2. De verzoeken
De man verzoekt, samengevat:
- vaststelling van een zorgregeling;
- beschikbaarstelling van goederen aan hem.
De vrouw verzoekt, samengevat:
- toevertrouwing van [minderjarige] aan haar;
- het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning door haar;
- vaststelling van een door de man te betalen bijdrage in de kosten van [minderjarige] van € 333,= per maand met ingang van de datum van het zelfstandig verzoek.
3. De beoordeling
Vanwege onder andere de plaats van het huwelijk heeft de zaak internationaal privaatrechtelijke aspecten. De rechtbank heeft deze aspecten beoordeeld en is van oordeel dat haar rechtsmacht toekomt. Zij zal naar Nederlands recht moeten beslissen op de verzoeken.
Uitsluitend gebruik van de woning
De vrouw verzoekt om te bepalen dat zij met uitsluiting van de man gebruik maakt van de woning aan de [adres] in [plaats] , daarbij inbegrepen de inboedelgoederen, met het bevel aan de man deze woning niet meer te betreden. De man voert hiertegen geen verweer.
De rechtbank wijst het verzoek als onweersproken en op de wet gegrond toe.
Toevertrouwing van [minderjarige]
De vrouw verzoekt om [minderjarige] aan haar toe te vertrouwen. De man voert ook tegen dit verzoek geen verweer.
De rechtbank wijst het verzoek als onweersproken en op de wet gegrond toe, te meer nu ook niet is gebleken dat het belang van [minderjarige] zich tegen toewijzing van dit verzoek verzet.
Vaststelling zorgregeling
De man verzoekt om vaststelling van een zorgregeling, waarbij [minderjarige] eenmaal per veertien dagen en tijdens de helft van de vakanties en feestdagen bij hem verblijft. Hij geeft aan dat er op dit moment nauwelijks contact is met [minderjarige] . De man vermoedt dat [minderjarige] niet de ruimte voelt om contact met hem te hebben en dat doet hem verdriet. Hij mist [minderjarige] en hij wil graag toewerken naar een structureel contact.
De vrouw voert gemotiveerd verweer tegen de verzochte zorgregeling. Volgens haar voelt [minderjarige] zich niet gehoord en gezien door de man. De man bevraagt haar over de echtscheiding, terwijl zij graag wil dat haar vader interesse in haar toont. De vrouw wil meewerken aan het contactherstel tussen de man en [minderjarige] , maar zij vindt het belangrijk dat goed wordt gekeken naar de belangen van [minderjarige] en wat zij hierin nodig heeft.
De rechtbank overweegt als volgt. Vast staat dat er op dit moment geen contact is tussen de man en [minderjarige] . Tijdens het gesprek met de kinderrechter heeft [minderjarige] aangegeven dat haar vader vooral met haar wilde praten over de echtscheiding. Dat vond zij niet fijn. Hierdoor en vanwege het feit dat zij voorheen ook weinig contact had met haar vader heeft [minderjarige] op dit moment niet veel vertrouwen in een fijn contact met haar vader. Zij vindt de huidige situatie wel goed. Op de mondelinge behandeling heeft de rechtbank met partijen gesproken over de mogelijkheid om met behulp van hulpverlening het contact tussen de man en [minderjarige] te herstellen, maar de vrouw ziet in hulpverlening geen meerwaarde. Vervolgens heeft de rechtbank de mondelinge behandeling geschorst om partijen in de gelegenheid te stellen om te overleggen over mogelijkheden om te komen tot herstel van het contact tussen de man en [minderjarige] . Partijen hebben van deze gelegenheid gebruik gemaakt en zij hebben het overleg positief afgesloten. Over het (herstel van) contact tussen de man en [minderjarige] hebben partijen de volgende afspraken gemaakt:
- iedere zondag zal de man tussen 13.00 uur en 14.00 uur telefonisch contact opnemen met [minderjarige] ;
- de vrouw zal [minderjarige] positief stimuleren in het telefonisch contact met haar vader; en
- de vrouw zal de man eenmaal per veertien dagen per e-mail informeren over [minderjarige] , zodat de telefoongesprekken makkelijker kunnen verlopen.
Op verzoek van partijen neemt de rechtbank bovenstaande afspraken op in de beschikking. De rechtbank heeft met partijen besproken dat het van belang is dat zij naar [minderjarige] uitdragen dat zij samen deze afspraken hebben gemaakt.
Kinderalimentatie
De vrouw verzoekt om vaststelling van een door de man te betalen bijdrage in de kosten van [minderjarige] van € 333,= per maand met ingang van de datum van indiening van het zelfstandig verzoek in deze procedure. De man voert enkel verweer op de door de vrouw gehanteerde zorgkorting.
Ingangsdatum
Voor wat betreft de ingangsdatum voor de te betalen kinderalimentatie sluit de rechtbank aan bij het standpunt van de vrouw, te weten 20 juni 2026. De man heeft ook geen verweer gevoerd tegen deze datum.
Uitgangspunten
Uit de stukken en op de mondelinge behandeling blijkt dat partijen het eens zijn over de volgende uitgangspunten:
- de behoefte van [minderjarige] bedraagt € 360,= per maand in 2025, gebaseerd op een netto gezinsinkomen van € 2.916,= per maand. Rekening houdend met de wettelijke indexering bedraagt de behoefte nu € 377,= per maand;
- de vrouw ontvangt een bijstandsuitkering, waardoor zij geen draagkracht heeft om in de behoefte van [minderjarige] te voorzien;
- de man heeft een draagkracht van € 379,= per maand.
Draagkrachtvergelijking
Wanneer partijen samen genoeg draagkracht hebben voor alle kosten van hun kinderen, dan berekent de rechtbank wie welk deel van deze kosten voor zijn rekening moet nemen. Dit wordt ook een ‘draagkrachtvergelijking’ genoemd.
De draagkracht van de man is voldoende om in de volledige behoefte van [minderjarige] te voorzien. Een draagkrachtvergelijking blijft alsnog achterwege, omdat de vrouw geen draagkracht heeft.
Zorgkorting
Ten slotte ontvangt de ouder die kinderalimentatie moet betalen een korting op de door hem te betalen bijdrage. Deze ouder neemt al een deel van de kosten van een kind voor zijn rekening op het moment dat het kind bij hem/haar verblijft. Dit wordt ook wel de ‘zorgkorting’ genoemd.
De man houdt rekening met 15% aan zorgkorting.
De vrouw stelt zich op het standpunt dat geen rekening moet worden gehouden met een bedrag aan zorgkorting, omdat er geen contact is tussen de man en [minderjarige] . Hij maakt geen kosten voor haar.
De rechtbank overweegt als volgt. Op grond van de aanbevelingen van de Expertgroep Alimentatienormen bedraagt de zorgkorting ten minste 5%, omdat ouders onderling en jegens het kind het recht en de verplichting hebben tot omgang. In ieder geval tot dat bedrag zou de ouder bij wie het kind niet het hoofdverblijf heeft in de zorg moeten kunnen voorzien. Op dit moment is er geen contact tussen de man en [minderjarige] , maar beide partijen hebben op de mondelinge behandeling uitgesproken dat zij zich zullen inzetten om dit contact te herstellen. Dit maakt dat de rechtbank rekening houdt met een zorgkorting van 5%, te weten € 44,= per maand.
Het aandeel van de man wordt verminderd met dit bedrag, zodat de man in beginsel aan de vrouw een bijdrage in de kosten van [minderjarige] moet voldoen van € 335,= per maand. Echter, de vrouw verzoekt een bijdrage van € 333,= per maand. De rechtbank kan niet meer toewijzen dan is verzocht, zodat de rechtbank de door de man te betalen bijdrage zal vaststellen op een bedrag van € 333,= per maand. Het verzoek van de vrouw wordt toegewezen.
Goederen voor dagelijks gebruik
De man verzoekt om de vrouw te bevelen aan hem de goederen strekkend tot zijn dagelijks gebruik beschikbaar te stellen. Op de mondelinge behandeling heeft hij toegelicht dat het de volgende goederen betreft:
- een elektrische fiets;
- een oude computer;
- onderdelen van de auto (in dozen);
- speciaal gereedschap.
De vrouw geeft aan dat zij voor het eerst op de mondelinge behandeling hoort om welke goederen het gaat. Zij wordt hierdoor overvallen. Daarnaast is geen sprake van een spoedeisend belang.
De rechtbank overweegt als volgt. Op de mondelinge behandeling heeft de rechtbank met partijen onderzocht of afspraken gemaakt konden worden over de afgifte van de door de man gewenste goederen. Dit is niet gelukt, zodat de rechtbank een beslissing neemt op het voorliggende verzoek. Onder de goederen tot het dagelijks gebruik worden verstaan kleding, toiletgerei, sieraden, persoonlijke papieren, middelen voor de beroepsuitoefening, sportspullen en speelgoed ten behoeve van de kinderen. Voor de rechtbank is onvoldoende komen vast te staan dat de door de man genoemde goederen strekken tot zijn dagelijks gebruik. Reeds om die reden wijst de rechtbank het verzoek van de man af.
4. De beslissing
De rechtbank
bepaalt dat de vrouw bij uitsluiting gerechtigd is tot het gebruik van de echtelijke woning, daarbij inbegrepen de inboedelgoederen, gelegen aan [adres] in [plaats] en beveelt de man die woning te verlaten en deze verder niet te betreden;
bepaalt dat aan de vrouw wordt toevertrouwd de minderjarige [minderjarige] , geboren op [geboortedag] 2011 in [geboorteplaats] ;
bepaalt dat de man en [minderjarige] in het kader van een voorlopige zorgregeling iedere zondag tussen 13.00 en 14.00 uur telefonisch contact met elkaar hebben een en ander onder verwijzing naar rechtsoverweging 3.8.;
stelt de door de man te betalen bijdrage in de kosten van [minderjarige] met ingang van 20 juni 2026 vast op een bedrag van € 333,= (driehonderddrieëndertig euro) per maand, voor de toekomst bij vooruitbetaling te voldoen;
wijst het verzoek van de man tot afgifte van goederen voor dagelijks gebruik en het meer of anders verzochte ten aanzien van de zorgregeling af.
Deze beschikking is gegeven door mr. Baggel, rechter, en, in tegenwoordigheid van mr. Hurkmans, griffier, in het openbaar uitgesproken op 26 juni 2026.