202406699/1/A3.
Datum uitspraak: 7 oktober 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,
tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 23 september 2024 in zaak nr. 23/6149 in het geding tussen:
[appellant]
en
de bewaarder van het Kadaster en de openbare registers.
Procesverloop
Bij besluit van 19 mei 2023 heeft de bewaarder het verzoek van [appellant] om herstel van gegevens in de Basisregistratie Kadaster (BRK) op grond van artikel 7t van de Kadasterwet (Kw) afgewezen.
Bij besluit van 15 augustus 2023 heeft de bewaarder het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 23 september 2024, ECLI:NL:RBNHO:2024:14204, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
De bewaarder heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 1 juli 2026, waar [appellant] en de bewaarder mr. P. Schamp, zijn verschenen.
Overwegingen
Inleiding
1. [appellant] is samen met zijn partner eigenaar van een woning op [locatie]. Op 26 april 2006 is er een vonnis gewezen in een civiele procedure tussen de buren van [appellant] en de vorige eigenaar van de woning. In dat vonnis heeft de rechtbank bepaald dat een voormalige betonnen schutting de erfgrens vormt tussen het perceel van de woning die gekocht is door [appellant] en het perceel daarnaast. Daarna heeft er op 5 oktober 2006 een aanwijsprocedure plaatsgevonden. In het relaas van bevindingen dat daarvan is opgemaakt, staat dat [appellant] en zijn partner bij de aanwijs aanwezig waren. Het resultaat van de aanwijsprocedure is vervolgens bijgewerkt in de BRK.
2. [appellant] heeft op 4 april 2023 een verzoek om herstel van de BRK ingediend. Volgens hem is de aanwijs destijds onjuist uitgevoerd. Ten gevolge hiervan is de vermelding van de erfgrens in de BRK onjuist. Dit verzoek is afgewezen omdat er volgens de bewaarder geen sprake is van een misslag met betrekking tot deze bijwerking van de BRK.
Relevante wet- en regelgeving
3. De relevante wet- en regelgeving is opgenomen in de bijlage, die deel uitmaakt van deze uitspraak.
Uitspraak van de rechtbank
4. De rechtbank heeft overwogen dat in deze procedure alleen ter beoordeling staat of de in de BRK vermelde gegevens berusten op een misslag. Het verzoek om herstel kan, zo oordeelt de rechtbank, niet worden ingewilligd als er tussen de bijwerking uit 2006 en de daaraan ten grondslag liggende brondocumenten geen verschil bestaat. De rechtbank heeft vastgesteld dat [appellant] niet heeft bestreden dat wat in de BRK is opgenomen overeenkomt met het van de aanwijs opgemaakte relaas van bevindingen van 5 oktober 2006. [appellant] heeft in zijn verzoek om herstel de juistheid van het relaas van bevindingen bestreden. De rechtbank heeft overwogen dat er moet worden uitgegaan van de juistheid van het relaas omdat dit is opgesteld door een ambtenaar in functie, die in beginsel als ter zake kundig moet worden aangemerkt. De juistheid van het relaas van bevindingen kan, gelet op het toetsingskader, nu niet meer aan de orde komen. De rechtbank heeft het beroep dan ook ongegrond verklaard.
Hoger beroep
5. [appellant] stelt dat de rechter die zijn beroep heeft behandeld niet onpartijdig was. [appellant] is namelijk nog partij bij een procedure tegen een omgevingsvergunning waarbij de erfgrens ook onderdeel van het geschil is. De zitting voor die zaak was ingepland, maar de zitting werd volgens hem door de rechtbank zonder duidelijke reden verplaatst. Doordat de rechtbank zodoende deze zaak over de afwijzing van het verzoek om herstel op grond van artikel 7t van de Kw naar voren heeft gehaald heeft de rechtbank volgens [appellant] direct invloed uitgeoefend op die andere zaak waarvan de zitting is verplaatst. Verder betoogt [appellant] dat de juridische erfgrens niet overeenkomt met de kadastrale erfgrens. Volgens hem wijkt de erfgrens in de BRK af van de erfgrens die in het vonnis van de rechtbank Haarlem van 26 april 2006 is bepaald. De tekening die is ingeschreven klopt volgens [appellant] ook niet omdat deze achter zijn rug zou zijn aangepast door de buren. [appellant] stelt voorts dat een niet gemachtigd persoon aanwezig was bij de aanwijsprocedure, namelijk een vertegenwoordiger van ZOM. Tot slot betoogt [appellant] dat hij geen uitnodiging heeft ontvangen voor de inmeting zelf.
Beoordeling hoger beroep
6. De Afdeling is van oordeel dat het enkele wijzigen van de volgorde waarin de rechtbank de zaken van [appellant] heeft behandeld nog geen aanwijzing geeft voor partijdigheid van de rechter of de rechtbank. Dat de uitkomst van de ene zaak van invloed kan zijn op de uitkomst van de andere zaak maakt dat oordeel nog niet anders. [appellant] heeft verder geen gronden aangevoerd die aanleiding geven voor een ander oordeel.
7. De gronden die [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd zijn verder zo goed als een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 6 tot en met 9 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. Zij voegt daar nog het volgende aan toe over de aanwezigheid bij de aanwijs. De Afdeling stelt vast dat in het relaas van bevindingen staat dat [appellant] en zijn partner aanwezig waren bij de aanwijs ter uitvoering van het vonnis uit de civiele procedure. De uitkomst van die aanwijs is opgenomen in het relaas van bevindingen. Tegen dat relaas is [appellant] niet opgekomen. Daargelaten of [appellant] bij de aanwijs daadwerkelijk aanwezig was, kan de uitkomst van de aanwijsprocedure niet alsnog aan de orde komen in deze procedure. Deze procedure kan alleen gaan over het herstellen van een misslag bij de bijwerking, niet over het resultaat van de aanwijs.
8. Het betoog slaagt niet.
Conclusie
9. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
10. De bewaarder hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier.
w.g. lange
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Bossmann
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 7 oktober 2026
314-1199
Bijlage
Relevante wet- en regelgeving
Artikel 7t van de Kw
1. Indien een belanghebbende gerede twijfel heeft omtrent de juistheid van een in de basisregistratie kadaster opgenomen gegeven dat krachtens deze wet als authentiek is aangemerkt, […], kan die belanghebbende onder opgaaf van redenen aan de Dienst een verzoek tot herstel van dat gegeven in de basisregistratie kadaster doen. […].