RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats Middelburg
parketnummer : 02-116673-24
raadkamernummer : 26-004303
beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
[klager] ,
geboren op [geboortedag 1] 2003,
woonplaats kiezend op het kantoor van mr. E. van de Rakt advocaat te Breda, (Postbus 4650, 4803 ER Breda),
hierna te noemen: de klager.
Beslagene is [beslagene] ,
geboren op [geboortedag 2] 2003 te [geboorteplaats] ,
wonende op het adres [woonadres]
hierna te noemen: beslagene.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:
Op 13 mei 2026 heeft het onderzoek door de raadkamer plaatsgevonden. Hierbij zijn de officier van justitie, mr. M. Nieuwenhuis, en mr. E. van de Rakt als gemachtigd raadsvrouw van klager, gehoord.
Klager is behoorlijk opgeroepen, maar niet bij de behandeling van het klaagschrift verschenen.
Het klaagschrift strekt tot opheffing van het beslag met last tot teruggave aan de klager. Daartoe is aangevoerd dat klager eigenaar is van de Audi, daarvan geen afstand heeft gedaan en geen verdachte is. Hij is enig aandeelhouder en bestuurder van de vennootschap (hierna: [B.V.] ) en dus volledig beschikkingsbevoegd. Klager heeft op 12 januari 2026 met beslagene een schulderkenningscontract gesloten waaruit blijkt dat de Audi uitsluitend eigendom blijft van de verkoper (zijnde klager) totdat de koper (zijnde beslagene) de volledige koopprijs van € 30.000,00 heeft voldaan. Nu dat nog niet het geval is, is klager nog steeds de rechtmatig eigenaar, reden waarom wordt verzocht het klaagschrift gegrond te verklaren en de Audi aan hem terug te geven.
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat klager niet als rechtmatig eigenaar kan worden aangemerkt, reden waarom het klaagschrift ongegrond moet worden verklaard. De Audi is nimmer zijn eigendom geweest. De Audi stond ten tijde van de verkoop aan beslagene op naam van [B.V.] Daarna is de Audi overgeschreven op naam van beslagene. Laatstgenoemde dient daarom te worden aangemerkt als eigenaar van de Audi. Het feit dat klager enig aandeelhouder van [B.V.] is maakt dat niet anders.
2. De beoordeling
De raadkamer van de rechtbank is bevoegd tot afdoening van het klaagschrift.
Het klaagschrift is tijdig ingediend en klager is ontvankelijk in zijn beklag.
Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer een summier karakter heeft. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevraagd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.
De rechtbank overweegt over het klaagschrift tegen het conservatoir beslag dat is gelegd op grond van artikel 94a Sv als volgt.
Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad moet de rechter, bij een artikel 94a, eerste, tweede of derde lid, Sv beslag onderzoeken:
(i) of ten tijde van de beslissing op het klaagschrift sprake van een redelijk vermoeden van schuld van een misdrijf waarvoor een geldboete van de vierde of vijfde categorie kan worden opgelegd;
en
(ii) of zich het geval voordoet dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, aan de verdachte een verplichting tot betaling van een geldboete dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel dan wel een schadevergoedingsmaatregel zal opleggen.
Als klager een derde is tegen wie het strafrechtelijk onderzoek zich niet richt, dan zal de rechtbank moeten beoordelen of klager redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt. Zij mag daarbij civielrechtelijke aspecten betrekken. De rechtbank hoeft daarbij geen burgerrechtelijke eigendoms- en bezitskwesties te beslechten. Het gaat om een voorlopig oordeel over eigendomsrechten. Als de rechtbank oordeelt dat klager redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt, dan moet zij vervolgens kijken of er sprake is van een situatie als genoemd in artikel 94a lid 4 of lid 5 Sv.
Als degene die in een artikel 552a Sv-procedure om teruggave heeft verzocht, niet redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt, moet de rechter het verzoek om teruggave afwijzen. Dit is ook het geval als het belang van strafvordering zich niet meer tegen teruggave verzet.
De rechtbank stelt op basis van het dossier en het verhandelde in raadkamer het volgende vast. Op 12 januari 2026 is de Audi overgeschreven van [B.V.] naar beslagene. Ten tijde van de in beslagname van de Audi op 6 februari 2026 stond de Audi nog steeds op zijn naam, zodat niet klager maar beslagene eigenaar is van de Audi. Het schulderkenningscontract van 12 januari 2026 is gesloten tussen klager en beslagene. Nu klager (ook) op dat moment geen eigenaar was van de Audi, komt aan dat contract in deze klaagschriftprocedure geen betekenis toe. De omstandigheid dat klager enig aandeelhouder was en is van [B.V.] maakt dat niet anders.
Gelet op het voorgaande is niet komen vast te staan dat klager redelijkerwijs als rechthebbende van de Audi moet worden beschouwd, zodat de rechtbank het klaagschrift gericht tegen het op grond van artikel 94a Sv gelegde beslag ongegrond zal verklaren.
3. De beslissing
De rechtbank verklaart het klaagschrift ongegrond.
Deze beslissing is op 27 mei 2026 genomen door mr. J. Bergen, rechter, in tegenwoordigheid van mr. D.J. Gentenaar van der Landen, griffier, en is uitgesproken op de openbare zitting van 27 mei 2026.
INFORMATIE RECHTSMIDDEL
Tegen deze beslissing kan door het Openbaar Ministerie binnen veertien dagen na dagtekening van deze beslissing en door de klager binnen veertien dagen na de betekening van deze beslissing beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden te 's-Gravenhage (artikel 552d lid 2 Wetboek van Strafvordering).