Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummer: 02-062390-23
Beslissing van de meervoudige kamer van 8 december 2025 met betrekking tot de terbeschikkingstelling van:
[betrokkene] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1974,
verblijvende in FPC [locatie] ,
hierna: betrokkene.
Raadsman mr. P.A. Groenhuis, advocaat te Breda
1. Inleiding
Bij vonnis van deze rechtbank van 6 december 2023 is de terbeschikkingstelling (hierna: tbs) van betrokkene gelast en is zijn verpleging van overheidswege (hierna: dwangverpleging) bevolen. De tbs is gelast voor doodslag. De rechtbank constateert dat het hier gaat om een misdrijf als bedoeld in artikel 38e, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. De termijn van de tbs is aangevangen op 19 juni 2024.
2. Procesverloop
De rechtbank heeft op 27 oktober 2025 van het Openbaar Ministerie een vordering ontvangen tot verlenging van de tbs. De vereiste stukken zijn bijgevoegd dan wel toegezonden.
De vordering is op de openbare terechtzitting van 8 december 2025 behandeld. De officier van justitie mr. L. den Braber is gehoord. Tevens is betrokkene gehoord, bijgestaan door zijn raadsman. Voorts is de deskundige [deskundige] , assistent regiebehandelaar van betrokkene, gehoord.
3. Adviezen
Advies instelling
De tbs-instelling heeft in het rapport van 23 oktober 2025 geadviseerd de tbs te verlengen met twee jaar. Zij heeft daartoe aangevoerd dat bij betrokkene sprake is van schizofrenie en een verstandelijke beperking. Daarnaast is er sprake van stoornissen, onder andere in het gebruik van alcohol, cannabis en andere middelen. Op 19 juni 2024 werd betrokkene opgenomen in de huidige kliniek. Hij werd ingesteld op clozapine, maar omdat hij niet medicatietrouw bleek, krijgt hij de medicatie sinds 5 augustus 2024 middels een A-dwangbehandeling. Op 25 februari 2025 is betrokkene overgeplaatst naar doorstroomunit [afdeling] , waar hij tot op heden verblijft. Hij heeft baat bij het unitmilieu en de bejegening. Doorgaans worden er geen psychotische symptomen meer waargenomen. Bij oplopende spanning kan betrokkene boos worden, verbaal agressief reageren en fysiek agressief zijn naar zichzelf en spullen. In de afgelopen periode heeft hij een suïcidepoging ondernomen. Betrokkene herpakt zich – net als bij andere incidenten – over het algemeen snel. Op 10 juli 2025 is een aanvraag begeleid verlof ingediend en per 21 augustus 2025 is de kliniek gemachtigd om dit te praktiseren. Deze verloven verlopen tot op heden goed. Externe structuur en toezicht blijven nodig ter voorkoming van ontregeling en delictgedrag. Medicamenteuze behandeling en verblijf in een passende structuur met passende bejegening en toezicht zijn hierin van essentieel belang. Ondanks verschillende interventies blijft betrokkene pogen te sjoemelen met medicatie. Ook is er sprake van middelengebruik, impulsiviteit, een
wisselende stemming, verbale agressie, fysieke agressie tegen spullen en zelfbeschadigend gedrag. Wel functioneert betrokkene veel stabieler dan tijdens eerdere behandelingen en doen ernstige incidenten zich niet voor. Het recidiverisico wordt bij beëindiging van de maatregel ingeschat als hoog. Betrokkene bevindt zich op dit moment nog midden in de delictgerelateerde fase van de behandeling. Het beveiligingsniveau en de justitiële titel zijn de komende periode nog noodzakelijk om delictrisico's te minimaliseren. Geadviseerd wordt de maatregel met twee jaar te verlengen.
Ter zitting heeft [deskundige] daaraan nog het volgende toegevoegd. Het gaat goed met betrokkene. Hij is gestopt met roken en kan ook nee zeggen als hem iets wordt aangeboden. In de fase van begeleid verlof zal toegewerkt worden naar onbegeleid verlof. Pas wanneer succesvol getoetst is op een uitstroomunit of betrokkene zijn stabiliteit kan behouden in de fase van onbegeleid verlof, kan toegewerkt worden naar doorplaatsing naar een vervolgvoorziening met een minder hoog beveiligingsniveau (waarschijnlijk een FPA). De deskundige begrijpt dat betrokkene zou willen dat dit sneller gaat, maar het gaat in de optiek van de behandelaars al heel snel. Betrokkene maakt mooie stappen en laat zien dat dit nog niet het eindstation is. De komende twee jaar zijn nodig om vervolgstappen te zetten.
4. Standpunt van partijen
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie is ter zitting bij de vordering de tbs met dwangverpleging met twee jaar te verlengen gebleven.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft primair afwijzing van de vordering bepleit en subsidiair bepleit de tbs met dwangverpleging met één jaar te verlengen.
5. Beoordeling
De tbs kan slechts worden verlengd indien de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen de verlenging van de tbs eist. Het recidivegevaar moet nog aanwezig zijn en dient voort te vloeien uit een ziekelijke stoornis en/of een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens.
Uit het verlengingsadvies van de kliniek blijkt dat er bij betrokkene nog steeds sprake is van een ziekelijke stoornis en een gebrekkige ontwikkeling. Tevens wordt het recidiverisico bij een beëindiging van de tbs-maatregel inschat als hoog. Er is dus nog altijd sprake van gevaar voor de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid voor personen, waardoor verlenging van de tbs-maatregel is vereist.
De rechtbank ziet dat betrokkene grote stappen heeft gezet. Er wordt toegewerkt naar onbegeleid verlof. Bij goed verloop is doorplaatsing naar een vervolgvoorziening met een minder hoog beveiligingsniveau (FPA) de volgende stap.
Uitgangspunt is dat de tbs-maatregel moet worden verlengd met een termijn van twee jaar als aannemelijk is dat de behandeling en resocialisatie van de betrokkene in het bestaande juridische kader meer tijd in beslag zal nemen dan de tijd die nog resteert bij een verlenging van de tbs met een termijn van één jaar.
Betrokkene heeft op zitting zijn frustraties geuit over de duur van de maatregel. Dat is voor de rechtbank echter geen reden om van het hiervoor genoemde uitgangspunt af te wijken. De rechtbank vindt de ontwikkelingen die betrokkene in de afgelopen periode heeft doorgemaakt positief. Hoewel betrokkene veel stappen heeft gezet, dient hij zich te realiseren dat hij nog een traject voor de boeg heeft dat niet binnen een jaar kan zijn afgerond. Als betrokkene zijn stabiliteit kan behouden in de fase van onbegeleid verlof, kan toegewerkt worden naar doorplaatsing naar een vervolgvoorziening.
Alles afwegend zal de rechtbank de tbs met dwangverpleging dan ook verlengen met twee jaar.
6. Beslissing
De rechtbank:
verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege met twee jaren.
Deze beslissing is genomen door mr J.C.A.M. Los, voorzitter en D.S.G. Froger-Zeeuwen en S.P.W. Dooren, rechters, in tegenwoordigheid van K. van Rijs, griffier en is uitgesproken ter openbare zitting op 22 december 2025.
Mr. Froger-Zeeuwen is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.