ECLI:NL:RBZWB:2026:7126

1. Het verloop van de procedure

De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 1 juli 2026.

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 3 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

betrokkene, bijgestaan door haar advocaat;

mw. [persoon 1] , psychiater in opleiding (hierna: psychiater);

mw. [persoon 2] , zus van betrokkene;

[persoon 3] , verpleegkundige.

2. Wat vaststaat

Betrokkene verblijft met een crisismaatregel in [accommodatie] . De burgemeester van Goes heeft de crisismaatregel op 30 juni 2026 afgegeven.

3. Het verzoek

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken.

4. De standpunten

Betrokkene heeft aangegeven dat het redelijk met haar gaat. In eerste instantie was zij op vrijwillig basis opgenomen, echter wilde betrokkene na verloop van tijd toch weg. Betrokkene zou het lastig vinden als zij nog langer bij [accommodatie] moet verblijven.

De advocaat van betrokkene heeft aangegeven dat betrokkene liever niet langer bij [accommodatie] wil verblijven, maar dat aan de vereisten voor een voortzetting van de crisismaatregel is voldaan.

Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling heeft de psychiater aangegeven dat een voortzetting van de crisismaatregel noodzakelijk is. Bij betrokkene is sprake van een bipolaire stoornis. Betrokkene is gekend met manische ontregelingen in het verleden. In Frankrijk heeft betrokkene een lang traject doorlopen. Zij ervaart als gevolg hiervan een gevoel van angst en onveiligheid. Momenteel is er sprake van een psychotische depressie waarbij betrokkene delirante kenmerken vertoont, vermoedelijk door een lichamelijke infectie. Het is van belang dat dit de komende periode (verder) gemonitord wordt.

De verpleegkundige heeft toegelicht dat betrokkene weinig tot handelen komt. Er is geen sprake van adequate zelfzorg, toiletgang en ook geen zelfstandige vocht- en voedingsintake.

De zus van betrokkene herkent zich in de zorgen die worden geuit. Zij licht toe dat betrokkene voor vakantie naar Nederland is gekomen en bij haar thuis verblijft. In Frankrijk hebben behandelaren eerder aangegeven niet te weten hoe zij betrokkene (verder) kunnen helpen. In Frankrijk heeft betrokkene een voogd en een curator. Tot slot wil de zus van betrokkene nog meegeven dat het belangrijk is om de samenwerking met betrokkene op te zoeken.

5. De beoordeling

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op:

- ernstig lichamelijk letsel;

- ernstige verwaarlozing.

De rechtbank neemt hierbij in overweging dat betrokkene zodanig verward en angstig is, dat zij niet in staat is om voor zichzelf te zorgen. Betrokkene is erg passief en er is geen sprake van adequate zelfzorg, toiletgang en ook geen zelfstandige vocht- en voedingsintake. Betrokkene heeft hier hulp en begeleiding bij nodig.

Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk neurocognitieve stoornissen (o.a. dementie en delier) en bipolaire-stemmingsstoornissen. Bij betrokkene is sprake van een depressie met psychotische klachten bij haar bekende bipolaire stoornis, waarbij er sinds enkele dagen sprake is van forse verwardheid, waarbij mogelijk gedacht wordt aan delirante toestandsbeeld door een mogelijk onderliggend somatische probleem.

De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.

De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:

- het toedienen van medicatie;

- het verrichten van medische controles;

- het beperken van de bewegingsvrijheid;

- uitoefenen van toezicht op betrokkene;

- opnemen in een accommodatie.

De overige door de officier van justitie verzochte vormen van verplichte zorg worden door de rechtbank niet noodzakelijk geacht, omdat de noodzakelijkheid daarvan niet (afdoende) is gemotiveerd en de psychiater tijdens de mondelinge behandeling gemotiveerd heeft verklaard dat deze niet nodig zijn om het ernstig nadeel af te wenden.

Betrokkene verzet zich tegen de zorg. Betrokkene was in eerste instantie vrijwillig opgenomen bij [accommodatie] in verband met depressieve klachten met ook psychotische kenmerken bij haar bekende bipolaire stoornis, echter heeft betrokkene een forse terugval gehad met allerlei lichamelijke klachten met als gevoel dat betrokkene fors verward is en verbaal aangeeft weg te willen.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Het voorgaande leidt tot de volgende beslissing.

6. De beslissing

verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene] , geboren op [geboortedag] 1975 in [geboorteplaats] , wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.6. staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 24 juli 2026.

Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 3 juli 2026 door mr. Verschoor-Bergsma, rechter, in aanwezigheid van mr. Verplanke, griffier en op schrift gesteld op 17 juli 2026.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.