RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats Breda
raadkamernummer : 25-024152
datum : 10 maart 2026
beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
[klager] ,
h.o.d.n. [bedrijf 1] ( [ondernemingsnummer] ),
gevestigd en kantoorhoudende te [adres] ,
woonplaats kiezend op het kantoor van mr. L.E. van Hevele advocaat te Oostburg, (Postbus 30, 4500 AA Oostburg),
hierna te noemen: klager.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:
Op 24 februari 2026 heeft het onderzoek door de raadkamer plaatsgevonden. Hierbij zijn de officier van justitie mr. M. Nieuwenhuis en mr. L.E. van Hevele als gemachtigd advocaat van klager, gehoord.
Klager is behoorlijk opgeroepen, maar niet bij de behandeling van het klaagschrift verschenen.
De belanghebbenden zijn behoorlijk opgeroepen, maar niet bij de behandeling van het klaagschrift verschenen. Dit zijn: [belanghebbende 1] en [belanghebbende 2] .
Het klaagschrift strekt tot opheffing van het beslag met last tot teruggave aan de klager. Daartoe is aangevoerd dat klager stelt rechthebbende te zijn van de Lexus. Klager is handelaar in tweedehands voertuigen en heeft in dat kader op 14 november 2022 de Lexus volledig te goeder trouw gekocht van [bedrijf 2] - die eveneens volledig te goeder trouw de Lexus heeft aangekocht - voor een koopsom groot € 27.750,00. Artikel 3:86 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) biedt bescherming voor de verkrijger te goeder trouw tegen beschikkingsonbevoegdheid van de vervreemder. Van de uitzondering van artikel 3:86 lid 3 BW (het door de eigenaar die het bezit door diefstal heeft verloren binnen drie jaar te rekenen van de dag van de diefstal opeisen van de roerende zaak als zijn eigendom) kan geen sprake zijn, vanwege het gegeven dat de Lexus blijkens het keuringsverslag voor verkoop van 3 november 2022 reeds op 17 september 2020 in België is ingeschreven en de termijn van drie jaren dus is verstreken. Klager wordt als verkrijger te goeder trouw beschermd tegen beschikkingsonbevoegdheid in de keten van voorgaande vervreemder en is dan ook rechthebbende op de Lexus, zodat de Lexus aan hem moet worden afgegeven. Subsidiair dient, in het geval klager niet als rechthebbende wordt aangemerkt, ingevolge artikel 3:120 BW de rechthebbende op een goed die het opeist van de bezitter te goeder trouw de ten behoeve van het goed gemaakte kosten alsmede de schade jegens derden te vergoeden.
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat klager als redelijkerwijs rechthebbende van de Lexus kan worden aangemerkt en dat het klaagschrift gegrond kan worden verklaard. De Lexus is in 2019 gestolen, zodat de termijn van drie jaren waarbinnen de oorspronkelijke eigenaar een gestolen zaak kan opeisen, inmiddels ruim is verstreken. Na onderzoek door de RDW is gebleken dat het chassisnummer van de Lexus is vervalst. Onder die omstandigheden kan de Lexus alleen terug naar klager als er een nieuw Vehicle Identification Number (VIN) wordt ingeslagen.
2. De beoordeling
De raadkamer van de rechtbank is bevoegd tot afdoening van het klaagschrift.
Het klaagschrift is tijdig ingediend en klager is ontvankelijk in zijn beklag.
Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer een summier karakter heeft. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevraagd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.
De rechtbank overweegt over het klaagschrift tegen het strafvorderlijk beslag dat is gelegd op grond van artikel 94 Sv als volgt.
Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad, moet de rechter, bij een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag:
a. beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert, en zo nee,
b. de teruggave van het inbeslaggenomen voorwerp gelasten aan de beslagene, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende van dat voorwerp moet worden beschouwd.
In dit laatste geval moet het klaagschrift van de beslagene ongegrond worden verklaard.
Op grond van artikel 116, eerste lid, Sv laat het Openbaar Ministerie de inbeslaggenomen voorwerpen teruggeven aan de beslagene, zodra het belang van strafvordering zich daartegen niet meer verzet. Dit betekent het volgende. Als het Openbaar Ministerie zich op het standpunt stelt dat er geen strafvorderlijk belang meer is bij het voortduren van het beslag, dan moet de rechter ervan uitgaan dat het standpunt juist is. Dit geldt ook als het Openbaar Ministerie van oordeel is dat het voorwerp teruggegeven kan worden aan een ander dan klager.
Uit de stukken en hetgeen ter zitting is besproken blijkt dat de gronden voor het voortzetten van het strafvorderlijk beslag niet langer aanwezig zijn. Vervolgens rijst de vraag of de Lexus aan klager dient te worden teruggeven. Hoofdregel is dat een voorwerp moet worden teruggegeven aan degene onder wie het in beslag is genomen. Dat is slechts anders indien een ander redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt.
Uit het zich bij de stukken bevindende P-formulier volgt dat de Lexus op 20 december 2019 is gestolen in Rome (Italië). Van de diefstal is door de oorspronkelijke eigenaar aangifte gedaan. Een eigenaar verliest zijn eigendomsrecht niet als zijn eigendom wordt gestolen. Op grond van artikel 3:86 lid 3 BW kan hij het gestolen goed gedurende drie jaren na de dag van de diefstal opeisen van de persoon die het onder zich heeft. Dat geldt niet als er daarna sprake is geweest van een consumentenkoop. In de onderhavige zaak heeft klager de Lexus op 14 november 2022 niet als particulier, maar als handelaar in tweedehands voertuigen gekocht. Er is dus geen sprake geweest van een consumentenkoop, zodat hem in beginsel geen derdenbescherming toekomt. Desondanks kan klager aanspraak maken op de bescherming van artikel 3:86 lid 3 sub a BW nu blijkens het keuringsverslag van 3 november 2022 de Lexus al sinds 17 september 2020 in België staat ingeschreven en de revindicatietermijn van drie jaren na de diefstal op 20 december 2019 dus is verstreken. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat klager als rechthebbende moet worden aangemerkt.
De rechtbank stelt op basis van het raadkamerdossier en het verhandelde in raadkamer vast dat er een vals chassisnummer op de in beslag genomen Lexus was aangebracht. De rechtbank is van oordeel dat de Lexus daarmee voor herinslag van het VIN in aanmerking komt.
Alles overwegend is de rechtbank van oordeel dat de Lexus aan klager moet worden teruggegeven, zodat hij de Lexus kan legaliseren middels een herinslag van het VIN. Hiervoor dient klager contact op te nemen met de RDW.
3. De beslissing
De rechtbank
- verklaart het klaagschrift gegrond en gelast de teruggave van de in beslag genomen Lexus Nx300h, [kenteken] , aan klager.
Deze beslissing is genomen door mr. P.E. van Althuis, rechter, in tegenwoordigheid van
mr. S.H.M.R. Chevalier-Verbunt, griffier, en is uitgesproken op de openbare zitting van 10 maart 2026.
INFORMATIE RECHTSMIDDEL
Tegen deze beslissing kan door het Openbaar Ministerie binnen veertien dagen na dagtekening van deze beslissing en door de klager binnen veertien dagen na de betekening van deze beslissing beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden te 's-Gravenhage (artikel 552d lid 2 Wetboek van Strafvordering).