ECLI:NL:RBZWB:2026:3692

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding, met producties;

- de conclusie van antwoord, tevens eis in reconventie, met producties;

- het bericht van 16 maart 2025 van mr. Kandemir, met productie 5 tot en met 7.

De voorzieningenrechter heeft de zaak tijdens de zitting van 17 maart 2026 met gesloten deuren behandeld, omdat het belang van de minderjarige en/of de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van partijen dit eiste.

Tijdens de zitting zijn verschenen de vrouw, bijgestaan door haar advocaat, en de man, bijgestaan door zijn advocaat. Daarnaast is verschenen een vertegenwoordiger namens de Raad voor de Kinderbescherming, Zeeland-West-Brabant, locatie Middelburg, hierna te noemen de Raad, om de voorzieningenrechter over de vorderingen te adviseren.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. De feiten

Partijen zijn gehuwd geweest. Uit dit huwelijk is de navolgende thans nog minderjarige kinderen geboren:

- [minderjarige 1] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 1] 2018;

- [minderjarige 2] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 2] 2022;

Partijen zijn gezamenlijk belast met het ouderlijk gezag over de minderjarigen.

Bij (echtscheiding-s)beschikking van 20 november 2025 zijn, voor zover thans van belang, de getroffen onderlinge regelingen zoals die staan in het aangehechte ouderschapsplan, opgenomen in de beschikking en partijen zijn bevolen deze na te komen.

Uit het ouderschapsplan blijk dat partijen ten aanzien van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken het navolgende zijn overeengekomen:

3. Het geschil

De vrouw vordert in conventie bij vonnis in kort geding, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de reguliere zorgregeling alsmede de vakantieverdeling tussen de minderjarigen en de man zoals opgenomen in het ouderschapsplan van partijen, ondertekend op 1 juli 2025 te schorsen voor onbepaalde tijd, dan wel subsidiair voor de duur van de bodemprocedure, althans een door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen duur.

Door en namens de vrouw is daartoe in de stukken en tijdens de zitting, kort samengevat, het navolgende aangevoerd. Door de alcoholproblematiek van de man en de door hem gedane bedreigingen is de huidige situatie niet veilig meer voor de vrouw en de kinderen. Naar aanleiding van het incident van 11 februari 2026 is door de politie aan de man een contactverbod van negentig dagen gegeven. Sinds dat contactverbod is er rust voor de vrouw en de kinderen. Veilig Thuis heeft de vrouw geadviseerd om de zorgregeling voorlopig niet uit te voeren en deze te laten schorsen, althans de omgang uitsluitend onder begeleiding te laten plaatsvinden. De veiligheid van de kinderen kan op dit moment niet gewaarborgd worden. De vrouw heeft een spoedeisend belang bij de gevraagde voorziening. Het gaat al langere tijd niet goed met de man. Recent heeft de man de vrouw en de kinderen met de dood bedreigd. Daarnaast heeft de man een serieuze alcoholverslaving en is hij onberekenbaar. Gezien al deze omstandigheden, acht de vrouw het niet in het belang van de kinderen dat zij zonder toezicht contact hebben met de man.

De man voert verweer tegen de vordering van de vrouw in conventie en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van de vrouw in haar vordering dan wel tot afwijzing van die vordering.

In reconventie vordert de man bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

I. de vrouw te veroordelen de zorgregeling zoals opgenomen in het ouderschapsplan gehecht aan de beschikking d.d. 20 november 2025 na te komen met de minderjarigen, inhoudende dat de minderjarigen bij de man verblijven:

­ iedere week op zaterdag van 10:00 uur tot 16:00 uur;

­ om de week op zondag van 10:00 uur tot 16:00 uur

II. te bepalen dat de vrouw een dwangsom van € 1.000,00 zal verbeuren voor iedere overtreding en iedere dag en niet nakoming van enig deel van het in deze te wijzen vonnis, met een maximum van € 50.000,00.

Ter onderbouwing van zijn verweer en vorderingen voert de man, kort samengevat, het navolgende aan. Volgens de man heeft de vrouw zich niet gehouden aan haar waarheids- en substantiëringsplicht. De man ontkent en betwist dan ook al hetgeen de vrouw heeft gesteld. Hij heeft de minderjarigen altijd goed verzorgd en de veiligheid van de minderjarigen is nimmer in het geding geweest. Ook drinkt de man geen alcohol in het bijzijn van de minderjarigen. Daarbij komt dat de man niet ontslagen is wegens alcoholproblemen, maar is zijn arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd niet verlengd en is die van rechtswege geëindigd. De vrouw heeft dan ook nagelaten haar standpunt te onderbouwen dat de minderjarigen niet veilig zouden zijn bij de man. Door het abrupt stoppen van de zorgregeling, zonder enige onderbouwing, handelt de vrouw niet in het belang van de minderjarigen. Er is dan ook sprake van ouderverstoting en het contact tussen de man en de minderjarigen dient zo snel mogelijk hervat te worden.

Op de overige stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, ingegaan.

4. De beoordeling in conventie en in reconventie

Op grond van de gedingstukken en de toelichting door partijen tijdens de zitting staat naar het oordeel van de voorzieningenrechter het spoedeisend belang van partijen bij hun vorderingen vast.

Vanwege de nauwe samenhang tussen de vorderingen in conventie en reconventie, zullen deze vorderingen gezamenlijk worden behandeld.

Na een korte schorsing hebben partijen overeenstemming bereikt over het navolgende. Zij hebben afgesproken dat voorlopig de navolgende zorgregeling tussen de man en de minderjarigen zal gelden, inhoudende dat zij contact met elkaar hebben op de zondag voor twee uren onder begeleiding van de broer van de vrouw, [persoon] . Indien [persoon] op de zondag niet kan, zal in overleg een andere dag worden bepaald. Op de woensdag en vrijdag zal er tevens beeldbelcontact plaatsvinden tussen de man en de minderjarigen.

De voorzieningenrechter zal gezien de overeenstemming tussen partijen, en nu niet gebleken is dat de belangen van de minderjarigen zich verzetten tegen de gemaakte afspraken, partijen veroordelen tot nakoming van de tussen hen gemaakte afspraken. Het meer of anders gevorderde zal worden afgewezen.

Gelet op de relatie die tussen partijen heeft bestaan, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5. De beslissing

veroordeelt partijen tot nakoming van de tussen hen gemaakte afspraken, zoals hiervoor onder rechtsoverweging 4.3. is opgenomen;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de proceskosten tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af hetgeen meer of anders is gevorderd.

Dit vonnis is gewezen door mr. De Beer, voorzieningenrechter, en in het openbaar uitgesproken op 3 april 2026 in tegenwoordigheid van mr. De Haard, griffier.