ECLI:NL:RBZWB:2026:8031

Procesverloop

1. Opposante heeft beroep ingesteld tegen de brief van 5 september 2025.

Bij uitspraak van 12 juni 2026 heeft de rechtbank zich kennelijk onbevoegd verklaard om van dat beroep kennis te nemen.

Opposante heeft tegen deze uitspraak verzet ingesteld en daarbij verzocht te worden gehoord.

Het verzet is ter zitting behandeld in Breda op 12 augustus 2026. Opposante heeft naar aanleiding van de uitnodiging voor de zitting bericht dat, als er vragen zijn, de rechtbank de gemachtigde kan bellen. Voor zover dit was bedoeld als verzoek om telefonisch of digitaal te worden gehoord, is dit verzoek afgewezen en, nadat opposante een nadere uitleg van die beslissing verlangde, is die ook, zij het kort, gegeven. Opposante is – zonder bericht – niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door

[gemachtigde] , mr. F. Pamuk en mr. F.H.M Eijdems.

De verzetrechter heeft het onderzoek ter zitting gesloten. Opposante heeft twee minuten voor aanvang van de zitting twee e-mailberichten naar de rechtbank gestuurd die de verzetrechter pas na de zitting hebben bereikt. Deze e-mails worden daarom buiten beschouwing gelaten en de verzetrechter ziet ook geen aanleiding om het onderzoek te heropenen.

Inleiding

Opposante heeft ingeschreven teneinde juridische diensten te (doen) verlenen. Opposante is met de brief van 5 september 2025 met onmiddellijke ingang uitgesloten van deelname aan het Dynamisch Aankoopsysteem Regio West Brabant (hierna: het DAS-systeem). Het DAS-systeem is bedoeld voor de inhuur van tijdelijke externe krachten bij aangesloten gemeenten en andere overheidsorganisaties in West-Brabant. Tegen de brief van 5 september 2025 heeft opposante beroep ingesteld bij de bestuursrechter.

De bestuursrechter heeft zich bij uitspraak van 12 juni 2026 kennelijk onbevoegd verklaard en daarbij overwogen dat aanbesteding is gericht op de totstandkoming van een privaatrechtelijke overeenkomst. De definitieve gunning is een privaatrechtelijke rechtshandeling. Als verweerder besluiten neemt in het kader van de aanbesteding, zoals in dit geval het uitsluiten van deelname van een gegadigde of inschrijver kan daartegen op grond van artikel 8:3, tweede lid, van de Awb geen beroep worden ingesteld bij de bestuursrechter.

In deze verzetzaak dient uitsluitend te worden beoordeeld of de rechtbank in de uitspraak terecht heeft geoordeeld dat buiten redelijke twijfel is dat de bestuursrechter onbevoegd is. Aan de inhoud van de beroepsgronden kan de rechtbank in deze zaak alleen toekomen als het verzet gegrond is.

Beoordeling van het verzet

Hierbij legt opposante uit dat de uitsluiting zelfstandig en onmiddellijk rechtsgevolg heeft. Zij verliest namelijk direct toegang tot deelname aan het systeem. Dit is volgens opposante een maatregel die haar direct uit de markt zet van het betreffende inkoopstelsel. Opposante vindt dan ook dat deze maatregel niet zonder meer als voorbereidend kan worden weggezet.

Verder legt opposante uit dat de geschiedenis van artikel 8:3, tweede lid, van de Awb laat zien dat uitsluitingsgronden zijn ingegeven door het vermijden van complicaties in competentieverdeling tussen de burgerlijke en administratieve rechter, omdat er anders twee rechters naar dezelfde besluitvormingsketen zouden kunnen kijken. Juist deze ratio brengt volgens opposante mee dat het artikel niet mechanisch of reflexmatig mag worden toegepast. In dit geval is nadere toetsing noodzakelijk, waarbij rechtsbescherming richtinggevend moet zijn bij beoordeling van het besluitkarakter, aldus opposante.

Opposante stelt tevens dat haar beroep inhoudelijke rechtsvragen bevat die een zitting noodzakelijk maken.

Slaagt het verzet?

4. Het verzet slaagt niet. Hierna zal de rechtbank uitleggen hoe zij tot dit oordeel is gekomen.

De rechtbank oordeelt dat vaststaat dat de aard van de aangevallen handeling privaatrechtelijk is. De aanbesteding is gericht op totstandkoming van een overeenkomst van dienstverlening en die is zonder meer privaatrechtelijk van aard. De definitieve gunning van een opdracht na een aanbeveling is eveneens zonder enige twijfel privaatrechtelijk van aard. Het uitsluiten van een inschrijver is – anders dan opposante lijkt te betogen – ook privaatrechtelijk van aard. Dat maakt dat de beslissing naar aanleiding waarvan opposant beroep instelde valt onder de uitsluiting van artikel 8.3, tweede lid van de Awb, zoals in de aangevallen uitspraak terecht is geoordeeld.

Hetgeen opposante opmerkt over de toegang tot een onafhankelijke rechter, kan niet tot een ander oordeel leiden. Zoals opposante, die nota bene inschreef als juridisch dienstverlener, zou moeten weten, kan zij zich voor een geschil over de aanbesteding wenden tot de civiele rechter.

Tot slot overweegt de rechtbank dat, zoals opposante ook zou moeten weten, de bestuursrechter inhoudelijke gronden van een beroep alleen kan beoordelen als hij bevoegd is over het beroep te oordelen. Ook hierin heeft de rechtbank in de eerdere uitspraak geen reden hoeven zien om zich niet kennelijk onbevoegd te achten.

Conclusie en gevolgen

5. In wat opposante heeft aangevoerd ziet de rechtbank geen aanleiding om anders te oordelen dan in de uitspraak van 12 juni 2026. Het verzet is ongegrond. Dit betekent dat de uitspraak in stand blijft.

6. Opposante heeft verzocht om proceskostenvergoeding. Hiervoor bestaat geen aanleiding.

Ter zitting heeft verweerder verzocht om opposante te veroordelen in de proceskosten wegens misbruik van procesrecht. Daarbij heeft verweerder uitgelegd dat met artikel 8:3, tweede lid, van de Awb die over de competentieverdeling gaat en de bestuursrechter die zich bij uitspraak van 12 juni 2026 onbevoegd heeft verklaard, opposante had moeten weten dat de bestuursrechter onbevoegd is. Opposante is namelijk juridisch dienstverlener en heeft aanbesteding gewonnen voor de juridische dienstverlening op het gebied van bezwaar en beroep voor de gemeente. Professionele kennis mag dan ook verwacht worden, stelt verweerder. Volgens verweerder is het een bewuste keuze geweest om de zaak aanhangig te maken bij de verkeerde rechter. Bovendien heeft opposante uitdrukkelijk om een mondelinge behandeling van het verzet verzocht, na verzoek van de rechtbank geen verhinderdata opgegeven en is vervolgens niet verschenen. Verder benoemt verweerder dat opposante in meerdere procedures, zoals klachten bij de Autoriteit Persoonsgegevens, verzoeken op grond van de Wet open overheid en de Algemene Verordening Gegevensbescherming procesgedrag vertoont, dat wijst op misbruik van procesrecht. Als voorbeeld noemt verweerder dat opposante na een besluit op bezwaar dat was voorzien van een juiste beroepsclausule, het aan de rechtbank geadresseerde beroepschrift kennelijk bewust aan verweerder stuurt en daarbij een beroep doet op de doorzendplicht. Verweerder meent dat opposante het verweerder al met al zo moeilijk mogelijk probeert te maken.

Een proceskostenveroordeling van de burger wegens misbruik van procesrecht kan op grond van artikel 8:75, eerste lid, derde volzin, van de Awb in geval van kennelijk

onredelijk gebruik van procesrecht. Van kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht is sprake als op grond van bijzondere omstandigheden kan worden vastgesteld dat het ten tijde van het instellen van beroep voor de belanghebbende evident was dat van het beroep geen positief resultaat was te verwachten. Dat kan zich voordoen indien op grond van al eerder over de desbetreffende aangelegenheid gedane rechterlijke uitspraken bij voorbaat onmiskenbaar vaststaat wat de uitkomst van de aangespannen procedure zal zijn.

Hoewel de wijze waarop opposante alleen al in dit verzet met de rechtbank communiceert, op zijn minst bijzonder te noemen is en voorts dat van een bedrijf dat inschrijft om juridische dienstverleners uit te zenden verwacht mag worden dat het op de hoogte is of zich op de hoogte stelt van het feit dat niet de bestuursrechter maar de civiele rechter bevoegd is om te oordelen over de beslissing die opposante in haar beroep wenste te betwisten, zal de rechtbank thans nog niet oordelen dat het instellen van verzet tegen de aangevallen uitspraak misbruik van het procesrecht is. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om het verzoek om proceskostenvergoeding toe te wijzen. Ten overvloede overweegt de rechtbank nog dat het verweerder vrij staat om op deze verzetzitting al dan niet ter zitting te verschijnen.

Beslissing

De rechtbank verklaart het verzet ongegrond.

I. Ambachtsheer, griffier, op 21 augustus 2026 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.