ECLI:NL:RBZWB:2025:9658, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 19-12-2025, 02-440269 JE RK 25-1743

1. Het verloop van de procedure

De kinderrechter neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

het verzoekschrift met bijlagen, ontvangen op 29 september 2025;

het verweerschrift van de moeder, ontvangen op 17 december 2025.

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 19 december 2025. Daarbij waren aanwezig:

- de vader met zijn advocaat;

- de advocaat van de moeder;

- een vertegenwoordiger van de Raad;

- een vertegenwoordiger van de GI.

De moeder was tevens aanwezig via een videoverbinding via MS Teams.

De kinderrechter heeft [minderjarige 1] naar zijn mening gevraagd. Hij heeft van deze mogelijkheid geen gebruik gemaakt. De moeder heeft op de zitting verklaard dat [minderjarige 1] wel een brief aan de kinderrechter heeft geschreven en dat zij deze brief per post heeft verstuurd. De kinderrechter geeft aan dat de genoemde brief door hem niet is ontvangen.

Deze zaak hangt nauw samen met de zaak van partijen over het gezag en de omgang met het kenmerk C/02/417556 / FA RK 23-6115. Daarom heeft zijn beide zaken tegelijk op de zitting behandeld. De beslissing in de andere zaak komt in een aparte beschikking te staan.

2. De feiten

De kinderen zijn erkend door de vader.

De ouders zijn belast met het ouderlijk gezag over [minderjarige 1]. De moeder heeft alleen het gezag over [minderjarige 2].

De kinderen wonen bij hun moeder.

3. Het verzoek

De Raad verzoekt de kinderen onder toezicht te stellen voor de duur van een jaar en de beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.

4. De standpunten

De Raad heeft, ter toelichting op het verzoek, het volgende naar voren gebracht. Er is sprake van een ernstige bedreigde ontwikkeling van de kinderen op het gebied van hun sociaal-emotionele en identiteitsontwikkeling, omdat zij belast zijn door spanning, ruzies en verbaal en fysiek geweld tussen hun ouders en vanwege het meemaken van een fysieke escalatie tussen de vader en de nieuwe partner van de moeder. Er zijn zorgen over de vraag welke invloed het huiselijk geweld is geweest op de hechtingsrelatie tussen de kinderen en de vader en/of de moeder. Er zijn ook zorgen over het gedrag van de kinderen, die mogelijk in verband staan met de onveiligheid die zij (hebben) ervaren in de opvoedingssituatie. Beide kinderen laten op school en de BSO zorgelijk gedrag zien. Ten aanzien van [minderjarige 1] is al in 2023 geadviseerd om onderzoek te doen naar zijn impulscontrole, maar dit onderzoek heeft nog steeds niet plaatsgevonden. Er zijn zorgen over de voortdurende onrust en het gevoel van onveiligheid bij de moeder en de invloed daarop op de ontwikkeling van de kinderen. Daarnaast zijn er zorgen over het ontbreken van contact c.q. langdurig contactverlies tussen de kinderen en de vader. Beide kinderen geven aan hun vader te missen. De begeleide omgang in het vrijwillige kader is echter beëindigd, omdat de vader zich niet hield aan de afspraken en zich niet liet aansturen door de hulpverlening. De ouders zijn verder niet in staat om met elkaar afspraken te maken over de omgang tussen de vader en de kinderen. Er dient meer zicht te komen op de mogelijkheden van de ouders om met elkaar in contact te komen over de zorg en opvoeding van de kinderen. Om dit te bereiken zal er eerst rust moeten komen en de moeder zal weer vertrouwen moeten krijgen in de bedoeling en de mogelijkheden van de vader in relatie tot de kinderen en specifiek de veiligheid van de kinderen. De Raad is ook van mening dat er binnen een ondertoezichtstelling aandacht moet zijn voor het contactherstel tussen de vader en de kinderen, waarna verder onderzoek zal plaatsvinden naar de mogelijkheden van de vader om tegemoet te komen aan de opvoedingsbehoefte van de kinderen. De Raad volhardt in zijn verzoek.

De moeder is van mening dat het verzoek van de Raad moet worden afgewezen. Zij heeft zich de afgelopen jaren maximaal ingezet om de zorgen over de kinderen weg te nemen, ondanks haar angsten. Zij heeft in deze periode zich ook altijd ingezet om contact tussen de vader en de kinderen te realiseren en alle hulpverlening geaccepteerd. Ondanks dit alles zijn de zorgen rondom de kinderen blijven bestaan. De kinderen zijn beschadigd/getraumatiseerd door de wijze waarop de contacten met hun vader zijn verlopen. Aan de zijde van de moeder zijn de zorgen toegenomen, omdat de vader een vuurwapen in zijn bezit had om te gebruiken tegen haar en haar partner. Hoewel de moeder meerdere trajecten in de vrijwillige hulpverlening heeft doorlopen, kan de vader de hulpverlening niet of nauwelijks accepteren en stelt hij zich daarbij niet leerbaar op. Ook heeft hij de door Amarant aangeboden hulp niet aanvaard. De moeder volgt momenteel een hulpverleningstraject bij [hulpverlening 1]. De moeder erkent de zorgen, maar een ondertoezichtstelling is naar haar mening niet de geëigende maatregel. Door hulpverlening in het vrijwillige kader zijn er al veel stappen gezet om de situatie te verbeteren tussen de ouders. De trajecten mislukken echter keer op keer omdat de vader niet begeleidbaar is en er geen onbelast veilig contact tussen hem en de kinderen van de grond kan komen. Hierbij heeft de [hulpverlening 2] een regierol gehad en met de moeder meegedacht over de in te zetten hulpverlening en de wijze waarop de omgang tussen de vader en de kinderen vormgegeven kan worden. De moeder acht het noodzakelijk dat de vader een persoonlijk hulpverleningstraject (met een persoonlijkheidsonderzoek) aangaat om zijn emoties te reguleren. Anders blijven de huidige patronen ook in het kader van een ondertoezichtstelling bestaan. Een GI kan de vader echter niet dwingen een dergelijk traject aan te gaan. Dat zal hij zelf moeten doen. De moeder vreest echter met een ondertoezichtstelling dat de vader het niet eens zal zijn met de uitgezette hulpverleningslijn en dat daardoor de hulpverlening voor de kinderen niet zal kunnen starten. Daarmee mist het middel van een ondertoezichtstelling het noodzakelijke doel. De moeder is van mening dat [hulpverlening 2] de regie kan blijven voeren en toezicht kan houden op de stappen die de ouders los van elkaar gaan zetten. Zodra er meer rust is gekomen en de vader aantoont dat hij zijn emoties kan reguleren, kan er overleg plaatsvinden op welke wijze de contacten tussen de vader en de kinderen kan worden vormgegeven.

Door en namens de vader is naar voren gebracht dat hij het eens is met het verzoek van de Raad. Hij vreest dat de moeder hem buitenspel wil zetten en er geen contact zal komen met zijn kinderen. De vader is van mening dat hulpverlening in een vrijwillig kader niet toereikend is gebleken en onvoldoende van de grond komt. Hoewel de moeder aangeeft open te staan voor contact tussen de vader en de kinderen, heeft de vader hier onvoldoende vertrouwen in dat het van de grond zal komen. De moeder geeft aan dat er hulpverlening plaatsvindt door [hulpverlening 1], maar zij geeft vrijwel geen inzage in wat deze hulpverlening inhoudt. De vader vindt het belangrijk dat er iemand komt die de regie zal nemen en gaat meedenken in het belang van de kinderen. De vader wil de kans krijgen om de hulpverlening aan te gaan met de GI en te werken aan de communicatie met de moeder. De vader heeft twijfels dat, ondanks haar inzet, de moeder altijd handelt in het belang van de kinderen. Hij wil graag meedenken en hij wil geen gezagsbeslissingen blokkeren. Hij wil graag weer contact met de kinderen.

Zijdens de GI is aangegeven dat de zorgen van de Raad worden gedeeld. In het vrijwillige kader is veel hulpverlening ingezet, maar dit is niet van de grond gekomen of het heeft niet het gewenste resultaat gehad. Er zal goed gekeken moeten worden naar de mogelijkheden voor contactherstel tussen de vader en de kinderen. Daarbij moet ook goed gekeken worden naar het tempo van beide kinderen. Er zullen veiligheidsafspraken gemaakt moeten worden en er zal opvoedondersteuning ingezet moeten worden. Er is momenteel een wachttijd voordat een jeugdbeschermer van de GI de uitvoering van de ondertoezichtstelling kan oppakken. In afwachting daarvan wordt er gewerkt met een “monitoringslijst” en zal er eens per vier weken contact zijn met de ouders. Ook kan de huidige hulpverlening door [hulpverlening 1] in deze periode doorlopen en zou ook kunnen worden gestart met een vorm van begeleide omgang, als daartoe mogelijkheden zijn.

5. De beoordeling

De kinderrechter kan op grond van artikel 1:255 eerste lid Burgerlijk Wetboek een minderjarige onder toezicht stellen van een GI wanneer die minderjarig zodanig opgroeit, dat hij in zijn ontwikkeling wordt bedreigd. Daarnaast moet:a. de zorg die in verband met het wegnemen van deze bedreiging noodzakelijk is voor de minderjarige of voor zijn ouder(s) die het gezag uitoefenen, niet of onvoldoende door hen worden geaccepteerd, enb. de verwachting gerechtvaardigd zijn dat de ouder(s) die het gezag uitoefenen de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding van de minderjarige in staat zijn te dragen binnen een gelet op de persoon en de ontwikkeling van de minderjarige aanvaardbare termijn.

De kinderrechter is van oordeel dat aan de voorwaarden voor een ondertoezichtstelling is voldaan. Hij legt hieronder uit waarom.

De ontwikkeling van de kinderen wordt ernstig bedreigd, omdat zij al veel hebben meegemaakt in hun leven. Zij zijn getuige geweest van huiselijk geweld tussen hun ouders hetgeen een grote impact heeft op hun ontwikkeling en hun hechtingsrelatie met de ouders. Daarnaast zijn er zorgen over de sociaal-emotionele ontwikkeling en het gedrag van de kinderen, die mogelijk in verband staan met de onveiligheid die zij (hebben) ervaren in de opvoedingssituatie. Ook na het verbreken van de relatie tussen de ouders hebben de kinderen last van de spanningen tussen hun ouders en heeft er een fysieke escalatie plaatsgevonden tussen de vader en de nieuwe partner van de moeder, waarvan de kinderen getuige zijn geweest. De begeleide omgang tussen de vader en kinderen is door de hulpverlening stopgezet, omdat de vader hen belastte en niet stuurbaar was op zijn gedrag. Ook is de vader begin 2025 strafrechtelijk veroordeeld voor wapenbezit. Er is inmiddels lange tijd geen contact tussen de vader en de kinderen. Beide kinderen laten verder op school en de BSO zorgelijk gedrag zien. Er is al in 2023 geadviseerd onderzoek te doen naar de impulscontrole van [minderjarige 1], maar dit onderzoek is niet van de grond gekomen, terwijl dit wel van belang is om gepaste hulpverlening voor hem in te zetten.

De ernstige ontwikkelingsbedreiging kan niet of onvoldoende worden weggenomen met vrijwillige hulpverlening, omdat deze, ondanks de inzet van vele (vormen van) hulpverlening, onvoldoende toereikend is gebleken. De moeder zet zich in voor hulpverlening en accepteert deze. Zo ontvangt zij momenteel onder andere opvoedondersteuning van [hulpverlening 1] en heeft zij voor haar eigen persoonlijke traject zich aangemeld bij de GGZ voor schematherapie. Omdat hiervoor een lange wachtlijst is, heeft zij in de tussentijd hulp via haar werk gezocht en krijgt zij medicatie. De kinderrechter erkent dat de moeder echt hard heeft gewerkt en nog steeds werkt om de kinderen de hulp en begeleiding te bieden die zij nodig hebben en voor hen een zo veilig mogelijke situatie te bieden. Tegelijkertijd geven beide kinderen echter aan dat zij hun vader missen en dat zij contact met hem willen. In tegenstelling tot de moeder heeft de vader echter de afgelopen periode niet geprofiteerd van de hulpverlening. Ondanks een aanbod van hulpverlening door Amarant is hij hier tot op heden niet op ingegaan. Ook heeft de vader niet op een andere wijze zich ingezet om hulpverlening in te schakelen voor zichzelf in het vrijwillige kader, terwijl het voor hem duidelijk had moeten zijn dat dit noodzakelijk is om te komen tot contactherstel met de kinderen. Het is immers aan zijn eigen handelen te wijten dat de begeleide contactregeling is stopgezet. Hoewel de vader aangeeft dat hij weer contact wil met de kinderen lijkt er aan zijn zijde, hetgeen ook bleek tijdens de mondelinge behandeling, weinig inzicht te zijn in zijn eigen handelen en erkenning van de gebeurtenissen in het verleden. Hij zal zich in het kader van de ondertoezichtstelling moeten gaan inzetten voor de hulpverlening. Dit betekent ook dat hij initiatief zal moeten gaan nemen om te gaan werken aan zijn eigen problematiek, zoals zijn emotie- en agressieregulatie. Net als de Raad onderschrijft de kinderrechter het belang dat de vader een persoonlijkheidsonderzoek zal laten uitvoeren. Het is echter aan de vader zelf om dit op te pakken en deze hulpverlening in te schakelen. Dat heeft hij tot op heden niet gedaan. Het is echter niet de taak van de GI om dit voor hem te doen. De kinderrechter verwacht dan ook van de vader dat hij op korte termijn hierin stappen zal gaan zetten. Deze stappen zijn nodig om uiteindelijk te kunnen gaan werken aan (begeleid) contact.

Ten aanzien van de kinderen zal moeten worden onderzocht of en op welke wijze de, begeleide, contacten tussen de vader en de kinderen kunnen worden hersteld. Ook zal er opvoedondersteuning ingezet moeten worden bij beide ouders. Daarnaast is het van belang dat er zicht komt op de ontwikkeling en de behoeften van de kinderen. Onderzocht zal moeten worden of er traumatherapie ingezet moet gaan worden. Ook zal er onderzoek moeten gedaan worden om duidelijkheid te krijgen over de impulscontrole van [minderjarige 1]. Om dit alles te realiseren is hulpverlening in het vrijwillige kader ontoereikend gebleken.

De ondertoezichtstelling is daarom in dit geval nodig. De kinderrechter zal het verzoek van de Raad dan ook toewijzen en de kinderen, in hun belang, onder toezicht stellen voor de duur van een jaar.

De beslissing tot ondertoezichtstelling wordt van rechtswege aangetekend in het gezagsregister.

De kinderrechter zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is verzocht. Dat wil zeggen dat de beslissing direct geldt, ook als iemand in hoger beroep gaat.

6. De beslissing

stelt de kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2] onder toezicht van Stichting Jeugdbescherming Brabant, locatie Tilburg, met ingang van 19 december 2025 tot 19 december 2026;

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.

Deze beslissing is gegeven en in het openbaar uitgesproken op 19 december 2025 door mr. Toekoen, kinderrechter, in aanwezigheid van de griffier, en op schrift gesteld op 2 januari 2026.

Tegen eindbeslissingen in deze beschikking is hoger beroep mogelijk bij het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch. Hiervoor is een advocaat nodig. Wie kunnen hoger beroep instellen:

degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;

andere belanghebbenden, binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of binnen drie maanden nadat zij op andere wijze daarvan kennis hebben genomen.