ECLI:NL:CRVB:2018:1703, Centrale Raad van Beroep, 24-05-2018, 17/6915 WWAJ

17. 6915 WWAJ

OVERWEGINGEN

Het Uwv heeft bij besluit van 9 december 2014 een aanvraag om een uitkering op grond van Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten afgewezen.

Bij de beslissing op bezwaar van 21 april 2015 (bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van verzoeker wegens overschrijding van de bezwaartermijn niet-ontvankelijk verklaard.

Nadat de rechtbank het beroep bij uitspraak van 14 februari 2017 niet-ontvankelijk heeft verklaard in verband met een niet verschoonbaar geachte overschrijding van de beroepstermijn, heeft de rechtbank na een verzetsprocedure het beroep bij uitspraak van

25 juli 2017 ontvankelijk en gegrond verklaard en het bestreden besluit vernietigd. Daartoe heeft de rechtbank onder meer overwogen dat verzoeker aannemelijk heeft gemaakt dat hij met een bezwaarschrift van 2 januari 2015, dat Uwv op 3 januari 2015 moet hebben ontvangen, tijdig bezwaar heeft gemaakt.

Bij de uitspraak waarvan herziening wordt verzocht heeft de Raad de uitspraak van de rechtbank vernietigd en het beroep niet-ontvankelijk verklaard.

2. Verzoeker heeft met verwijzing naar onder meer zijn brief van 28 september 2017 verzocht om herziening van de uitspraak van 11 oktober 2017 op de grond dat geen rekening is gehouden met zijn situatie en hij zich niet kan vinden in de overwegingen zoals opgenomen in de uitspraak.

3. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Op grond van artikel 8:119 Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de Raad op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die:

a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak,

b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en

c. waren zij de Raad eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden.

Het is vaste rechtspraak van de Raad dat het bijzondere rechtsmiddel van herziening er niet toe dient om een hernieuwde discussie te voeren, noch om een discussie over de betreffende uitspraak te openen, maar om een rechterlijke uitspraak die berust op een naderhand onjuist gebleken feitelijk uitgangspunt te redresseren. Slechts aangelegenheden van feitelijke aard kunnen tot herziening leiden (zie de uitspraken van de Raad van 3 oktober 2003, ECLI:NL:CRVB:2003:AN7982 en van 23 april 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:1360).

In de uitspraak waarvan herziening wordt verzocht heeft de Raad onder meer vastgesteld dat het bestreden besluit op juiste wijze aan verzoeker is bekend gemaakt, omdat het niet alleen per post maar tevens overeenkomstig de wens van verzoeker op 21 april 2015 naar het door hem gebruikte e-mailadres is gezonden. In de uitspraak waarvan herziening is verzocht is geoordeeld dat het beroep niet-ontvankelijk is, omdat het beroepschrift eerst op

25 november 2015 – en daarmee buiten de termijn van zes weken – is ontvangen en daarvoor geen verschoonbare redenen zijn gegeven.

Uit het verhandelde ter zitting is gebleken dat de gestelde onjuistheid volgens verzoeker daarin gelegen is dat de afspraak met het Uwv om correspondentie via e-mail te laten verlopen, als neergelegd in een telefoonnotitie van 30 maart 2015, niet zag op toezending van besluiten, maar alleen op verzoeken om nadere informatie.

Vastgesteld wordt dat de in overweging 3.4 genoemde telefoonnotitie al in de procedure, die heeft geleid tot de uitspraak waarvan herziening wordt verzocht, was meegewogen. De uitspraak waarvan herziening wordt verzocht berust niet op een naderhand onjuist gebleken feitelijk uitgangspunt. Er is geen sprake van een feit in de zin van artikel 8:119 van de Awb wat tot herziening van de uitspraak aanleiding kan geven.

Uit de overwegingen 3.1 tot en met 3.5 volgt dat het verzoek om herziening moet worden afgewezen.

BESLISSING

CVG