ECLI:NL:RBZWB:2026:4191

2. De verzoeken

De vrouw verzoekt bij beschikking, voor de duur van de echtscheidingsprocedure, bij beschikking, met ingang van de datum van afgifte van de beschikking:

I. Te bepalen dat de vrouw bij uitsluiting van de man gerechtigd is tot het gebruik van de echtelijke woning, gelegen aan [adres] met bevel aan de man deze te verlaten en deze niet meer te betreden;

II. De kinderen van partijen toe te vertrouwen aan de vrouw;

III. De man te veroordelen een bijdrage te voldoen in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarige kinderen van partijen met een bedrag van € 283,= per kind per maand, bij vooruitbetaling te voldoen aan de vrouw, met ingang van de datum van indiening van dit verzoekschrift althans met ingang van een datum als de rechtbank in goede justitie zal vermenen te behoren.

De man voert verweer en verzoekt bij beschikking, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

I. De vrouw in haar verzoeken niet-ontvankelijk te verklaren, dan wel de verzoeken van de vrouw af te wijzen;

Bij wijze van voorwaardelijk zelfstandig verzoeken:

I. Te bepalen dat de man bij uitsluiting van de vrouw gerechtigd is tot het gebruik van de

echtelijke woning aan [adres] ;

II. Te bepalen dat partijen uitvoering zullen geven aan een co-ouderschapsregeling, waarbij de minderjarigen bij de man zullen verblijven van maandag uit school/BSO tot de opvolgende maandagochtend naar school/BSO;

III. Althans een zodanige regeling te treffen als de rechtbank in goede justitie juist acht.

Op de standpunten van partijen wordt, voor zover van belang voor de beoordeling van de verzoeken, hierna ingegaan.

3. De beoordeling

Omdat partijen de Poolse nationaliteit bezitten heeft de zaak internationaal privaatrechtelijke aspecten. De rechtbank heeft die ambtshalve beoordeeld. De rechtbank is van oordeel dat haar rechtsmacht toekomt en dat zij naar Nederlands recht dient te beslissen op de verzoeken.

Inhoudelijke beoordeling;

Partijen hebben na de mondelinge behandeling van 3 maart 2026 gebruik gemaakt van de mogelijkheid van piketmediation door de heer [mediator] . De zaak is aangehouden in afwachting van de uitkomst van deze mediation. Uit de nadien op 31 maart 2026 ingekomen berichten van beide advocaten volgt dat de piketmediation niet tot overeenstemming tussen partijen heeft geleid, zodat de rechtbank thans dient te beslissen op de voorliggende verzoeken.

De vrouw legt aan haar verzoek tot het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning, in samenhang met het verzoek tot de toevertrouwing van de minderjarigen, het volgende ten grondslag. Partijen wonen thans nog in de voormalig echtelijke woning. De man heeft een alcoholverslaving met een agressieve dronk. Het gehele gezin gaat al jarenlang gebukt onder de spanningen die de man daarmee veroorzaakt. De man heeft altijd drank in de auto en drinkt dagelijks te veel. De oplopende spanningen hebben ervoor gezorgd dat er 7 januari 2026 politie interventie nodig was omdat de situatie deze keer echt uit de hand liep. De situatie is niet langer houdbaar. De vrouw meent dan ook dat het in het belang van de kinderen is dat de man zo spoedig mogelijk de woning dient te verlaten en dat de kinderen worden toevertrouwd aan de vrouw. In dat geval verzoekt de vrouw voorts om een door de man aan haar te betalen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarige kinderen van € 283,= per kind per maand.

De man voert verweer en verzoekt de vrouw in haar verzoeken niet-ontvankelijk te verklaren, dan wel de verzoeken van de vrouw af te wijzen. De man stelt samengevat dat sinds de vrouw drie maanden geleden heeft kenbaar gemaakt te willen scheiden er spanningen zijn ontstaan. Volgens de man is de situatie zeker niet ideaal, maar evenmin zodanig dat van partijen niet langer kan worden gevergd samen in de echtelijke woning te blijven wonen. Ten aanzien van de woning stelt de man verder dat hij de (koop)woning wenst over te nemen en dat hij de lasten voldoet. Van hem kan niet van hem worden gevergd dat hij de woning verlaat en de lasten blijft voldoen terwijl hij ook de lasten van vervangende woonruimte moet dragen. De man verzoekt voorwaardelijk -als partijen niet samen in de woning kunnen blijven wonen- de toevertrouwing van de minderjarigen alsmede het uitsluitend gebruik van de woning. Verder verzoekt de man – eveneens voorwaardelijk - te bepalen dat partijen uitvoering zullen geven aan een co-ouderschapsregeling, waarbij de minderjarigen bij de man zullen verblijven van maandag uit school/BSO tot de opvolgende maandagochtend naar school/BSO. Ten aanzien van de door de vrouw verzochte kinderbijdrage stelt de man dat na aftrek van de zorgkorting de door hem te betalen bijdrage kan worden bepaald op € 123,00 per kind per maand.

De Raad heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat de verantwoordelijkheid bij ouders ligt om het op een goede manier voor de kinderen op te lossen. Ouders willen uit elkaar en dit lukt niet om praktische redenen. Daar mogen de kinderen geen last van hebben. De Raad ziet op dit moment geen andere oplossing dan de huidige situatie voorlopig zo te laten waarbij partijen met hulp van [hulpverlening] – welke instantie inmiddels bij partijen betrokken is – duidelijke afspraken dienen te maken.

Uitsluitend gebruik woning

De rechtbank overweegt als volgt.

Een voorlopige voorziening tot het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning is bedoeld als ordemaatregel voor de duur van de echtscheidingsprocedure. De vraag wie uiteindelijk in de woning mag blijven wonen, zal in de bodemzaak moeten worden beantwoord. Een daartoe strekkend verzoek kan worden toegewezen als er tussen partijen zodanige spanningen bestaan, dat de gezamenlijke bewoning -mede in het belang van de minderjarigen- niet behoort voort te duren.

Het is voor de rechtbank duidelijk dat er spanningen tussen partijen zijn, partijen gaan immers uit elkaar en zijn verwikkeld in een echtscheidingsprocedure. De rechtbank is evenwel van oordeel dat onvoldoende is vast komen te staan dat sprake is van zodanige spanningen dat de gezamenlijke bewoning niet langer behoort voort te duren. Hetgeen partijen in dit verband hebben aangevoerd omtrent het gestelde alcoholmisbruik van de man en de door de vrouw genoemde incidenten staat lijnrecht tegenover elkaar. Daarbij geldt dat, in het kader van de onderhavige procedure, geen plaats is voor bewijslevering en derhalve niet kan worden vastgesteld wat waar is of niet. Wat daar verder ook van zij, de vrouw heeft tijdens de zitting erkend dat de man inmiddels niet (meer) drinkt thuis. Vast staat voorts dat er zich na het incident op 7 januari 2026 geen verdere incidenten hebben voorgedaan. Beide partijen hebben verklaard volledig langs elkaar heen te leven; beide partijen eten en slapen apart. Veder is naar het oordeel van de rechtbank voldoende gebleken dat partijen in staat zijn om de minderjarigen buiten de strijd te houden. Ook uit het kindgesprek met de [minderjarige 1] volgt onvoldoende dat sprake is van een zodanige situatie dat de gezamenlijke bewoning -in het belang van de minderjarigen- niet langer behoort voort te duren. De rechtbank overweegt verder dat beide partijen onweersproken hebben gesteld geen alternatieve woonruimte beschikbaar te hebben. Hoewel derhalve moet worden geoordeeld dat de onderhavige situatie verre van ideaal is, is de rechtbank van oordeel dat er onvoldoende gronden zijn om het verzoek van de vrouw tot het uitsluitend gebruik van de woning toe te wijzen. Van partijen kan worden verwacht dat zij voorlopig voor de duur van de echtscheidingsprocedure onder één dak blijven wonen. De rechtbank zal dit verzoek dan ook afwijzen.

Bij dit oordeel neemt de rechtbank aanvullend nog in aanmerking dat tijdens de zitting is gebleken dat [hulpverlening] inmiddels is betrokken bij het gezin. Met de Raad is de rechtbank van oordeel dat van ouders mag worden verwacht dat zij met hulp van [hulpverlening] duidelijke afspraken gaan maken met betrekking tot de beëindiging van hun relatie, waarbij -in ieder geval- aandacht zal moeten zijn voor de minderjarigen. Door ouders is ter zitting toegezegd dat zij zich hiervoor zullen inzetten. De rechtbank gaat ervan uit dat beide partijen hun toezeggingen -in het belang van de kinderen- zullen nakomen en hierin hun verantwoordelijkheid als ouders nemen.

Toevertrouwing, zorgregeling en alimentatie

Omdat het verzoek van de vrouw voor het uitsluitend gebruik van de woning wordt afgewezen, dienen ook de overige verzoeken van de vrouw te worden afgewezen. Aan de voorwaardelijke verzoeken van de man komt de rechtbank niet toe.

Tot slot;

Tegen deze beslissing staat, nu het voorlopige voorzieningen betreft, geen gewoon rechtsmiddel open. Ingevolge artikel 824 lid 1 Rv kan alleen cassatie in het belang der wet worden ingesteld. Hoger beroep is dus niet mogelijk. Dit betekent dat deze beslissing directe werking heeft.

4. De beslissing