ECLI:NL:RBZWB:2026:7338

1. Het verloop van de procedure

De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 6 juli 2026.

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 7 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

- betrokkene, bijgestaan door haar advocaat;

mevrouw [persoon 1] , psychiater;

mevrouw [persoon 2] , vriendin van betrokkene;

mevrouw [persoon 3] , vriendin van betrokkene.

Tevens waren aanwezig verpleegkundigen [persoon 4] en [persoon 5]. Zij zijn echter niet gehoord.

2. Wat vaststaat

Betrokkene verblijft met een crisismaatregel bij de [accommodatie] . De burgemeester van gemeente Tilburg heeft de crisismaatregel op 6 juli 2026 afgegeven.

3. Het verzoek

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken.

4. De standpunten

Betrokkene geeft aan dat zij een belast verleden kent en zij daardoor ontregeld is geraakt. Betrokkene staat open voor zorg, maar wil naar huis. Naar de mening van betrokkene is dat ook verantwoord. Zij had al ambulante zorg op vrijwillige basis en die wil zij graag voortzetten. Ook had betrokkene reeds medicatie. Betrokkene stond daar niet achter, maar accepteerde die wel. Betrokkene betwist dat zij zich onlangs in de thuissituatie agressief zou hebben opgesteld.

De psychater brengt naar voren dat met betrokkene nog geen overeenstemming kon worden bereikt over de noodzakelijk geachte behandeling. Betrokkene is met manisch agressief gedrag opgenomen. Ook nadien op de Spoedeisende Psychiatrische Onderzoeksruimte (SPOR) en tijdens de huidige opname van betrokkene wordt bij haar geregeld agressief gedrag waargenomen. Volgens de psychiater is bij betrokkene nog steeds sprake van een manisch psychotische ontregeling. Betrokkene slaapt slecht, kan niet structureren en ontvlamt nog snel bij contact. Indien bij betrokkene iets verkeerd valt, ontstaan er bij haar nog te veel spanningen. Als dat buiten de instelling gebeurt gaat het volgens de psychiater al snel weer mis. Ruimte om op enigerlei wijze tot het afschalen van zorg te komen is nog niet aanwezig. Nog immer is sprake van ernstig nadeel.

De psychater pleit ervoor om de crisismaatregel voort te zetten.

Betrokkene zal dan, bij herstel, intern van de meest gesloten afdeling naar een minder gesloten afdeling worden verplaats en zij zal vervolgens langzaamaan minder begeleiding ontvangen. Bekeken kan dan worden of betrokkene zich staande kan houden. Daarbij dient betrokkene zo mogelijk middels educatie meer ziekte-inzicht en ziektebesef bijgebracht te worden.

De beide vriendinnen van betrokkene verklaren betrokkene niet te herkennen in het huidige beeld dat zij laat zien. Zij is normaal een hele lieve, zorgzame en vaak (te veel) meegaande vrouw. Zij ondersteunen het verzoek.

De advocaat voert aan dat betrokkene haar vermoedelijke stoornis in de zin van een bipolaire-stemmingsstoornis ontkent. In de privé-situatie had betrokkene een geschil met haar partner. Daaruit is tussen betrokkene en haar partner onenigheid ontstaan.

Betrokkene betwist dat zij zich schuldig zou hebben gemaakt aan agressief gedrag richting haar partner.

Het verzet dat betrokkene laat zien komt, omdat zij niet opgenomen wil zijn. Betrokkene was reeds op ambulante basis in behandeling bij Team Bipolair. Betrokkene wil en kan die zorg/behandeling op vrijwillige basis weer oppakken. Zij heeft er vertrouwen in dat het in de thuissituatie goed zal gaan verlopen. Zo heeft de partner van betrokkene geen toegang tot haar woning, waardoor zij naar een gezonde en rustige thuissituatie kan terugkeren en in die situatie stabiel kan blijven. Daarbij ondervindt betrokkene veel steun van haar beide vriendinnen. Van een crisissituatie is nu geen sprake meer. De advocaat concludeert dan ook tot afwijzing van het verzoek.

5. De beoordeling

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op:

- levensgevaar;

- ernstige psychische schade;

- het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag;

- gevaar voor de algemene veiligheid van personen en goederen.

De rechtbank neemt hierbij met name in aanmerking dat betrokkene in de thuissituatie agressief gedrag heeft laten zien ten opzichte van haar (toenmalige) partner. Zo de behandelend psychiater heeft verklaard laat betrokkene ook ten tijde van haar huidige opname geregeld nog agressief gedrag zien.

Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Uit de overgelegde stukken, in het bijzonder de medische verklaring en de verklaring ter zitting van de behandelend psychiater, blijkt dat bij betrokkene sprake is van een bipolaire-stemmingsstoornis. De rechtbank heeft geen redenen om hieraan te twijfelen. De rechtbank heeft hierbij overigens eveneens het beeld betrokken dat betrokkene ter zitting heeft laten zien.

De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.

De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:

- het toedienen van medicatie;

- het verrichten van medische controles;

- het beperken van de bewegingsvrijheid;

insluiten;

aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten. Hieronder wordt in dit geval verstaan dat betrokkene haar medewerking zal verlenen aan ambulante behandelcontacten. De frequentie van deze contacten wordt op geleide van het toestandsbeeld van betrokkene bepaald;

- opnemen in een accommodatie.

De overige door de officier verzochte vormen van verplichte zorg, te weten

het toedienen van vocht en voeding;

het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen,

ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter

behandeling van een somatische aandoening;

- het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot

gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten in de vorm van het

gebruik van communicatiemiddelen,

worden door de rechtbank niet noodzakelijk geacht, omdat ter zitting is gebleken dat deze niet nodig zijn om het ernstig nadeel af te kunnen wenden.

Betrokkene verzet zich tegen de zorg, zij is het niet eens met de gestelde diagnose en de ingezette zorg. Deze houding vormt geen basis om de zorg op vrijwillige basis voort te zetten.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

6. De beslissing

verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene] , geboren op [geboortedag] 1995 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.5. staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 28 juli 2026;

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 7 juli 2026 door mr. Janssen, rechter, in aanwezigheid van Van Dongen, griffier en op schrift gesteld op 16 juli 2026.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.