ECLI:NL:RBZWB:2026:8164

Het verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:

Op 14 april 2026 heeft het onderzoek door de raadkamer plaatsgevonden. Hierbij zijn de officier van justitie mr. M. Nieuwenhuis, klager en mr. M.C.J. Heinen als raadsman van klager en belanghebbende [beslagene], gehoord.

In raadkamer heeft de raadsman het volgende aangevoerd. Bij vonnis van 17 februari 2026 is beslagene [beslagene] door de politierechter veroordeeld wegens overtreding van artikel 2 onder B van de Opiumwet (meermalen gepleegd) en is de Seat verbeurdverklaard. Klager is eigenaar van de Seat. Nu dit voertuig destijds onder een derde in beslag is genomen, dient de rechtbank rekening te houden met artikel 33a, lid 2 aanhef en onder a, Wetboek van Strafrecht (Sr), wat in dit geval betekent dat verbeurdverklaring van de Seat alleen mogelijk is als klager wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat de Seat gebruikt is bij strafbare feiten. Deze wetenschap blijkt nergens uit. Op de MMA-melding - dat er vanuit de woning van klager vermoedelijk drugs zouden worden verkocht - is verder nooit geacteerd, dus ook daar blijkt geen wetenschap uit.

Klager heeft de Seat meermalen aan zijn vriend [beslagene] uitgeleend. Het gaat echter te ver om te stellen dat [beslagene] de feitelijke rechthebbende en eigenaar van de Seat is, omdat hij op meerdere momenten in de Seat is gezien.

Verzocht wordt dan ook om het klaagschrift gegrond te verklaren en de beslissing tot verbeurdverklaring te herroepen.

De officier van justitie heeft gepersisteerd bij het schriftelijke standpunt van het Openbaar Ministerie en zich op het standpunt gesteld dat beslagene [beslagene] de feitelijke gebruiker en eigenaar van de Seat is en het voertuig heeft gebruikt bij het plegen van strafbare feiten. Daarmee komt het voertuig voor verbeurdverklaring in aanmerking en heeft de politierechter juist geoordeeld door bij vonnis van 17 februari 2026 de verbeurdverklaring van de Seat uit te spreken. Het klaagschrift dient dan ook ongegrond te worden verklaard.

Klager heeft in raadkamer aangevoerd dat hij over twee voertuigen beschikte en om die reden de Seat kon uitlenen aan zien vriend [beslagene]. Hij wist niets af van de strafbare praktijken van zijn vriend. Klager wenst teruggave van de Seat, nu hij dit voertuig nodig heeft voor zijn werk in de zorg en voor zijn twee kinderen. Klager beschikt weliswaar nog over een Kia, maar deze is oud en aan vervanging toe.

Belanghebbende [beslagene] heeft in raadkamer aangevoerd dat hij de Seat van klager mocht lenen, maar niet constant in gebruik heeft gehad. Tussentijds bracht [beslagene] de Seat steeds terug naar klager. Klager heeft niets met de handel in drugs te maken.

De raadkamer van de rechtbank is bevoegd tot afdoening van het klaagschrift.

Het klaagschrift is tijdig ingediend.

Ontvankelijkheid

Op 10 december 2025 is de Seat onder [beslagene] in beslag genomen wegens verdenking van handel in/vervoer van verdovende middelen. Klager stelt eigenaar te zijn van deze auto. Hij heeft op 22 december 2025 ter griffie van deze rechtbank een klaagschrift als bedoeld in artikel 552a lid 1 Sv ingediend, waarin hij verzoekt om teruggave van de in beslag genomen Seat.

De rechtbank stelt vast dat de Seat bij vonnis van 17 februari 2026 in de strafzaak tegen

[beslagene] verbeurd is verklaard. Tegen dit vonnis is geen hoger beroep ingesteld, zodat dit vonnis onherroepelijk is.

Als het gerecht dat bevoegd is tot afdoening van een klaagschrift als bedoeld in artikel 552a Sv constateert dat sinds de indiening daarvan de betreffende voorwerpen bij inmiddels uitvoerbare beslissing ten laste van een ander zijn verbeurdverklaard of onttrokken aan het verkeer, moet dit klaagschrift worden opgevat als een klaagschrift als bedoeld in artikel 552b Sv. Bij e-mailbericht van 27 februari 2026 heeft de raadsman ook verzocht om het eerder ingediende klaagschrift ex artikel 552a lid 1 Sv als zodanig op te vatten. Dit betekent dat het klaagschrift ex artikel 552b Sv binnen de bij de wet bepaalde drie maanden nadat de beslissing uitvoerbaar is geworden, is ingediend en dat klager ontvankelijk is in zijn beklag.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer een summier karakter heeft. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevraagd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

Op basis van artikel 552b Sv kan een belanghebbende, daaronder niet begrepen de verdachte of veroordeelde, zich beklagen over (onder meer) de onherroepelijke verbeurdverklaring van hem toekomende voorwerpen.

Klager stelt rechthebbende te zijn en klaagt over de onherroepelijke verbeurdverklaring van de Seat.

De rechtbank zal eerst moeten beoordelen of klager als redelijkerwijs rechthebbende kan worden aangemerkt. Zij mag daarbij civielrechtelijke aspecten betrekken. De rechtbank hoeft daarbij geen burgerrechtelijke eigendoms- en bezitskwesties te beslechten. Het gaat om een voorlopig oordeel over eigendoms- en bezitsrechten.

Bij vonnis van de politierechter van 17 februari 2026 is [beslagene] veroordeeld voor handel in verdovende middelen (meermalen gepleegd) in de periode van 31 juli 2025 tot en met 6 september 2025 en is de Seat verbeurdverklaard. Uit het dossier volgt dat er na deze bewezenverklaarde periode beslag op de Seat is gelegd, maar dat het beslag verband houdt met de bewezenverklaarde feiten. [beslagene] maakte namelijk al langere tijd gebruik van de Seat. Zo is hij meermalen door de politie gecontroleerd, terwijl hij in deze auto reed. Hoewel vaststaat dat klager de tenaamgestelde van de Seat is, is het op basis van de feiten en omstandigheden zoals die naar voren komen uit het strafdossier tezamen met de verklaring van klager dat hij zijn auto vaak uitleende aan zijn vriend [beslagene], voldoende aannemelijk dat de Seat feitelijk in gebruik was bij [beslagene]. De rechtbank is van oordeel dat daarmee in onvoldoende mate is komen vast te staan dat klager redelijkerwijs als rechthebbende kan gelden.

Nu klager niet als rechthebbende op de Seat kan worden aangemerkt, behoeft hetgeen voor het overige in raadkamer is aangevoerd in het licht van het voorgaande geen verdere beantwoording meer.

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank het klaagschrift ongegrond verklaren.

De rechtbank

- verklaart het klaagschrift ongegrond.

Deze beslissing is genomen door mr. P.E. van Althuis, rechter, in tegenwoordigheid van

mr. S.H.M.R. Chevalier-Verbunt, griffier, en is uitgesproken op de openbare zitting van 28 april 2026.

INFORMATIE RECHTSMIDDEL

Tegen deze beslissing kan door het Openbaar Ministerie binnen veertien dagen na dagtekening van deze beslissing en door de klager binnen veertien dagen na de betekening van deze beslissing beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden te 's-Gravenhage (artikel 552d lid 2 Wetboek van Strafvordering).