uitspraak van de voorzieningenrechter van 4 september 2026 in de zaak tussen
Stichting [verzoekster] , uit [plaats 1] , verzoekster,
(gemachtigde: mr. M.A. Visser),
en
de burgemeester van de gemeente Breda , verweerder.
Inleiding
1. Deze uitspraak gaat over een verzoek om een voorlopige voorziening met betrekking tot het besluit van de burgemeester van 12 augustus 2026 (bestreden besluit) om de woning aan de [adres] in [plaats 2] (de woning) te sluiten met ingang van 20 augustus 2026 voor de duur van drie maanden op grond van artikel 13b van de Opiumwet. Verzoekster is de eigenaar van de woning. De burgemeester is tot sluiting van de woning overgegaan omdat de politie op de eerste etage een in werking zijnde hennepkwekerij heeft aangetroffen.
Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen het bestreden besluit. Daarnaast heeft zij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is, doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. De voorzieningenrechter kan in beginsel alleen een voorlopige voorziening treffen als degene die om een voorlopige voorziening verzoekt een spoedeisend belang heeft bij het treffen van een voorlopige voorziening. Dat staat in artikel 8:81 van de Awb. Een voorlopige voorziening is een tijdelijke maatregel die wordt genomen als de uitkomst van de bodemzaak, in dit geval de bezwaarschriftprocedure, niet kan worden afgewacht.
Verzoekster heeft in haar verzoekschrift aangegeven een spoedeisend belang te hebben bij het treffen van een voorlopige voorziening omdat de sluiting de noodzakelijke renovatie- en herstelwerkzaamheden in de weg staat en daarmee de geplande hernieuwde ingebruikname van de woning vertraagt. Dit leidt volgens verzoekster tot aanzienlijke financiële schade.
De griffier heeft bij brief van 19 augustus 2026 verzoekster gevraagd het spoedeisend belang bij het treffen van een voorziening toe te lichten.
Verzoekster heeft bij brief van 26 augustus 2026 gereageerd op dit verzoek. Daarin heeft verzoekster gesteld dat sprake is van ernstige schade en dat door de voormalig huurder vermoedelijk aanpassingen aan de elektra en/of meterkast zijn doorgevoerd. Dit kan mogelijk (brand)gevaarlijke situaties opleveren en herstel op korte termijn is daarom noodzakelijk. Bij haar brief heeft verzoekster een e-mail van [aannemer] (aannemer) van 18 augustus 2026 overgelegd, waarin benadrukt wordt dat het van uit bouwkundig en technisch oogpunt niet wenselijk is om de herstelwerkzaamheden gedurende een langere periode uit te stellen. Ook heeft verzoekster een e-mail van de aannemer van 25 augustus 2026 overgelegd. In die e-mail heeft de aannemer erop gewezen dat er een aanzienlijke hoeveelheid actieve kool afkomstig van de hennepkwekerij in het toilet en de afvoer terecht is gekomen. Deze koolstof zal in de afvoerleidingen uitharden, wat op termijn kan leiden tot verstoppingen en aantasting van het rioolsysteem. Om verdere erge schade aan de woning te voorkomen, is het volgens de aannemer zaak om dit op korte termijn aan te pakken. Verzoekster wenst de herstelwerkzaamheden op de kortst mogelijke termijn te laten uitvoeren, zodat zij de woning eveneens op de kortst mogelijke termijn weer kan aanbieden op de markt aan de grote groep van woningzoekenden.
Dat verzoekster de woning opnieuw te huur wil aanbieden, is naar het oordeel van de voorzieningenrechter een financieel belang. De voorzieningenrechter stelt voorop dat volgens vaste rechtspraak een financieel belang in beginsel geen spoedeisend belang is. Pas als sprake is van een financiële noodsituatie kan een financieel belang een spoedeisend belang zijn. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een financiële noodsituatie.
Ten aanzien van de benodigde herstelwerkzaamheden, acht de voorzieningenrechter onvoldoende onderbouwd dat deze werkzaamheden niet pas na ommekomst van de sluitingstermijn zouden kunnen worden uitgevoerd. De aannemer spreekt weliswaar over een ‘korte termijn’ maar heeft nagelaten deze termijn nader te specificeren en te onderbouwen. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is uit de verklaringen van verzoekster en de aannemer niet gebleken dat de termijn waarbinnen deze herstelwerkzaamheden moeten worden uitgevoerd om (verdere en anders dan financiële) schade te voorkomen, minder dan drie maanden bedraagt. Daarnaast blijkt uit het dossier dat verzoekster voordat tot sluiting is overgaan nog gelegenheid heeft gehad om onder meer de elektra uit te schakelen en zo dus potentieel gevaar te voorkomen.
De voorzieningenrechter komt tot de conclusie dat verzoekster onvoldoende heeft onderbouwd dat sprake is van dusdanige bouwkundige en installatietechnische risico’s dat direct herstelwerkzaamheden moeten worden uitgevoerd en daarom het besluit tot sluiting van de woning zou moeten worden geschorst. De voorzieningenrechter oordeelt dus dat geen sprake is van spoedeisend belang bij het treffen van een voorlopige voorziening.
Conclusie en gevolgen
3. Het verzoek is kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.M.L.E. Ides Peeters, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. S. Constant, griffier, op 4 september 2026 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: