202402578/1/R1.
Datum uitspraak: 29 april 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,
tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (de rechtbank) van 15 maart 2024 in zaak nr. 24/194 en 24/195 in het geding tussen:
[appellant],
en
het dagelijks bestuur van het Waterschap Scheldestromen.
Procesverloop
Bij besluit van 6 juli 2023 heeft het dagelijks bestuur het projectplan "Herinrichting Kruispolder" vastgesteld.
Bij besluit van 24 november 2023 heeft het dagelijks bestuur het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.
Bij uitspraak van 15 maart 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
Het dagelijks bestuur heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
[appellant] heeft een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 25 maart 2026, waar [appellant], en het dagelijks bestuur, vertegenwoordigd door mr. F. van Dommelen-Smit, A.P.U van Vooren en J.A. Verhage, zijn verschenen.
Overwegingen
Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Voor de beoordeling van het hoger beroep blijft het recht, waaronder de Waterwet en de Crisis- en herstelwet, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing.
Inleiding
2. In het projectplan staan maatregelen beschreven om het watersysteem in de Kruispolder te verbeteren. De maatregelen bestaan uit het verwijderen en opnieuw aanbrengen van waterlopen en waterkeringen in het projectgebied.
De rechtbank heeft beoordeeld of het dagelijks bestuur het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Zij heeft overwogen dat dat het geval is, omdat [appellant] geen belanghebbende is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). In hoger beroep ligt de vraag voor of de rechtbank [appellant] terecht niet als belanghebbende heeft aangemerkt.
Is er een besluit?
3. Het projectplan is een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. [appellant] bestrijdt tevergeefs dat het projectplan geen besluit is in de zin van artikel 1:3 van de Awb, omdat een deel van de wijzigingen van de waterstaatswerken feitelijk al zijn uitgevoerd. Die wijzigingen laten namelijk onverlet dat de verplichting om een projectplan vast te stellen voortvloeit uit artikel 5.4 van de Waterwet. Anders dan [appellant] betoogt is de rechtbank daarom wel terecht toegekomen aan de vraag of hij belanghebbende is in de zin van artikel 1:2, eerste lid, van de Awb.
Is [appellant] belanghebbende?
4. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat hij belanghebbende is bij het projectplan en dat zijn bezwaar daarom ontvankelijk was. Hij wijst er daarbij op dat hij een educatieve rol als gids en social-media verslaggever heeft in het projectgebied Kruispolder. Ook doet [appellant] een beroep op het gelijkheidsbeginsel. [partij A] en [partij B] zijn namelijk, in tegenstelling tot [appellant], wel als belanghebbende aangemerkt, terwijl zij op een grotere afstand van het projectgebied wonen.
4.1. In artikel 1:2, eerste lid, van de Awb wordt onder belanghebbende verstaan degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken. In artikel 8:1 van de Awb is bepaald dat een belanghebbende tegen een besluit beroep kan instellen bij de bestuursrechter. Alleen wie een voldoende objectief en actueel, eigen en persoonlijk belang heeft dat rechtstreeks betrokken is bij het bestreden besluit, is belanghebbende als bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. Een louter gevoel van betrokkenheid bij een besluit, hoe sterk dat gevoel ook is, is niet voldoende om belanghebbende te kunnen zijn.
Wie rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit die het besluit - zoals een bestemmingsplan of een vergunning - toestaat, is in beginsel belanghebbende bij dat besluit. Het criterium ‘gevolgen van enige betekenis’ van de activiteit is een correctie op dit uitgangspunt. Zonder gevolgen van enige betekenis heeft iemand geen persoonlijk belang bij het besluit. Hij onderscheidt zich dan onvoldoende van anderen. Om te bepalen of er gevolgen van enige betekenis voor de woon-, leef- of bedrijfssituatie van iemand zijn, kijkt de Afdeling naar de factoren afstand tot, zicht op, planologische uitstraling van en milieugevolgen (o.a. geur, geluid, licht, trilling, emissie, risico) van de activiteit die het besluit toestaat. Zij bekijkt die factoren zo nodig in onderlinge samenhang. Ook de aard, intensiteit en frequentie van de feitelijke gevolgen kunnen van belang zijn.
4.2. De Afdeling is van oordeel dat de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat [appellant] geen belanghebbende is bij het projectplan. De woning van [appellant] ligt op een afstand van ten minste 4,5 km van de in het projectplan voorziene maatregelen in de Kruispolder. Gelet op die omstandigheden heeft de rechtbank terecht geen aanleiding gezien voor het oordeel dat [appellant] ter plaatse van zijn woning feitelijke gevolgen zal ondervinden van het projectplan. Dat [appellant] zich als gids en "social media-landschapsvernietigingsreporter" actief inzet voor het behoud van de cultuurhistorische waarden in het Kruispoldergebied, maakt hem nog geen belanghebbende. Daardoor wordt er namelijk geen objectief en persoonlijk belang van hem rechtstreeks door het besluit geraakt. Anders dan [appellant] betoogt, is ook niet bepalend dat hij veel in het projectgebied verblijft en zich daarbij betrokken voelt. De rechtbank heeft terecht overwogen dat een sterk gevoel van betrokkenheid niet voldoende is om te kunnen spreken van een rechtstreeks bij het besluit betrokken belang.
4.3. De rechtbank heeft in de door [appellant] gemaakte vergelijking met [partij B] en [partij A] terecht geen aanleiding gezien voor het oordeel dat [appellant] belanghebbende is bij het projectplan. Deze personen zijn, zoals het dagelijks bestuur heeft toegelicht, alleen in hun hoedanigheid als deskundigen in de voorbereidingen van het projectplan geraadpleegd en als zodanig bij de procedure betrokken. Zij hebben geen bezwaar gemaakt tegen het projectplan. Gelet daarop heeft de rechtbank terecht het beroep van [appellant] op het gelijkheidsbeginsel verworpen, nog daargelaten of dit beginsel een rol kan spelen bij de uitleg van het begrip belanghebbende.
Het betoog slaagt niet.
Conclusie
5. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
6. Het dagelijks bestuur hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.C.M. Wijgerde, griffier.
w.g. Lange
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Wijgerde
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 29 april 2026
672-1168