ECLI:NL:RBZWB:2026:4536

1. Het nadere procesverloop

Het procesverloop bestaat uit de volgende stukken:

- de tussenbeschikking van 23 juli 2025 en alle daarin opgenomen stukken;;

- het op 16 december 2025 ontvangen rapport van de Raad;

- de oproep van de man door de griffier van deze rechtbank in de Staatscourant van 18 februari 2026.

Op 26 maart 2026 is het verzoek behandeld tijdens de zitting met gesloten deuren. Bij die gelegenheid zijn verschenen en gehoord:

de vrouw, bijgestaan door haar advocaat;

een vertegenwoordigster van de Raad.

Hoewel daartoe correct opgeroepen, is de man niet bij de zitting verschenen.

2. De verdere beoordeling

De rechtbank verwijst naar de tussenbeschikking van 23 juli 2025. Uit deze beschikking volgt dat de rechtbank zich onvoldoende geïnformeerd heeft geacht om te beslissen ten aanzien van het verzoek omtrent het verzoek van de vrouw haar te belasten met het eenhoofdig gezag. Daarom heeft de rechtbank de Raad verzocht een onderzoek in te stellen ter beantwoording van de in de beschikking vermelde vragen en daarover te rapporteren en te adviseren. Het verzoek is in afwachting van de uitkomsten van dit onderzoek aangehouden.

Op 16 december 2025 is het rapport met bijbehorend advies van de Raad ontvangen. De Raad adviseert de rechtbank om het verzoek van de vrouw tot eenhoofdig gezag over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] toe te wijzen. Gebleken is dat de man al lange periode nauwelijks betrokken is bij [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en hij onvoldoende initiatief heeft getoond om dit te veranderen. Hij heeft langere tijd geen uitvoering aan zijn gezag gegeven op een wijze waarin ook verantwoordelijkheid en betrokkenheid wordt getoond. Daarnaast dient ook voorkomen te worden dat er verdere hinder ondervonden wordt met het goed kunnen regelen van zaken voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Gebleken is dat dit moeizaam en vertragend verloopt en er juridische procedures voor vervangende toestemming nodig zijn geweest. Het is wel belangrijk dat de man geïnformeerd blijft over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en er blijvend aandacht is voor wat de rol van de man in het leven van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] kan zijn.

Ter onderbouwing van haar verzoek is door de vrouw, samengevat, het volgende aangevoerd. Sinds juni 2023 heeft de man geen contact meer gehad met de kinderen en is er geen communicatie tussen de ouders. Hierdoor is het voor de vrouw niet mogelijk om samen met hem beslissingen over de kinderen te nemen. De vrouw heeft daarom meerdere keren vervangende toestemming bij de rechtbank moeten aanvragen. Ook bij die zittingen is de man niet verschenen. In de toekomst zullen ook beslissingen over de kinderen genomen moeten worden, wat in de huidige omstandigheden niet mogelijk is. De man is niet in staat een afweging of beslissing te maken die het belang van de kinderen dient, omdat het contact verbroken is en hij de kinderen lange tijd niet heeft gezien of gesproken. Het is niet te verwachten dat dit binnen afzienbare tijd zal veranderen. Gelet hierop verzoekt de vrouw om toewijzing van eenhoofdig gezag.

Wettelijk kader

In artikel 1:253n van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) staat dat de rechter op verzoek van de ouders die niet met elkaar zijn getrouwd of een van hen het gezamenlijk gezag kan beëindigen. Dan kan als de omstandigheden zijn veranderd sinds de ouders samen het gezag hebben gekregen of als de rechtbank van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan toen het gezamenlijk gezag is vastgesteld. In dat geval beslist de rechtbank wie van de ouders voortaan alleen het gezag over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] krijgt. In artikel 1:253n lid 1 BW staat dat artikel 1:251a lid 1 BW van toepassing is. In dat artikel staat dat de rechter kan beslissen dat het gezag over een kind naar één ouder gaat als er een onacceptabel risico is dat, als allebei de ouders het gezag houden, dit kind erg klem komt te zitten tussen die ouders en het er niet naar uitziet dat dit binnen korte tijd verbetert of als een verandering van het gezag op een andere manier in het belang van het kind noodzakelijk is.

Inhoudelijke beoordeling

Uit de ingediende stukken en hetgeen tijdens de zitting is besproken blijkt dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] sinds juni 2023 geen contact meer hebben met de man. Er is daarnaast geen constructieve communicatie en samenwerking tussen de ouders. Gelet hierop staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat er sprake is van een wijziging van omstandigheden sinds het moment dat het gezamenlijk gezag van de ouders over de minderjarigen is ontstaan.

Het uitgangspunt van de wet is dat de ouders gezamenlijk het gezag over de minderjarigen uitoefenen. Voor gezamenlijk gezag is echter wel vereist dat de ouders in staat zijn tot een behoorlijke gezamenlijke gezagsuitoefening en dat zij beslissingen van enig belang over de minderjarigen in gezamenlijk overleg kunnen nemen, dan wel ten minste in staat zijn vooraf afspraken te maken over situaties die zich rond de minderjarigen kunnen voordoen. Gebleken is dat partijen daartoe niet (meer) in staat zijn. De man geeft geen enkele invulling meer aan zijn gezag en is al een lange periode nauwelijks betrokken bij [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Hij heeft onvoldoende initiatief getoond om dit te veranderen. De man belemmert daarnaast de gezagsbeslissingen die over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] genomen moeten worden, zonder daarvoor een gegronde reden te geven. Gebleken is dat dit moeizaam en vertragend verloopt en er juridische procedures voor vervangende toestemming nodig zijn. Doordat de man al langere tijd geen contact heeft met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en er geen sprake is van contact en samenwerking tussen de ouders onderling, heeft hij ook geen zicht op [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Hij weet dus niet wat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] nodig hebben en met welke (gezags)beslissingen zij het meest gebaat zijn.

Het voorgaande leidt ertoe dat een wijziging van het gezamenlijk ouderlijk gezag, naar het oordeel van de rechtbank, (anderszins) in het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] noodzakelijk is, waardoor wordt voldaan aan de tweede grond als genoemd in artikel 1:251a lid 1 BW. Omdat er al langere tijd geen (constructief) contact tussen de ouders plaatsvindt, en de man in deze procedure niet is verschenen, bestaat ook niet de gerechtvaardigde verwachting dat in de hiervoor geschetste situatie binnen afzienbare tijd verbetering zal komen.

De rechtbank is daarom van oordeel dat het in het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] noodzakelijk is dat de vrouw met het eenhoofdig ouderlijk gezag over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] wordt belast. Het verzoek van de vrouw, dat niet is weersproken, zal daarom worden toegewezen.

De rechtbank acht het van belang dat de vrouw het contact tussen de man en de minderjarigen positief zal blijven stimuleren. Daar ligt een belangrijke taak voor de vrouw. Het is echter ook aan de man om hierin initiatief te nemen.

Uitvoerbaar bij voorraad

De rechtbank zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren omdat het voor de ontwikkeling van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] noodzakelijk is dat de beslissing ondanks een eventueel hoger beroep meteen uitgevoerd kan worden.

Proceskosten

Omdat partijen een relatie met elkaar hebben gehad en de zaak over hun kinderen gaat, zullen de proceskosten worden gecompenseerd. Dat betekent dat iedere partij zijn eigen kosten moet dragen.

6. De beslissing

bepaalt dat de vrouw voortaan alleen het gezag heeft over de minderjarigen:

- [minderjarige 1], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 1] 2018;

- [minderjarige 2], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 2] 2020;

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de kosten van het geding aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Deze beschikking is gegeven door mr. Meyboom, kinderrechter, en in het openbaar uitgesproken op 24 april 2026 in aanwezigheid van mr. Van Krieken als griffier.

Indien hoger beroep tegen deze beschikking mogelijk is, kan dat worden ingesteld:

door de verzoekers en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak,

door andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking aan hen op een andere wijze bekend is geworden.

Het hoger beroep moet, door tussenkomst van een advocaat, worden ingediend ter griffie van het

gerechtshof ’s-Hertogenbosch.