202403073/1/R4.
Datum uitspraak: 14 januari 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
[appellante], wonend in Empe, gemeente Brummen,
appellante,
en
de raad van de gemeente Brummen,
verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 21 maart 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "[locatie 1], Empe" vastgesteld.
Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld.
De raad heeft een verweerschrift ingediend.
[appellante] en de raad hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 20 november 2025, waar [appellante], vertegenwoordigd door [gemachtigden], en de raad, vertegenwoordigd door E. Bronsvoort, zijn verschenen. Voorts is ter zitting [partij] als partij gehoord.
Overwegingen
Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is.
Het ontwerpplan is op 19 december 2023 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening (hierna: de Wro), zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.
Inleiding
2. Op het perceel [locatie 2]/[locatie 1] zijn al lange tijd feitelijk twee wooneenheden aanwezig, die door twee afzonderlijke huishoudens worden bewoond. Met het bestemmingsplan "[locatie 1], Empe" wordt deze feitelijke situatie geformaliseerd. Om op dit perceel te komen rust er een recht van overpad op het pad naast het perceel [locatie 3] van [appellante]. [appellante] vreest voor overlast als gevolg van het plan.
Toetsingskader
3. Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moet de raad bestemmingen aanwijzen en regels geven die de raad uit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De raad heeft daarbij beleidsruimte en moet de betrokken belangen afwegen. De Afdeling oordeelt niet zelf of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het plan onevenredig zijn in verhouding tot de met het plan te dienen doelen.
Bespreking van het beroep
Participatie
4. [appellante] betoogt dat de totstandkoming van het bestemmingsplan niet juist is verlopen. Volgens haar heeft de raad de inspraak over het bestemmingsplan ten onrechte uitbesteed aan de bewoners van het perceel [locatie 2]/[locatie 1]. Er zou sprake zijn van publiek-private samenspanning, aldus [appellante].
4.1. De Afdeling stelt vast dat het plan is voorbereid met toepassing van de uniforme openbare voorbereidingsprocedure zoals bedoeld in afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb). Niet is gebleken dat de raad niet op de juiste wijze toepassing heeft gegeven aan het bepaalde in afdeling 3.4 van de Awb. Uit de Awb of de Wro en ook niet uit enig ander wettelijk voorschrift volgt in dit geval de verplichting om voorafgaand aan de terinzagelegging van het ontwerpbesluit ook nog een participatietraject te doorlopen. De omstandigheid dat door de raad zelf geen inspraak is georganiseerd in die eerdere fase heeft daarom geen gevolgen voor de rechtmatigheid van het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan. Het betoog slaagt niet.
Verzwaring van het gebruik van het overpad
5. [appellante] voert aan dat de raad ten onrechte geen onderzoek heeft gedaan naar de verzwaring van het gebruik van het overpad en de gevolgen daarvan voor [appellante].
5.1. De raad stelt dat hij de feitelijk bestaande situatie vergeleken heeft met de beoogde situatie en daarbij tot de conclusie is gekomen dat geen sprake is van een significant intensiever gebruik van het overpad. Er vindt immers geen gebruikswijziging plaats, het huidige gebruik wordt na de splitsing voortgezet, aldus de raad. Daarnaast heeft overleg plaatsgevonden tussen verschillende partijen waarna is besloten om in het bestemmingsplan toegestane "kleinschalige beroeps- en bedrijfsmatige activiteiten aan huis" en lichte horecavoorzieningen aan huis, met uitzondering van een bed & breakfast, uit te sluiten op het perceel. De raad stelt dat daarmee voldoende rekening is gehouden met de belangen van [appellante].
De Afdeling ziet in wat door [appellante] is aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat er sprake zal zijn van een zodanige intensivering van het verkeer van en naar het perceel [locatie 2]/[locatie 1] dat daardoor onevenredige gevolgen zullen optreden voor [appellante].
Het betoog slaagt niet.
Parkeergelegenheid
6. [appellante] voert aan dat het bestemmingsplan niet voorziet in voldoende gelegenheid om op het perceel te parkeren en keren. Omdat op het perceel niet voldoende parkeer- en keermogelijkheden zijn, wordt er voortdurend op grond van [appellante] geparkeerd en gekeerd, aldus [appellante]. Ter zitting is verduidelijkt dat dit vooral ziet op pakketbezorgers die ten behoeve van [locatie 2] en [locatie 1] de oprit oprijden en vervolgens korte tijd parkeren op het terrein van [appellante].
De raad heeft aangevoerd dat voor de twee woningen een totale parkeerbehoefte van 4 parkeerplaatsen geldt. Gelet op de omvang van het beschikbare terrein wordt aan deze parkeernorm voldaan en is er zelfs nog extra parkeerruimte over, aldus de raad.
6.1. De Afdeling stelt vast dat voor het bepalen van de parkeerbehoefte gebruik is gemaakt van de parkeernormen uit het "Paraplubestemmingsplan Parkeren". Hieruit volgt dat een parkeernorm van 2,2 per woning geldt. Dat is ook vastgelegd in artikel 8.2.2 van de planregels.
6.2. Ter zitting is vastgesteld dat op het eigen voorterrein van het perceel ruim voldoende ruimte is om aan deze parkeernorm te voldoen. Weliswaar is niet uitgesloten dat pakketdiensten en bezorgers niet altijd van die ruimte gebruik zullen maken en al eerder, op het perceel van [appellante], zullen stoppen, maar in dat incidentele gebruik heeft de raad geen aanleiding hoeven te zien om het plan niet vast te stellen.
Het betoog slaagt niet.
Conclusie
7. Het beroep is ongegrond.
8. De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
verklaart het beroep ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. H.J.M. Besselink, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van J.M. Rijsdijk, griffier.
w.g. Besselink
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Rijsdijk
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 14 januari 2026