RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Familie- en Jeugdrecht
Locatie Breda
Zaaknummer: C/02/449914 / FA RK 26-3404
Datum uitspraak: 17 juli 2026
Beschikking rechterlijke machtiging
op het verzoek van het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) voor
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedag] 1943 in [geboorteplaats] ,
hierna te noemen betrokkene,
wonende in [woonplaats] ,
verblijvende te [verblijfsadres] ,
advocaat mr. A.W.M. van de Wouw te Galder.
1. Het verloop van de procedure
De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:
- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 2 juli 2026.
De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 17 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:
betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;
de heer [de zoon] , zoon van betrokkene;
mevrouw [mantelzorger] , mantelzorger van betrokkene,
mevrouw [transferverpleegkundige] , transferverpleegkundige;
de heer [longarts] , longarts.
Tevens was aanwezig: mevrouw [verpleegkundige] , verpleegkundige;
Verder is tot de behandeling ter zitting toegelaten:
mevrouw [vertrouwenspersoon] , vertrouwenspersoon van de zoon van betrokkene.
2. Het verzoek
Het CIZ verzoekt de rechtbank een rechterlijke machtiging tot opname en verblijf te verlenen voor de duur van zes maanden.
3. De standpunten
Betrokkene antwoordt op de vraag van de behandelend rechter hoe hij tegen het verzoek aankijkt “dat vind ik niet zo fijn, dan blijft er weinig over.” Op de vraag of hij vindt of hij nog voldoende voor zichzelf kan zorgen reageert betrokkene met “wat moet ik daar verder nog over zeggen”.
De longarts brengt naar voren dat bij betrokkene vasculaire dementie is gediagnostiseerd. Daarnaast kampt betrokkene met COPD. Betrokkene is inmiddels gedurende 42 dagen in het ziekenhuis opgenomen, waar hij is behandeld in verband met een longinfectie. Betrokkene is dankzij die behandeling vrij snel hersteld. Echter neemt dit niet weg dat het dementieel ziektebeeld, dat ook door hem is waargenomen en daarnaast de somatische problematiek ervoor zorgt dat betrokkene op 24-uurs zorg en toezicht aangewezen is. Gelet op deze zorgbehoefte, omdat bovendien sprake is van een chronische aandoening en het probleem onoverbrugbaar is, ziet hij geen andere optie dan dat betrokkene in een zorgaccommodatie annex verpleeghuis wordt opgenomen.
De transferverpleegkundige sluit zich aan bij dat wat door de longarts naar voren is gebracht. Daarop licht zij toe dat betrokkene in het ziekenhuis is opgenomen komend vanuit een revalidatietraject. Gedurende dit traject waren er al langere tijd zorgen over de cognitieve toestand van betrokkene naar aanleiding van observaties van de betrokken instanties, te weten [zorgorganisatie 1] en [zorgorganisatie 2] . Ook toen werd al beoogd tot een verpleeghuisopname te komen, echter is die vervolgens niet tot stand gekomen. Er is meermalen geprobeerd, waaronder met medewerking van de huisarts, om betrokkene met (extra) ambulante zorg thuis te laten wonen. De thuiszorg gaf daarop echter aan daartoe geen mogelijkheden te zien, waarbij er werd gewezen op de ernstige vervuilde woonomgeving van betrokkene en zijn behoefte aan 24-uurs zorg en toezicht, waaronder ook ongeplande zorg. Op de vraag van de advocaat of extra thuiszorg, zoals door [zorgorganisatie 3] en daarnaast mantelzorg als optie wordt gezien ter voorkoming van een zorgopname antwoordt zij dat zij twijfelt aan de haalbaarheid daarvan, rekening houdend met alles wat intussen is geprobeerd en omdat bij betrokkene van cognitieve achteruitgang sprake is.
De verpleegkundige merkt op dat zij het door de longarts en de transfer-verpleegkundige geschetste beeld van de toestand van betrokkene en ook hun standpunt onderschrijft. In dat verband wijst zij tevens op het door haar waargenomen risico in de vorm van valgevaar, omdat betrokkene regelmatig vergeet van zijn rollator gebruik te maken.
De mantelzorger merkt op dat zij zich niet herkent in het standpunt van de behandelaar en de verpleegkundigen. Zij ziet nog wel voldoende mogelijkheden om betrokkene thuis te laten wonen in het geval dat er extra thuiszorg en voorzieningen, zoals een traplift kunnen worden geregeld. Ook wijst zij erop dat zij en de zoon van betrokkene zeer dicht bij betrokkene wonen om zijn situatie onder controle te houden. Ook is zij voor betrokkene indien nodig telefonisch bereikbaar.
Desgevraagd naar zijn standpunt merkt de zoon van betrokkene op dat hij zich aansluit bij dat wat door de mantelzorger is opgemerkt.
De advocaat van betrokkene voert aan dat zij met betrekking tot de stukken, meer specifiek de medische verklaring, gelet op de mondelinge toelichtingen ter zitting geen vragen meer heeft over de diagnose. Uit het voorgesprek met haar cliënt en ook ter zitting is haar gebleken dat hij het liefst naar huis wil terugkeren, wat betekent dat hij zich verzet tegen een zorgopname. Namens betrokkene stelt zij zich daarom op het standpunt dat het verzoek dient te worden afgewezen.
4. De beoordeling
De rechtbank verleent de gevraagde machtiging tot opname en verblijf. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.
Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit de stukken en de mondelinge behandeling dat betrokkene lijdt aan een psycho geriatrische aandoening met een psychische stoornis in de vorm van vasculaire dementie.
Daarnaast blijkt naar het oordeel van de rechtbank uit de stukken en de mondelinge behandeling dat het door zijn stoornis veroorzaakt gedrag van betrokkene leidt tot het bestaan van of het aanzienlijk risico op ernstig nadeel in de vorm van:
- ernstig lichamelijk letsel;
- ernstige psychische schade;
- ernstige verwaarlozing;
- maatschappelijke teloorgang.
Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat betrokkene kampt met geheugenproblemen, desoriëntatie, problemen met praktisch handelen en plannen, - wisselend - woordvindstoornissen en daarnaast dwaalgedrag. Betrokkene woonde alleen, waarbij sprake was van thuiszorg en mantelzorg. Betrokkene is wegens een somatische aandoening in de afgelopen jaren meermalen - deels in het kader van revalidatie - in het ziekenhuis opgenomen. Gezien wordt dat bij betrokkene sprake is van cognitieve achteruitgang. Intussen is meermalen geprobeerd om betrokkene met de al beschikbare mantelzorg en extra thuiszorg thuis te laten wonen. Echter weigert de betrokken thuiszorginstantie inmiddels om betrokkene nog langer in zorg te nemen, waarvoor als reden is opgegeven dat zijn woonomgeving te sterk vervuild is en omdat betrokkene zorg weigert. Uit de toelichting van de behandelaar van het ziekenhuis concludeert de rechtbank dat betrokkene gelet op zijn psycho geriatrische aandoening en somatische problematiek op 24-uurs zorg en toezicht aangewezen is.
Een opname en verblijf in een zorgaccommodatie zijn naar het oordeel van de rechtbank noodzakelijk en geschikt om het ernstig nadeel te voorkomen of af te wenden. Gebleken is dat betrokkene zich daartegen verzet.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben.
Met inachtneming van het voorgaande zal de rechtbank een machtiging verlenen tot opname en verblijf voor de duur van zes maanden, als verzocht.
5. De beslissing
De rechtbank:
verleent een machtiging tot opname en verblijf voor:
[betrokkene] , geboren op [geboortedag] 1943 in [geboorteplaats] ;
bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 17 januari 2027.
Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 17 juli 2026 door mr. Maandag, rechter, in aanwezigheid van Baremans, griffier en op schrift gesteld op 28 juli 2026.
Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.