ECLI:NL:RBZWB:2026:2959

1. Onderzoek van de zaak

De zaak is inhoudelijk behandeld met gesloten deuren op de zitting van 31 maart 2026, waarbij de officier van justitie, mr. D.E. van Hout, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2. De tenlastelegging

3. De voorvragen

4. De beoordeling van het bewijs

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte samen met een ander met geweld en bedreiging met geweld een AirPod en een kabeloplader voor een iPhone van [slachtoffer] heeft weggenomen, zoals ten laste is gelegd.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is van mening dat de rechtbank tot een bewezenverklaring kan komen van de ten laste gelegde diefstal met geweld in vereniging, behoudens voor wat betreft de onder de eerste vier gedachtestreepjes genoemde geweldshandelingen.

Het oordeel van de rechtbank

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

De rechtbank acht op basis van de bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte samen met een ander met geweld en bedreiging met geweld een AirPod en een kabeloplader voor een iPhone van [slachtoffer] heeft weggenomen. De rechtbank acht voor alle in de tenlastelegging opgenomen geweldshandelingen wettig en overtuigende bewijs aanwezig. Dat verdachte niet al deze geweldshandelingen zelf heeft gepleegd, maakt dat niet anders. Nu sprake is van medeplegen, is hij ook verantwoordelijk te houden voor de door medeverdachte [medeverdachte] gepleegde geweldshandelingen.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

op 29 juli 2024 te Breda, tezamen en in vereniging met een ander op de openbare weg, te weten de Rat Verleghstraat, een AirPod en een kabeloplader voor een iPhone die aan [slachtoffer] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken door:met een scooter de doorgang van die [slachtoffer] te blokkeren en die [slachtoffer] de dreigende woorden toe te voegen: “moet ik iets op je trekken?” en “moet ik een mes op je trekken” en daarbij een hand tegen de keel van die [slachtoffer] te drukken en die [slachtoffer] meermalen tegen het lichaam te duwen en die [slachtoffer] meermalen tegen het gezicht te slaan en die [slachtoffer] eenmaal tegen het been te trappen.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.

6. De strafoplegging

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een jeugddetentie van 8 weken, waarvan 6 weken voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en met de bijzondere voorwaarden die de Raad voor de Kinderbescherming (hierna te noemen: de Raad) heeft geadviseerd. Daarnaast vordert de officier van justitie aan verdachte op te leggen een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 80 uur te vervangen door 40 dagen jeugddetentie voor het geval verdachte deze werkstraf niet dan wel niet naar behoren mocht verrichten.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt om bij de strafbepaling rekening te houden met de tijd die verdachte voor dit feit in voorarrest heeft gezeten en de strenge schorsingsvoorwaarden waaraan hij zich twee jaar heeft moeten houden. Ook verzoekt de verdediging om rekening te houden met het feit dat dit een hele oude zaak betreft. De verdediging verzoekt te volstaan met een onvoorwaardelijke jeugddetentie gelijk aan het voorarrest ten tijde van de zitting en daarnaast een werkstraf.

Het oordeel van de rechtbank

De aard en de ernst van het feit

Verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan een straatroof.

De rechtbank rekent verdachte dit feit zwaar aan. De straatroof vond plaats op de openbare weg, terwijl het nog licht was. De rechtbank kan zich voorstellen dat het voor het destijds 15-jarige slachtoffer heel beangstigend is geweest toen hij meerdere keren door verdachte en zijn mededader achterna werd gezeten, werd bedreigd en mishandeld. Zoals het slachtoffer in zijn aangifte heeft aangegeven, voelde hij zich door verdachte en zijn mededader erg geïntimideerd. Het slachtoffer zal zich na het incident zeer waarschijnlijk een stuk minder veilig hebben gevoeld op straat dan voorheen. Daarnaast brengen dit soort feiten ook voor de maatschappij en iedereen die daar deel van uitmaakt gevoelens van angst en onrust teweeg.

De houding die verdachte bij de politie en op de zitting ten aanzien van deze feiten heeft laten zien, baart de rechtbank veel zorgen. Verdachte heeft weliswaar toegegeven aanwezig te zijn geweest bij de straatroof, maar heeft daarbij zijn eigen aandeel zo klein mogelijk gemaakt, terwijl uit de bewijsmiddelen het tegendeel blijkt. De rechtbank heeft niet de indruk dat verdachte door heeft wat hij het slachtoffer heeft aangedaan of daar spijt van heeft. De rechtbank houdt met deze houding rekening bij het bepalen van de straf.

De persoon van verdachte

Naast de ernst van het feit houdt de rechtbank bij de bepaling van de straf rekening met het blanco strafblad van verdachte.

Ook houdt de rechtbank rekening met het rapporten van de Raad van 23 januari 2026 (met als bijlagen de rapporten van de Raad van 17 april 2025 in twee andere strafzaken) en van 23 maart 2026 en de toelichting hierop tijdens de zitting. In het rapport van 23 januari 2026 heeft de Raad één strafadvies geformuleerd dat geldt voor de onderhavige strafzaak en drie andere strafzaken, waarvoor verdachte gelijktijdig bij de rechtbank moest voorkomen. Deze strafzaken zijn echter op verzoek van de verdediging wel gezamenlijk, maar niet gevoegd behandeld. De Raad heeft aangegeven dat er op meerdere gebieden zorgen over verdachte zijn. Zo heeft verdachte in zijn jonge leven al veel ingrijpende gebeurtenissen meegemaakt. Daarnaast zijn er zorgen over de schoolgang van verdachte, zijn vrijetijdsbesteding en de jongens met wie hij omgaat. Verder zijn er zorgen over de houding en de vaardigheden van verdachte. Het blijft onduidelijk wat er in hem omgaat en waarom hij tot bepaald gedrag komt. Hierdoor is het lastig om goed te kunnen inschatten wat verdachte nodig heeft ter voorkoming van recidive, welk risico hoog wordt ingeschat. Daarom vindt de Raad een breed persoonlijkheidsonderzoek naar verdachte noodzakelijk. Dan kan er beter zicht komen op de (kindeigen) problematiek van verdachte en welke hulpverlening daar het beste bij aansluit. De Raad is met de jeugdreclassering van mening dat deze hulpverlening op een open groep van Almata of een soortgelijke instelling moeten worden gegeven. Al met al adviseert de Raad om aan verdachte (in alle vier de strafzaken van verdachte) op te leggen een onvoorwaardelijke werkstraf en een deels voorwaardelijke jeugddetentie, waarvan het onvoorwaardelijk deel gelijk is aan het voorarrest met aftrek van dat voorarrest, met als bijzondere voorwaarden dat:- verdachte tot aan zijn meerderjarigheid onderwijs volgt en/of een zinvolle dagbesteding heeft;- verdachte zijn medewerking verleent aan de afname van een breed persoonlijkheidsonderzoek;- verdachte meewerkt aan hulpverlening die de jeugdreclassering noodzakelijk vindt ter voorkoming van recidive;

- verdachte meewerkt aan plaatsing bij Almata dan wel een soortgelijke instelling welke de jeugdreclassering nodig vindt en zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt.

Verder houdt de rechtbank bij de bepaling van de straf rekening met hetgeen namens de jeugdreclassering op de zitting naar voren is gebracht. De jeugdreclassering heeft aangegeven dat de begeleiding van verdachte in het afgelopen anderhalf jaar moeizaam is verlopen. Er zijn in het kader van de schorsing van de voorlopige hechtenis in deze strafzaak aan verdachte veel voorwaarden gesteld en hulpverlening ingezet. Dit heeft tot weinig succes geleid. Ook op het gebied van school is er veel ingezet. Uiteindelijk is er een kleinschalige school voor verdachte gevonden, waar hij goede en slechte dagen heeft. De jeugdreclassering betreurt het dat er in de strafzaken van verdachte geen gedegen persoonlijkheidsonderzoek naar hem heeft plaatsgevonden. Hiertoe zou naar de mening van de jeugdreclassering alsnog moeten worden overgegaan. Aan de hand van de uitkomsten van een persoonlijkheidsonderzoek kan vervolgens aan verdachte passende hulpverlening worden geboden. Wat de jeugdreclassering betreft, dient deze hulpverlening op een open groep bij Almata of een soortgelijke instelling te worden gegeven. In de afgelopen periode is immers gebleken dat het thuis niet is gelukt om de zorgen te doen afnemen. Het toezicht en de begeleiding door de jeugdreclassering heeft verdachte er niet van weerhouden om strafbare feiten te blijven plegen. Dit is niet alleen slecht voor de slachtoffers die verdachte hiermee heeft gemaakt, maar ook voor de ontwikkeling van verdachte en zijn toekomst.

De op te leggen straf

Bij de strafbepaling betrekt de rechtbank naast de ernst van het feit en de persoon van verdachte ook de omstandigheid dat de redelijke termijn waarbinnen deze strafzaak van verdachte moest zijn afgedaan, is overschreden. Deze overschrijding is niet aan de verdediging te wijten. De rechtbank zal dit in strafmatigende zin meewegen.

De rechtbank houdt tot slot bij de strafbepaling rekening met de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd en met de straffen die aan verdachte bij vonnissen van heden in de drie andere strafzaken van hem worden opgelegd, in het bijzonder het vonnis inzake parketnummer 02-401805-24 waarbij aan verdachte een deels voorwaardelijke jeugddetentie met een proeftijd van 2 jaar en met de (dadelijk uitvoerbare) bijzondere voorwaarden die de Raad heeft geadviseerd is opgelegd.

Alles afwegende zal de rechtbank aan verdachte opleggen een jeugddetentie van 55 dagen met aftrek van het voorarrest, waarvan 42 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Hierbij zal (enkel) als algemene voorwaarde worden opgelegd dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit. De rechtbank gaat uit van een voorarrest van 13 dagen, zodat verdachte, als hij geen strafbare feiten meer pleegt, in deze strafzaak niet meer naar de jeugdgevangenis hoeft. Daarnaast zal de rechtbank aan verdachte opleggen een werkstraf van 40 uur te vervangen door 20 dagen jeugddetentie, indien verdachte de werkstraf niet of niet naar behoren verricht.

7. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z en 312 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

8. De beslissing

De rechtbank:

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

- verklaart dat het bewezenverklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en op de openbare weg;

- verklaart verdachte strafbaar;

- veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie van 55 dagen, waarvan 42 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde jeugddetentie;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van deze jeugddetentie niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd na te melden voorwaarde niet heeft nageleefd;

- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- veroordeelt verdachte tot een werkstraf, van 40 uren;

- beveelt dat indien verdachte de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende jeugddetentie zal worden toegepast van 20 dagen.