2. De feiten
Blijkens de stellingen en overgelegde stukken staat tussen partijen het volgende vast:
- partijen zijn met elkaar gehuwd geweest van 24 november 2004 tot 30 juni 2011;
- uit hun huwelijk is het volgende, nu nog minderjarige kind geboren:
[minderjarige] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2010;
- partijen zijn gezamenlijk belast met het ouderlijk gezag over die minderjarige;
- de minderjarige heeft zijn hoofdverblijf bij de vrouw.
3. Het verzoek
De vrouw verzoekt, samengevat, bepaling dat voortaan aan haar alleen het gezag over de minderjarige toekomt.
4. De beoordeling
De vrouw legt aan haar verzoek het volgende ten grondslag.
Vanwege de ernstig verstoorde verstandhouding tussen partijen, de weigering van [minderjarige] van inmiddels 15 jaar oud om nog contact te hebben met de man en de aanhoudende pogingen van de man om betrokken te blijven bij de hulpverlening – tegen de wil van [minderjarige] in – is sprake van een situatie waarin het kind ernstig klem dreigt te raken tussen de ouders. Deze situatie bestaat al langdurig en uitzicht op verbetering ontbreekt. Daarnaast wordt de voortgang van de hulpverlening van [minderjarige] door de rol van de man belemmerd en dat maakt dat wijziging van het gezag ook anderszins in het belang van [minderjarige] is.
De man heeft op zitting mondeling verweer gevoerd.
Hij heeft aangevoerd dat hij betrokken wil blijven in het leven van [minderjarige] en op de hoogte wil zijn van de hulpverlening die [minderjarige] krijgt. De man stelt dat [minderjarige] in een loyaliteitsconflict zit. Hij wil weten waar het vandaan komt dat [minderjarige] niet wil dat hij informatie opvraagt bij de hulpverlenende instanties. Hij snapt niet waar die weerstand bij [minderjarige] vandaan komt.
Verder is het niet zo dat hij iets weigert of dat hij tegenwerkt. Hij werkt overal aan mee en tekent voor toestemming, aldus de man.
De Raad merkt op dat [minderjarige] een kwetsbare jongen met problemen is. Het kan zo zijn dat [minderjarige] op een gegeven moment geen hulp meer wil, omdat zijn vader tegen zijn wil in informatie over hem opvraagt, terwijl hij wel hulp nodig heeft. In het belang van [minderjarige] zou het gezag van de man eventueel ook deels beperkt kunnen worden. De Raad wil [minderjarige] dan daarover horen. Er zou ook een raadonderzoek kunnen komen, maar gezien de wachttijd bij de Raad en de onderzoektijd kan dit wel meer dan negen maanden gaan duren en zo lang kan [minderjarige] niet wachten. Omdat de man zonder advocaat op zitting was, vindt de Raad het lastig om een uitspraak te doen over het eenhoofdig gezag; anders had de Raad dat wel gedaan. De Raad ziet nog als optie om een bijzonder curator te benoemen voor [minderjarige] . De Raad benoemt ook nog dat [minderjarige] zijn grenzen al langdurig aangeeft, maar dat de man toch over die grenzen heen gaat om zijn recht als gezagdragende vader op te eisen. Het wordt niet duidelijk waarom de man dat doet.
De rechtbank overweegt als volgt.
Op grond van artikel 1:251a lid 1 BW kan de rechter bepalen dat het gezag over minderjarigen aan één ouder toekomt indien (a) er een onaanvaardbaar risico is dat bij instandhouding van gezamenlijk gezag van beide ouders de kinderen klem of verloren zouden raken tussen die ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen of (b) indien wijziging van het gezag anderszins in het belang van de minderjarigen noodzakelijk is.
De rechtbank stelt vast dat [minderjarige] kampt met forse problematiek (autisme, ADHD, dwanghandelingen, ernstige overprikkeling en angsten). Hij heeft veel hulpverlening nodig. Hij is gevoelig voor spanningen; zijn klachten nemen toe als hij stress ervaart. Er is thuisbehandeling geweest en er is begeleiding/dagbesteding bij [dagbesteding] opgestart. Ter zitting heeft de vrouw toegelicht dat [minderjarige] bezig is met een re-integratietraject, met een toekomstperspectief op een baan. [minderjarige] heeft aangegeven dat hij stress ervaart van het feit dat zijn vader informatie opvraagt en krijgt over hem; gevoelige informatie die hij bewust niet met zijn vader wil delen. [minderjarige] heeft daarover uitgebreid gepraat met de hulpverleners. Hij heeft zijn vader twee brieven geschreven, op 2 januari 2025 en op 10 september 2025, waarin hij dit aangeeft met het verzoek om hem zijn rust te geven. De man wil aan deze wens van [minderjarige] geen gehoor geven. De rechtbank wil in het midden laten waar deze wens van [minderjarige] vandaan komt; in ieder geval kan worden vastgesteld dat het een uitdrukkelijke en standvastige wens van [minderjarige] is. Door de hulpverlening is bevestigd dat door het niet respecteren van de wens van [minderjarige] door zijn vader de (stress)klachten van [minderjarige] toenemen. Met de Raad is de rechtbank van oordeel dat de inzage door de man in de dossiers van [minderjarige] de vertrouwensrelatie tussen [minderjarige] en zijn hulpverleners ernstig kan schaden en zijn hulpverlening in het gedrang kan brengen. Ter zitting is gebleken dat de man niet bereid is om de wens van [minderjarige] in te willigen, omdat volgens hem eerst moet worden uitgezocht waar die wens vandaan komt. Op de vraag van de Raad heeft de man aangegeven dat hij eventueel wel tijdelijk, een paar maanden, geen contact zou willen opnemen met de hulpverlenende instanties, maar een toezegging wil en kan de man niet echt doen. De rechtbank stelt vast dat er al heel veel hulpverlening en onderzoeken zijn geweest voor [minderjarige] , waaronder ook een ondertoezichtstelling. Naar het oordeel van de rechtbank kan van [minderjarige] niet worden verlangd nogmaals mee te werken aan nader onderzoek, zoals een raadsonderzoek of een bijzonder curator. [minderjarige] heeft baat bij rust en duidelijkheid. Het belang van [minderjarige] bij rust prevaleert boven het belang van de man om geïnformeerd te worden over [minderjarige] . De rechtbank acht eenhoofdig gezag door de vrouw in het belang van [minderjarige] , op basis van het criterium dat het anderszins noodzakelijk is voor de minderjarige. De spanningen spelen met name tussen [minderjarige] en de man en niet tussen de ouders onderling waardoor [minderjarige] klem of verloren zou raken. Het verzoek van de vrouw zal dan ook, op de grond dat het eenhoofdig gezag anderszins in het belang van [minderjarige] is, worden toegewezen.
5. De beslissing
De rechtbank
beëindigt het gezamenlijk ouderlijk gezag ten aanzien van de minderjarige [minderjarige] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2010, en bepaalt dat het gezag voortaan aan de vrouw alleen toekomt;
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
gelast de griffier van deze rechtbank om deze beslissing over het gezag in te schrijven in het gezagsregister;
compenseert de kosten van het geding aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;
wijst het meer of anders verzochte af.
Deze beschikking is gegeven door mr. Meyboom, kinderrechter, en, in tegenwoordigheid van de griffier, in het openbaar uitgesproken op 16 maart 2026.
Mededeling van de griffier:
Indien hoger beroep tegen deze beschikking mogelijk is, kan dat worden ingesteld:
Het hoger beroep moet, door tussenkomst van een advocaat, worden ingediend ter griffie van het
gerechtshof ’s-Hertogenbosch.