202407242/1/A3.
Datum uitspraak: 1 april 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het verzoek van:
[verzoekster],
verzoekster,
om herziening (artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de uitspraak van de Afdeling van 9 februari 2024, in zaak nr. 202305218/2/A3.
Procesverloop
Bij uitspraak van 9 februari 2024, in zaak nr. 202305218/2/A3, heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoekster] tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 22 juni 2023 in zaak nr. 19/1437 niet-ontvankelijk verklaard.
Bij brief van 22 november 2024 heeft [verzoekster] de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien.
[verzoekster] heeft een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft het verzoek ter zitting behandeld op 10 maart 2026, waar [verzoekster], bijgestaan door [gemachtigde], zijn verschenen.
Overwegingen
1. De Afdeling stelt voorop dat de rechter een verzoek om herziening van een onherroepelijk geworden uitspraak alleen kan toewijzen als is voldaan aan alle criteria als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb. Het is daarbij aan een verzoeker om hiervoor concrete feiten en omstandigheden te stellen en aannemelijk te maken.
2. Artikel 8:119, eerste lid, van de Awb luidt:
"De bestuursrechter kan op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die:
a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak,
b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en
c. waren zij bij de Afdeling eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden."
3. [verzoekster] heeft verzocht om herziening van de uitspraak van de Afdeling van 9 februari 2024 omdat daarin volgens haar ten onrechte is overwogen dat uit de verklaring van de Raad voor Rechtsbijstand blijkt dat zij een aangiftebiljet heeft ontvangen, maar nog geen aangifte heeft gedaan. Dat staat volgens haar niet in deze verklaring. Verder is de Afdeling er ten onrechte vanuit gegaan dat zij een aangiftebiljet heeft ontvangen. Dat is volgens haar niet het geval. Verder voert zij aan dat de Afdeling haar zaak mogelijk heeft verwisseld met een andere zaak. In dit verband wijst zij erop dat de Afdeling een blanco verklaring omtrent vermogen naar haar heeft toegezonden, waarbij zaaknummer 202305564 is doorgestreept en met de hand ‘05218’ eronder is ingevuld.
3.1. De Afdeling zal de uitspraak van 9 februari 2024 niet herzien.
[verzoekster] heeft namelijk geen feiten of omstandigheden aangevoerd, die zijn aan te merken als feiten en omstandigheden in de zin van artikel 8:119, eerste lid, van de Awb. Uit wat [verzoekster] heeft aangevoerd, volgt vooral dat zij het niet eens is met de uitkomst van de uitspraak waarvan zij herziening vraagt. Maar het bijzondere rechtsmiddel van herziening is niet bedoeld om een partij in de gelegenheid te stellen om het eerder al bij de Afdeling gevoerde debat te heropenen, nadat is gebleken dat de aangevoerde feiten en omstandigheden niet tot het gewenste resultaat hebben geleid. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 5 maart 2008, ECLI:NL:RVS:2008:BC5799), is een vermeend onjuiste rechtsopvatting geen grond voor herziening, evenmin als veronderstelde rechtelijke misslagen over de gevolgde procedure of de vaststelling van de feiten.
3.2. Overigens heeft de Afdeling de door [verzoekster] genoemde verklaring niet aan haar uitspraak ten grondslag gelegd, maar juist de omstandigheid dat zij niet of niet tijdig de gevraagde stukken/informatie over haar inkomen heeft verstrekt. Wat [verzoekster] over de verklaring heeft aangevoerd zou alleen al daarom niet tot een andere uitspraak dan die van 9 februari 2024 hebben kunnen leiden, zoals bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, onder c, van de Awb.
4. [verzoekster] heeft verder aangevoerd dat zij de in de uitspraak genoemde brief van 28 november 2023 niet kent. Ook heeft [verzoekster] gesteld dat zij pas tijdens een zitting van 26 november 2024 in een andere zaak op de hoogte zou zijn geraakt van de uitspraak van de Afdeling van 9 februari 2024.
4.1. De uitspraak van 9 februari 2024 is met een aangetekende brief naar de gemachtigde van [verzoekster], mr. J.F.R. Eisenberger, advocaat te Heemskerk, verzonden. Wat hier verder ook van zij, de omstandigheid dat zij pas later op de hoogte zou zijn geraakt van deze uitspraak is niet aan te merken als een omstandigheid als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb.
4.2. Ook de brief van 28 november 2023 is verzonden naar deze gemachtigde en had dus redelijkerwijs bij haar bekend moeten zijn. Daarom is alleen al niet voldaan aan het criterium van artikel 8:119, eerste lid, onder b, van de Awb.
5. Gelet op het vorenstaande moet het verzoek worden afgewezen.
6. De proceskosten hoeven niet te worden vergoed.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
wijst het verzoek af.
Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T.E. Larsson-van Reijsen, griffier.
w.g. Lange
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Larsson-van Reijsen
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 1 april 2026
978