HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
STRAFKAMER
Nummer 24/03410
Datum 25 augustus 2026
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 3 september 2024, nummer 21-004094-22, in de strafzaak
tegen
[verdachte],
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1995,
hierna: de verdachte.
1. Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben de advocaten M.M. Kuyp en J.L. Baar bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal P.H.P.H.M.C. van Kempen heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak maar uitsluitend wat betreft de verbeurdverklaring van de inbeslaggenomen telefoons met goednummers 2638246, 2638253 en 2638266 en tot terugwijzing van de zaak naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, opdat de zaak wat betreft die inbeslaggenomen voorwerpen opnieuw wordt berecht en afgedaan en tot verwerping van het beroep voor het overige.
2. Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
Het cassatiemiddel klaagt over de verbeurdverklaring van drie inbeslaggenomen telefoons.
Ten laste van de verdachte is in de zaak met parketnummer 05-319056-21 onder 1 bewezenverklaard dat:
“hij op 24 november 2021 te [plaats] meermalen (telkens) opzettelijk heeft verkocht en afgeleverd en verstrekt een hoeveelheid cocaïne, (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.”
Deze bewezenverklaring steunt op de volgende bewijsvoering:
“Op 24 november 2021 zagen verbalisanten dat verdachte op de parkeerplaats bij de Jumbo in [plaats] iets uit zijn jaszak pakte en dit overhandigde aan twee personen, te weten [getuige 1] en [getuige 2]. Van beide personen kreeg verdachte vervolgens iets overhandigd, waarop hij dit in zijn jaszak deed. Verbalisanten hielden enkele minuten later verdachte staande. [getuige 1] en [getuige 2] waren inmiddels ook staande gehouden en bij beiden waren verdovende middelen aangetroffen. Hierop werd verdachte aangehouden op verdenking van het dealen van drugs. (...)
Getuige [getuige 1] heeft verklaard dat zij op 24 november 2021 bij de Jumbo in [plaats] cocaïne heeft gekocht. Getuige [getuige 2] heeft ook verklaard dat hij op 24 november 2021 bij de Jumbo in [plaats] cocaïne heeft gekocht. Beide getuigen zijn bij de raadsheer-commissaris opnieuw gehoord. Getuige [getuige 1] verklaart wederom dat ze cocaïne heeft gekocht. Getuige [getuige 2] bevestigt bij de raadsheer-commissaris dat getuige [getuige 1] gelijktijdig met hem cocaïne heeft gekocht.”
Het hof heeft over de verbeurdverklaring van de drie telefoons overwogen en beslist:
“Ten aanzien van het beslag
Ten aanzien van de zaak met parketnummer 05-319056-21
Het hof stelt vast dat bij gelegenheid van het onderzoek onder verdachte voorwerpen - te weten (...) drie telefoons (iPhone 10, iPhone en een Nokia) - in beslag zijn genomen die nog niet zijn teruggegeven.
(...)
Het hof zal de telefoons ook verbeurdverklaren. Verbalisanten zien dat [getuige 2] met iemand belt. Korte tijd later komt verdachte aangelopen en vindt de drugsdeal tussen verdachte en [getuige 2] plaats. Het strafbare feit is met behulp van de telefoons begaan of voorbereid. Het is algemeen bekend dat een drugsdealer vaak de beschikking heeft over meerdere telefoons.(...)
BESLISSINGHet hof:(...)Verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, in de zaak met parketnummer 05-319056-21, te weten:
Drie inbeslaggenomen telefoons, twee iPhones en een Nokia (respectievelijk onder nummer 2638246, 2638266 en 2638253).”
Artikel 33a lid 1, aanhef en onder c, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) luidt:
“Vatbaar voor verbeurdverklaring zijn:
(...)
c. voorwerpen met behulp van welke het feit is begaan of voorbereid.”
Onder ‘het feit’ in artikel 33a lid 1, aanhef en onder c, Sr moet het bewezenverklaarde feit worden verstaan. Voor verbeurdverklaring is vereist dat één van de in artikel 33a lid 1 Sr genoemde gronden zich voordoet ten aanzien van het bewezenverklaarde feit. (Vgl. HR 7 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:9.)
In aanmerking genomen wat in de zaak met parketnummer 05-319056-21 onder 1 is bewezenverklaard en gelet op wat het hof in de bewijsvoering daarover heeft vastgesteld en wat het hof in zijn onder 2.2.3 weergegeven overwegingen over het beslag heeft vastgesteld, is het oordeel van het hof dat het bewezenverklaarde met behulp van de drie inbeslaggenomen telefoons is begaan of voorbereid, niet toereikend gemotiveerd. Het hof heeft immers geen vaststellingen gedaan waaruit kan volgen dat deze telefoons zijn gebruikt bij (het voorbereiden van) dit bewezenverklaarde feit.
Het cassatiemiddel slaagt.
3. Beoordeling van het tweede cassatiemiddel
De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
4. Beslissing
De Hoge Raad:
- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de verbeurdverklaring van de iPhone (goednummer 2638246), de iPhone (goednummer 2638266) en de telefoon van het merk Nokia (goednummer 2638253);
- wijst de zaak terug naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, opdat de zaak ten aanzien daarvan opnieuw wordt berecht en afgedaan;
- verwerpt het beroep voor het overige.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren M. Kuijer en T.B. Trotman, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 25 augustus 2026.