Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummer: 02-048881-22
Beslissing van de meervoudige kamer d.d. 20 januari 2026 met betrekking tot de terbeschikkingstelling van:
[betrokkene] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1973,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres]
hierna: betrokkene
raadsman mr. H. van Asselt, advocaat te Roosendaal
1. Inleiding
Bij arrest van het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch is betrokkene voor belaging en tweemaal bedreiging veroordeeld en is de maatregel van terbeschikkingstelling (hierna: tbs) met voorwaarden opgelegd.
De termijn van de tbs is aangevangen op 24 januari 2024.
2. Procesverloop
De rechtbank heeft op 3 december 2025 van het openbaar ministerie een vordering ontvangen tot verlenging van de tbs met voorwaarden en tot aanvulling van de voorwaarden.
De vordering is op de openbare terechtzitting van 20 januari 2026 behandeld. De officier van justitie, mr. J.A. Castelein, is gehoord. Tevens is betrokkene gehoord, bijgestaan door zijn raadsman mr. H. van Asselt, advocaat te Roosendaal. Voorts is als [deskundige] , reclasseringswerker, gehoord.
3. Adviezen
Het advies van de reclassering
De reclassering heeft in het rapport van 11 november 2025 geadviseerd tot verlenging van de tbs met voorwaarden met twee jaar en tot aanvulling van de voorwaarden met de mogelijkheid tot een time-out plaatsing. Sinds mei 2024 heeft betrokkene een nieuwe relatie waarbij de onderlinge dynamiek kwetsbaar is. Betrokkene blijft online seksueel getinte contacten aangaan met andere vrouwen, wat zorgt voor spanningen. Hij is op dit gebied niet veranderingsgezind en de vijandigheid loopt op als de reclassering dit met hem bespreekt. Gezien de risico's die nog worden gezien binnen de huidige relatie acht de reclassering voortzetting van behandeling, controle en aansturing van betrokkene nog steeds aangewezen. Het is van belang de voortgang van de relatie te blijven monitoren. Betrokkene volgt zijn ambulante behandeling en toont hierin zeker enige mate van openheid, maar ook is er beperkt grip op zijn gedragskeuzes. Het huidige justitiële kader lijkt nog steeds bij te dragen aan de naleving van het contactverbod met het slachtoffer, zijn ex-partner. In het verleden had betrokkene diepgewortelde gevoelens voor haar, welke hij soms ook kenbaar maakte binnen het toezicht. Sinds zijn nieuwe relatie lijkt dit meer naar de achtergrond, maar niet verdwenen. Omwille van de bestaande kaders lukt het betrokkene om afstand te nemen en zich aan het contactverbod te houden, maar latente gevoelens voor haar lijken nog steeds aanwezig. Handhaven van het contactverbod is daarom nog steeds aangewezen. Daarnaast is het de afgelopen twee jaar ook beschermend geweest dat betrokkene abstinent bleef van alcohol en drugs, gezien de grensverleggende werking die dit in het verleden had op zijn gedrag. Er is in de basis sprake van emotieregulatie problemen, maar in het verleden zorgde het gebruik van alcohol en/of drugs er vaak voor dat zijn gedrag hierdoor verder ontregelde, wat leidde tot delictgedrag. Betrokkene is een man bij wie zijn beperkingen vanuit de problematiek voorop staan in zijn functioneren. Van behandeling gericht op verandering valt niet veel meer te verwachten, maar het toezicht met daarbij het inslijten van andere gedragspatronen lijkt wel wat op te leveren. Het risico op recidive wordt ingeschat als hoog. Om de risico’s binnen de relatie voldoende in beeld te houden, gedragspatronen verder te laten inslijten en voorwaarden te kunnen blijven monitoren adviseert de reclassering om de tbs te verlengen voor de duur van twee jaar. Ter versteviging van het risicomanagement ziet de reclassering noodzaak om de voorwaarden aan te vullen met de mogelijkheid tot een time-outplaatsing. Dit geeft de reclassering de mogelijkheid om bij oplopende risico’s dan wel overtreding van voorwaarden tijdig in te grijpen en betrokkene middels een zogenaamde ‘time-out’ tijdelijk in een klinische setting onder te brengen, met als doel ingrijpen maar ook voorkomen van een omzettingsprocedure.
Ter zitting heeft de deskundige daaraan toegevoegd dat de huidige relatie de laatste maanden een stuk rustiger verloopt. De complexiteit maakt dat betrokkene met kleine stappen vooruit gaat. De periode van twee jaar is noodzakelijk zodat de gedragspatronen verder inslijten en gestreefd kan worden naar gedragsverandering. Het recidiverisico wisselt van hoog naar gemiddeld, in golfbewegingen. Als het langer rustig blijft dan zal het risico lager worden ingeschat.
Het advies van de externe gedragsdeskundige
Uit het rapport van de psycholoog van 7 november 2025 blijkt dat bij betrokkene sprake is van een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens in de zin van een verstandelijke beperking en een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met borderline en antisociale kenmerken. Vanwege de aard van zijn psychopathologie heeft betrokkene beperkt geprofiteerd van de behandeling, in de zin dat het gevaar voor belaging nu laag lijkt naar het slachtoffer van het indexdelict. De kans op een geweldsdelict lijkt nu matig en kan onder ongunstige omstandigheden met veel stress en frustraties, die hij door zijn beperkingen gemakkelijk oploopt, oplopen naar hoog. Betrokkene is impulsief en heeft een beperkt overzicht, wat gemakkelijk leidt tot agressief grensoverschrijdend gedrag. Voor de beperking van recidive is betrokkene afhankelijk van de begeleiding en behandeling door de reclassering en GGZ. Het is mogelijk dat de aangedragen gedragsalternatieven toch meer inslijten in zijn functioneren, zodat hij (relationele) valkuilen kan vermijden. Gezien de stand van zaken adviseert de deskundige de huidige maatregel met twee jaar te verlengen.
4. De standpunten van partijen
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft ter zitting gepersisteerd bij de vordering om de tbs met voorwaarden met twee jaar te verlengen. Aan de wettelijke vereisten daarvoor is voldaan. Zo is er nog steeds sprake van een stoornis en een hoog recidiverisico wanneer de tbs-maatregel zou worden beëindigd. Er is geen reden om af te wijken van het advies strekkende tot een verlenging met twee jaar. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd de voorwaarden aan te vullen met de voorwaarde dat betrokkene moet meewerken aan een time-out indien dat nodig wordt geacht.
Het standpunt van de verdediging
Betrokkene komt zijn ex-partner wekelijks tegen en dat levert geen problemen op. Hij wil graag van de maatregel af. De maatregel hoeft nu niet helemaal te worden beëindigd, maar betrokkene ziet wel graag een vermindering van het huidige toezichtkader.
De raadsman bepleit verlenging van de terbeschikkingstelling met één jaar. Hierdoor kan betrokkene de motivatie houden om dusdanig zijn best te doen dat aan het eind van dat jaar verdere begeleiding in het kader van een tbs met voorwaarden niet meer nodig is. De verdediging heeft geen bezwaar tegen het toevoegen van de voorwaarde inhoudende het meewerken aan een time-out.
5. Beoordeling
De tbs kan slechts worden verlengd indien de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de tbs met voorwaarden eist. Het recidivegevaar moet nog aanwezig zijn en dient voort te vloeien uit een ziekelijke stoornis en/of een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Gelet op de adviezen van de reclassering en de externe gedragsdeskundige wordt nog steeds voldaan aan dit wettelijke criterium.
De vraag die vervolgens voorligt, is of de tbs-maatregel met één of twee jaar moet worden verlengd. Uitgangspunt is dat wanneer aannemelijk is geworden dat de behandeling van de terbeschikkinggestelde meer tijd in beslag zal nemen dan de tijd die resteert bij een verlenging met één jaar, de tbs verlengd dient te worden met twee jaar, tenzij er sprake is van bijzondere omstandigheden.
De rechtbank heeft oog voor de positieve ontwikkeling en inzet van betrokkene tijdens de laatste maanden, waarbij hij zich houdt aan de voorwaarden en meer openheid geeft. Ondanks deze ontwikkelingen achten de deskundigen een verlenging met twee jaar noodzakelijk om de risico’s binnen de huidige relatie voldoende in beeld te houden, gedragspatronen verder te laten inslijten en voorwaarden te kunnen blijven monitoren. Gezien de complexe problematiek van betrokkene zal dit met kleine stappen gaan. De rechtbank acht het aannemelijk dat de te nemen stappen meer tijd in beslag zullen nemen dan één jaar. Van een bijzondere omstandigheid die maakt dat van het uitgangspunt moet worden afgeweken is niet gebleken. De motivatie van betrokkene is op zichzelf onvoldoende reden om de tbs te verlengen voor de duur van één jaar. De rechtbank hoopt dat betrokkene zijn motivatie en positieve ontwikkeling doorzet in de aankomende periode.
Gelet op wat hierboven is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat de tbs met voorwaarden van betrokkene dient te worden verlengd met twee jaar.
Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat de gestelde voorwaarden dienen te worden aangevuld met de voorwaarde dat betrokkene moet meewerken aan time-out, indien dat nodig wordt geacht. Dit is noodzakelijk voor het verstevigen van het risicomanagement. Deze aanvulling geeft de reclassering de mogelijkheid om bij oplopende risico’s dan wel overtreding van de voorwaarden tijdig in te grijpen en betrokkene met een time-out tijdelijk in een klinische setting onder te brengen. Naast het doel van ingrijpen kan hiermee een omzettingsprocedure worden voorkomen.
6. Beslissing
De rechtbank:
verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met 2 (twee) jaren;
vult de eerder gestelde voorwaarden aan, met de voorwaarde:
Meewerken aan time-out Als de reclassering dat nodig vindt en betrokkene daarmee instemt, kan betrokkene voor een time-out worden opgenomen in een Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC) of andere instelling. Deze time-out duurt totdat de reclassering of betrokkene deze beëindigt, maar maximaal zeven weken, met de mogelijkheid van verlenging met nog eens maximaal zeven weken, tot maximaal veertien weken per jaar.
Deze beslissing is genomen door mr. V.M. Schotanus, voorzitter, en mr. P.A.M. Wijffels en mr. L.W.A. Gruijthuijsen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. van Krevel, griffier en is uitgesproken ter openbare zitting op 3 februari 2026.
De jongste rechter is niet in de gelegenheid deze beslissing mede te ondertekenen.