ECLI:NL:RBZWB:2026:7323

1. Het verloop van de procedure

De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 18 juni 2026.

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 6 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

betrokkene, bijgestaan door haar advocaat;

mevrouw [persoon 1], psychiater;

mevrouw [persoon 2], casemanager;

de moeder van betrokkene.

2. Wat vaststaat

De rechtbank heeft een zorgmachtiging verleend tot en met 9 juli 2026.

3. Het verzoek

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van twaalf maanden.

4. De standpunten

Betrokkene brengt, samengevat, naar voren dat zij zich op dit moment een beetje ziek voelt doordat ze last heeft van haar depot. Volgens betrokkene krijgt zij hier altijd verschijnselen van. Aansluitend op haar opname op de HIC slaapt betrokkene op dit moment bij haar ouders, omdat zij behoefte heeft aan aanspraak. Betrokkene zat eerst heel erg geïsoleerd wat ook een deel van het probleem was. In de afgelopen tien jaar is zij in een vicieuze spiraal geraakt waarbij ze steeds hetzelfde heeft gedaan met hetzelfde resultaat. Daarnaast vindt betrokkene het moeilijk om onder de mensen te komen, dit komt deels uit onzekerheid. Voorts geeft betrokkene aan dat zij overdag therapeutische dagbesteding heeft en een afspraak heeft gemaakt voor vrijwilligerswerk bij de voedselbank. Het afbouwen van medicatie naar nul is een droom van betrokkene, maar geen wens meer. Betrokkene is naar het buitenland vertrokken omdat zij getraumatiseerd is door ervaringen. De ervaring van betrokkene is dat je er wel uit kunt komen zonder medicatie, maar daarvoor moet je op de goede plek zijn.

De psychiater verklaart dat het een bewogen jaar is geweest voor betrokkene waarbij er veel is gebeurd. In het laatste halfjaar is de GGZ Breburg weer in beeld gekomen bij haar. In oktober/november was betrokkene heel erg psychotisch waarna zij naar het buitenland is vertrokken en het onderhouden van het contact heel moeizaam verliep. Er is geprobeerd om behandeling op te starten maar dit ging moeizaam en riep weerstand bij betrokkene op. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een crisismaatregel. De psychiater kan zich niet herinneren wanneer het zo goed gaat met betrokkene zoals nu. De laatste keer dat het niet goed ging is nog niet zo lang geleden en de psychiater is bang dat betrokkene stopt met haar medicatie wanneer dit niet meer verplicht is. Betrokkene is wisselend over het gebruik van medicatie. Op dit moment wordt er gezocht naar medicatie zonder te veel bijwerkingen. De zorgmachtiging kan dan ook niet korter dan een jaar omdat de zoektocht naar de juiste medicatie niet heel snel gaat.

De casemanager geeft aan dat zij betrokkene een langere periode van stabiliteit gunt.

De moeder van betrokkene geeft aan dat medicatie in de vorm van pillen praktischer zou zijn. Zij geeft aan dat zij een huis in Frankrijk hebben waar zij vaak heen gaan en dat de ouders bij het verblijf daar rekening houden met de data waarop betrokkene haar depot krijgt. Daarnaast is de moeder van betrokkene de GGZ heel dankbaar omdat zij ziet wat er moet gebeuren.

De advocaat verklaart dat er niet binnen vier weken een gemotiveerde beslissing is gegeven door de officier van justitie, waarbij hij zich ervan bewust is dat de Hoge Raad dit heeft geaccordeerd. Het verzoekschrift converteert wat de advocaat betreft in een verzoekschrift voor een eerste keer en de zorgmachtiging kan dus maximaal voor zes maanden worden verleend. Er wordt terecht een compliment gegeven aan de GGZ omdat de situatie voor betrokkene nu zo anders is. Betrokkene gaat bij haar ouders wonen waarbij er twee huizen geschakeld zijn. Daarnaast heeft zij veel last van bijwerkingen waardoor het fijn is om op een pillenmodule over te gaan. De ouders zijn immers ook dichtbij. Betrokkene is niet tegen een zorgmachtiging, aldus de advocaat.

5. De beoordeling

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van twaalf maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat betrokkene lijdt aan schizofreniespectrum- en andere psychotische stoornissen, en bipolaire stemmingsstoornissen.

Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit levensgevaar, ernstig lichamelijk letsel, ernstige verwaarlozing, maatschappelijke teloorgang, het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag en gevaar voor de algemene veiligheid van personen en goederen. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat er bij betrokkene sprake is van een uitgebreid waansysteem met floride psychotische belevingen. Gedurende een psychose kan betrokkene volledig stoppen met eten. Daarnaast wordt betrokkene agressief naar naasten en behandelaars. Bovendien kan betrokkene overlast veroorzaken in haar woonomgeving en is er sprake van onvoldoende zelfzorg.

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig.

Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Betrokkene heeft geen ziekte-inzicht en weigert hulp en medicatie, als dat niet in een gedwongen kader plaats vindt. Eerder hield betrokkene zich niet aan de voorgeschreven dosering en stopte zij met haar medicatie waardoor zij fors terugviel. Daarom is verplichte zorg nodig.

De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn:

het toedienen van medicatie;

het verrichten van medische controles;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen.

In aanvulling op de verzochte vormen van verplichte zorg zal de rechtbank naar aanleiding van wat tijdens de zitting is besproken ‘het verrichten van medische controles’ als vorm van verplichte zorg toewijzen. Dit is nodig om het effect van de medicatie te blijven monitoren. De rechtbank zal deze aanvullende vormen van verplichte zorg met analoge toepassing van artikel 6:4 tweede lid van de Wvggz toewijzen.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. Er is sprake van een termijnoverschrijding ingevolge artikel 5:16 eerste lid van de Wvggz. De wetgever heeft aan deze termijnoverschrijding evenwel geen sanctie verbonden. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de verzochte duur van twaalf maanden.

6. De beslissing

verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1975 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.6 staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 6 juli 2027.

Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 6 juli 2026 door mr. De Weert, rechter, in aanwezigheid van Vermare, griffier en op schrift gesteld op 9 juli 2026.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.