ECLI:NL:RBZWB:2026:936

1. Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 30 januari 2026. Tegen verdachte is verstek verleend. De officier van justitie, mr. M.P. de Graaf, heeft zijn standpunt kenbaar gemaakt.

2. De tenlastelegging

3. De voorvragen

4. De beoordeling van het bewijs

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna te noemen: WVW). [slachtoffer] heeft zwaar lichamelijk letsel opgelopen. De officier van justitie kwalificeert de mate van schuld als zeer onvoorzichtig en onoplettend. Daarnaast acht de officier van justitie wettig en overtuigend bewezen dat verdachte onder invloed van te veel alcohol en met een ongeldig verklaard rijbewijs heeft gereden.

Het oordeel van de rechtbank

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Feit 1

Feiten en omstandigheden

Op grond van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank het volgende vast. Verdachte reed op 22 november 2024 als bestuurder van een personenauto, een Peugeot 407, over de Westkade te Sas van Gent in de richting van Terneuzen. Als passagier bevond zich in het voertuig [slachtoffer] . Op enig moment is verdachte met de rechter wielen in de berm terechtgekomen, waardoor hij de macht over het stuur verloor. Hierdoor is verdachte eerst tegen een vangrail en vervolgens tegen een hekwerk gebotst. Door het verkeersongeval heeft [slachtoffer] onder meer een gebroken nekwervel opgelopen.

Het alcoholgehalte (ethanol) in het bloed van verdachte bedroeg 2,24 milligram per milliliter bloed. In dit geval gold een grenswaarde van 0,50 milligram per milliliter. Dit betekent dat verdachte meer dan vier keer de toegestane hoeveelheid alcohol had gedronken. Ook reed verdachte ten tijde van de aanrijding met een snelheid van tenminste 74,9 kilometer per uur, terwijl de toegestane maximumsnelheid 50 kilometer per uur was. Verder was verdachte op het moment van het verkeersongeval niet in het bezit van een geldig rijbewijs.

Schuld in de zin van artikel 6 WVW

De vraag waarvoor de rechtbank zich gesteld ziet, is of verdachte door zijn gedragingen schuld heeft aan het verkeersongeval, en zo ja, in welke mate. Het komt hierbij aan op het geheel van de gedragingen van verdachte, de aard en de ernst daarvan en de overige omstandigheden van het geval. Niet reeds uit de ernst van de gevolgen van verkeersgedrag dat in strijd is met één of meer wettelijke gedragsregels in het verkeer kan worden afgeleid dat sprake is van schuld in de hiervoor bedoelde zin.

Het gedrag van verdachte moet daarvoor worden afgemeten aan dat wat van een verkeersdeelnemer, in dit geval een bestuurder van een personenauto, in het algemeen en gemiddeld genomen mag worden verwacht.

Gelet op de vastgestelde feiten en omstandigheden staat vast dat het door verdachte vertoonde gedrag substantieel afwijkt van het gedrag dat van verkeersdeelnemers in het algemeen wordt vereist en mag worden verwacht en dat niet slechts sprake is van één verkeersovertreding. Verdachte is onder invloed van meer dan vier keer de toegestane hoeveelheid alcohol gaan rijden. Het is een feit van algemene bekendheid dat het gebruik van alcohol de rijvaardigheid en het reactievermogen van een verkeersdeelnemer negatief beïnvloedt. Verder was verdachte niet in het bezit van een geldig rijbewijs en heeft hij harder gereden dan de ter plaatse toegestane maximumsnelheid. Er zijn geen aanwijzingen dat het ongeval is ontstaan door een andere oorzaak dan door de gedragingen van verdachte.

Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat verdachte schuld heeft gehad aan het verkeersongeval in de zin van artikel 6 WVW. Van de zwaarste vorm van schuld, roekeloosheid, is geen sprake. Verdachte zal hiervan partieel worden vrijgesproken. Gelet op het geheel van de gedragingen van verdachte en de aard en de ernst daarvan – zoals hiervoor overwogen – is het verkeersgedrag van verdachte zeer onvoorzichtig en onoplettend.

Letsel

Om tot een veroordeling te komen ter zake artikel 6 WVW dient sprake te zijn van zwaar lichamelijk letsel dan wel van letsel waaruit tijdelijke ziekte of verhindering van de uitoefening van normale bezigheden is ontstaan. Bij de beantwoording van de vraag of sprake is van zwaar lichamelijk letsel wegen in ieder geval factoren mee als de aard van het letsel, de noodzaak en aard van het medisch ingrijpen en het uitzicht op (volledig) herstel. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Het letsel van [slachtoffer] kwalificeert de rechtbank als zwaar lichamelijk letsel in de zin van artikel 6 WVW, bestaande uit een gebroken nekwervel. Daarnaast volgt uit de verklaring van [slachtoffer] dat hij enkele dagen in coma heeft gelegen, twee weken in het ziekenhuis moest verblijven en drie maanden zal moeten revalideren.

Conclusie

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het primair ten laste gelegde feit, overtreding van artikel 6 WVW, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander zwaar lichamelijk letsel wordt toegebracht en terwijl degene die schuldig is aan dit feit, verkeerde in de toestand bedoeld in artikel 8, tweede lid, van deze wet, wettig en overtuigend bewezen.

Feit 2 en feit 3

Gelet op de bewijsmiddelen in het dossier, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte onder invloed van te veel alcohol en zonder geldig rijbewijs heeft gereden. Verdachte heeft hierover een bekennende verklaring afgelegd bij de politie.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

feit 1

op 22 november 2024 te Sas van Gent, gemeente Terneuzen, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig, daarmede rijdende over de weg, de Westkade, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door zeer onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag, door terwijl hij, verdachte, onder invloed was van alcohol, te weten 2,24 milligram alcohol per milliliter bloed en terwijl verdachte geen geldig rijbewijs had voor het door hem bestuurde motorrijtuig, te rijden met een snelheid van tenminste 74,9 km/u, en niet het verloop van de weg heeft gevolgd, en met twee wielen van de weg is geraakt/in de berm terecht is gekomen, ten gevolge waarvan hij, verdachte, in aanrijding is gekomen met één

geleiderail en een (toegangs)hek, waardoor een ander, genaamd [slachtoffer] , zwaar lichamelijk letsel, te weten een gebroken nekwervel werd toegebracht, terwijl hij, verdachte, verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, tweede, lid van de Wegenverkeerswet 1994;

feit 2

op 22 november 2024 te Sas van Gent, gemeente Terneuzen, als bestuurder van een motorrijtuig, (personenauto), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte in zijn bloed bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder b van de Wegenverkeerswet 1994, 2,24 milligram, alcohol per milliliter bloed bleek te zijn;

feit 3

op 22 november 2024 te Sas van Gent, gemeente Terneuzen terwijl hij wist dat een op zijn naam gesteld rijbewijs voor een of meer categorieën van motorrijtuigen, te weten een op verdachtes naam gesteld Pools rijbewijs (datum eerste afgifte [datum] 2010), ongeldig was verklaard en aan hem daarna geen ander rijbewijs voor het besturen van een motorrijtuig van de betrokken categorie of categorieën was afgegeven, op de weg, de Westkade, als bestuurder een motorrijtuig, (personenauto), van die categorie of categorieën heeft bestuurd;

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

6. De strafoplegging

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden en daarnaast een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 4 jaren.

Het oordeel van de rechtbank

Aard en ernst van de feiten

Verdachte heeft door zeer onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag een verkeersongeval veroorzaakt, waarbij [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Ten tijde van het ongeval verkeerde verdachte onder invloed van alcohol, was hij niet in het bezit van een geldig rijbewijs en reed hij harder dan de ter plaatse toegestane maximumsnelheid. Door zijn handelen heeft verdachte zijn verantwoordelijkheid als verkeersdeelnemer miskend en heeft hij de veiligheid van andere verkeersdeelnemers in gevaar gebracht. De rechtbank rekent verdachte deze feiten dan ook zwaar aan.

Persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte, waaruit blijkt dat hij in Nederland niet eerder met justitie in aanraking is geweest. Bij de politie heeft verdachte verklaard dat zijn rijbewijs in Polen ongeldig is verklaard vanwege het gebruik van alcohol. De rechtbank acht dit zorgelijk.

Samenloop

De rechtbank heeft verder rekening gehouden met het feit dat de feiten in eendaadse samenloop zijn begaan.

Strafmaat

Bij het bepalen van de strafmaat heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De rechtbank sluit voor de mate van schuld aan bij de categorie “ernstige schuld”. Voor een verkeersongeval met zwaar lichamelijk letsel, waarbij alcoholgebruik van meer dan 1,3 milligram per milliliter bloed aan de orde is, gaan de LOVS-oriëntatiepunten uit van een gevangenisstraf voor de duur van 7 maanden en daarnaast een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 3 jaren.

In strafverzwarende zin neemt de rechtbank mee dat uit de eigen verklaring van verdachte volgt dat juist vanwege alcoholgebruik zijn rijbewijs in Polen ongeldig is verklaard. Verdachte is verder niet ter zitting verschenen om enige verantwoordelijkheid te nemen of om toelichting te geven op zijn persoonlijke omstandigheden. De rechtbank ziet in de persoonlijke omstandigheden van verdachte dan ook geen aanleiding om ten gunste van verdachte van de oriëntatiepunten af te wijken.

Gelet op voorgaande zal de rechtbank aan verdachte opleggen een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een langdurige ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen passend en geboden is. Met deze ontzegging wordt beoogd verdachte ervan te doordringen dat zijn rijgedrag buitengewoon onveilig was, maar ook om weggebruikers voor langere tijd te beschermen tegen dit rijgedrag. De rechtbank acht de door de officier van justitie geëiste ontzegging van de rijbevoegdheid in dit geval passend en legt aan verdachte op een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 4 jaren.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

7. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 6, 8, 9, 175 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994 zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

8. Beslissing

De rechtbank:

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

- verklaart verdachte strafbaar;

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 9 (negen) maanden;

- veroordeelt verdachte tot een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen van 4 (vier) jaren.

9. Bijlage I