ECLI:NL:RBZWB:2026:3133

1. Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 3 april 2026, waarbij de officier van justitie mr. A. Verhoeven en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2. De tenlastelegging

De tenlastelegging is gewijzigd overeenkomstig artikel 313 Wetboek van Strafvordering en als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte

3. De voorvragen

4. De beoordeling van het bewijs

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan met uitzondering van feit 5. Hiervoor heeft de officier van justitie vrijspraak gevorderd, omdat het om een bericht in een privéchat gaat. Daardoor is niet voldaan aan het bestanddeel “in het openbaar”.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich voor de feiten 1, 2 en 4 gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank, nu verdachte een bekennende verklaring heeft afgelegd. Voor feit 5 heeft de raadsman vrijspraak bepleit om dezelfde reden als de officier van justitie. Ook voor de feiten 3 en 6 heeft de verdediging vrijspraak bepleit, omdat bij verdachte het oogmerk ontbrak de personen vrees aan te jagen.

Het oordeel van de rechtbank

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Feiten 3 en 6: verspreiden persoonsgegevens

Verdachte heeft ook op zitting ontkend dat hij de persoonsgegevens van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft verspreid met het oogmerk om de meisjes vrees aan te (laten) jagen of ernstige overlast aan te (laten) doen. Het verspreiden van de persoonsgegevens kan echter niet los worden gezien van de verdere inhoud van de berichten. Die is expliciet gericht op het aanzetten van de ontvangers tot het opzoeken en seks hebben met de minderjarige meisjes [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . Die ontvangers zijn bovendien kinderpornoliefhebbers. Het kan dan ook niet anders dan dat verdachte het gevolg van zijn gedragingen heeft beseft en heeft beoogd. Feiten 3 en 6 kunnen dan ook wettig en overtuigend bewezen worden, zoals hierna onder 4.4. wordt weergegeven.

Feit 5: opruien tot een strafbaar feit

Met de officier van justitie en de verdediging stelt de rechtbank vast dat het om berichten van verdachte gaat in een privéchat. Daarom kan het bestanddeel “in het openbaar” niet bewezen worden en zal verdachte worden vrijgesproken van dit feit.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

1

in de periode van 14 december 2023 tot en met 15 mei 2024 te [plaats] , meermalen afbeeldingen en een gegevensdrager bevattende afbeeldingen van een seksuele gedraging, waarbij een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt was betrokken en/of schijnbaar was betrokken, heeft verspreid en in bezit gehad, te weten foto’s, video’s en/of een telefoon, waarop te zien is:

het oraal penetreren met de mond/tong van het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt en/of

het oraal penetreren met de mond/tong van het lichaam van een persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt en/of

het betasten en/of aanraken van de geslachtsdelen van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft bereikt met de vinger(s)/hand en/of

het betasten en/of aanraken van de billen van een persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft bereikt met (een) vinger(s)/hand en/of

het zichzelf betasten en/of aanraken van de geslachtsdelen en/of billen en/of barsten en/of ander lichaamsdeel door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft bereikt en/of

het geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van (een) perso(o)n(en) die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft/hebben bereikt, waarbij deze perso(o)n(en) gekleed is/zijn en/of opgemaakt is/zijn en/of poseert/poseren in een omgeving en/of met (een) voorwerp(en) en/of in (een)(erotisch getinte) houding(en) (op een wijze) die niet bij hun leeftijd passen en/of waarbij deze perso(o)n(en) zich (vervolgens) in opeenvolgende

afbeeldingen/filmfragmenten van haar/hun kleding ontdoet/ontdoen en/of (waarna) door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van deze perso(o)n(en) en/of de uitsnede van de afbeelding(en)/film(s) nadrukkelijk de (ontblote) geslachtsdelen en/of barsten en/of billen in beeld gebracht worden en/of

het spuiten van/zichtbaar maken van sperma op het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft bereikt,

terwijl van het begaan van dit feit een gewoonte werd gemaakt;

2

op tijdstippen in de periode van 31 december 2023 tot en met 3 januari 2024 te [plaats] , gemeente Loon op Zand, in het openbaar bij geschrift en bij afbeelding tot enig strafbaar feit heeft opgeruid door in de applicatie Teleguard in de groep “ [groepsnaam] ” afbeeldingen van een minderjarig meisje: [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedag 2] 2011, te verspreiden en leden van de groep “ [groepsnaam] ” op te roepen haar te zoeken en te verkrachten/seks met haar te hebben;

3op tijdstippen in de periode van 1 januari 2024 tot en met 3 januari 2024 te [plaats] , gemeente Loon op Zand, persoonsgegevens, te weten voornaam, achternaam, leeftijd en adres van een ander, te weten: [slachtoffer 1] , heeft verspreid met het oogmerk om die [slachtoffer 1] vrees aan te laten jagen en ernstige overlast aan te laten doen;

4

in de periode van 16 juli 2024 tot en met 11 december 2024 te [plaats] , gemeente Loon op Zand, meermalen visuele weergaven van seksuele aard en met onmiskenbaar seksuele strekking waarbij een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt was betrokken of schijnbaar was betrokken heeft verspreid en in het bezit heeft gehad , te weten foto’s, waarop te zien is dat:

het geslachtsdeel van een ander kind/persoon met een de mond/tong wordt aangeraakt door die persoon en/of

die persoon het eigen geslachtsdeel, de eigen billen en/of de eigen borsten met (een) vinger(s)/hand aanraakt en/of

die persoon poserend of in een pose is afgebeeld, waarbij

- die persoon geheel of gedeeltelijk naakt is en/of gekleed is en/of opgemaakt is en/of in een omgeving en/of met een voorwerp en/of in een (erotisch getinte) houding op een wijze die niet bij hun leeftijd passen en/of

- die persoon zich in opeenvolgende afbeeldingen/filmfragmenten van haar/hun kleding ontdoet en/of

- door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van die persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld worden gebracht

terwijl van het begaan van dit feit een gewoonte werd gemaakt;

6

in de periode van 16 juli 2024 tot en met 26 juli 2024 te [plaats] , gemeente Loon op Zand, persoonsgegevens, te weten voornaam, achternaam, leeftijd en adres van een ander, te weten [slachtoffer 2] , heeft verspreid met het oogmerk om die [slachtoffer 2] vrees aan te laten jagen en ernstige overlast aan te laten doen.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

6. De strafoplegging

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen de maatregel terbeschikkingstel-ling (hierna: tbs) met verpleging van overheidswege. Zij wijst daartoe op het hoge herhalingsgevaar en de voor verdachte noodzakelijk geachte behandeling. Daarnaast vordert zij een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen van 4 jaar, met aftrek van het voorarrest, en daarnaast een gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel (hierna: gvm).

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt een tbs met voorwaarden op te leggen. Mocht de rechtbank hier niet in meegaan, dan verzoekt de verdediging de gevangenisstraf te beperken tot maximaal 3 jaar, zodat verdachte zo spoedig mogelijk met zijn behandeling kan starten.

Het oordeel van de rechtbank

De ernst van de feiten

Verdachte heeft in de periode van 14 december 2023 tot en met 11 december 2024 twee keer een gewoonte gemaakt van het verspreiden en bezit van kinderporno. Na de doorzoeking van zijn woning op 15 mei 2024 heeft verdachte zich tot 16 juli 2024 kunnen beheersen, om daarna weer verder te gaan tot de tweede doorzoeking op 11 december van dat jaar. Sindsdien zit hij in voorarrest. In de eerste deelperiode ging het om 1342 foto’s en 5 video’s en in de tweede om 307 afbeeldingen.

Kinderporno is verwerpelijk, omdat bij de vervaardiging ervan kinderen seksueel worden misbruikt en uitgebuit. Naast lichamelijke schade lopen die kinderen vaak ook psychische schade op die diepe sporen nalaat. Verdachte heeft met zijn handelingen bijgedragen aan het in stand houden van de verspreiding en productie van kinderporno. Enkel door het ingrijpen van de politie op 11 december 2024 is zijn bijdrage sindsdien gestopt.

Verdachte heeft zich echter niet beperkt tot kinderporno verzamelen en delen. Vier dagen in de eerste periode heeft hij ook de foto en adresgegevens van de op dat moment dertienjarige [slachtoffer 1] gedeeld in een chatgroep van kinderpornoliefhebbers. Daaraan heeft verdachte de boodschap gekoppeld dat zij op het adres van [slachtoffer 1] moesten zijn om haar te neuken. In zijn gesprekken hierover gaat het over het verkrachten van [slachtoffer 1] , in wat voor huis ze woont en hoe ervoor kan worden gezorgd dat ze de politie niet gaat bellen als ze verkracht wordt. In de tweede kinderpornoperiode maakt verdachte op dezelfde chatgroep opnieuw een account aan en deelt op enig moment met een ander de naam en adres van de nog maar achtjarige [slachtoffer 2] , waarbij hij 100 euro belooft aan degene die haar gevonden krijgt.

[slachtoffer 1] schrijft in haar indrukwekkende schriftelijke slachtofferverklaring dat verdachte haar leven heeft verpest en haar met een litteken laat zitten voor de rest van haar leven. Mensen in haar omgeving hebben ontdekt wat er is gebeurd en hebben dit gedeeld met anderen. Hierdoor is [slachtoffer 1] elke dag bang en kijkt zij iedere paar seconden over haar schouder. Ze wordt iedere dag uitgescholden voor kankerhoer of slet. [slachtoffer 1] kan op sommige dagen niet eens naar school en naar buiten en volgt verschillende therapieën om zichzelf weer veilig te kunnen voelen. Ook bij haar ouders en vrienden is er angst. Uit het dossier en de behandeling op zitting is niet gebleken dat [slachtoffer 2] gevolgen heeft ondervonden van het door verdachte delen van haar persoonsgegevens met een ander. Dat doet echter niets af aan de strafbaarheid van ook dat delen.

De persoon van verdachte

Na zijn aanhouding heeft verdachte de feiten eigenlijk meteen bekend. Hij is in zijn openheid zover gegaan dat hij zelfs heeft verklaard zich al 15 jaar met kinderpornografie bezig te houden en dat hij “gewoon een keer fatsoenlijke hulp” moet krijgen. De seksuele belangstelling voor meisjes tussen 7 en 10 jaar zit gewoon in hem. Voor zijn berichten over [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] probeert hij ook op zitting nog vergoelijkende redenen aan te dragen, maar kritisch bevraagd verklaart hij vervolgens dat hij zich daarin vast praat. Die berichten vormen naar het oordeel van de rechtbank een verdergaande stap in zijn seksuele belangstelling voor jonge meisjes. Zijn verklaring dat die belangstelling al veel langer speelt, wordt bevestigd door het strafblad van verdachte van 3 april 2026. Daarop staat een veroordeling van 7 april 2017 tot drie jaar gevangenisstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, voor eveneens het gewoonte maken van het bezit en verspreiden van kinderporno. Aan het voorwaardelijk deel was een hele reeks bijzondere voorwaarden gekoppeld om herhaling in de toekomst te voorkomen. Maar dat heeft dus niet gewerkt.

De seksuele belangstelling voor jonge meisjes wordt bevestigd door de deskundigen. Onder supervisie van psychiater drs. [persoon 1] heeft psychiater drs. [persoon 2] , arts in opleiding tot medisch specialist (psychiatrie), op 27 juni 2025 over verdachte gerapporteerd. Datzelfde heeft psycholoog [persoon 3] gedaan op 30 juni 2025.

De psychiaters concluderen dat sprake is van een pedofiele stoornis van het niet-exclusieve type, seksueel aangetrokken tot meisjes, en een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale, vermijdende en afhankelijke trekken. De pedofiele stoornis is al 21 jaar aanwezig dan wel in ontwikkeling en was ook aanwezig in de periode van de ten laste gelegde feiten. De psychiaters adviseren alle feiten verminderd aan verdachte toe te rekenen. Er is sprake van een hoog herhalingsgevaar. Zonder voldoende adequate behandeling is er bij terugkeer in de maatschappij een hoog risico op een seksueel delict. Geadviseerd wordt om, naast een eventuele onvoorwaardelijke gevangenisstraf, een tbs met dwangverpleging op te leggen. Gezien de aard van de problematiek en het feit dat mogelijk langdurige kaders nodig zijn, adviseren de psychiaters om ook de oplegging van een gvm te overwegen. Op zitting hebben de psychiaters hun adviezen nog nader toegelicht en bevestigd.

De psycholoog komt tot vergelijkbare conclusies. De ernst van de problematiek, de relatie tussen problematiek en delictgedrag en het hoge risico op herhaling maken dat een langdurige intensieve klinische behandeling noodzakelijk wordt geacht. Eerdere toegepaste juridische kaders zijn niet afdoende gebleken om delictgedrag te stoppen. Dit maakt dat enkel een tbs als haalbaar kader wordt gezien. Verwacht wordt dat de behandeldruk binnen een tbs met voorwaarden onvoldoende geborgd kan worden. Diepgang in behandeling zal nauwelijks tot stand komen door zowel de sociaal wenselijke presentatie van verdachte als ook zijn vermijdende houding en angst om de ander écht dichtbij te laten komen. Om tot daadwerkelijke verandering van de risico’s te komen, zal intensieve en langdurige behandeling nodig zijn waarbij toezicht en het doorbreken van vermijdend gedrag van belang is. Net als de psychiaters adviseert de psycholoog om verdachte een tbs met dwangverpleging op te leggen en daarnaast een gvm.

De rechtbank neemt de conclusies van de deskundigen over de psychische stoornis van verdachte over en ook het advies de feiten verdachte in verminderde mate toe te rekenen.

Straf en maatregelen

TBS

De rechtbank heeft zich de vraag gesteld of de problematiek van verdachte en het daarmee gepaard gaande recidiverisico in voldoende mate kan worden aangepakt en teruggedrongen door een tbs met voorwaarden, zoals verzocht door de verdediging. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend gelet op de nadere toelichting door de psychiaters op de zitting waarom dwangverpleging noodzakelijk is. Het is de persoonlijkheid van verdachte die daarom vraagt volgens de psychiaters. Verdachte kan moeilijk zijn eigen emoties herkennen en er niet op een passende manier op reageren. Zijn manier is zich verliezen in kinderporno. Om dat risico te verkleinen is het dwangkader nodig. Gelet daarop is de rechtbank van oordeel dat het opleggen van tbs met dwangverpleging noodzakelijk is.

De rechtbank stelt vast dat ook is voldaan aan de eisen die de wet stelt aan het opleggen van die maatregel. Bij verdachte bestond ten tijde van het plegen van de feiten een ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens. Het bewezenverklaarde gewoonte maken van het bezit en verspreiden van kinderporno van feit 1 en 4 en de bewezenverklaarde opruiing van feit 2 behoren tot de misdrijven omschreven in artikel 37a, eerste lid, aanhef en onder 2, van het Wetboek van Strafrecht. Daarnaast eist de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van de maatregel en van de dwangverpleging. De rechtbank zal dan ook tbs met dwangverpleging opleggen.

Volgens vaste rechtspraak is het gewoonte maken van het bezit en verspreiden van kinderporno geen misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Het opruien van anderen om een minderjarige op te zoeken en te verkrachten is dat naar het oordeel van de rechtbank wel. Nu de maatregel ook voor een dergelijk misdrijf wordt opgelegd, kan de totale duur van de tbs met dwangverpleging een periode van vier jaar te boven gaan.

Gevangenisstraf

Gelet op de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn gepleegd, is de rechtbank van oordeel dat naast de tbs met dwangverpleging het opleggen van onvoorwaardelijke gevangenisstraf van enige duur passend is. Het oriëntatiepunt van het Landelijk Ovelreg Vakinhoud Strafrecht voor het gewoonte maken van het bezit en verspreiden van kinderporno is twee jaar gevangenisstraf voor iemand die eerste keer voor dat feit wordt veroordeeld. Verdachte is echter eerder voor hetzelfde feit veroordeeld en er vrij kort na de eerste doorzoeking ook weer mee verder gegaan. Dat weegt voor de rechtbank strafverzwarend en dat geldt ook voor zijn daarnaast gepleegde strafbare feiten met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] als slachtoffer. Strafverminderend weegt dat de feiten hem verminderd kunnen worden toegerekend. Alles afwegend acht de rechtbank het passend en geboden om naast de tbs met dwangverpleging een gevangenisstraf van 2 jaar op te leggen, met aftrek van het voorarrest.

Maatregel gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking

De deskundigen hebben de oplegging van een gvm geadviseerd om ook na afloop van de tbs-maatregel langdurig toezicht en begeleiding te garanderen. De officier van justitie heeft dat ook gevorderd. Gelet op de bewezenverklaarde opruiing is aan de wettelijke vereisten voor oplegging van deze maatregel voldaan. De rechtbank zal de maatregel opleggen om verdachte na afloop van de tbs-maatregel eventueel onder toezicht te kunnen stellen om dreigende herhaling snel te kunnen signaleren en daarop tijdig te kunnen handelen.

7. De vordering van de benadeelde partij

De benadeelde partij [slachtoffer 1] van de feiten 2 en 3 vordert een schadevergoeding van € 7.645,-, waarvan € 5.145,- aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade. De gevorderde reiskosten (€ 14.52) voor aanwezigheid spreekrecht zijn ter zitting ingetrokken.

8. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 37a, 37b, 38z, 57, 131, 240b, 252, 254, 285d van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

9. Beslissing

De rechtbank:

- spreekt verdachte vrij van het onder 5 ten laste gelegde feit;

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

- verklaart verdachte strafbaar;

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 2 jaren;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

- gelast de terbeschikkingstelling van verdachte, met verpleging van overheidswege;

- legt aan verdachte op de maatregel tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z Sr;

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] van € 2.600,- waarvan € 100,- aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente over de materiële schade vanaf 1 april 2025 en over de immateriële schade vanaf 1 januari 2024, beide tot aan de dag der voldoening;

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1] , € 2.600,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente over de materiële schade vanaf 1 april 2025 en over de immateriële schade vanaf 1 januari 2024, beide tot aan de dag der voldoening;

- bepaalt dat bij niet betaling 25 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;

- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd.

3hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 januari 2024 tot en met 11 januari 2024 te [plaats] , gemeente Loon op Zand, in elk geval in Nederland, een of meer persoonsgegevens, te weten voornaam, achternaam. leeftijd en adres van een ander, te weten: [slachtoffer 1] heeft verspreid en/of anderszins ter beschikking heeft gesteld, met het oogmerk om die [slachtoffer 1]

- vrees aan te (laten)jagen- ernstige overlast aan te (laten) doen;( art 285d lid 1 Wetboek van Strafrecht )

- die persoon geheel of gedeeltelijk naakt is en/of gekleed is en/of opgemaakt is en/of in een omgeving en/of met een voorwerp en/of in een (erotisch getinte) houding op een wijze die niet bij hun leeftijd passen en/of

- die persoon zich in opeenvolgende afbeeldingen/filmfragmenten van haar/hun kleding ontdoet en/of

- door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van die persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld worden gebracht

- vrees aan te (laten)jagen

- ernstige overlast aan te (laten) doen;

( art 285d lid 1 Wetboek van Strafrecht )