Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummers: 02-000584-26, 01-029714-26 (gev. ttz) en 01-024113-26 (gev. ttz)
Vonnis van de meervoudige kamer van 27 mei 2026
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 1994 te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres
[adres] ,
ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief gedetineerd in de penitentiaire inrichting in [locatie] ,
raadsman mr. P.E. van Zon, advocaat te Eindhoven.
1. Onderzoek op de terechtzitting
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 13 mei 2026. Verdachte is niet verschenen. Wel is verschenen zijn gemachtigde raadsman. De officier van justitie,
mr. J. Verschuren, en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
Ter zitting zijn overeenkomstig artikel 285 van het Wetboek van Strafvordering de zaken onder voormelde parketnummers gevoegd.
2. De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
02-000584-26
op 2 januari 2026 een trainingsbroek en een trui van het merk Adidas heeft gestolen bij de Decathlon in Tilburg;
01-029714-26
op 16 januari 2026 een joggingsbroek en Zwitsal producten heeft gestolen bij het Kruidvat in Eindhoven;
01-024113-26
feit 1: op 25 januari 2026 levensmiddelen heeft gestolen bij de Jumbo in Eindhoven;feit 2: op 25 januari 2026 de Jumbo in Eindhoven is binnengegaan, terwijl hij een winkelverbod had.
3. De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4. De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging refereert zich voor de bewezenverklaring van de feiten aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
De bewijsmiddelen
De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
02-000584-26
De rechtbank acht het feit wettig en overtuigend bewezen gelet op de aangifte namens Decathlon en de bekennende verklaring van verdachte bij de politie.
01-029714-26
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 16 januari 2026 bij het Kruidvat in Eindhoven een joggingsbroek en Zwitsal producten heeft weggenomen zonder te betalen. Er zijn camerabeelden waarop de diefstal duidelijk te zien is en verdachte is daarop herkend door twee verbalisanten.
01-024113-26
De rechtbank acht beide feiten wettig en overtuigend bewezen gelet op de aangifte en de bekennende verklaring van verdachte bij de politie.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
02-000584-26
op 2 januari 2026 te Tilburg een Adidas trainingsbroek en trui, die aan Decathlon toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
01-029714-26
op 16 januari 2026 te Eindhoven een joggingbroek en meerdere Zwitsal producten,
die aan Kruidvat toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
01-024113-26
1.
op 25 januari 2026 te Eindhoven levensmiddelen, die aan Jumbo toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
2.
op 25 januari 2026 te Eindhoven in het besloten lokaal supermarkt bij Jumbo in gebruik
wederrechtelijk is binnengedrongen, immers was hem, verdachte, met ingang van
13 december 2025 schriftelijk de toegang tot die Jumbo ontzegd voor de duur van 24 maanden.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5. De strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.
Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6. De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna: ISD-maatregel) voor de duur van twee jaren.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt de rechtbank een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen en daaraan bijzondere voorwaarden te koppelen, zoals een behandelverplichting. Verdachte is bereid om zich aan dergelijke voorwaarden te houden.
Het oordeel van de rechtbank
De aard en ernst van de feiten
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan vier strafbare feiten. In nog geen maand tijd heeft hij drie winkeldiefstallen gepleegd en een winkelverbod, dat aan hem was opgelegd naar aanleiding van een eerder gepleegde winkeldiefstal, overtreden. Na de eerste winkeldiefstal op 2 januari 2026 heeft verdachte enkele dagen vastgezeten waarna hij is geschorst. Desondanks heeft verdachte 14 dagen later alweer een winkeldiefstal gepleegd. Dergelijke feiten zijn hinderlijk en veroorzaken overlast voor de maatschappij in het algemeen en voor winkeliers in het bijzonder. Zeker in het geval dat personen, zoals verdachte, zich daaraan stelselmatig schuldig maken. Verdachte heeft er blijk van gegeven geen enkel respect te hebben voor andermans goederen en eigendommen en heeft enkel gehandeld uit eigen belang. Dit rekent de rechtbank verdachte aan.
De persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte
Uit het strafblad van verdachte blijkt dat hij al vaker is veroordeeld voor soortgelijke feiten. In 2018 is aan verdachte zelfs een ISD-maatregel opgelegd. Verdachte liep bovendien nog in de proeftijd van een eerdere veroordeling én in een schorsingstoezicht. Dit heeft verdachte er echter niet van weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen. De rechtbank weegt dit in het nadeel van verdachte mee.
De rechtbank heeft kennisgenomen van het reclasseringsrapport van 30 april 2026. Uit dit rapport blijkt dat verdachte al geruime tijd op vrijwel alle leefgebieden met problemen kampt. Zo heeft hij geen stabiele huisvesting, geen inkomen, geen zinvolle dagbesteding en heeft hij flinke schulden. Daarnaast is er sprake van psychische problematiek en forse verslavingsproblematiek.
Er is meerdere keren aan verdachte een reclasseringstoezicht opgelegd, maar deze zijn telkens voortijdig negatief geretourneerd omdat verdachte zich (uiteindelijk) niet hield aan afspraken en voorwaarden, terugviel in middelengebruik en recidiveerde. Ook de ISD-maatregel, die in 2018 aan verdachte werd opgelegd, werd om die reden voortijdig negatief beëindigd. De reclassering heeft alles binnen haar mogelijkheden gedaan om de kans op recidive te beperken, maar dat is onvoldoende gelukt. Het recidiverisico wordt nog steeds als hoog ingeschat. De reclassering ziet geen mogelijkheden meer om binnen een voorwaardelijk kader gedragsverandering te bewerkstelligen bij verdachte en het recidiverisico te beperken. Nu verdachte voldoet aan de juridische criteria voor oplegging van de ISD-maatregel, adviseert de reclassering de oplegging van deze maatregel. Binnen de ISD-maatregel kan nadere diagnostiek plaatsvinden, zodat van daaruit passende behandeling kan plaatsvinden en aan de problemen op de verschillende leefgebieden kan worden gewerkt.
Ter zitting is dit advies door deskundigen [persoon 1] en [persoon 2] , reclasseringswerkers, toegelicht. Verdachte heeft vele malen beterschap beloofd, maar is telkens teruggevallen in middelengebruik en delictgedrag. Verdachte heeft nu te kennen gegeven gemotiveerd te zijn
om zijn leven te veranderen, maar de reclassering betwijfelt of verdachte deze keer wel zal blijven meewerken, gelet op zijn verleden. De ISD-maatregel is, gelet op de problematiek van verdachte, de risico’s en de houding van verdachte, thans de enige mogelijkheid om (mogelijk) tot gedragsverandering bij verdachte te komen. De inhoud van het uiteindelijke behandeltraject zal afhankelijk zijn van de motivatie en medewerking van verdachte.
De rechtbank dient de vraag te beantwoorden welke straf voor verdachte de meest passende is. De gepleegde strafbare feiten zijn relatief lichte vergrijpen, maar er is sprake van een hardnekkig delictpatroon.
De rechtbank stelt vast dat aan alle voorwaarden is voldaan die de wet aan het opleggen van de ISD-maatregel stelt. Verdachte heeft zich immers met de onderhavige feiten schuldig gemaakt aan misdrijven waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Daarnaast is verdachte in de vijf jaren voorafgaand aan die misdrijven ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf veroordeeld. De onderhavige feiten zijn ook begaan na de tenuitvoerlegging van deze straffen. Verder is de rechtbank mede op basis van het reclasseringsrapport van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan en dat de veiligheid van personen of goederen het opleggen van de maatregel eist.
De rechtbank is op grond van de bevindingen van de reclassering van oordeel dat oplegging van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel wenselijk en noodzakelijk is. Het primaire doel van oplegging van die maatregel is de beveiliging van de maatschappij door middel van vrijheidsbeneming. De eerder aan verdachte opgelegde straffen en ISD-maatregel hebben er niet toe geleid dat verdachte zijn gedrag heeft veranderd. De reclasseringstoezichten zijn allemaal voortijdig negatief beëindigd, doordat verdachte zich niet hield aan de afspraken en voorwaarden, terugviel in middelengebruik en recidiveerde. Dat verdachte nu wel zelfstandig tot gedragsverandering kan komen, acht de rechtbank onwaarschijnlijk, gelet op zijn delictverleden en de eerder mislukte behandeltrajecten.
De rechtbank is van oordeel dat een voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden, zoals door de verdediging is voorgesteld, gelet op alle hiervoor beschreven omstandigheden niet afdoende is om het recidiverisico in te perken. Voor een voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden is de daadwerkelijke medewerking van verdachte vereist. Verdachte heeft in het verleden onvoldoende laten zien dat hij gemotiveerd en in staat is – en gedurende een ingezet traject ook blijft – om langere tijd mee te werken aan hulpverlening.
Hoewel het primaire doel van een ISD-maatregel aldus de bescherming van de maatschappij is, acht de rechtbank het zeker ook van belang dat verdachte met zijn problematiek wordt geholpen. De hoop bestaat dat verdachte zijn houding tegenover de ISD-maatregel zal veranderen en toch gemotiveerd raakt én blijft om deel te nemen aan de gedwongen behandelings- en begeleidingsprogramma’s, die hem zullen worden aangeboden. Ter beëindiging van de recidive en tevens om verdachte alle kansen te geven om te werken aan zijn problematiek en zijn leven op positieve wijze te veranderen, is het van belang dat voldoende tijd wordt genomen om de ISD-maatregel invulling te geven. Daarom zal de rechtbank de maatregel opleggen voor de duur van twee jaren en de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht daarop niet in mindering brengen.
7. De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 38m, 38n, 57, 138 en 310 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
8. Beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
02-000584-26
diefstal;
01-029714-26
diefstal;
01-024113-26
feit 1: diefstal;
feit 2: in het besloten lokaal bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringen;
- verklaart verdachte strafbaar;
Maatregel
- gelast de plaatsing van verdachte in een inrichting voor stelselmatige daders voor twee jaar.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.F.C. Janssen, voorzitter, en mr. R. Combee en
mr. H. Faouzi, rechters, in tegenwoordigheid van mr. S.D.M. Bos griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 27 mei 2026.
Mr. Faouzi is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Bijlage I: De tenlastelegging
02-000584-26
hij op of omstreeks 2 januari 2026 te Tilburg,
een Adidas trainingsbroek en/of trui, althans een of meerdere kledingstukken, in elk
geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan Decathlon , in elk geval aan een ander
toebehoorde(n) heeft weggenomen
met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
( art 310 Wetboek van Strafrecht )
01-029714-26
hij op of omstreeks 16 januari 2026 te Eindhoven
- een joggingbroek en/of
- meerdere Zwitsal producten,
in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan de Kruidvat , in elk geval aan
een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen
met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
( art 310 Wetboek van Strafrecht )
01-024113-26
1
hij op of omstreeks 25 januari 2026 te Eindhoven
levensmiddelen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan Jumbo , in elk
geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen
met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
( art 310 Wetboek van Strafrecht )
2
hij op of omstreeks 25 januari 2026 te Eindhoven
in het besloten lokaal supermarkt bij Jumbo ,
althans bij een ander of anderen dan bij verdachte, in gebruik
wederrechtelijk is binnengedrongen
immers was hem, verdachte, met ingang van 13 december 2025 schriftelijk de
toegang tot die Jumbo ontzegd voor de duur van 24 maanden;
( art 138 lid 1 Wetboek van Strafrecht )