de app en de omvormers. In de app wordt niet getoond dat de batterij iets doet, [eiser] kan niet zien of de batterij iets doet op de onbalansmarkt en zo ja, wat dan, en hij kan niet meer zien hoe elk paneel presteert. Hij heeft hierbij een screenshot van de app toegevoegd waarop een icoon van een batterij te zien is met daaronder “0 W” (nul Watt).

Op 6 juli 2024 heeft [eiser] opnieuw een e-mail gestuurd aan Solaar met een screenshot van de app van die datum waarop ook weer “0 W” te zien is onder het batterij-icoon.

Solaar heeft niet op deze e-mails gereageerd. Wel heeft zij op 15 augustus 2024 een e-mail gestuurd aan [eiser] met algemene informatie over de mogelijkheid van energie-investeringsaftrek. [eiser] heeft daarop gereageerd dat het systeem hiervoor niet geschikt is omdat het niet is aangesloten op de onbalansmarkt.

Op 19 augustus 2024 heeft Solaar een e-mail gestuurd aan [eiser] waarin zij zegt dat het systeem aan alle eisen voldoet. Zodra het tradingsplatform rond is, en dat zou binnen enkele weken zijn, zou [eiser] dat te horen krijgen.

Op 4, 5 en 6 september 2024 hebben [eiser] en [naam] van Solaar weer contact gehad via Whatsapp. Volgens [naam] zou er een kleine vertraging zitten in de ontwikkeling van de trading software. [eiser] mocht er volgens [naam] zeker vanuit gaan dat deze in september nog beschikbaar zou komen.

In februari 2025 heeft [eiser] op eigen initiatief [bedrijf 1] werkzaamheden laten verrichten op het dak en aan het systeem. Het betreft volgens de offerte:

“Omschrijving Aantal Prijs

Systeem herstel 1 stuks € 3.449,00

Growatt SPH 10000 TL3 BH-UP

Bliq Energiemanager v2.0 o

Bliq – Growatt RS232 adapter kabel

AC kabel

Enphase Q-cable landscape & lasdoos

Alle bekabeling van de grond halen

(hiervoor moeten de zonnepanelen gedemonteerd en weer gemonteerd worden)”

Op 26 februari 2025 heeft [eiser] een bedrag van € 330,00 aan [bedrijf 1] betaald met omschrijving “herstelwerkzaamheden op het dak”.

[eiser] heeft in dezelfde periode contact gehad met zonnepanelenbedrijf [bedrijf 2]. In een e-mailbericht van 21 februari 2025 schrijft de directeur van [bedrijf 2]:

“Of het Enphase systeem nog bruikbaar is en welke componenten eventueel vervangen moeten worden zal ter plaatse moeten worden beoordeeld. Gezien het prutswerk wat daar geleverd is kan ik mij zo voorstellen dat de Enphase componenten ook niet meer vochtdicht zijn achtergelaten en dus afgeschreven moeten worden. Alles op 1 string aansluiten zorgt voor forse beperkingen in de opbrengst door slechte engineering (de MPTT raakt zo van de leg en kan zijn functie nauwelijks meer uitoefenen).”

Op 31 december 2024 en 12 maart 2025 heeft [eiser] e-mails gestuurd aan Solaar waarin hij vergoeding vraagt van de gemaakte/te maken kosten bij [bedrijf 1] . Daarnaast heeft hij vergoeding verzocht van door hem gestelde gemiste inkomsten. Op 27 januari 2025 heeft Solaar een e-mailbericht gestuurd aan [eiser] waarin zij zegt dat zijn e-mail is doorgestuurd naar de betreffende afdeling en dat die dit zullen oppakken. Daarna heeft geen contact meer plaatsgevonden tussen [eiser] en Solaar.

Op 11 en 30 april 2025 heeft de gemachtigde van [eiser] (sommatie)brieven gestuurd aan Solaar. Solaar heeft niet op deze brieven gereageerd.

4. Het geschil

[eiser] vordert primair ontbinding en subsidiair vernietiging van de met Solaar gesloten overeenkomst, met in beide gevallen een veroordeling van Solaar tot ontmanteling van de thuisbatterij en teruggave van de koopprijs van € 14.145,00. Meer subsidiair vordert [eiser] – na vermeerdering van eis – Solaar te veroordelen tot betaling van € 5.216,00 aan schadevergoeding wegens de onder 3.10 en 3.11 genoemde herstelwerkzaamheden en wegens misgelopen inkomsten als gevolg van het niet kunnen handelen op de onbalansmarkt. [eiser] vordert daarnaast Solaar te veroordelen in de kosten.

[eiser] legt aan de vordering met name ten grondslag dat hij de thuisbatterij als consument heeft gekocht en dat de thuisbatterij niet beantwoordt aan de overeenkomst (tekortschieten in de vorm van non-conformiteit). Zo kon de thuisbatterij – in tegenstelling tot de mededelingen die hierover door zowel Milieubewust Nederland als Solaar zijn gedaan – niet gebruikt worden om te handelen op de onbalansmarkt en was deze gebrekkig geïnstalleerd.

Solaar voert verweer. Zij voert daartoe aan dat geen sprake is van een consumentenkoop, omdat het handelen op de onbalansmarkt een commercieel doel is. Partijen zijn overeengekomen dat Solaar een thuisbatterij met toebehoren zou leveren en dat heeft Solaar ook gedaan. Uitlatingen van Milieubewust Nederland kunnen niet voor rekening komen van Solaar, omdat er geen vertegenwoordigingsbevoegdheid is. Solaar betwist daarnaast de hoogte van de gevorderde schadevergoeding en beroept zich erop dat [eiser] een belangrijk eigen aandeel heeft in het maken van deze kosten omdat hij [bedrijf 1] zelf heeft benaderd zonder Solaar de kans te bieden het probleem op te lossen. De eisvermeerdering is volgens Solaar in strijd met de goede procesorde.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5. De beoordeling

Volgens de wet is een consumentenkoop een koop waarbij de verkoper handelt in het kader van zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit en de koper een natuurlijk persoon is die handelt voor doeleinden buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit (art. 7:5 lid 1 sub a BW).

Solaar handelde in het kader van haar bedrijfsactiviteit als verkoper en installateur van zonnepanelen en thuisbatterijen. Volgens Solaar deed [eiser] dat ook, omdat handelen op de onbalansmarkt een commerciële activiteit zou zijn. De kantonrechter gaat daar niet in mee. Consumenten kunnen een thuisbatterij aanschaffen die de functionaliteit heeft waarmee deze kan handelen op de onbalansmarkt. De consument handelt in dat geval zelf niet; dit gaat automatisch via de energieleverancier met een functionaliteit op de batterij. Dit systeem kan, consument of niet, aantrekkelijk zijn omdat hiermee (sneller) de investering in de thuisbatterij kan worden terugverdiend. Het dient daarmee geen commercieel doel. Daarnaast heeft [eiser] de thuisbatterij aangeschaft voor zijn privé-woning en is er ook anderszins geen link te leggen tussen de aanschaf van de thuisbatterij en het (ICT-)bedrijf dat [eiser] heeft. Dat [eiser] , naar aanleiding van een (generieke) e-mail van Solaar, onderzoek heeft gedaan naar de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor energie-investeringsaftrek, maakt dat niet anders.

Naar het oordeel van de kantonrechter is aldus sprake van een consumentenkoop en kan [eiser] dus een beroep doen op (onder andere) de bepalingen in Titel 1 van Boek 7 BW die strekken tot de bescherming van consumenten.

Non-conformiteit

De gekochte zaak (hier: de thuisbatterij) moest op het moment van levering aan de overeenkomst beantwoorden (art. 7:17 BW). Bij een consumentenkoop geldt voor wat betreft de installatie dat een gebrek aan overeenstemming van de zaak met de overeenkomst als gevolg van een verkeerde installatie van de zaak wordt beschouwd als het niet beantwoorden van het afgeleverde aan de overeenkomst. Dit is het geval als (zoals hier) de installatie deel uitmaakt van de koop en is uitgevoerd door de verkoper (art. 7:18a lid 1 sub a BW). Wanneer de afwijking van wat is overeengekomen zich binnen een jaar na levering openbaart, wordt bij een consumentenkoop bovendien vermoed dat het gebrek bij levering al aanwezig was (art. 7:18a lid 2 BW). Het is in dat geval aan de verkoper (hier: Solaar) om te stellen en zo nodig te bewijzen dat de thuisbatterij bij levering niét gebrekkig was

(HR 5 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1666).

Dat de thuisbatterij op het moment van levering niet de benodigde functionaliteit had voor het handelen op de onbalansmarkt, heeft Solaar niet betwist. De vraag is of de thuisbatterij op basis van de inhoud van de overeenkomst deze functionaliteit wel (bij levering) had moeten hebben. Dat vraagt om een uitleg van de overeenkomst.

Solaar verwijst in dat kader naar de offerte van 28 mei 2024 en stelt dat daaruit enkel blijkt van de levering en installatie van een “Dyness 17,7 kW thuisbatterij met toebehoren”, wat zij ook gedaan heeft. Met “toebehoren” doelt Solaar, zoals de kantonrechter begrijpt, op de omvormer en de app. Dit komt ook overeen met de stellingen van [eiser] . Bij de uitleg van de overeenkomst moet echter niet slechts gekeken worden naar de letterlijke betekenis van de tekst in de geaccepteerde offerte, maar ook naar de betekenis die partijen – in de gegeven omstandigheden en wat zij over en weer van elkaar mochten verwachten – aan die tekst mochten toekennen. De hoedanigheid van partijen en de bedoeling die partijen hadden, is dus ook van groot belang.

De kantonrechter stelt daarbij voorop dat [eiser] een consument is en Solaar een gespecialiseerd bedrijf. Het lag op de weg van Solaar om [eiser] op deugdelijke wijze in te lichten, zeker bij de aanschaf van een duur en ingewikkeld product als een thuisbatterij.

[eiser] stelt dat zij er op basis van mondelinge inlichtingen van een medewerker van Milieubewust Nederland B.V. vanuit mocht gaan dat de thuisbatterij de handelsfunctionaliteit zou hebben. Solaar voert aan dat uitlatingen die door een ander bedrijf zijn gedaan, hoe dan ook niet voor haar rekening kunnen komen omdat er geen (schijn van) vertegenwoordigingsbevoegdheid was. Naar het oordeel van de kantonrechter kan dit punt in het midden blijven, omdat [eiser] op andere wijze voldoende onderbouwd gesteld heeft dat de handelsfunctionaliteit onderdeel was van de overeenkomst en Solaar dit onvoldoende onderbouwd heeft betwist.

Zo volgt uit het Whatsappcontact tussen [eiser] en medewerker [naam] van Solaar van 17 juni 2024 dat het handelen op de onbalansmarkt met het geïnstalleerde systeem volgens Solaar bij levering al mogelijk had moeten zijn. Vanuit Solaar wordt er op dat moment niet over gerept dat de (directe mogelijkheid van de) handelsfunctionaliteit geen onderdeel van de overeenkomst was. Het Whatsappgesprek werd geïnitieerd door [eiser] , één dag na de installatie. Daarmee blijkt ook duidelijk dat het zijn bedoeling was om een thuisbatterij met handelsfunctionaliteit te kopen. Ook uit de e-mail van Solaar aan [eiser] van 19 augustus 2024 en uit het Whatsappcontact van september 2024 volgt dat de thuisbatterij volgens Solaar de handelsfunctionaliteit zou moeten hebben. Solaar heeft niets ingebracht tegen dit alles. Zij heeft zich enkel beroepen op de korte omschrijving die in de offerte staat.

Daar komt bij dat [eiser] screenshots heeft overgelegd van de monitoring app van 19 juni 2024 en 6 juli 2024 waaruit onweersproken blijkt dat het vermogen van de batterij op die momenten nul was en deze dus überhaupt niet werd opgeladen. Verder blijkt uit de offerte van [bedrijf 1] van 24 februari 2025 dat zij werkzaamheden tot “herstel” heeft verricht, waarbij onder andere een andere omvormer is geplaatst en de bekabeling is vervangen, waarna de handelsfunctionaliteit wél werkte. In de e-mail van [bedrijf 2] van 21 februari 2025 wordt de installatie van Solaar “prutswerk” genoemd.

Uit al deze omstandigheden volgt dat er een afwijking van het overeengekomene was en dat dit gebrek zich binnen een jaar na installatie (16 juni 2024) heeft geopenbaard. Daarmee lag het op de weg van Solaar om voldoende onderbouwd te stellen dat de thuisbatterij op het moment van levering niet gebrekkig was. Zij heeft daar niet aan voldaan. Solaar heeft enkel gesteld dat zij de batterij heeft geleverd zoals overeengekomen, maar daartoe geen feiten aangedragen. Zij heeft ook niet inhoudelijk gereageerd op de uitgebreid gemotiveerde en onderbouwde stellingen van [eiser] .

Het voorgaande betekent dat sprake is van non-conformiteit en dat [eiser] in principe bevoegd is de overeenkomst te ontbinden (art. 7:22 lid 1 sub a BW).

Wel is vereist dat de koper de verkoper eerst in de gelegenheid stelt het gebrekkige product te vervangen of te herstellen (art. 7:22a lid 2 BW). Volgens Solaar is haar die mogelijkheid ontnomen omdat [eiser] in februari 2024 derden heeft ingeschakeld om herstelwerkzaamheden te verrichten. [eiser] heeft echter onderbouwd en onweersproken gesteld dat hij vanaf de dag na installatie bij Solaar heeft geklaagd over de gebreken aan de thuisbatterij en heeft gevraagd om vergoeding en herstel. Al op 19 juni 2024 heeft [eiser] voorgesteld een andere omvormer te plaatsen. Dit verzoek heeft hij daarna meermaals herhaald. Daarmee is Solaar ruim de mogelijkheid geboden om over te gaan tot herstel of vervanging. Zij is echter niet inhoudelijk op de verzoeken van [eiser] ingegaan.

Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [eiser] dus aan zijn wettelijke verplichtingen voldaan en kan de overeenkomst worden ontbonden. De vordering zal op dit punt worden toegewezen.

Gevolgen van ontbinding

Het gevolg van ontbinding is dat over en weer verbintenissen tot ongedaanmaking ontstaan (art. 6:271 BW). Dat betekent dat Solaar de koopprijs aan [eiser] moet terugbetalen en dat de thuisbatterij ontmanteld moet worden en teruggeleverd moet worden aan Solaar.

Ten aanzien van het terugbetalen van de koopprijs heeft Solaar in haar conclusie van dupliek het verweer opgeworpen dat sprake is van waardevermindering, waardoor volledige terugbetaling onredelijk zou zijn. Dit zou erin zijn gelegen dat [eiser] de thuisbatterij al ruim een jaar zonder problemen kan gebruiken. Naar het oordeel van de kantonrechter had Solaar dit verweer al in de conclusie van antwoord naar voren kunnen en moeten brengen. Omdat zij dit niet heeft gedaan is dit verweer komen te vervallen (art. 128 lid 3 Rv).

Overigens zou het verweer ook inhoudelijk niet geslaagd zijn. Immers is gebleken dat [eiser] de thuisbatterij pas heeft kunnen gebruiken na de herstelwerkzaamheden die eind februari 2025 op zijn eigen kosten zijn uitgevoerd. Dat de thuisbatterij sindsdien in waarde zou zijn gedaald tot (bijna) nihil, heeft Solaar op geen enkele wijze feitelijk onderbouwd.

Tegen de ontmanteling op zichzelf heeft Solaar geen verweer gevoerd. Zij stelt dat dit mogelijk is. De kantonrechter is aldus van oordeel dat de vordering van [eiser] ook op dit punt moet worden toegewezen.

Vermeerdering van eis

Omdat de kantonrechter het primair gevorderde toewijst, komt zij niet meer toe aan

de beoordeling van de vermeerdering van eis. Deze vermeerdering ziet namelijk enkel op de subsidiair gevorderde schadevergoeding.

Buitengerechtelijke kosten

[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. Hij heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht en heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Daarom zal een bedrag van € 916,45 worden toegewezen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke incassokosten zal worden toegewezen.

Proceskosten

Solaar is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

147,92

- griffierecht

€

732,00

- salaris gemachtigde

€

812,00

(2 punten × € 406,00)

- nakosten

€

135,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.826,92

6. De beslissing

ontbindt de overeenkomst tussen [eiser] en Solaar,

veroordeelt Solaar om binnen 14 dagen na betekening van het vonnis aan [eiser] te betalen een bedrag van € 14.145,00,

veroordeelt Solaar om binnen 14 dagen na betekening van het vonnis de thuisbatterij die zij bij [eiser] geïnstalleerd heeft te ontmantelen,

veroordeelt Solaar om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 916,45 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf de dag van dagvaarding, tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt Solaar in de proceskosten van € 1.826,92, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Solaar niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. Van Onzenoort en in het openbaar uitgesproken op 17 december 2025.