RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Familie- en Jeugdrecht
Locatie Breda
Zaaknummer: C/02/449935 / FA RK 26-3420
Datum uitspraak: 6 juli 2026
Beschikking voortzetting crisismaatregel
op het verzoek van de officier van justitie voor
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedag] 2008 in [geboorteplaats] ,
hierna te noemen betrokkene,
wonend in [plaats 1] ,
verblijvende in een [accommodatie] te [plaats 2] ,
advocaat mr. G.H.M. van Laarhoven uit Tilburg.
1. Het verloop van de procedure
De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:
- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 3 juli 2026.
De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 6 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:
betrokkene, bijgestaan door haar advocaat;
mevrouw [persoon 1] , klinisch psycholoog;
mevrouw [persoon 2] ; GZ psycholoog in opleiding;
mevrouw [persoon 3] , moeder van betrokkene;
de heer [persoon 4] , vader van betrokkene.
Tevens waren bij de mondelinge behandeling aanwezig, maar zijn niet gehoord:
mevrouw [persoon 5] , medewerker [zorginstelling] ;
mevrouw [persoon 6] , cognitief gedragstherapeutisch werker.
2. Wat vaststaat
De burgemeester van de gemeente Tilburg heeft op 2 juli 2026 de crisismaatregel afgegeven. [accommodatie] is belast met uitvoering van de crisismaatregel.
3. Het verzoek
De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken.
4. De standpunten
Betrokkene geeft aan dat er nooit aan haar is gevraagd of zij de combinatie van medicijnen wil waardoor zij rustig blijft rondom de operaties die plaats vinden. Hierdoor is betrokkene dan ook van mening dat je niet kan zeggen dat het geven van medicijnen tegen haar wil in is. Het infuus accepteert zij gewoon.
De moeder van betrokkene verklaart dat zij het idee heeft dat er vinkjes zijn gezet die er niet hadden moeten staan. Verder begreep zij dat de crisismaatregel vooral is afgegeven voor de behandeling en het fixeren in het ziekenhuis. Betrokkene woont bij [zorginstelling] in [plaats 3] en dit is geen ggz-instelling. Voorts geeft de moeder aan dat de agressie van betrokkene rondom de behandeling in het ziekenhuis een reactie lijkt op de narcose. Inmiddels hebben zij een combinatie van medicijnen gevonden, die als deze worden toegediend, tot gevolg hebben dat betrokkene rustig wakker wordt na behandeling en de narcose en betrokkene snel weer naar huis kan. De moeder is van mening dat het fixeren van betrokkene niet de standaard moet zijn. Zij kan instemmen met het gebruik van lorazepam in plaats van fixatie. Voorts geeft de moeder van betrokkene aan dat het niet klopt dat zij de fixatie los heeft gemaakt van het bed.
De vader van betrokkene geeft aan dat zij niets weten van het beleid en hier ook niet erg blij van worden.
De klinisch psycholoog voert, samengevat, aan dat betrokkene is opgenomen ten behoeve van handelingen in het ziekenhuis. Betrokkene slikt of brengt soms dingen in die schade toe kunnen brengen waarvoor medisch ingrijpen nodig is. Net voor of net na de ingreep kan betrokkene heel boos worden of agressief waardoor het ziekenhuispersoneel wordt beschadigd. Betrokkene weet daar achteraf niets van. De klinisch psycholoog begrijpt dat de medicijnencombinatie waar de moeder van betrokkene het over heeft tegen de wil van betrokkene wordt toegediend. Betrokkene verblijft voor en na operatieve behandeling op de MPU, omdat deze afdeling prikkelarm is. De verkoeverkamer is dat niet. Verder kan op de MPU toezicht worden gehouden door middel van een camera.
De GZ psycholoog in opleiding verklaart dat medicatie nodig is voor de voor- en nazorg na operatieve behandeling op de MPU in het ziekenhuis. Verblijf op de MPU geldt als opname.
De advocaat geeft aan dat het probleem vooral zit in het voorafgaand toepassen van fixatie aan het somatisch behandelen. Zes van de acht keer dat betrokkene is behandeld, is dit vooraf met medicatie verlopen wat effectief is gebleken. Het vooraf toepassen van fixatie leidt wat betreft de ouders tot meer onrust. De advocaat bepleit primair afwijzing van het verzoek omdat er sprake is van vrijwilligheid. Subsidiair kan de advocaat zich vinden in de zorgmodaliteiten ‘opnemen in een accommodatie’, ‘insluiten’ en ‘onderzoek aan kleding of lichaam’. De overige zorgmodaliteiten dienen te worden afgewezen. Verder geeft de advocaat aan dat fixatie dient te worden afgewezen omdat er een minder ingrijpend alternatief beschikbaar is.
5. De beoordeling
De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.
Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op levensgevaar en ernstig lichamelijk letsel. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat betrokkene in de afgelopen tien dagen acht keer met spoed is behandeld op de operatiekamer vanwege het inslikken en inbrengen van voorwerpen in lichaamsopeningen. Er is daarbij sprake geweest van escalaties van fysiek geweld gericht tegen zorgpersoneel van het ziekenhuis, zowel voorafgaand aan als volgend op de operatieve ingrepen.
Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat betrokkene psychotisch is gedecompenseerd in het kader van neurobiologische ontwikkelingsstoornissen (onder andere verstandelijke beperkingen en autismespectrumstoornissen), overige dsm-5 stoornissen en andere problemen die een reden voor zorg kunnen zijn.
De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.
De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:
- het toedienen van medicatie, indien betrokkene geen toestemming geeft daartoe;
- het verrichten van medische controles, indien betrokkene geen toestemming geeft daartoe;
- het beperken van de bewegingsvrijheid, inhoudende fixatie, niet preventief maar alleen indien noodzakelijk in geval van agressie;
- insluiten, voor en na operatieve behandeling, op een EBK-kamer op de MPU van het ziekenhuis;
- uitoefenen van toezicht op betrokkene;
- onderzoek aan kleding of lichaam;
- opnemen in een accommodatie, voor zover dit betrekking heeft op verblijf op de MPU rondom operatieve behandeling.
Betrokkene verzet zich tegen de zorg. In de afgelopen periode is bij herhaling verzet gebleken tegen noodzakelijke ingrepen. Betrokkene is het meestal eens met de operatieve ingrepen, maar is het niet eens met de fixatie voorafgaand aan de ingreep en soms niet eens met de fixatie na de ingreep. Betrokkene geeft duidelijk aan niet opgenomen te willen blijven.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst in de onder 5.5. weergegeven vorm, zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.
Gelet op het voorgaande zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel worden verleend.
6. De beslissing
De rechtbank:
verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 2008 in [geboorteplaats] , wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.5 staan kunnen worden toegepast;
bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 27 juli 2026;
wijst af het meer of anders verzochte.
Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 6 juli 2026 door mr. De Weert, rechter, in aanwezigheid van Vermare, griffier en op schrift gesteld op 10 juli 2026.
Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.