RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Familie- en Jeugdrecht
Locatie Breda
Zaaknummer: C/02/449520 / FA RK 26-3203
Datum uitspraak: 6 juli 2026
Beschikking rechterlijke machtiging
op het verzoek van het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) voor
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedag] 1951 in [geboorteplaats] ,
hierna te noemen betrokkene,
wonend in [plaats] ,
advocaat mr. P. Doorakkers uit Oosterhout.
1. Het verloop van de procedure
De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:
- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 22 juni 2026.
De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 6 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:
betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;
mevrouw [persoon 1] , specialist ouderengeneeskunde;
de heer [persoon 2] , verpleegkundig specialist in opleiding;
de heer [persoon 3] , GZ-psycholoog;
[persoon 4] , zorgcoördinator
Mevrouw [persoon 5] , bewindvoerder.
2. Wat vaststaat
Betrokkene verblijft in de [accommodatie] te [plaats] .
Voor betrokkene is mentorschap ingesteld.
3. Het verzoek
Het CIZ verzoekt de rechtbank een rechterlijke machtiging tot opname en verblijf te verlenen voor de duur van zes maanden.
4. De standpunten
Betrokkene geeft aan dat hij graag naar huis wil omdat hij een mooie eigen woning heeft. Verder geeft betrokkene aan dat hij het niet naar zijn zin heeft op de afdeling. Betrokkene deelt mede dat hij vanuit het ziekenhuis naar de afdeling is gegaan maar hij weet niet waarom.
De specialist ouderengeneeskunde voert, samengevat, aan dat betrokkene op de afdeling is gekomen nadat hij uit het ziekenhuis is ontslagen. In de thuissituatie is het niet meer veilig voor betrokkene. Betrokkene geeft inmiddels heel duidelijk aan dat hij naar huis wil. Om die reden is de rechterlijke machtiging aangevraagd. Op de afdeling gaat het goed met duidelijke sturing. Het is een gespecialiseerde afdeling waardoor betrokkene op een bepaalde manier wordt benaderd. Een directieve benadering helpt betrokkene om tot functioneren te komen. Wanneer de directieve benadering niet wordt gebruikt dan wordt er gezien dat betrokkene de hele dag op bed zit. Als de directieve benadering wel wordt gebruikt en betrokkene komt tot activiteit, worden ook genietmomenten gezien.
De zorgcoördinator verklaart dat betrokkene erg passief is. Wanneer betrokkene directiever wordt aangesproken, dan komt hij wel om bijvoorbeeld koffie te drinken. De zorgcoördinator geeft aan dat betrokkene in de thuissituatie ook al vrij passief was waarbij hij altijd in zijn stoel zat. Het ziekte-inzicht is er niet bij betrokkene. De zorg kwam drie keer per dag bij betrokkene langs, maar de veiligheid kon toch niet geborgd worden.
De verpleegkundig specialist sluit zich aan bij haar collega’s. Er moet gekeken worden naar wat betrokkene graag wil, maar betrokkene kan dit ook niet goed verwoorden. Voorts geeft de verpleegkundig specialist in opleiding aan dat zij betrokkene van een aantal jaar geleden kent. Toen kon hij zijn rigide gedachten passend bij autisme nog wel beter plaatsen. Op dit moment ziet zij daar een verslechtering in.
De GZ-psycholoog kan zich vinden in hetgeen er tot nu toe is besproken. Hopelijk kan er hierna verder gekeken worden hoe het verblijf bij [woonzorglocatie] zo goed mogelijk voor betrokkene kan worden gemaakt. Na de observatie bij [locatie] is twee maanden geprobeerd betrokkene thuis te laten verblijven met thuiszorg, maar dit heeft niet gewerkt.
De bewindvoerder geeft aan dat betrokkene de thuiszorg wegstuurde. Betrokkene hoorde niet altijd de bel, maar wellicht ervaarde hij dit alsof ze wegbleven. Er is een sleutelkastje geregeld en betrokkene is ter observatie opgenomen op [locatie] . Verder geeft de bewindvoerder aan dat zij ziet dat betrokkene het verblijf op de speciale afdeling in [woonzorglocatie] nodig heeft. Zij snapt heel goed dat betrokkene in zijn oude, vertrouwde setting wil wonen maar dan is er wel sprake van maatschappelijke teloorgang. In de woning van betrokkene was het niet proper en zijn hondje kon hij niet goed uitlaten. De bewindvoerder ondersteunt het verzoek.
De advocaat bepleit afwijzing van het verzoek omdat betrokkene duidelijk aangeeft niet op [woonzorglocatie] te willen verblijven. Betrokkene wil terug naar zijn eigen woning en hond. Daarnaast wil betrokkene ook terug voor zaken zoals het rijbewijs verlengen, dit zijn zaken die hem bezig houden.
5. De beoordeling
De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.
Uit de overgelegde stukken en hetgeen is besproken tijdens de zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis die de rechtbank onder toepassing van artikel 24, vierde lid van de Wet zorg en dwang (Wzd) gelijk stelt aan een psychogeriatrische aandoening of verstandelijke handicap. De rechtbank neemt daarbij dat er bij betrokkene sprake is van een combinatie van cognitieve en gerontopsychiatrische problematiek wat gepaard gaat met een gebrek aan regie in het dagelijks functioneren en een stapeling van problemen op verschillende levensdomeinen. Er is sprake van persisterend probleemgedrag wat voortkomt uit een gemengde persoonlijkheidsstoornis, ASS-kenmerken en een persisterende depressieve stoornis in combinatie met een neurocognitieve stoornis.
Het gedrag dat voortvloeit uit deze aandoening leidt tot ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit ernstig lichamelijk letsel, ernstige psychische schade, ernstige financiële schade, ernstige verwaarlozing en maatschappelijke teloorgang. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat betrokkene een sterke overschatting van het eigen functioneren laat zien. Bij een toename van depressies of verslechtering van de psychiatrische toestandsbeelden kan betrokkene dit zelf niet signaleren en zal hij naar zeer hoge waarschijnlijk niet tot zeer laat, hulp zoeken. Aanvullend zal betrokkene met zeer grote waarschijnlijkheid terug vallen in zijn oude gedrag en zich terugtrekken met risico op verwaarlozing. Betrokkene heeft verder bij diverse ADL- en zorgtaken hulp en ondersteuning nodig. Daarnaast is er risico op ernstig lichamelijk letsel door valgevaar.
De opname en het verblijf zijn noodzakelijk en geschikt om het ernstig nadeel te voorkomen of af te wenden. De 24-uurs zorg die betrokkene nu krijgt is in de thuissituatie niet mogelijk. Betrokkene zal dan terugvallen in isolement hetgeen zijn fysieke en mentale gezondheid zal doen verergeren.
Betrokkene verzet zich tegen de rechterlijke machtiging. Betrokkene geeft bij elk contactmoment aan dat hij naar huis wil. Betrokkene is daarbij soms emotioneel en trekt zich de meeste tijd alleen terug op zijn kamer.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. In de thuissituatie was er, ondanks de inzet van thuiszorg, sprake van persoonlijke verwaarlozing en isolement waardoor betrokkene niet zelfstandig terug naar huis kan keren. Daarnaast is betrokkene in het ziekenhuis opgenomen nadat hij frequent was gevallen.
Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor verlening van een rechterlijke machtiging tot opname en verblijf als bedoeld in de Wzd. De machtiging zal worden verleend voor de verzochte duur van zes maanden.
6. De beslissing
De rechtbank:
verleent een machtiging tot opname en verblijf voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1951 in [geboorteplaats] ;
bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 6 januari 2027.
Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 6 juli 2026 door mr. De Weert, rechter, in aanwezigheid van Vermare, griffier en op schrift gesteld op 10 juli 2026.
Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.