ECLI:NL:RBZWB:2026:4394

2. De verdere beoordeling

De rechtbank verwijst naar voornoemde beschikking van [datum] 2025 waarin de echtscheiding tussen partijen is uitgesproken, het hoofdverblijf van de minderjarigen is bepaald bij de vrouw en verder de wijze van verdeling van huwelijksgemeenschap van partijen is bepaald. Het verzoek om een kinderbijdrage is ingetrokken door de vrouw.

Daarnaast is in voornoemde beschikking de Raad verzocht een onderzoek in te stellen naar het gezag en de zorg- c.q. omgangsregeling en vervolgens te rapporteren en adviseren over de navolgende vragen:

- Is er een onaanvaardbaar risico dat de minderjarigen bij voortduring van het gezamenlijk gezag klem of verloren raken tussen de ouders waarbij niet te verwachten dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zal komen of is wijziging van het gezag anderszins in het belang van de minderjarigen noodzakelijk?

- Welke zorg- c.q. omgangsregeling komt het meest tegemoet aan de belangen van de minderjarigen? Hoe dient de verdeling qua aard, duur en frequentie vormgegeven te worden?

- Welke andere feiten en/of omstandigheden die uit het onderzoek naar voren zijn gekomen, zijn niet in voorgaande vragen aan de orde gesteld en zijn wel van belang om te vermelden?

De Raad heeft op 3 december 2025 gerapporteerd. De Raad adviseert de rechtbank om het verzoek van de vrouw om haar te belasten met het eenhoofdig gezag over de minderjarigen toe te wijzen. Verder adviseert de Raad om het verzoek van de man ten aanzien van de zorgregeling (bij gezamenlijk gezag), dan wel omgangsregeling (bij eenhoofdig gezag) af te wijzen, dan wel het recht op omgang met de minderjarigen te ontzeggen, omdat dit ernstig nadeel oplevert voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van de minderjarigen, de man kennelijk ongeschikt of kennelijk niet in staat moet worden geacht tot omgang, de minderjarigen ernstige bezwaren tegen omgang met hun vader hebben doen blijken en omgang anderszins in strijd is met zwaarwegende belangen van de minderjarigen.

Door de vrouw wordt bij F-formulier van 12 december 2025 van mr. Kapteijn ingestemd met het advies van de Raad. Ter zitting is dit door de vrouw bevestigd. Volgens de vrouw is er sprake van een onaanvaardbaar risico dat de minderjarigen klem of verloren raken bij het in stand laten van het gezamenlijk gezag. Informatiedelen en beslissingen nemen samen met de man is niet mogelijk.

De man heeft ter zitting ingestemd met het advies van de Raad. De man stelt dat het nog lang zal duren voordat zijn TBS-behandeling, waarvoor hij op de wachtlijst staat, zal zijn gestart en vervolgens afgerond.

De rechtbank overweegt als volgt.

Gezag

Ingevolge artikel 1:251a, lid 1 van het Burgerlijk Wetboek kan de rechter na ontbinding van het huwelijk op verzoek van de ouders of van één van hen bepalen dat het gezag over een kind aan één ouder toekomt indien er sprake is van een onaanvaardbaar risico dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders, en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen, of wijziging van het gezag anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is.

De rechtbank overweegt dat het uitgangspunt van de wet is dat ouders gezamenlijk belast zijn met het gezag over hun minderjarige kind(eren), ook na echtscheiding. Gezamenlijke uitoefening van het gezag vereist evenwel dat de ouders het mogelijk maken dat beslissingen over de verzorging en opvoeding van het kind tot stand komen op een wijze die niet belastend is voor het kind en zijn veiligheid niet in gevaar brengt. Op basis van de overgelegde stukken en het verhandelde ter zitting is de rechtbank van oordeel dat er geen goede basis meer aanwezig is voor de uitoefening van gezamenlijk gezag, en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd verbetering zal komen. Noodzakelijk is dat dat een gezaghebbende ouder betrokken is in het leven van de kinderen, bekend is met de ontwikkeling van de kinderen en ook weet wat zich in het dagelijks leven van de kinderen afspeelt. Deze situatie doet zich hier niet voor. De man is veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf en twee jaar TBS met bevel tot verpleging, wegens huiselijk geweld partnermishandeling en bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht. Er kan onder die omstandigheden niet van de vrouw worden verwacht dat zij met de man communiceert. Op dit moment is nog niet duidelijk wanneer de TBS-behandeling van de man zal starten. De rechtbank is derhalve van oordeel dat het niet in het belang van de minderjarigen is om het gezamenlijk gezag over hen te laten voortduren en zal het verzoek van de vrouw tot eenhoofdig ouderlijk gezag, dat door de man niet is weersproken, op onderstaande wijze toewijzen.

Omgang;

De man heeft verzocht te bepalen dat hij iedere veertien dagen van vrijdag tot zondagavond de zorg voor de kinderen heeft, alsmede gedurende de helft van de vakanties en feestdagen. De vrouw voert daartegen verweer.

Nu bij deze beschikking het gezamenlijk gezag wordt gewijzigd naar eenhoofdig gezag aan de zijde van de vrouw, zal hierna worden gesproken over omgangsregeling.

Ingevolge artikel 1:377a lid 1 van het BW heeft de niet met het gezag belaste ouder het recht op en de verplichting tot omgang met zijn kind(eren). Op grond van lid 2 van dat artikel stelt de rechter op verzoek van de ouders of van één van hen, al dan niet voor bepaalde tijd, een regeling inzake de uitoefening van het omgangsrecht vast dan wel ontzegt, al dan niet voor bepaalde tijd, het recht op omgang, op grond van één van de in lid 3 van dat artikel genoemde gronden.

De rechtbank stelt vast dat er geen contact is tussen de man en de minderjarigen, en dat de minderjarigen ook uitdrukkelijk hebben verklaard - in ieder geval op dit moment - geen contact met hem te willen. Los van de omstandigheid dat de door de man verzochte omgangsregeling in de praktijk niet uitvoerbaar is, gelet op de (langdurige) detentie en TBS-behandeling van de man, is de rechtbank met de Raad van oordeel dat het vaststellen van een omgangsregeling in strijd is met de zwaarwegende belangen van de minderjarigen. De man heeft dit ter zitting ook erkend en hij heeft verklaard dat zolang de kinderen geen contact met hem willen, hij ze hiertoe ook niet zal dwingen. Onder deze omstandigheden zal de rechtbank het verzoek van de man afwijzen. De rechtbank zal de man het recht op omgang met de minderjarigen niet ontzeggen, zoals ook is geadviseerd door de Raad, omdat er geen verzoek (van de ouders of van één van hen) tot het ontzeggen van de omgang voorligt waarop door de rechtbank kan worden beslist.

3. De beslissing