RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 30 januari 2026 op het verzet van
De minister van Infrastructuur en Waterstaat, de minister
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: BRE 25/3216 V
V.O.F. [opposante], uit [plaats] , opposante
(gemachtigde: [gemachtigde] ),
tegen de uitspraak van de rechtbank van 29 juli 2025 in het geding tussen
opposante
en
Procesverloop
1. De minister heeft in het besluit van 22 december 2023 een maatwerkvoorschrift vastgesteld voor locaties waar het plaatsen van visfuiken of visnetten niet is toegestaan.
Opposante heeft op 1 februari 2024 bezwaar gemaakt tegen het besluit van
22 december 2023.
Op 26 april 2024 heeft de minister het bezwaar van 1 februari 2024 ongegrond verklaard.
Opposante stelde op 1 juli 2024 beroep in tegen de beslissing op bezwaar.
Op 4 maart 2025 oordeelde de rechtbank, met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), dat het beroep niet tijdig was ingediend en dat de termijnoverschrijding niet verontschuldigbaar was.
Op 6 juni 2025 maakte opposante opnieuw bezwaar tegen het besluit van
22 december 2023.
Bij besluit van 23 juni 2025 heeft de minister het bezwaar van 6 juni 2025 niet-ontvankelijk verklaard. Het besluit van 22 december 2023 was namelijk al onherroepelijk en het is niet mogelijk om opnieuw bezwaar in te dienen tegen dit besluit.
Opposante heeft op 1 juli 2025 beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar van 23 juni 2025 inhoudende de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar van 6 juni 2025.
Bij uitspraak van 29 juli 2025 heeft de rechtbank dat beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Awb ongegrond verklaard.
Opposante heeft tegen deze uitspraak verzet ingesteld.
De rechtbank heeft het verzet op 9 januari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben, middels een digitale videoverbinding, deelgenomen [vertegenwoordiger 1] en [vertegenwoordiger 2] namens opposante.
Ter zitting heeft de rechtbank het onderzoek geschorst om opposante tot 16 januari 2026 in de gelegenheid te stellen aanvullende stukken aan te leveren, waarna het onderzoek gesloten zal worden.
Opposante heeft de rechtbank op 9 en 10 januari 2026 een e-mail gestuurd.
Het onderzoek is gesloten op 23 januari 2026.
Overwegingen
Is het verzet ontvankelijk?
2. Partijen hebben zes weken na de dag van verzending van de uitspraak de tijd om een verzetschrift in te dienen.
De uitspraak van 29 juli 2025 is op diezelfde dag per aangetekende brief verzonden naar het [adres] . De verzettermijn liep derhalve tot en met 9 september 2025.
De brief is echter niet op het daarin genoemde adres bezorgd, maar bij een PostNL-punt. Niet gebleken is dat opposante daarvan op de hoogte is gesteld. Vervolgens is de brief geretourneerd naar de rechtbank wegens het verzuim om deze af te halen.
Op 19 september 2025 heeft de griffie de uitspraak per gewone post opnieuw verzonden. Het verzetschrift is op 29 september 2025 ontvangen door de rechtbank.
Gelet op het voorgaande kan redelijkerwijs niet worden geoordeeld dat opposante in verzuim is geweest door het verzet pas op 29 september 2025 in te dienen. Aannemelijk is dat opposante, zoals zij stelt, pas op 25 september 2025 via gewone post de uitspraak heeft ontvangen. Aldus heeft zij het verzet zo spoedig mogelijk ingediend nadat zij op de hoogte was van de uitspraak. De rechtbank acht het verzet daarom ontvankelijk met toepassing van artikel 6:11 van de Awb.
Is het verzet gegrond?
3. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak uitsluitend of het beroep van 1 juli 2025 bij uitspraak van 29 juli 2025 terecht buiten redelijke twijfel ongegrond is verklaard. Zij doet dit aan de hand van de gronden van het verzet. Aan de inhoud van de beroepsgronden komt de rechtbank in deze zaak pas toe als het verzet gegrond is.
De rechtbank komt tot het oordeel dat het verzet ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
De uitspraak van 29 juli 2025
In de uitspraak van 29 juli 2025 heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Een tweede bezwaarschrift tegen een onherroepelijk geworden besluit is immers niet mogelijk. Omdat daarover in redelijkheid geen twijfel mogelijk was, is sprake van een kennelijk ongegrond beroep als bedoeld in artikel 8:54 van de Awb. De rechtbank heeft gelet hierop uitspraak gedaan zonder zitting.
Wat heeft opposante in verzet aangevoerd?
Opposante voert tegen de uitspraak van de rechtbank aan dat de rechtbank ten onrechte gebruik heeft gemaakt van artikel 8:54 van de Awb. Opposante stelt dat de zaak niet kennelijk ongegrond is wegens meerdere geschilpunten die een behandeling met zitting rechtvaardigen. De in het verzet genoemde geschilpunten zijn de wens om de situatie mondeling toe te lichten, de serieuze reikwijdte van de visrechten van opposante, het economisch belang voor opposante en de complexe juridische en feitelijke vragen in de zaak.
Wat is het oordeel van de rechtbank de gronden van verzet?
In wat opposante heeft aangevoerd ziet de rechtbank geen aanleiding om anders te oordelen dan in de uitspraak van 29 juli 2025. Opposante heeft in verzet slechts inhoudelijke argumenten aangevoerd tegen het besluit van 22 december 2023. Dat heeft echter geen betrekking op de (niet-)ontvankelijkheid van het bezwaar en evenmin (in het verlengde daarvan) op het oordeel van de rechtbank dat het beroep kennelijk ongegrond is. Het verzet is daarom (eveneens) ongegrond. Dit betekent dat de uitspraak in stand blijft.
Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding
Overwegingen ten overvloede
4. Ter zitting is onduidelijkheid ontstaan over de vraag of opposante verzet heeft ingesteld tegen de uitspraak van 4 maart 2025 (hiervoor genoemd in 1.3). Opposante is in de gelegenheid gesteld om stukken te overleggen ter onderbouwing daarvan. Als zou blijken dat tegen die uitspraak verzet is ingesteld, zou dat overigens de uitkomst van deze verzetprocedure niet beïnvloeden, maar mogelijk betekenen dat het verzet tegen de uitspraak van 4 maart 2025 alsnog zou moeten worden behandeld. De op 9 en 10 januari 2026 van opposante ontvangen e-mails bevatten hiervoor echter geen aanknopingspunten.
Daarnaast overweegt de verzetrechter dat uit vaste jurisprudentie volgt dat een bestuursorgaan steeds moet nagaan of een te laat ingediend bezwaarschrift, gelet op de bewoordingen ervan, ook moet worden opgevat als een verzoek om terug te komen van het in rechte onaantastbaar geworden, eerdere besluit. In dat geval is het bestuursorgaan gehouden om daarop een afzonderlijk besluit nemen. Naar het oordeel van de verzetrechter geldt dit eveneens in een situatie als de onderhavige, waarin sprake is van een tweede bezwaarschrift tegen een onherroepelijk geworden besluit. De bewoordingen van het tweede bezwaarschrift geven echter geen aanleiding om te concluderen dat de minister dat (tevens) op had moeten vatten als een verzoek om terug te komen van het in rechte onaantastbare besluit. Dat laat overigens onverlet dat opposante alsnog een dergelijk verzoek kan indienen, al kan de verzetrechter geen uitspraak doen over de mate van kansrijkheid van dat verzoek.
Beslissing
De rechtbank verklaart het verzet ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.W. Ponds, rechter, in aanwezigheid van
I. Ambachtsheer, griffier, op 30 januari 2026 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.