ECLI:NL:RBZWB:2026:4513

1. Het procesverloop

In het dossier zitten de volgende stukken:

- het op 27 februari 2026 ontvangen verzoekschrift met bijlagen;

- het op 10 maart 2026 door mr. Snikkenburg-den Haan ingediende F9-formulier met bijlagen;

- de brieven van de rechtbank van 20 maart 2026 waarmee partijen zijn opgeroepen voor de zitting van 9 april 2026 met de mededeling dat op die zitting enkel het verzoek met betrekking tot de vervangende toestemming vakantie wordt behandeld;

- het op 8 april 2026 door mr. Van Essen ingediende F9-formulier met bijlagen.

Bij genoemde zitting waren aanwezig partijen, met hun advocaten. Daarbij nam mr. Koningsveld waar voor mr. Van Essen. Ook was een vertegenwoordiger aanwezig namens de Raad.

2. De feiten

Partijen zijn met elkaar getrouwd geweest. Bij beschikking van deze rechtbank van 14 mei 2025 is de echtscheiding uitgesproken. Die beschikking is op 5 juni 2025 ingeschreven in de daarvoor bestemde registers van de burgerlijke stand.

Tijdens het huwelijk van partijen zijn [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] geboren.

[minderjarige 2] en [minderjarige 3] hebben hun hoofdverblijf bij de vrouw; [minderjarige 1] heeft haar hoofdverblijf bij de man. Partijen hebben een co-ouderschapsregeling.

Partijen en de kinderen hebben de Nederlandse nationaliteit.

3. De verzoeken

De vrouw verzoekt, samengevat, bij beschikking voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

I) primair: te bepalen dat de vrouw alleen met het ouderlijk gezag over [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zal worden belast;

subsidiair: te bepalen dat het hoofdverblijf van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zal worden gewijzigd aldus dat [minderjarige 1] haar hoofdverblijf zal hebben bij de vrouw;

II) te bepalen dat de zorgregeling wordt gewijzigd op de door de vrouw voorgestane wijze;

III) te bepalen dat de door de vrouw voorgestane regeling tijdens de vakanties, feestdagen en bijzondere dagen heeft te gelden;

IV) te bepalen dat de rechtbank aan de vrouw vervangende toestemming verleent om met [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] tijdens de meivakantie 2026 en zomervakantie 2026 naar respectievelijk Frankrijk en Spanje te reizen voor een vakantie, indien en voor zover de vrouw niet alleen met het ouderlijk gezag over de kinderen zal worden belast;

V) te bepalen dat de man met ingang van 1 februari 2026 ten behoeve van de verzorging en opvoeding van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] aan de vrouw, voor de toekomst bij vooruitbetaling, moet voldoen € 280,= per kind per maand ten behoeve van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en € 359,= per maand ten behoeve van [minderjarige 3] , zijnde in totaal € 919,= per maand.

4. De beoordeling

In artikel 1:253a lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) staat dat geschillen over het samen uitoefenen van het gezag op verzoek van een ouder aan de rechtbank kunnen worden voorgelegd. De rechtbank neemt dan een beslissing die zij in het belang van het kind vindt.

De rechter moet eerst bekijken of de ouders met elkaar afspraken kunnen maken (artikel 1:253a lid 5 BW.

De vrouw verzoekt haar vervangende toestemming te verlenen om met de kinderen naar het buitenland te reizen, zoals hiervoor onder 3.1 onder IV) weergegeven. De vrouw voert aan dat zij de man op 25 december 2025 schriftelijk op de hoogte heeft gebracht van haar vakantieplannen met de kinderen voor 2026. De vrouw wil in het Hemelvaartsweekend van 13 mei 2026 tot en met 16 mei 2026 met de kinderen en haar nieuwe partner naar Disneyland Parijs in Frankrijk. In de zomervakantie wil zij van 20 juli 2026 tot en met 31 juli 2026 met de kinderen en haar nieuwe partner naar een camping in [plaats 2] , Spanje. Op 28 december 2025 heeft de vrouw alle benodigde en ingevulde toestemmingsformulieren ter ondertekening aan de man overhandigd. De man weigert echter deze te ondertekenen en terug te geven. Dat past volgens de vrouw in een patroon: de man stelt niet het belang van de kinderen voorop, maar probeert via de kinderen wanhopig vast te houden aan en controle uit te oefenen over de vrouw.

De man heeft tijdens de zitting naar voren gebracht dat hij zijn toestemming voor de vakanties in het buitenland weigert, omdat hij zorgen heeft over de veiligheid van de kinderen als zij bij de vrouw en haar nieuwe partner zijn. De jongste dochter van partijen heeft meermaals signalen aan de man geuit die hem zorgen baren. Ook heeft zich op 17 februari 2026 tijdens de carnavalsviering, in het bijzijn van de kinderen, een (gewelds)incident voorgedaan waarbij de man en de nieuwe partner van de vrouw en diens broer betrokken waren. De man heeft daarvan aangifte gedaan bij de politie. Naar aanleiding van zijn zorgen over de veiligheid van de kinderen heeft de man contact opgenomen met Veilig Thuis en de huisarts. Ook de basisschool is betrokken. Volgens de man moeten (de betrokken) hulpinstanties om tafel om een integraal plan op te stellen.

De Raad heeft tijdens de zitting zorgen uitgesproken over de verstoorde verstandhouding tussen partijen en de invloed daarvan op de kinderen. De Raad heeft er op basis van de stukken en de zitting weinig vertrouwen in dat partijen daar met (vrijwillige) hulpverlening samen uit gaan komen. De Raad overweegt daarom een verzoek tot een ondertoezichtstelling in te dienen. Om daar een goede afweging in te kunnen maken gaat de Raad ambtshalve een onderzoek verrichten, zodat er meer zicht komt op de situatie en met name op (een eventuele bedreiging van de ontwikkeling van) de kinderen.

Over de verzoeken tot het verlenen van vervangende toestemming heeft de Raad naar voren gebracht dat er geen reden is om te veronderstellen dat de geplande vakanties niet in het belang zijn van de kinderen.

De rechtbank overweegt dat het in het algemeen belang van een kind is, als het kind op vakantie kan met (één van) zijn ouders. Uitzonderingen kunnen bijvoorbeeld zijn wanneer de ouder die met het kind op vakantie wil niet in staat is om goed voor het kind te zorgen, wanneer er een gegronde vrees zou zijn voor ontvoering van het kind door de ouder, wanneer de vakantiebestemming onveilig is of wanneer een vakantie in strijd is met de tussen partijen gemaakte afspraken over de zorg- en contactregeling.

De rechtbank is van oordeel dat in dit geval geen reden aanwezig is om de door de vrouw verzochte toestemming te weigeren. Weliswaar heeft de man naar voren gebracht dat hij zich zorgen maakt om de veiligheid van de kinderen als zij bij de vrouw zijn. Voor de rechtbank is echter op basis van de in deze procedure gewisselde stukken niet gebleken dat er voor die door de man geuite zorgen feitelijke grond bestaat. De twee door de man ingediende producties bieden die (feitelijke) onderbouwing in ieder geval niet. Het gaat om enerzijds een proces-verbaal van aangifte waaruit blijkt dat de man aangifte heeft gedaan van openlijke geweldpleging naar aanleiding van het (gewelds)incident op 17 februari 2026. Anderzijds betreft het een uitdraai van een registratieformulier waaruit blijkt dat de man op 18 februari 2026 telefonisch contact heeft gehad met een medewerker van Veilig Thuis om zijn zorgen te uiten over de veiligheid van de kinderen. Beide stukken geven niet meer of anders weer dan door de man zelf afgelegde verklaringen waarin hij zijn zorgen uit. Die stukken kunnen dan ook niet dienen ter nadere (feitelijke) onderbouwing van (de gegrondheid van) die zorgen zelf.

De rechtbank ziet kortom in hetgeen in deze procedure naar voren is gebracht onvoldoende aanleiding om te veronderstellen dat de kinderen niet veilig zouden zijn als zij bij de vrouw (en haar nieuwe partner) verblijven. Omdat er ook verder geen reden is om te oordelen dat een vakantie naar Frankrijk en Spanje niet in het belang is van de kinderen, zal de rechtbank de verzochte toestemming, die de man weigert te geven, in plaats van de man verlenen.

De rechtbank zal die beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals de vrouw heeft verzocht. Dat wil zeggen dat de beslissing direct geldt, ook als iemand in hoger beroep gaat.

Overige verzoeken

De rechtbank heeft met haar brief van 20 maart 2026 aan partijen laten weten op de zitting van 9 april 2026 enkel het verzoek van de vrouw met betrekking tot de vervangende toestemming voor de vakanties in mei en juli 2026 te behandelen.

Dat betekent dat partijen zich nog niet tijdens een zitting hebben kunnen uitlaten over de overige verzoeken, zoals hiervoor onder 3.1 onder I), II), III) en V) weergegeven. Bovendien is de man nog in de gelegenheid om een verweerschrift en eventuele zelfstandige verzoeken in te dienen. De rechtbank kan daarom (nog) geen beslissing nemen op de overige verzoeken van de vrouw. De beslissing op die verzoeken zal de rechtbank aanhouden.

5. De beslissing

verleent aan de vrouw – ter vervanging van de ontbrekende toestemming van de man – vervangende toestemming om met [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] van 13 mei 2026 tot en met 16 mei 2026 naar Disneyland Parijs, Frankrijk, te reizen voor een vakantie;

verleent aan de vrouw – ter vervanging van de ontbrekende toestemming van de man – vervangende toestemming om met [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] van 20 juli 2026 tot en met 31 juli 2026 naar [plaats 2] , Spanje, te reizen voor een vakantie;

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Deze beschikking is gegeven door mr. De Jong, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 23 april 2026 in aanwezigheid van mr. Mandemakers, griffier.

Indien hoger beroep tegen deze beschikking mogelijk is, kan dat worden ingesteld:

door de verzoekers en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak,

door andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking aan hen op een andere wijze bekend is geworden.

Het hoger beroep moet, door tussenkomst van een advocaat, worden ingediend ter griffie van het

gerechtshof ’s-Hertogenbosch.