ECLI:NL:RBZWB:2026:7045

1. Het verloop van de procedure

De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 18 juni 2026.

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 30 juni 2026 in de accommodatie waar betrokkene momenteel verblijft. Daarbij zijn gehoord:

betrokkene, bijgestaan door haar advocaat;

[persoon 1] , psychiater;

[persoon 2] , ambulant begeleider;

[persoon 3] , agoogmedewerker.

2. Wat vaststaat

Bij beschikking van deze rechtbank van 17 juli 2025 is ten aanzien van betrokkene een zorgmachtiging verleend tot en met 17 juli 2026.

3. Het verzoek

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van twaalf maanden.

4. De standpunten

Betrokkene brengt naar voren dat zij de opname begreep, maar dat het momenteel goed met haar gaat. Daarnaast erkent betrokkene dat zij tijdens een psychotische decompensatie de noodzakelijk geachte zorg weigert. Betrokkene stemt in met een verlenging van de zorgmachtiging.

De psychiater verklaart dat voorafgaand aan de opname met betrokkene is gesproken over een zelfbindingsverklaring, maar dat dit vanwege de decompensatie van betrokkene geen doorgang heeft kunnen vinden. Tijdens een decompensatie raakt betrokkene volledig uit contact en neemt zij haar medicatie niet in. Tijdens de opname is gebleken dat betrokkene met behulp van de medicatie is opgeknapt en dat de zorg vanuit het ambulante team kan worden voortgezet.

De ambulante begeleider onderschrijft het standpunt van de psychiater.

De advocaat voert aan dat betrokkene de situatie goed overziet. Daarnaast stelt de advocaat dat een zorgmachtiging voor de duur van twaalf maanden passend is voor de zorgvormen ‘toedienen van medicatie’ en ‘aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen’. De zorgvormen ‘opnemen in een accommodatie’ en ‘beperken van de bewegingsvrijheid’ kunnen volgens de advocaat worden beperkt tot een maximale duur van twee maanden, waarna betrokkene naar verwachting binnen afzienbare tijd voldoende zal zijn hersteld.

5. De beoordeling

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van twaalf maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

De rechtbank is van oordeel, gezien de overgelegde stukken en wat er tijdens de zitting is besproken, dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk bipolaire-stemmingsstoornissen.

Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit:

- ernstige psychische schade;

- maatschappelijke teloorgang;

- het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag.

De rechtbank overweegt in dit verband als volgt. Onder invloed van bovengenoemde psychische stoornis, kampt betrokkene met een manisch psychotisch toestandsbeeld. Betrokkene is naar aanleiding van deze decompensatie sinds begin juni opgenomen op de HIC. In psychotische toestand is betrokkene hyperactief, waardoor uitputting dreigt. Met het gedesorganiseerde en beschadigende gedrag wat zij in deze toestand laat zien, dreigt zij de relaties met haar kinderen te beschadigen. Ook is in deze toestand sprake van slechte zelfzorg en zwerfgedrag, waarbij betrokkene voorafgaand aan de opname ’s nachts op straat verbleef. Omdat betrokkene haar medicatie tot enkele weken/maanden geleden trouw in leek te nemen en zij voldoende gestabiliseerd leek, werd overwogen om geen nieuwe zorgmachtiging aan te vragen en tot een zelfbindingsverklaring over te gaan. Echter recent is ze opnieuw maniform ontregeld na het stoppen met haar medicatie zonder medeweten van haar omgeving en betrokken hulpverleners.

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig.

Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. De huidige decompensatie is te wijten aan de medicatie-ontrouw van betrokkene, waardoor zorg op vrijwillige basis momenteel niet haalbaar wordt geacht. Daarom is verplichte zorg nodig.

De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn:

- het toedienen van medicatie;

- het verrichten van medische controles;

- het beperken van de bewegingsvrijheid – deze vorm van verplichte zorg kan gedurende de twaalf maanden, indien noodzakelijk, voor de maximale duur van twee maanden worden ingezet;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- opnemen in een accommodatie – deze vorm van verplichte zorg kan gedurende de twaalf maanden, indien noodzakelijk, voor de maximale duur van twee maanden worden ingezet.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in Wvggz.

6. De beslissing

verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene] , geboren op [geboortedag] 1977 in [geboorteplaats] , wat inhoudt dat de maatregelen die in paragraaf 5.7. staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 30 juni 2027;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 30 juni 2026 door mr Willemsen, rechter, in aanwezigheid van Schellenbach, griffier en op schrift gesteld op 14 juli 2026.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.