RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Familie- en Jeugdrecht
Locatie Middelburg
Zaaknummer: C/02/449523 / FA RK 26-3205
Datum uitspraak: 26 juni 2026
Beschikking voortzetting crisismaatregel
op het verzoek van de officier van justitie voor
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedag] 2013 in [geboorteplaats] ,
hierna te noemen betrokkene,
wonend in [plaats 1] ,
thans verblijvende in [accommodatie] te [plaats 2] ,
advocaat mr. Z. Yeral uit Roosendaal.
1. Het verloop van de procedure
De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:
- het (gewijzigde) verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 23 juni 2026.
De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 26 juni 2026. Daarbij zijn gehoord:
de advocaat van betrokkene;
mevr. [persoon 1] , arts in opleiding tot psychiater;
mevr. [persoon 2] , arts assistent;
- de ouders van betrokkene.
De rechtbank heeft vastgesteld dat betrokkene niet in staat was om met de rechter te praten. Gelet op het toestandsbeeld en de jonge leeftijd van betrokkene is met instemming van de aanwezigen het verzoek zonder betrokkene besproken. De arts heeft toegelicht dat het contact met betrokkene minimaal is. Ook de advocaat is het niet gelukt om in contact met hem te komen. Betrokkene gilde en krijste. De ouders hebben aangegeven dat betrokkene alleen met hen praat en dan voornamelijk over de dwang(klachten). Na het gesprek met de aanwezigen is de rechter naar betrokkene gegaan. Betrokkene was in de badkamer naast zijn kamer en op het moment dat de begeleider aangaf dat de rechter er was, is betrokkene gaan schreeuwen en huilen en gaf hij aan dat hij niet in gesprek met de rechter wilde. Met instemming van de advocaat heeft de rechter besloten om niet in gesprek met betrokkene te gaan, nu de aanwezigheid van de rechter op de gang al zorgde voor een ontregeling bij betrokkene en de rechter deze niet wilde verergeren.
2. Wat vaststaat
Betrokkene verblijft met een crisismaatregel in [accommodatie] . De burgemeester van Bergen op Zoom heeft de crisismaatregel op 22 juni 2026 afgegeven.
3. Het verzoek
De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken.
4. De standpunten
De advocaat verzoekt primair om het verzoek af te wijzen, omdat betrokkene naar huis wil. Wel benoemt de advocaat dat aan de wettelijke vereisten is voldaan en voor wat betreft de vormen van verplichte zorg refereert hij zich aan het oordeel van de rechtbank.
De arts heeft toegelicht dat betrokkene ernstige dwangklachten heeft. Aan het begin van de opname zat betrokkene enkel gehurkt op de grond zonder kleding aan. Vanuit de dwang is betrokkene agressief en kan hij met spullen gaan gooien. Het is de verwachting van de arts dat het inperken van de dwang niet in een vrijwillig kader zal lukken. Zo moet betrokkene directief worden aangespoord om te eten en te drinken. Als er medische nood is, kan een sonde noodzakelijk worden maar daartoe ziet de arts voor nu geen aanleiding. De vormen van verplichte zorg zoals verzocht zijn nodig, ook de aanvullende zorgvorm te weten het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten. Dit omdat betrokkene wordt verplicht om in een bed te slapen, om zijn tanden te poetsen en een onderbroek te dragen. Verder weigert betrokkene de medicatie en is het nodig geweest om hem in te sluiten in een hal, waaruit vanuit betrokkene wel naar zijn bad- en slaapkamer kan maar niet naar de gang. Als betrokkene wordt ingesloten, zit er altijd iemand van [accommodatie] bij hem in de kamer. Er is geen andere (kleinere) kamer waarin de arts betrokkene zal insluiten. Desgevraagd geeft zij ook aan dat betrokkene niet kan worden gefixeerd en dat het insluiten altijd zo kort als mogelijk duurt. Tot slot geeft de arts aan dat er een zorgmachtiging is aangevraagd.
De ouders ervaren onrust en verdriet. Dit omdat zij weten dat betrokkene niet bij [accommodatie] wil zijn en zij niet willen dat de stress bij betrokkene toeneemt. Tegelijkertijd is het een zorg voor de ouders als betrokkene nu terug naar huis zou komen. Betrokkene heeft dwangklachten en de ouders willen niet opnieuw in een crisissituatie terecht komen. Thuis verbleef betrokkene enkel in de gang en at en dronk hij alleen na 21:00 uur. Als hij overdag eten of drinken kreeg aangeboden, gooide betrokkene dit weg of viel hij zijn ouders aan. In het kader van het insluiten benoemen de ouders dat zij herkennen dat betrokkene het liefst in een kleine ruimte met zijn deur dicht zit, zodat hij meer rust heeft en minder dwang ervaart. Als hij spullen ziet, wil hij deze weggooien. De ouders vinden het belangrijk dat betrokkene niet wordt gefixeerd. Voor wat betreft het toedienen van vocht en voeding merken zij op dat directief aanspreken nodig is, maar dat zij niet willen dat betrokkene fysiek wordt gedwongen of dat hij een sonde krijgt zonder overleg en medische noodzaak.
5. De beoordeling
De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.
Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op:
- ernstig lichamelijk letsel;
- ernstige psychische schade;
- ernstige verwaarlozing.
De rechtbank neemt hierbij in overweging dat betrokkene sinds enkele weken in zijn thuissituatie naakt in de gang verbleef, omdat hij niet meer in zijn eigen slaapkamer durfde. Hij weigert vocht en voeding en gilt en krijst als iemand hem benadert of iets in zijn leefsituatie probeert te wijzigen. Er is een risico op uitputting van het zorgsysteem (ouders).
Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Betrokkene is bekend met een autismespectrumstoornis. Hij verkeert in een psychotische toestand en er is sprake van ernstige dwangklachten bij betrokkene.
De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.
De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:
het toedienen van vocht – sonde als ultimum remedium bij medische noodzaak;
het toedienen van voeding – sonde als ultimum remedium bij medische noodzaak;
- het toedienen van medicatie;
- het verrichten van medische controles;
- het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;
- het beperken van de bewegingsvrijheid;
- insluiten – geen fixatie;
uitoefenen van toezicht op betrokkene;
aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten;
- opnemen in een accommodatie.
De rechtbank zal ook de vorm van verplichte zorg te weten ‘aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten’ toewijzen zoals aanvullend is verzocht, nu de arts tijdens de zitting (afdoende) heeft gemotiveerd dat deze zorgvorm ook noodzakelijk is. Dit omdat betrokkene in de afgelopen dagen is verplicht om in een bed te slapen, om zijn tanden te poetsen en een onderbroek te dragen. Het is de bedoeling dat de dwang stapsgewijs steeds verder zal worden ingeperkt. Hierbij heeft de arts aangegeven dat het beperken van het gebruik van communicatiemiddelen niet nodig is. De rechtbank zal dit dan ook niet toewijzen.
Betrokkene verzet zich tegen de zorg. De advocaat heeft aangegeven dat betrokkene naar huis wil. Dit is ook op te maken uit zijn gedragingen. Hij gilt en krijst en het is moeilijk om in contact met hem te komen. Gebleken is dat betrokkene geen beeld van de ernst van de psychotische stoornis en zijn dwang(klachten) heeft en daarmee ook geen zicht op de noodzaak van de behandeling. Gelet hierop en om de dwang stapsgewijs in te kunnen beperken, is verplichte zorg nodig.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en zijn omgeving.
Dit leidt tot de volgende beslissing.
6. De beslissing
De rechtbank:
verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene] , geboren op [geboortedag] 2013 in [plaats 1] , wat inhoudt dat de maatregelen die in 5.6 staan kunnen worden toegepast;
bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 17 juli 2026.
Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 26 juni 2026 door mr. Borm, rechter, in aanwezigheid van mr. Vork, griffier en op schrift gesteld op 7 juli 2026.
Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.