202501410/1/A3.
Datum uitspraak: 11 maart 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant A] en [appellant B], beiden wonend in [woonplaats],
appellanten,
tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 28 januari 2025 in zaak nr. 23/6841 in het geding tussen:
[appellanten]
en
de raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank (SVB).
Procesverloop
Bij besluit van 7 juni 2023 heeft SVB naar aanleiding van een verzoek van [appellanten] op grond van de Wet open overheid (Woo) documenten gedeeltelijk openbaar gemaakt.
Bij besluit van 11 oktober 2023 heeft SVB het door [appellanten] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 28 januari 2025 heeft de rechtbank het door [appellanten] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 11 oktober 2023 vernietigd en de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand gelaten.
Tegen deze uitspraak hebben [appellanten] hoger beroep ingesteld.
SVB heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
[appellanten] hebben een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 18 februari 2026, waar [appellanten], vertegenwoordigd door mr. R. Küçükünal, advocaat in Schiedam, en SVB, middels een videoverbinding vertegenwoordigd door mr. A.N.R. Nurmohamed, zijn verschenen.
Overwegingen
Inleiding
1. [appellanten] hebben op grond van de Woo verzocht om openbaarmaking van documenten. Het gaat om documenten waaruit blijkt welke afspraken er zijn gemaakt tussen SVB en advocatenkantoren in Turkije, documenten waarbij te zien is welke zoektermen er zijn gebruikt over advocatenkantoren in Turkije, documenten over het aanbestedingstraject voor het voeren van incassowerkzaamheden voor SVB door advocatenkantoren in Turkije en documenten over het openbaar aanbesteden van de opdracht door SVB aan advocatenkantoren in Turkije.
1.1. SVB heeft bij het besluit van 7 juni 2023 documenten gedeeltelijk openbaar gemaakt met toepassing van artikel 5.1 en 5.2 van de Woo. SVB heeft in het besluit ook vermeld welke zoektermen zijn gebruikt. Er zijn over de zoektermen geen documenten verstrekt omdat die niet bestaan. SVB heeft bij het besluit van 11 oktober 2023 de motivering aangevuld, maar het bezwaar ongegrond verklaard.
1.2. De rechtbank heeft - voor zover in geschil - geoordeeld dat SVB heeft mogen besluiten de namen van advocaten en notarissen niet openbaar te maken. Deze advocaten en notarissen zijn niet in het kader van hun functie in de openbaarheid getreden. De rechtbank heeft verder geoordeeld dat SVB twee documenten niet openbaar heeft hoeven maken omdat het belang van het goed functioneren van SVB zwaarder weegt dan het belang van openbaarmaking.
1.3. SVB heeft de documenten waarvan hij openbaarmaking heeft geweigerd vertrouwelijk aan de Afdeling overgelegd. Ingevolge artikel 8:29, zesde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), neemt alleen de Afdeling kennis van deze documenten.
Wettelijk kader
2. De voor deze zaak van belang zijnde bepalingen zijn opgenomen in de bijlage die deel uitmaakt van deze uitspraak.
Hoger beroep
3. [appellanten] betogen dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de namen van advocaten en notarissen niet mogen worden weggelakt op grond van artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder e, van de Woo. Door het starten van juridische procedures, het sturen van brieven of e-mails naar cliënten over incasso’s en beslagleggingen treden advocaten volgens [appellanten] in de openbaarheid. In dat geval weegt het belang van de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer niet zwaarder dan het belang van openbaarmaking. Volgens [appellanten] behoren aankondigingen tot incasso’s en beslagleggingen mede tot het maatschappelijk debat, waardoor om die reden de informatie openbaar gemaakt moet worden. [appellanten] verwijzen ter vergelijking naar de uitspraak van de Afdeling van 8 februari 2023, ECLI:NL:RVS:2023:489, waarin is geoordeeld dat openbaarmaking van informatie waarop een toezichthouder toezicht houdt het publieke belang dient van een goede en democratische bestuursvoering.
Beoordeling
4. De Afdeling maakt uit het hogerberoepschrift, het nader stuk van 22 december 2025 en wat op de zitting bij de Afdeling is besproken op dat het hoger beroep van [appellanten] zich richt op het niet openbaar maken van de namen van advocaten. [appellanten] hebben niet onderbouwd waarom het oordeel van de rechtbank over de namen van notarissen onjuist zou zijn.
De Afdeling zal dan ook alleen beoordelen of de rechtbank heeft kunnen oordelen dat de namen van advocaten niet openbaar hoeven worden gemaakt.
4.1. Het uitgangspunt van de Woo is dat bij de overheid berustende informatie in beginsel openbaar is, tenzij zwaarwegende belangen als bedoeld in artikel 5.1 en 5.2 van de Woo zich tegen openbaarmaking verzetten. Artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder e, van de Woo bepaalt dat het verstrekken van informatie achterwege blijft voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen het belang van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer.
4.2. Volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling verzet het belang van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer zich tegen openbaarmaking van namen van medewerkers die niet wegens hun functie in de openbaarheid treden, tenzij de indiener van het desbetreffende Woo-verzoek aannemelijk heeft gemaakt dat het belang van de openbaarheid in een concreet geval zwaarder weegt. Zoals de Afdeling in haar uitspraak van 10 september 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4322, heeft overwogen, treden advocaten niet zonder meer vanuit hun functie in de openbaarheid. Advocaten hebben een bijzondere positie binnen de rechtsstaat. Zij verlenen rechtsbijstand en geven juridisch advies. Zij zijn daarbij onder meer gebonden aan de kernwaarden onafhankelijkheid en vertrouwelijkheid. Om hun functie volgens deze kernwaarden uit te oefenen zullen advocaten in beginsel juist niet in de openbaarheid treden. Dat advocaten ook als procesvertegenwoordiger namens een bestuursorgaan optreden, maakt dit niet anders. Nu het in deze zaak gaat om de namen van advocaten, en zij niet wegens hun functie in de openbaarheid treden, was het aan [appellanten] om aannemelijk te maken dat het belang van de openbaarheid zwaarder weegt dan het belang van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van de desbetreffende advocaten. [appellanten] hebben aangevoerd dat zij met de namen van de advocaten willen vaststellen wie hun persoonsgegevens heeft verwerkt om zodoende een klacht in te dienen bij de Turkse autoriteit die gaat over de verwerking van persoonsgegevens. [appellanten] hebben hiermee niet aannemelijk gemaakt dat het belang van de openbaarheid in dit geval zwaarder weegt. SVB heeft dus openbaarmaking van de namen mogen weigeren. De rechtbank is terecht tot hetzelfde oordeel gekomen. Ook kan de verwijzing van [appellanten] naar de uitspraak van 8 februari 2023 hen in dit geval niet baten. In die zaak ging het om toepassing van de weigeringsgrond van onevenredige benadeling. Die zaak valt niet gelijk te stellen met de zaak van [appellanten].
4.3. Het betoog slaagt niet.
Conclusie
5. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank, voor zover aangevallen.
6. SVB hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de uitspraak van de rechtbank, voor zover aangevallen.
Aldus vastgesteld door mr. J.F. de Groot, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. S. Langeveld, griffier.
w.g. De Groot
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Langeveld
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 11 maart 2026
818-1104
BIJLAGE
Wet open overheid
Artikel 5.1. Uitzonderingen
(…)
2. Het openbaar maken van informatie blijft eveneens achterwege voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen de volgende belangen:
e. de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer;
(…)
i. het goed functioneren van de Staat, andere publiekrechtelijke lichamen of bestuursorganen.
(…)
Artikel 5.2. Persoonlijke beleidsopvattingen
1. In geval van een verzoek om informatie uit documenten, opgesteld ten behoeve van intern beraad, wordt geen informatie verstrekt over daarin opgenomen persoonlijke beleidsopvattingen. Onder persoonlijke beleidsopvattingen worden verstaan ambtelijke adviezen, visies, standpunten en overwegingen ten behoeve van intern beraad, niet zijnde feiten, prognoses, beleidsalternatieven, de gevolgen van een bepaald beleidsalternatief of andere onderdelen met een overwegend objectief karakter.
(…)