ECLI:NL:RBZWB:2026:1652

1. Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 26 februari 2026, waarbij de officier van justitie mr. Y.E.Y. Vermeulen en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. De zaak is gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaken tegen medeverdachten [medeverdachte 1] (02-228296-23) en [medeverdachte 2] (02-246934-23).

2. De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De tenlastelegging is gewijzigd overeenkomstig artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering.

3. De voorvragen

4. De beoordeling van het bewijs

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich op 10 september 2023 schuldig heeft gemaakt aan een poging tot diefstal in vereniging en baseert zich daarbij op de aangifte, processen-verbaal van bevindingen en bekennende verklaring van verdachte. De officier van justitie vraagt vrijspraak van de poging tot afpersing in vereniging, en van het geweld dan wel bedreiging met geweld, nu daarvan uit het dossier niet is gebleken.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen, nu verdachte in dienst was van het casino en vanuit die dienstbetrekking het geld onder zich had. De door haar uitgevoerde handelingen wijzen op een verduistering, hetgeen niet ten laste is gelegd. Subsidiair wordt aangevoerd dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van (bedreiging met) geweld, nu er door verdachten geen geweld is gebezigd en zij daartoe ook niet de intentie hadden.

Het oordeel van de rechtbank

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Verdachte heeft zowel bij de politie als ter zitting bekend, dat zij samen met anderen op 10 september 2023 van plan was om geld uit de kluis van het casino te [plaats] te bemachtigen, waarbij een gewapende overval in scène gezet zou worden om de betrokkenheid van casinomedewerkers te verhullen.

Uit de verklaringen van verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] blijkt dat zij

gezamenlijk een plan hebben gemaakt voor de ‘overval’ op het casino inhoudende:

medeverdachte [medeverdachte 1] helpt als reguliere klant medeverdachte [medeverdachte 2] om gedurende openingstijd ongemerkt het casino binnen te komen;

medeverdachte [medeverdachte 2] verstopt zich vervolgens in de garderobe om later na sluitingstijd verdachte weer toegang te verlenen tot het casino;

verdachte, medewerkster van het casino, zorgt dat na sluitingstijd de sleutel op de toegangsdeur van het casino zit, zodat medeverdachte [medeverdachte 2] deze kan openen voor verdachte;

verdachte zorgt dat de kluisruimte en de daar aanwezige geldlade voor medeverdachte [medeverdachte 1] toegankelijk zijn;

vanwege de aanwezigheid van bewakingscamera’s wordt een overval in scène gezet waarbij medeverdachte [medeverdachte 1] verdachte in de kluisruimte overmeestert met behulp van een neppistool en tie-wraps;

de buit wordt gedeeld tussen verdachten en nog twee casinomedewerkers die op het moment van de ‘overval’ aanwezig zijn.

Op 10 september 2023 wordt het plan uitgevoerd. Medeverdachte [medeverdachte 1] helpt medeverdachte [medeverdachte 2] rond 2:30 uur het casino in. Deze verstopt zich in de garderobe. Verdachte sluit het casino rond 3:00 uur en laat de sleutel in de toegangsdeur zitten. Wanneer medeverdachte [medeverdachte 1] kort daarna op weg is naar de toegang van het casino wordt hij overlopen door de manager van het naastgelegen hotel, die onraad ruikt. Hij probeert weg te komen, maar komt ten val en wordt overmeesterd door de manager.

Is er sprake van medeplegen?

De rechtbank is van oordeel dat uit de hierboven weergegeven gedragingen van verdachten, te weten het gezamenlijke plan en de wezenlijke bijdrage die ieder van de verdachten aan de uitvoering daarvan hebben gegeven of zouden geven tezamen met de afspraak de buit te verdelen, een zodanig bewuste en nauwe samenwerking blijkt, dat van medeplegen sprake is.

Is sprake van een poging?

Voor een strafbare poging is vereist dat er gedragingen zijn verricht die kunnen worden beschouwd als een begin van uitvoering van het voorgenomen misdrijf. Dat is het geval bij gedragingen die naar hun uiterlijke verschijningsvorm zijn gericht op de voltooiing van het voorgenomen misdrijf. De vraag of sprake is van zulke gedragingen, laat zich niet in algemene zin beantwoorden. Het komt aan op een beoordeling van de concrete omstandigheden van het geval.

Uit eerdere rechtspraak kan het volgende worden afgeleid. Een belangrijke beoordelingsfactor is hoe dicht de vastgestelde gedragingen bij de voltooiing van het voorgenomen misdrijf lagen, bijvoorbeeld in tijd en/of plaats, en hoe concreet deze daarop waren gericht. Daarmee wordt ook afbakening van de poging ten opzichte van de strafbare voorbereiding bevorderd. Verder kan het bij poging gaan om een samenstel van gedragingen, met inbegrip van die van eventuele deelnemers. De aard van het misdrijf kan van belang zijn, maar niet noodzakelijk is dat al een bestanddeel van het misdrijf is vervuld.

De rechtbank stelt vast dat met de hierboven weergegeven gedragingen van verdachte en medeverdachten op 10 september 2023 feitelijk uitvoering werd gegeven aan het gezamenlijke plan en dat dit plan – korte tijd later – ook voltooid zou zijn als de hotelmanager medeverdachte [medeverdachte 1] niet had overlopen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de gedragingen van verdachten kunnen worden beschouwd als het begin van uitvoering van een door hen voorgenomen afpersing dan wel diefstal en daarmee van een strafbare poging.

Is sprake van een poging tot afpersing in vereniging?

Voor afpersing is vereist dat iemand door geweld of bedreiging met geweld wordt gedwongen tot afgifte van een goed, in dit geval tot afgifte van geld. Uit de verklaring van medeverdachte [medeverdachte 1] volgt dat het de bedoeling was dat hij het geld uit de kluis zou wegnemen, nadat verdachte de kluis en de geldlade voor hem toegankelijk zou hebben gemaakt. Uit haar verklaring noch uit de verklaringen van de medeverdachten blijkt van een intentie om iemand met geweld of bedreiging met geweld tot afgifte van geld te dwingen. De rechtbank zal de verdachte dan ook vrijspreken van de primair tenlastegelegde poging tot afpersing in vereniging.

Is sprake van een poging tot diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld?

Nu geen sprake is van een poging tot afpersing dient de rechtbank te beoordelen of er sprake is van een poging tot diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld in vereniging, zoals subsidiair is tenlastegelegd. Uit de verklaringen van verdachte en de medeverdachten volgt dat het plan was om het geld weg te nemen zonder daaraan voorafgaand, daarbij of daarna geweld te gebruiken of daarmee te dreigen. Het wegnemen van het geld was juist gepland op een moment dat niemand anders dan degenen die betrokken waren bij de plannen in het casino, aanwezig zouden zijn. Er zou alleen een overmeestering van verdachte in scène worden gezet in het zicht van de beveiligingscamera’s, zodat later niemand haar zou verdenken. Nu de geweldscomponent ontbreekt, zal de rechtbank verdachte vrijspreken van dat deel van de tenlastelegging. Gelet op de verklaringen van de verdachten en de overige bewijsmiddelen in het dossier acht de rechtbank wel wettig en overtuigend bewezen dat de verdachten het voornemen hadden om het geld uit de kluis weg te nemen.

De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van de onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde poging tot diefstal.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

feit 1, subsidiair

op 10 september 2023 te [plaats] , tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om geld dat aan Casino [plaats] toebehoorde, weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen - zich naar dat casino heeft begeven meto een op een vuurwapen gelijkend voorwerp,o tie-wrap,o masker,o bivakmuts,o handschoenen,o een zaklantaarn eno rugzakken, en - zich met een masker en/of een bivakmuts op, in dat casino heeft/hebben begeven en heeft/hebben verstopte- als medewerker van dat casino aan het werk is gegaan, en aanwijzingen heeft gegeven aan en contact heeft onderhouden met een mededader, en- als medewerker van dat casino deuren open heeft laten staan, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in haar verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

6. De strafoplegging

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 171 dagen met aftrek van voorarrest en daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden met een proeftijd van twee jaren en daaraan verbonden de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering, met uitzondering van het contact- en locatieverbod. Tevens heeft de officier van justitie verzocht aan verdachte een taakstraf op te leggen voor de duur van 240 uren.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de rechtbank verzocht aan verdachte een voorwaardelijke taakstraf op te leggen.

Het oordeel van de rechtbank

Aard en ernst van het feit

Verdachte heeft samen met anderen geprobeerd geld uit de kluis van het casino in [plaats] te stelen, waarbij een overval in scène zou worden gezet om de betrokkenheid van casinomedewerkers te verhullen. Als medewerkster van het casino zou verdachte de toegangsdeur en daarnaast de kluis, waarin het geld werd bewaard, openen voor haar medeverdachten, zodat zij met de buit konden vertrekken. Zij is hiermee ernstig tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen als werknemer en heeft het vertrouwen dat in haar was gesteld op grove wijze geschonden. Dat het plan uiteindelijk niet is gelukt, is te wijten aan een omstandigheid die buiten de macht van verdachten lag. Ondanks dat het bij een poging is gebleven, veroorzaken dergelijke feiten doorgaans gevoelens van onrust, angst en onveiligheid, niet alleen bij het personeel en de klanten van het casino en het naastgelegen hotel, maar ook in meer algemene zin in de rest van de maatschappij. Verdachte heeft hiermee op geen enkele manier rekening gehouden en heeft slechts oog gehad voor haar eigen financiële gewin. De rechtbank neemt verdachte dit zeer kwalijk.

Persoonlijke omstandigheden

Uit het strafblad van verdachte van 8 januari 2026 blijkt dat zij eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen, maar niet voor soortgelijke feiten.

De rechtbank heeft kennis genomen van de rapportage van het psychologisch onderzoek van 21 februari 2024, opgesteld door GZ-psycholoog, [gz psycholoog] . Hieruit blijkt dat er sprake is van een ongespecificeerd psychotrauma of stress gerelateerde stoornis, welke is ontstaan na het ten laste gelegde in relatie tot de verhoogde stresssituatie die ontstond. Verdachte wordt ten gevolge van haar belaste voorgeschiedenis wel beschouwd als psychisch verhoogd kwetsbaar voor het ontwikkelen van stemmingsklachten zoals angst en somberheid. Geconcludeerd wordt dat er ten tijde van het ten laste gelegde geen sprake was van een psychische stoornis, hetgeen leidt tot het advies om verdachte het ten laste gelegde feit volledig toe te rekenen.

De rechtbank heeft verder kennis genomen van het rapport van 9 februari 2026 dat de reclassering over verdachte heeft opgemaakt. Hieruit komt naar voren dat het psychosociaal functioneren van verdachte als een criminogene factor wordt gezien. Voortzetting van de ambulante behandelverplichting acht de reclassering geïndiceerd, gericht op het aanleren van gedragsalternatieven en het versterken van copingsvaardigheden. De openheid en meewerkende houding van verdachte tijdens de meldplichtgesprekken en het hulpverleningstraject met Emergis Forensische Zorg Zeeland worden als beschermende factoren gezien. Het recidiverisico wordt als gemiddeld ingeschat. Bij een veroordeling wordt geadviseerd om een voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, ambulante behandeling, contact- en locatieverbod en meewerken aan schuldhulpverlening.

Strafoplegging

De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf rekening gehouden met straffen die doorgaans in soortgelijke zaken worden opgelegd. Bij de op te leggen straf houdt de rechtbank rekening met een overschrijding van de redelijke termijn, de positieve ontwikkeling die verdachte de afgelopen jaren heeft doorgemaakt en het feit dat zij zich gedurende de lange periode dat de voorlopige hechtenis geschorst is geweest aan de schorsingsvoorwaarden heeft gehouden.

De rechtbank ziet, gelet op de inhoud van het reclasseringsrapport, aanleiding om een voorwaardelijk strafdeel aan verdachte op te leggen. Gelet op al het voorgaande zal de rechtbank aan verdachte opleggen een gevangenisstraf voor de duur van 230 dagen met aftrek van voorarrest, waarvan 90 dagen voorwaardelijk en met een proeftijd van 2 jaren. Zij zal daaraan de bijzondere voorwaarden verbinden zoals geadviseerd door de reclassering. De rechtbank zal geen contact- en locatieverbod opleggen, nu de noodzaak tot het opleggen daarvan, mede gezien het tijdsverloop in deze zaak, ontbreekt. Van het daarnaast opleggen van een taakstraf ziet de rechtbank, gelet op het voorgaande, af.

7. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c, 45, 47 en 311 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

8. Beslissing

De rechtbank:

- spreekt verdachte vrij van het onder 1 primair tenlastegelegde feit;

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 1, subsidiair: poging diefstal, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;

- verklaart verdachte strafbaar;

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 230 (tweehonderddertig) dagen, waarvan 90 (negentig) dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 (twee) jaar;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- stelt als bijzondere voorwaarden:

- stelt vast dat van rechtswege de volgende voorwaarden gelden:

- geeft opdracht aan de reclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;

- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.